Goed spel met veel mogelijkheden.

Prima spel, speelt vlot weg. Leuk dat dochter Dido (9) goed mee kan met de pro's... Er zit natuurlijk wel wat willekeur/geluk bij het verkrijgen van de grondstoffen ed, maar dat vind ik voor zo'n vlot spel niet bezwaarlijk.

De speldoos ademt Cuba. Laat je daar niet door misleiden.
Ik vind Havana een fijn spel. De beurtvolgorde is weer eens wat anders, je kan slechts 2 acties doen en daar worstel je steeds mee: Welke nieuwe actiekaart kies ik? Welke actiekaart behoud ik en welke bedek ik? Hoe hoog is mijn getal en zal ik waarschijnlijk eerst spelen of gaan de andere me voor zijn? En zo zitten er nog héél veel leuke bedenkingen in het spel. Je wil elke ronde en hoop acties doen, maar je krijgt maar de kans om er (maximaal) 2 te kiezen. En van die innerlijke strijd in spellen hou ik wel. Het spel kent ook een korte speelduur en dat is ook een groot pluspunt.
Kortom: een tof spel, zeker leuk voor nu en dan, maar ook niet meer dan dat. Geen must have in de collectie, maar zeker de moeite waard om eens te proberen. Met 2 speelt het alvast goed.

Opm: Beoordeling op een spel met 2 personen.

Toch iets minder leuk dan Cuba, maar toch zeker een goed spel! Vooral het mechanisme waarbij één kaart blijft liggen en de ander wordt vervangen. Altijd spannend wie er dan weer als eerst aan zet is, want dat is 9 van de 10 keer van belang wanneer je je nauwkeurig gekozen actie wil uitvoeren!

Niet heel moeilijk, maar ook niet het meest interessante spel daardoor. Wel een leuk mechanisme met de kaarten en daarin zit ook het meest interessante deel.

Het spel 2 keer gespeeld, niet bijzonder wel leuk om af en toe eens te spelen.

Tot nu toe twee keer met twee spelers gespeeld, en dan is het spel niet zo heel erg interessant. Ik wil het minstens nog eens met 4 spelers spelen.
De regels zijn eenvoudig: kies 2 karakters, de cijfers op de kaarten bepaald de speelvolgorde. Voer de actie(s) op je gespeelde kaarten uit, koop eventueel een gebouw.
Vul de "bank" aan met 3 geld en 3 grondstoffen.
Kies een nieuwe kaart die een eerder gespeelde kaart vervangt.
Wie het eerst ... (afhankelijk van het aantal spelers) punten heeft wint het spel direct.

Aardig spel, maar je bent het na afloop zo weer vergeten.

Mooi en eenvoudig uit te leggen spel. Door handig gebruik te maken van de mogelijke rollen beïnvloed je de afwerking van gebouwen die je punten opleveren.

Dit spel heeft me aangenaam verrast. Ik kijk er naar uit om dit te spelen.

Heb het net leren kennen en dus 1 gespeeld. Voelt verdacht veel aan als Cuba. De tekeningen op de kaarten komen ook overeen.
Misschien verdient het een tweede kans om het nog eens te proberen.

Nadat ik onlangs Cuba gespeeld had, heb ik dit spel gisteravond een paar keer kunnen spelen. Ondanks dat het soms als Cuba light wordt afgedaan, vond ik dat, op het artwork na, absoluut niet.
De manier van rollen kiezen vond ik erg leuk gevonden. Viel me wel op dat een aantal rollen door niemand gekozen werd. Prettig is wel dat je bepaalde rollen weer terug kan halen. Daar had ik dankbaar gebruik van gemaakt.

Het speelde lekker vlot weg. Laatste potje was in een half uur bekeken.
Zeer vermakelijk. Ik had liever een 7.5 gegeven, maar een 8 vind ik weer te veel. Wel een mooie toevoeging in mijn verzameling.

De eerste keer dat ik Havanna speelde is twee jaar geleden. Toen deed het mij niets, het voelde te "mechanisch" aan. Ik wilde het zeker weten, dus probeerde ik het nog een tweede en ook nog een derde keer. Er gebeurde nog steeds niets... het mechaniekje met de kaarten, die steeds een andere volgorde van de spelers veroorzaakt is geinig. De spanning en interactie was laag. Jammer, maar voor mij eentje die ik echt niet nog een keer wil spelen. Daarom een waardering van 4 die daarbij past.

Wat Cymric zegt merkte ik al bij 1x spelen. Ik ben het daardoor (pas 1x) alleen nog niet zo beu. Kan hier geen 5.5 geven dus totdat ik 'm nog een keer kan spelen zou ik dat afronden naar een 6. Maar door die veel te grote doos voor wat erin zit wordt het toch een 5. (Wanneer leren fabrikanten het nou eens af om lucht te verpakken?)

Lekker vlot kaartspel.
Apart systeem van beurtvolgorde dat mij zeer aanspreekt.
Kies twee actiekaarten en degene die daarme het laagste getal maakt mag het eerst.
De lage kaarten zijn minder sterke acties dan de hoge.
verzamel grondstoffen en bouw gebouwen, dat op zich is niet zo speciaal.
Maar wel leuk verwerkt.
Had wat mij betreft wel in een kleinere doos gemogen.

Prima tussendoortje. Dat het nu zo geweldig spel is, mwah, het gaat. Er gebeuren aardig wat invloeden waar je weinig aan kunt doen. Wel kun je elkaar soms eens even lekker dwars bomen. Wat je nu eigenlijk precies aan het doen bent behalve spullen ruilen tegen gebouwen is me ontgaan.

