Amon-Ra (2003)
Alternatieve namen: Amon Ra / Amun-Re / Amun ReAmon-Ra is geen spel voor spelers die eenvoudig vermaak zoeken. Integendeel, het is een vrij complex veilingspel, waarin de spelers meerdere doelen hebben. Het is uiteindelijk zaak om onder de farao zoveel mogelijk persoonlijke rijkdommen te vergaren, maar tegelijkertijd is het ook buitengewoon belangrijk om de oppergod Amon-Ra door offers te behagen. In slechts zes speelbeurten verwerven en ontwikkelen de spelers verschillende provincies, elk met hun eigen voor- en nadelen. De geografische ligging is een factor om rekening mee te houden. Elke provincie heeft andere bodemopbrengsten. En dat is een factor van belang, want het ultieme doel is de bouw van zoveel mogelijk piramides. Interessant is ook dat het spel halverwege als het ware ge-reset wordt, waarbij men wel het voordeel van de piramides behoudt, maar als het ware opnieuw begint en een herkansing krijgt voor de eindscore. Amon-Ra is door de knappe verwevenheid van een veelheid aan spelelementen een topper voor ervaren spelers!
-
Spelbijlagen
-
-
-
Onderwerpen
-
-
-
Vraag over Amon-Radoor Ponto »
-
Reacties31
-
Weergaves5008
OnderwerpenOnderwerpen -
-
-
Versus IX: Amun Ra vs. Radoor BaSL »
-
Reacties11
-
Weergaves1513
OnderwerpenOnderwerpen -
-
-
Nox' Spellenzolder - Amon Radoor Bastiaan_Nox »
-
Reacties1
-
Weergaves1301
OnderwerpenOnderwerpen -
-
-
Nieuwe editie Amon Radoor BaSL »
-
Reacties8
-
Weergaves1992
OnderwerpenOnderwerpen -
-
-
Waarderingen
-
-
lordyazos
-
Hippe
-
Obelix
-
AlliantieAJ
-
tangmaster
-
DeKerstman
-
slaapgraag
-
seulcontretous
-
sinead
-
Kevin
-
erwinvreuls
-
EEMBC
-
humske
-
WeckoJ
-
elbert
-
ditterio
-
Mac-S
-
bordspellengek
-
hakbijl
-
Klaas
-
Vogeltje
-
jazoe
-
ravinck
-
usurper
-
interceptor
-
MikeBzonderpuntje
-
Anneke
-
Hollender
-
aicirtap
-
P.T.
-
Bartjes!
-
Leonarda
-
Ron
-
Marcis
-
BaSL
-
Peter Hein
-
Ponto
-
Dagmar
-
francobollus
-
cymric
Eén van de weinige echte biedspellen in mijn collectie. Aartslelijk, maar heel fijn om te spelen.
Een geslaagd spel van Knizia, beleef er veel plezier aan als het op tafel komt.
Leuk om eens gespeeld te hebben, maar duurt vrij lang voor wat het is en voelt een beetje gedateerd aan.
Oh, ben ik zo'n zwrtkijkr dat ik 'maar' een zesje geef, gerelateerd aan bovenstaande waarderingen? Even vooraf: wie dit als Knizia's beste spel ziet, moet héél snel eufraat en Tigris gaan spelen...
