Mooi spel met lekker veel keuzemogelijkheden. Misschien wel iets te veel regeltjes. Grootste minpunt is voor mij het thema, niet origineel en te weinig zichtbaar. Steekt daarom niet uit boven gelijkwaardige spellen.

Eén maal gespeeld. Ik vond hem wel tof, maar er zijn er zovele die even leuk zijn...

Er was een tijd, lang, lang geleden, dat ik "een Feld" kon appreciëren. "Notre Dame" vind ik schitterend. Zelfs het destructieve "Im Jahr des Drachen" vind ik boeiend. Ook "Het Koopmanshuis" en het kleine "It Happens" speel ik graag. Maar deze "Bora Bora" en veel andere Felds zijn naar mijn smaak te abstract en een te grote hoeveelheid van regeltjes en mechanismen. Bora Bora als vakantiebestemming zou wel kunnen, als spel kan het mij niet bekoren. Daarom een bewuste, maar ook zeer persoonlijke, vier.

Rating op basis van het eerste potje. Inderdaad lijkt het erg overweldigend, maar als je eenmaal bezig bent valt alles op zijn plaats en is het redelijk overzichtelijk wat je kunt. M.i. toegankelijker dan bijv. Trajan en Macao. Deze wil ik zeker vaker spelen.

Ik hou persoonlijk wel van feld spellen (niet allemaal) en bij deze komt het thema ook terug in het spel en vind ik het dobbelsteenmechinisme leuk!

Je moet er wel tegen kunnen elkaar een beetje dwars te zitten.

Thema 7,5
Spel mechanismen 9,0
Spel materiaal 9,0
Duidelijkheid spelregels 7,5
Herspeelbaarheid 8,5
Thrill Factor 9,0

Eind Oordeel 8,6

WoW, wat een top spel

Erg goed spel van feld, dat in het rijtje toppers trajan, castles of the burgundy thuis hoort. Het dobbelsysyteem is gaaf en je kunt er andere spelers aardig mee dwars zitten. De keuzes en verschillende tactieken die je in het spel hebt zijn groot en dat maakt het herspeebaar. Verder ziet het er grafisch goed uit. Als je het dobbelsysteem in castels of the burgundy goed vind, ga je het dobbelsysteem in bora bora ook waarderen.

Lauwwarme puntensalade met gebakken kleuren en Feldsamico: dat is Bora Bora. Een enigszins pittig en verrassend dobbelmechanisme dat bepaalt hoe je je acties kunt kiezen maar ook in hoeverre de spelers ná jou worden beperkt in hun keuze wordt com-pleet ondergesneeuwd door een on-alea-achtige kakofonie van kleuren, vormen, iconen en inelkaar geflanste mechanismen. Het spreekt ten zeerste voor Stefan Felds ontwerperstalent dat hij deze puinhoop nog tot een gebalanceerd geheel heeft weten om te vormen... maar geef mij maar de voorafgaande titels Trajan, Burgen von Burgund en zelfs desnoods Macao. Die zijn speltechnisch duidelijk gestroomlijnder en qua grafische vormgeving een stuk overzichtelijker.

Bora Bora is voor mij HET spel van Stefan Feld tot nu toe. Heel veel opties die allemaal tot de overwinning kunnen leiden. Een spelmechanisme dat redelijk origineel is en ook nog eens lekker gemeen uit kan pakken. Dit wil ik praktisch altijd wel spelen.

Heerlijk spel met tal van keuzemogelijkheden om aan punten te komen!

Pittig , veel, overweldigend. Dat is het gevoel als je de doos van bora bora openmaakt en de spelregels doorgenomen hebt. Eenmaal aan het spelen valt het allemaal best wel mee. Het speelbord en de spelersbordjes bevatten een hoop informatie en kunnen erg druk overkomen, maar als je eenmaal aan het spelen bent vallen de stukjes al snel op z`n plaats. Alles werkt met de welbekende symbolen die overal weer terug komen. Het aantal opties en tactieken zijn overweldigend. Overal een beetje van meesnoepen heeft weinig zin, je zult je op bepaalde dingen dingen moeten richten waarbij een stuk vooruit plannen zeker geen overbodige luxe is. Interactie is voldoende aanwezig en zit hem vooral in het elkaar aftroeven met de dobbelstenen op de actievelden, de beste sieraden en opdrachtentegeltjes voor elkaars neus wegkapen en elkaar uit de tempel trappen. Vooraan in de spelersvolgorde staan is ook geen overbodige luxe. Kortom een topper wat mij betreft met heerlijk veel opties!

+++ Topspel met veel mogelijkheden en tactieken
Ziet er vrolijk en kleurrijk uit

---- Kan in het begin overweldigend zijn en erg druk overkomen

Meer Trajan dan Burgen/Macao.

Na een eerste probeersel van 3 etappes (er zijn er 6 te spelen) dit eerste-indruk cijfer. Dit zal, hoop ik, omhoog gaan na meer potjes spelen. Ik wil wel zeggen, ik vind spellen van Feld tof!

'Veel', is wat in me op komt om dit spel te beschrijven:

Veel regels, veel lezen, wat normaal is bij een spel van deze omvang. Ook zeker normaal dat na het vele lezen en het uitproberen alles goed op zijn plek valt. Manieren vinden om zo goed mogelijk te spelen, is natuurlijk een ander verhaal.

Veel manieren om aan punten (vooral bij de eindtelling) te komen, zoals bij Trajan. Niet op alles in willen zetten, daar krijg je in dit spel (zoals bij Trajan) geen ruimte voor!

Topper!