Gewaardeerd op basis van 1x spelen met z'n drieën. Met warrige uitleg. Wat heet: toen we klaar waren met spelen 'bleek' dat gedeelde tiles slechts gedeelde punten opleverden, én dat er ook nog sprake was van een eindtelling. Ja, dan had je toch andere keuzes gemaakt. Bovendien blijkt uit de regels niet dat de actiekaarten maar één ronde lang gelden - vrij essentieel gegeven, zucht...

Is dat het enige wat er mis mee is? Nee: het is gepriegel met stukjes karton, en de kleuren om te kijken welke pion verschoven moet worden zijn ook te weinig onderscheidend. En het spel lijkt qua opzet ook nog flink op Coney Island - inclusief het gezochte thema.

Dus het was helemaal bagger. Met uitzondering van: dat het - uiteindelijk - heel vlot wegspeelt, je aardig je best moet doen om vooruit te denken maar je elkaar tussendoor heel goed dwars kunt zitten, en ik het - nu de regels helder zijn - best graag nog een keer wil spelen.

Edit april 2022: 2,5 jaar moeten wachten. Nu met 2 personen. Ben het weer aardig met mezelf eens ;-) (al is een 8 een tikkie hoog).

Zeker geen slecht spel. Maar anderzijds ook geen topper. Gewoon goed en leuk om nu en dan te spelen.

Zie mijn video uitleg/review voor alle informatie.

Saai en zouteloos bordspel. Het werkt allemaal wel, maar heeft ook niets waardoor ik het graag zou willen spelen. Gedoemd tot vergetelheid (waar het volgens mij al in zit).

Leuk spel met het bouwen van bruggetjes over rijstvelden etc. Alleen een beetje onhandig om veel te spelen. Wel een zeer prachtig en goed spel!

Goed spel. Tactisch en vermakelijk.
Wil het zeker nog vaker spelen als iemand het op tafel legt.

Goed spel. Alleen wordt het een heel gedoe met al die fiches op die fiches...

Ik vind dit een mooi spel. Niet enkel van materiaal maar zeker ook speltechnisch.
Er zit zeker een flinke dosis geluk in. het is maar net hoe de kaarten komen.
Maar om daar dan het beste van te maken, dat vind ik nu eenmaal leuk.

Mijn eerste proefpotje is absoluut niet goed bevallen vanwege het alom aanwezige kaartentoeval; maar later realiseerde ik me dat ik en mijn partners de mogelijkheid om eigen yurts naar eigen inzicht en goeddunken in te zetten niet hebben gebruikt. Dat vermindert het kaartentoeval toch in ieder geval enigszins, zij het dat het spel nog steeds érg veel van dat laatste bevat. Ik zou het spel beslist nog een keer moeten spelen om te ervaren wat het spel nu echt doet.

Wat mij in eerste instantie nog veel meer dwarszat is de knullige vormgeving. Even afgezien van domme fouten met de Chinese lettertekens: het speelveld is erg klein voor zo'n groot bord; en de yurts liggen dicht op elkaar. Het bleek regelmatig een gepriegel van jewelste om die fiches van het bord te halen zonder naburige exemplaren te verschuiven. Waarom zijn hier geen veel handiger blokjes of cylindertjes voor gebruikt...??

Neem een onderdeeltje uit Elasund, blaas dit op tot een volledig spel en plak er een misplaatst thema op. Kan ik mee leven. Ik heb meer moeite met de inhoud. Dit spel is zeer destructief. Je probeert doorlopend de bouwplannen van de medespelers te frustreren door hun fiches te misbruiken. Heb ik op zich geen moeite mee, ware het niet dat jouw destructieve actie- en reactiepotentieel grotendeels afhankelijk is van de juiste kaartjes. Hier word je soms beurtenlang genaaid, zonder iets terug te kunnen doen. Als ik dit in een spel zou waarderen, had ik mijn naam wel gewijzigd in Ben Dover.

Ik ben vandaag in een vriendelijke bui. Ik rond mijn 5,5 af naar boven.