Ik was tevreden dat dit spel na lange tijd weer op tafel kwam hoor! Lang niet gespeeld, goed om dat weer te doen. Voor een medespeler was dit wel helemaal nieuw en die vond dat er veel regeltjes waren. Die ervaring had ik jaren geleden met mijn kennismaking met dit spel ook (en dat is niet echt des Knizia's, toch?). Voor nu vond ik het best vlot wegspelen. Ik zie wel een onevenwichtigheid in de actiekaarten die je trekt. In fase 1 trok ik uitstekende kaarten (en stond halverwege dus vooraan), in fase twee beroerde kaarten (eindigde ver voor nummer drie en ver achter nummer 1, wat zeker niet alleen aan de kaarten lag!). Het mechanisme om regelmatig samen veel geld 'te verbranden' om daar andersoortige opbrengsten van te genereren, ben ik nog niet in een ander spel tegengekomen. Dit spel mag zeker weer eens op tafel (over een tijdje ;-) )
Ik was tevreden dat dit spel na lange tijd weer op tafel kwam hoor! Lang niet gespeeld, goed om dat weer te doen. Voor een medespeler was dit wel helemaal nieuw en die vond dat er veel regeltjes waren. Die ervaring had ik jaren geleden met mijn kennismaking met dit spel ook (en dat is niet echt des Knizia's, toch?). Voor nu vond ik het best vlot wegspelen. Ik zie wel een onevenwichtigheid in de actiekaarten die je trekt. In fase 1 trok ik uitstekende kaarten (en stond halverwege dus vooraan), in fase twee beroerde kaarten (eindigde ver voor nummer drie en ver achter nummer 1, wat zeker niet alleen aan de kaarten lag!). Het mechanisme om regelmatig samen veel geld 'te verbranden' om daar andersoortige opbrengsten van te genereren, ben ik nog niet in een ander spel tegengekomen. Dit spel mag zeker weer eens op tafel (over een tijdje ;-) )
1 keer gespeeld en inmiddels verkocht. Geen slecht spel maar ik werd niet geprikkeld om het uit de kast te halen.
Prachtig spel! Lastig om goed je acties vooruit te plannen omdat de keuzes van andere spelers jouw tactiek helemaal in de war kunnen schoppen. Maar dat maakt het juist zo uitdagend. Verschillende strategieën mogelijk. Thema wel wat twijfelachtig.
Aan argumenten geen tekort hierboven. Dus ik voeg enkel toe: Topspel! Het heeft ons al meermaals een geweldige spellenavond bezorgd!
Goed spel dat sluw in elkaar zit. Van wat je op opbouwt in de eerste dynastie kunnen andere spelers in de tweede dynastie weer profiteren, wat ik een heerlijk element vind.
Wat dat betreft een echte goede knizia.
Wat dat betreft een echte goede knizia.
Hersenkrakertje eerste klas.
Ondanks dat de downtime behoorlijk op kan lopen (gamecube!) is er voor jezelf dan nog voldoende te piekeren: kan ik die piramide bouwen en kom ik zo aan het gunstigste aantal piramides of investeer ik eerst in boertjes voor inkomsten, maar ja, die leveren (afgezien van een machtskaart) weer geen punten op. En daar gaat het tenslotte toch om. Het trekken van de machtskaart is overigens volgens mij de enige geluksfactor die in het spel zit. Je financiën op peil houden is een must, niet alleen voor het kopen van boeren of pyramides, maar ook voor het bieden op gebieden (die in de tweede helft nogal waardevol kunnen zijn!) en voor het offeren.
Offeren aan Amon-Ra kan de doorslag geven bij dit spel. Voor een 5 spelers-spel is het bord ook ok, voor 3 of 4 spelers kun je imo beter het tempelspoor aanpassen: om op 4 te eindigen moeten enkele spelers anders wel heel diep in de buidel tasten. Het bord past zich verder overigens heel fijn aan aan het spelersaantal.
Ondanks dat de downtime behoorlijk op kan lopen (gamecube!) is er voor jezelf dan nog voldoende te piekeren: kan ik die piramide bouwen en kom ik zo aan het gunstigste aantal piramides of investeer ik eerst in boertjes voor inkomsten, maar ja, die leveren (afgezien van een machtskaart) weer geen punten op. En daar gaat het tenslotte toch om. Het trekken van de machtskaart is overigens volgens mij de enige geluksfactor die in het spel zit. Je financiën op peil houden is een must, niet alleen voor het kopen van boeren of pyramides, maar ook voor het bieden op gebieden (die in de tweede helft nogal waardevol kunnen zijn!) en voor het offeren.