Jammer ook dat de vormgeving overeenkomt met die van Cuba en sommige dingen zelfs zijn overgenomen. Cuba is toch een heel stuk beter.

Doorgaans zijn vlotte spellen met een aangename speelduur en toch aardig wat tactische mogelijkheden wel aan mij besteedt. Havana is zo'n vlot spel (duurt echt maar 3 kwartier), dat simpel weg speelt, mede door de eenvoudige regels. Het aspect met de verschillende rollenkaarten (die tevens de beurtvolgorde bepalen) vind ik erg leuk.

Toch rest me bij Havana - dat overigens op de vormgeving na eigenlijk bar weinig met Cuba te maken heeft - ook wel een beetje het gevoel dat er meer in had gezeten.

De gebouwen leveren bijvoorbeeld verder niets op dan winstpunten. Daardoor heb je niet bepaald het idee dat je echt aan verschillende gebouwen aan het werken bent; nee, hierdoor blijf je houten blokjes en poppetjes in winstpunten omzetten, in plaats van echt in gebouwen. Gebouwen met bepaalde functionaliteiten of voordelen hadden dat aspect van het spel wellicht nog wat levendiger kunnen maken.

Ik realiseer me echter ook dat dat de chaos verder zou vergroten, want ik onderschrijf Cymric's gevoel over chaos en willekeur wel. Dat wordt niet alleen veroorzaakt doordat je elkaar in de weg zit bij het blind spelen van je rollenkaarten, maar ook door het blind trekken van bouwstenen. Hierdoor wordt de kans dat je beurten achter elkaar niet kunt doen wat je eigenlijk wilt doen weer een stuk groter en... Nothing you can do about it!

Op zich mag ik dat soort venijn in een spel wel, maar bij Havana komt het allemaal net niet lekker genoeg uit de verf, vind ik. Juist omdat ik dit type spel erg mag, scoort Havana nog een 5 en als je me vraagt om mee te doen, zeg ik geen 'nee'. Maar toch... Het gevoel dat dit spel beter had kunnen zijn dan het nu is, knaagt...

O ja, on a side note: de "kom terug" kaart was bij ons ook niet dominant aanwezig.

Hoe meer ik het speel, hoe minder mijn waardering wordt. In het begin was het gedoe met de kaarten en de grondstoffen en de simpele bouwregels nog leuk en nieuw, maar elke keer dat ik het speel valt me op dat ik me erger aan de chaos en willekeur van het geheel.

Je kunt bijvoorbeeld een grote hoop grondstoffen hebben verzameld, maar door tekorten of pech bij het trekken uit de zak net níet de grondstoffen die nodig zijn voor een gebouw aan de uiteinden van de twee rijen. (Ik heb meermaals enorme bergen geld en vuilnis voor een speler zien liggen die er vervolgens bijna niets mee kon.) Iemand kan met een bepaalde karakterkaart toevallig nét een voor jou een cruciaal blokje of een bepaalde hoeveelheid geld wegkapen. Je wordt bij veel spelers gedwongen tot het doen van zetten die werkelijk niets doen in termen van opbouwen, maar alles met verdediging en treiteren te maken hebben. Kaarten die eerst niet belangrijk leken en al in je aflegstapel liggen kunnen later opeens erg belangrijk worden voor het ontsluiten van bepaalde rijen—maar de andere spelers zitten met ditzelfde probleem waardoor onbedoeld een effect van helpen c.q. tegenwerken ontstaat. Het spel bevordert zeer sterk de eerste spelers (meer grondstoffen, meer geld, inherente veiligheid tegen pesterijen van andere spelers) waardoor hoge kaartencombinaties eigenlijk bijna niet aan te raden zijn, zeker niet met meer spelers: 't is gewoon zonde van je kaarten. Enzovoort.

Het leuke vlotte karakter maakt bij mij steeds meer plaats voor stroefheid, irritante pauzes, en het gevoel nergens te komen tot er toevallig weer een plekje vrij valt waar je toevallig gebruik van kunt maken. Het zou me niets verbazen als dit spel op termijn mijn verzameling weer gaat verlaten.

Erg goed tactisch spel. Speelt vlot weg, maar heeft wel diepgang. En o, wat kun je elkaar hier heerlijk dwars zitten en plannetjes in de war schoppen. Dat de 'kom terugkaart' dominant is in het spel kan ik niet beamen. Bij ons is dat helemaal niet zo.

Wanneer je alles in het stoffen zakje "propt" heb je een ideaal reis-spel. Laat je niet misleiden door de grote verpakking. Goed familie-spel met wat venijnige trekjes. Het middenspel wordt veelal gedomineerd door de terug-roep aktie "Kom Terug". Spelduur is aangenaam (en kan naar believen aangepast worden door het aantal overwinningspunten bij te stellen)en de regels zijn niet al te gecompliceerd.

De waardering naar beneden bijgesteld, daar het na meerdere malen wel iets te voorspelbaar werd.

Op de afgelopen Ducosimbeurs in mei gespeeld en leuker bevonden dan ik vooraf dacht. Ik had eigenlijk vooraf verwacht dat het veel meer op Cuba zou lijken. Een beetje zoals San Juan ook op Puerto Rico lijkt en Caylus Magna Carte op Caylus. Havana lijkt echter totaal niet op Cuba, is veel lichter maar stiekum vind ik het wel leuk. Vooral het bepalen van de beurtvolgorde is orgineel en het speelt soepel. Kortom dit voegt zeker wat toe aan je spellenkast!