Gemeen meerderhedenspel dat zijn geheimen bij mij bepaald nog niet prijsgegeven heeft.

Qua vormgeving zijn er plussen en minnen: erg mooi vind ik de afwezigheid van het bord, maar een speelveld gemaakt door tegels waarop prachtige afbeeldingen van Lodewijk-XIV-hoogwaardigheidsbekleders afgebeeld staan. Ook de afbeeldingen op de kaarten en de schildjes zijn zeer schoon te noemen. Verder is het allemaal nogal functioneel afgewerkt waarbij vooral de dunheid van de tegeltjes genoemd moet worden.

Het spel dan: Blokjes mancala-gewijs plaatsen waarbij je afhankelijk bent van je gespeelde kaart en waarbij je moet kiezen uit meerdere richtingen waarbij je ook nog rekening moet houden op welke tegel je de meerderheid wilt: dit is duidelijk een spel waarvoor het woord 'dilemma' is uitgevonden.
Ik vind dat erg leuk, maar wil hierbij een ernstige en eenmalige waarschuwing meegeven: mensen die lijden aan het AP-syndroom (analysis paralysis, in goed Nederlands: beurtanalisten) dienen dit spel te mijden en vermeden te worden als medespeler voor dit spel.
Minpunt wat ik wil aandragen (en wat al eerder naar voren is gekomen): er zit een onnodige geluksfactor in het verkrijgen van schildjes: schildjes die - aan het eind van het spel - bepalen wie wint. Dit zou niet zo moeten zijn, daarom een puntje aftrek.

Alles bij mekaar een leuk spel met wat haakjes. Voor mij een 7.

Thema 7,5
Spel mechanismen 8,5
Spel materiaal 7,5
Duidelijkheid spelregels 7,5
Herspeelbaarheid 7,0
Thrill Factor 8,0

Eind Oordeel 7,7

Na de vele goede verhalen nu eindelijk eens gespeeld.
Een redelijk vlot en soepel meerderheden spel.
Qua looks wellicht wat gedateerd, maar dat mag van mij de pret niet drukken.
Ik was in ieder geval verrast dat we het met 3p zo binnen de 75 à 80 min hebben gespeeld, en dat voor een eerste keer. Toen ik ooit jaren geleden de regels eens gelezen had, leek het me vele malen ingewikkelder. De jaren speleraring beginnen dan toch hun vruchten af te werpen.

Nu ben ik benieuwd hoe het met 2p speelt.

1x gespeeld. Aardig meerderheden-spel, maar ik had het gevoel dat het toeval (missie-kaarten, wapenfiches) een te grote rol speelt.

Ik ben niet erg goed in meerderheden-spellen, dat blijkt wel weer. Maar ach, ik zou zeker weer meedoen, erg leuk spel.

Een lang spel, maar een echte hersenkraker. En dat in een klein doosje.

Leuk meerderhedenspel. Te weinig gespeeld om goed inzicht te krijgen; op dit moment heb ik niet het idee dat het de moeite loont om te sparen voor de dure privileges. Ze zijn net zoveel punten waard en van de leukere effecten heb je minder rondes profijt. Maar ik laat me graag overtuigen van het tegendeel.

Het spel heeft wat opzetwerk nodig maar dat maakt het ook flexibel en goed herspeelbaar.

Terug al een tijdje geleden dat ik het nog speelde. Dit is wel een heel leuk spel. Doch ik meen me te herinneren dat de regels nogal veel leeswerk zijn. Al vallen de regels op zich wel mee.

Voorlopig met een cijfer gewaardeerd, m'n mening komt eventueel later nog...

Erg leuk spel dat ook met twee prima te spelen is. Twee keer gespeeld met het vrouwtje en allebei de partijen verloren met het kleinste verschil.

Eén van de beste meerderhedenspellen dat er te vinden is. Rüdiger Dorn heeft heel sluw beroemde personages uit die periode 'geleend' en ze eigenschappen die passen bij hun leven en gebeurtenissen daaruit gegeven; de spelers mogen vervolgens een strijd aangaan om invloed op die personages te plaatsen die op telkens wisselende manieren worden gewaardeerd. Het resultaat is een intens meerderhedenspel waarbij de spelers hun uitgevoerde 'missies' als extra mogelijkheden mogen gebruiken en er tegelijkertijd een sterke asymmetrie tussen hen ontstaat.

Louis XIV is een van de weinige spellen waar ik de weg naar het eindresultaat even leuk zo niet leuker dan het resultaat zelf vind. Zelfs al krijg ik een ongenadig pak slaag: het blijft leuk om te proberen de strijd om de personages in je eigen voordeel om te buigen en via alternatieve routes die minder zwaar bevochten zijn je punten te verdienen. En als klap op de vuurpijl kun je dit spel ook met 2 spelers doen: een eigenschap die normaliter buiten het mogelijkhedenpakket van meerderhedenspellen valt.

Een doodzonde dat dit spel nooit in het Nederlands is verschenen.

Aardig blokjesschuifspel. Een aantal jaren geleden vond ik dit nog 'best goed'. Maar inmiddels zijn er wel betere abstracte blokjesschuifspellen met een dun laagje thema bijgekomen.

Het positieve is dat dat spel aardig interactief is, en de bekende 'meerdere taktieken om aan je punten te komen'.

Toch ben ik niet enthousiast (meer). Afgezien van het gehannes met het omdraaien van de kaarten is voor mij grootste nadeel dat ik merk dat ik er eigenlijk nooit echt zin meer in hebt. Mijn vrouw vond het altijd wel leuk. Moet het dit jaar misschien maar weer eens spelen om te bepalen of ik het weg moet doen of dat het toch leuk genoeg is om te houden.

Fantastisch spel. Hoeveel kan ik uit mijn kleine hoeveelheid blokjes krijgen? En hoe kan ik anderen daarmee aftroeven? En dat in 4 korte rondjes...