Offeren aan Amon-Ra kan de doorslag geven bij dit spel. Voor een 5 spelers-spel is het bord ook ok, voor 3 of 4 spelers kun je imo beter het tempelspoor aanpassen: om op 4 te eindigen moeten enkele spelers anders wel heel diep in de buidel tasten. Het bord past zich verder overigens heel fijn aan aan het spelersaantal.
Een van de eerste spellen waarna ik het spellenwereldje in dook. Toen vond ik hem fan-tas-tisch. Nu is het onlangs weer op tafel gekomen en doordat ik meer en andere spellen heb gespeeld is Amon-Ra iets in mijn waardering gezakt (van 8 naar 7), maar het is nog steeds een leuk spel wat ik graag meespeel!
Zit veel tactiek in, daar houd ik wel van. Daarnaast is het ook leuk dat je eigenlijk voor jezelf bezig bent maar met het bieden en het offeren rekening moet houden met je tegenspelers. Nadeeltje vind ik dat de machtkaartjes niet duidelijk zijn op de kaartjes zelf en als je met spelers speelt die het spel niet (goed) kennen je daardoor vaak in het boekje moet zoeken wat het kaartje precies doet en wanneer je deze kunt spelen.
Ik heb hem nu 2 keer op tafel gehad en die herstart halverwege is magnifiek. Een topper. Zal hem wat vaker spelen om te zien of hij nog een puntje in waardering kan stijgen
Amon-Ra is een typisch Reiner Knizia spel. Je houdt ervan of je haat het. En ik ... ik hou ervan! Leuk biedspel waarbij je steeds moet afwegen wat je met je geld gaat doen. Wij speelden het met slechts 3 spelers en het viel goed in de smaak. Al denk ik dat het met meerdere spelers nog spannender wordt. Volgende keer misschien eens met 4 of 5 spelers proberen? Bovendien vind ik het heel goed gevonden om het spel na de derde ronde opnieuw te laten beginnen. Ook de machtskaarten geven een leuke twist aan het spel. Gelukkig kreeg ik het spel uitgelegd, want de spelregels zijn blijkbaar niet eenvoudig.
Een van Knizia's beste spellen. Doordat de provincies steeds in een andere volgorde in het spel komen, verandert hun relatieve waarde en daardoor moet je bij elke veiling weer goed nadenken.
Met 3 of 4 spelers wel duidelijk minder leuk dan met 5.
Met 3 of 4 spelers wel duidelijk minder leuk dan met 5.
Alweer een typische degelijk strategisch spel. Je hebt heel wat mogelijkheden waar je telkens de meest voordelige voor jou moet uitkiezen. Daarom moet je het ook met de juiste mensen spelen.
Een goed tactisch spel waarbij het veilen van de provincies wel cruciaal is voor wat je daarna nog kan doen, biedt je teveel dan blijven er weinig acties over, heb je goedkoop een provincie bemachtigd waar eigenlijk geen eer aan te bahalen is, dan helpt dat ook niet echt. Het blijft een kwestie van de juiste keuzes maken en dat is al moeilijk genoeg.
Spel dat pas tot zijn recht komt met 4 of 5 spelers.
Goed spel, maar de vele regeltjes schrikken velen in mijn spelomgeving af.
Dat is eigenlijk niet nodig, want eenmaal aan het spelen, valt alles prima op zijn plaats.
Dat is eigenlijk niet nodig, want eenmaal aan het spelen, valt alles prima op zijn plaats.
Goed spel, al een tijdje niet meer gespeeld.
gaaf spel, kan alleen soms vrij lang duren.
Het eerste biedspel, dat ik ooit gespeeld heb. En ik moet zeggen dat het me goed bevallen is.
Ik vind het idee om na de derde ronde opnieuw gebieden te bezetten erg leuk gevonden.
De machtskaarten spelen een bepalende rol. Trek je niet de juiste, dan wordt het lastig om veel punten te behalen.
Een ruime 7.
Ik vind het idee om na de derde ronde opnieuw gebieden te bezetten erg leuk gevonden.
De machtskaarten spelen een bepalende rol. Trek je niet de juiste, dan wordt het lastig om veel punten te behalen.
Een ruime 7.