Khan is een spel dat er qua vormgeving niet positief uitspringt. De kleurstelling van met name het bord vind ik niet heel gelukkig gekozen. De doos is wel heel mooi trouwens.

Inhoudelijk is het zeker geen slecht spel. Wel wat abstract, je plaatst een neutraal fiche daarna heb je twee vrije acties (eigen kleurfiche plaatsen, gebied claimen van meerdere fiches zijn de belangrijkste). Je kunt bij het claimen ook fiches van andere spelers bedekken zolang je zelf de meerderheid hebt. De vormen die gebruikt worden voor het claimen van je gebieden doen denken aan Vorsten van Florence, alleen hier leg je ze niet op je eigen speelbord.

Speelt lekker vlot weg en in dat kaliber (niet te lang en toch tactisch genoeg) is het een goede aanvulling.

Van de vier spellen die White Goblin Games op Spiel 2010 uitbracht, had ik zelf vooraf de meeste twijfel over Khan. Die twijfel bleek gelukkig volledig ongegrond te zijn, want Khan is een heerlijk tactisch spel, dat met 2 spelers heel goed te doen is, maar met 3 en 4 nog net een tikkie beter wordt.

Doel van het spel is om land te 'veroveren'. Dat doe je door het plaatsen van je yurts (tentenkamp) op het spelbord. Indien het je lukt om daar veroveringstegels of bruggen overheen te plaatsen waarbij er een meerderheid van yurts in jouw kleur onder ligt, zijn de overwinningspunten voor jou.

Dat klinkt vrij abstract en in de basis is het dat ook. De aanwezigheid van 8 andere heersers (die volgens de geschiedschrijving inderdaad door de Grote Khan verdreven werden, zo heb ik me laten vertellen; het is dus tegelijkertijd ook weer iets minder abstract dan ik dacht) zorgt voor extra tactische mogelijkheden (zij plaatsen namelijk neutrale tentenkampen), evenals de speciale actiekaarten. Geluksfactor zit 'm eigenlijk enkel in het trekken van de kaarten, maar je kunt je hand legen en opnieuw aanvullen, als je wilt.

Een uitstekend tactisch spel, dat met haar eenvoudige regels vlot weg speelt en een aangename speelduur kent (45 tot 60 minuten).

Mijn waardering is puur gewaardeerd op een eenmalig spel met 2 spelers. Deze beoordeling zou dus de komende dagen / weken kunnen wijzigen.

In khan is het de bedoeling dat je gebieden verovert. Dit doe je door middel van het plaatsen van yurts in verschillende gebieden. Zodra er verscheidene yurts bij elkaar liggen, heb je de mogelijkheid om dat gebied te veroveren. Je kiest een bepaalde vorm en plaatst deze over de yurts van jezelf, tegenstanders en over neutrale yurts. Diegene die de meeste yurts onder de vorm heeft liggen (neutraal uitgesloten) heeft dat gebied veroverd. Ieder gebied levert een aantal punten op als ook het grootste aaneengesloten netwerk van gebieden levert punten op. Diegene met de meeste punten wint.

Het spel kent vrij eenvoudige regels waar je snel door heen bent. Het spel ligt dan ook zo op tafel en je speelt zo een eind weg. Door middel van speciale kaarten kun je je tegenstanders een hak zetten. Zo kun je bijvoorbeeld voor 1 ronde, alle neutrale yurts beschermen. Of je eigen yurts. Ook kun je vormen beschermen zodat deze niet gebruikt kunnen worden.

Al met al een heel tactisch spel. Waar ga je yurts neer leggen en met welke vorm ga je dit gebied veroveren? Is er een kans dat je tegenstander zijn yurts blokkeert waardoor je net niet het gebied kunt veroveren? Er zit veel diepgang in dit spel voor eigenlijk zulke eenvoudige spelregels.

Van mij mag deze vaker op tafel komen. Nu afwachten tot ik hem eens met 3 of 4 spelers kan spelen :)