Amon-Ra van Knizia is een van zijn betere grote bordspellen en groots is het.
Een heel goed doordacht spel met een mooie uitvoering! Niet makkelijk om te doorgronden maar met veel spel plezier.
Een heel goed doordacht spel met een mooie uitvoering! Niet makkelijk om te doorgronden maar met veel spel plezier.
Prima Knizia biedspel. Ik zou het niet met 3 personen spelen, maar met 4 of 5 is dit goed voor een stevig robbertje strategisch bieden. Wat langer dan de meeste Knizia's, en qua regels handiger om snel uitgelegd te krijgen dan lang door te turen, maar je verveelt je geen moment. Tenzij je met traaaaage spelers speelt natuurlijk.
Uiteindelijk staat het thema net zo los van het spel als bij alle andere spellen die Knizia maakt, maar hier stoort het me stukken minder dan bijvoorbeeld bij Tadsch Mahal, Eufraat & Tigris en noem maar op.
Uiteindelijk staat het thema net zo los van het spel als bij alle andere spellen die Knizia maakt, maar hier stoort het me stukken minder dan bijvoorbeeld bij Tadsch Mahal, Eufraat & Tigris en noem maar op.
Briljant om het spel halverwege weer opnieuw te laten beginnen.
Geweldig spel! Makkelijk te verklaren en door de fasische structuur eenvoudig te spelen. Kan ook met minder ervaren spelers gespeeld worden. Door de herstart halverwege is niks vroegtijdig beslist.
Een geweldig spel.
Een spel waarbij je goed na moet denken, afwegen wat je met je geld gaat doen en moet plannen.
Het krijgt een 7 omdat de spelduur vrij lang is en de uitleg ook vrij lang is.
Door de lange speelduur wordt hij niet vaak uit de kast gehaald wat jammer is voor zo'n goed spel.
Een spel waarbij je goed na moet denken, afwegen wat je met je geld gaat doen en moet plannen.
Het krijgt een 7 omdat de spelduur vrij lang is en de uitleg ook vrij lang is.
Door de lange speelduur wordt hij niet vaak uit de kast gehaald wat jammer is voor zo'n goed spel.
Heerlijk spel met afschrikkende spelregels. Echter wanneer je het spel door hebt, spelen de regels lekker makkelijk en zoek je alleen nog maar naar een goede tactiek. Wel een aanrader om het spel met meer dan 3 personen te spelen. Je zit namelijk met 3 spelers elkaar net iets te weinig dwars. Tevens heb je "altijd prijs" bij het offeren.
Het heeft even geduurd voor ik dit spel een eerste kans gaf: ik had 'm al even in de kast staan, maar de spelregels schrokken nogal af. Nadat ik een samenvatting had gemaakt, helemaal doorhad hoe het allemaal in elkaar stak en een eerste potje ging spelen, ontvouwde zich een oogluikend mooi spel dat fantastisch in elkaar steekt! Amon-Ra is niet het type spel dat je even op tafel zet om met een niet-ervaren groep te gaan spelen; nee, dit is heerlijke kost voor de veelspeler en een absolute topper in het genre.
Een spel dat mooi in elkaar grijpt en dat erg leuk is met veel spelers. Met kenners een prettige speelduur en een fijn mechaniek.
We hebben dit spel nu vrij veel gespeeld en ik kan zeggen dat je waar hebt voor je geld. Het is een taktisch spel en het blijft spannend tot het eind. Ik heb wel gemerkt dat veel mensen in het begin moeite hebben met de regels en vooral de "reset" ronde in het midden van het spel. Dat is even wennen. Wanneer je dit spel speelt met mensen die het nog niet kennen duurt het dan ook vrij lang. Wanneer je het spel eenmaal kent is de klus na een ruim uur geklaard. Aanrader!!
Dit is één van mijn favoriete spellen, ikzelf vind het Knizia's beste. Kleine geluksfactor.Een goede strategie en tactiek zijn nodig om dit spel te winnen. Topper!
Een erg interessant spel, waarbij de vele regeltjes en mogelijkheden uiteindelijk wel allemaal vrij duidelijk op z'n plaats vallen.
Een echte Knizia en een van mijn favorieten van deze auteur. Bronnen zijn zoals altijd schaars en in dit spel moet je dubbel zo hard vechten om de verschillende manieren om punten te scoren. De 'reset'-gebeurtenis voegt veel strategie toe aan het spel. Wie alleen maar bezig is om de eerste drie rondes zoveel mogelijk punten te scoren krijgt het daarna erg moeilijk. Waarom speel ik dit spel niet vaker?
Een erg goed spel. Niet een spel om eventjes tussendoor snel te spelen, maar een echte goede Knizia!! Zeer genoten van dit spel.
Goed spel zolang je met vlotte spelers speelt. Met trage spelers is het namelijk erg moeilijk om in de tweede helft van het spel nog zin te hebben om nog een keer het hele bord op te bouwen.
Amon-Ra is een historisch bordspel van een zwaarder kaliber, en is als zodanig een geslaagd spel. Het spel is wat minder toegankelijk voor oppervlakkige of beginnende spellenspelers omdat men een aantal tactieken moet combineren om tot één groot plan te komen, hetgeen een manier van denken vereist die vaak (nog) niet bij hen aanwezig is. Gevorderde spelers zullen zeker smullen van dit spel, maar kunnen zich mogelijk wat storen aan de wat al te duidelijke abstrakte achtergrond van Amon-Ra.
Amon-Ra beschouw ik als het spel waarmee ik officiëel mijn spellenverzameling begonnen. Ik had al wat spellen, maar na deze titel is het allemaal gierend uit de klauwen gelopen.Toch is dit spel nooit vaak op tafel verschenen, omdat het aanhoren van de vele regeltjes in mijn beginnende spellenkringen vaak een brug te ver bleek; bovendien had ik al snel door dat het spel alleen met 5 spelers goed tot z'n recht kwam, en dat aantal bij elkaar sprokkelen was ook vaak een probleem.
Toen die dingen over de jaren steeds minder een probleem werden en ik het vaker op tafel kon zetten, viel me op dat het spel zelf op een wat nare manier door de willekeur van de machtkaarten wordt beïnvloed. De punten die sets pyramiden opleveren, laten geen grote verschillen ontstaan; bovendien is het proces van provincies veilen en er dan of boeren of stenen opleggen niet erg boeiend. Ervaren spelers weten bovendien hoe de tempels het puntenspel beïnvloeden. Dan resteren de machtkaarten. Trek je niet de juiste puntenkaarten, leg je het af tegen iemand die dat wel doet. En dat is nu net iets te vaak gebeurd om mijn interesse in dit spel merkbaar te doen afnemen. Ik koester goede herinneringen aan het Spellenspektakel waar mij dit spel is uitgelegd; het is jammer dat dit niet geldt voor het spel dat mijn verzameling echt is begonnen. Het is een stevige Knizia gebleken... maar wel een met een paar scherpe randen waar je beter toch voor uitkijkt.
Toen die dingen over de jaren steeds minder een probleem werden en ik het vaker op tafel kon zetten, viel me op dat het spel zelf op een wat nare manier door de willekeur van de machtkaarten wordt beïnvloed. De punten die sets pyramiden opleveren, laten geen grote verschillen ontstaan; bovendien is het proces van provincies veilen en er dan of boeren of stenen opleggen niet erg boeiend. Ervaren spelers weten bovendien hoe de tempels het puntenspel beïnvloeden. Dan resteren de machtkaarten. Trek je niet de juiste puntenkaarten, leg je het af tegen iemand die dat wel doet. En dat is nu net iets te vaak gebeurd om mijn interesse in dit spel merkbaar te doen afnemen. Ik koester goede herinneringen aan het Spellenspektakel waar mij dit spel is uitgelegd; het is jammer dat dit niet geldt voor het spel dat mijn verzameling echt is begonnen. Het is een stevige Knizia gebleken... maar wel een met een paar scherpe randen waar je beter toch voor uitkijkt.
