Macao

Waardering gebaseerd op één keer spelen en (nogmaals) bestudering van de spelregels.

Dobbelstenen gebruiken om acties te kunnen doen. Lezers roepen nu in koor "Burgen van Burgund, Marco Polo, Brugge!". Voor die laatste is logisch, want: dezelfde ontwerper.

Het ziet er mooi uit. Wel humor is de opmerking dat de afstanden tussen de steden op het bord niet conform de werkelijkheid zijn (nogal wiedes, duh). Beetje jammer is het feit dat de kaartjes niet erg groot zijn en wel rijkelijk voorzien zijn van tekst (dus: kleine lettertjes).

Het spel dan: het komt traag op gang (weinig actieblokjes), krijgt dan de wind in de zeilen, maar ontspoort dan doordat het aantal blokjes in het bezit van de spelers amper meer te overzien is (beurtanalisten!). Ook vind ik het jammer dat de straf voor niet gespeelde kaartjes (3 minpunten) te streng: hierdoor gaan alle spelers toch maar als wilden proberen alle kaartjes maar te spelen, waardoor andere onderdelen (stadbebouwing, vloten) achterblijven.
Ook enige twijfel hoe dit spel met twee speelt ....

Ik geef een 6, maar nogmaals: gezien de gebrekkige hoeveelheid ervaring met dit spel kan de waardering nog alle kanten op.

Vond het rad, en het vooruitplannen zeer goed gevonden en erg vermakelijk.

Echter, het spel is in het begin voordat je de motor op gang krijgt minder leuk, (te weinig succesbeleving) en op het einde is het spel te zeer onderheving aan AP dan wel gewoon wachten wat de andere persoon allemaal gaat doen.

Voor mij is deze het dan ook net niet, maar zal met de juiste mensen geen potje afslaan.

Goed spel, dat je best enkele keren -met niet al te lange tijd er tussen- speelt om het spelmechanisme beter in de vingers te krijgen.

Leuk spel, wat met name komt door het zeer ingenieuze 'windrose' mechanisme. Zeer goed bedacht door de heer Feld. De stadsdelen kopen en de goederen leveren aan de havens voelt een beetje als bijzaak. Dit wordt weer goedgemaakt door de variatie aan personen- en gebouwen kaarten. Voordat je hier een mooi lopende combinatie van op tafel hebt liggen, is het spel al weer in de eindfase beland, maar dit maakt het proces niet minder leuk. Het is een uitdaging! Wel met een geluksfactor die elke beurt bepalend kan zijn voor het wel of niet kunnen doen van je geplande acties. Een 8.

Een Feld is altijd goed vind ik. Macao is ook een goed spel, een spel dat in het begin moeilijk lijkt. Tot je het speelt. Ik denk dat dit spel een spel is dat ik nog meer ga spelen. Ik hou van een spel waar je het spel kan winnen op verschillende manieren. Je moet ook je hoofd er goed bijhouden. Wat ook wel zeer belangrijk is.

Na meerdere keren spelen blijft dot steeds beter en beter worden. Je begint meer en meer opties te zien.
Ik ben fan en dit spel gaat steeds mee op speelavonden. Echt leuk.

Pas een keer gespeeld met 2 spelers, wil ik graag meer spelen en met meer spelers

Macao
Dit spel van Stefan Feld kent vele manieren om aan punten te komen en het heeft een dun thema. De samenspanning van de dobbelstenen en de klok om aan je actiestenen te komen vind ik erg leuk. Het is een aangename planningspuzzel. Later in het spel als je inmiddels veel kaarten hebt uitgespeeld dan kan een beurt wel complex worden. Wat dan niet helpt is hoe de kaarten zijn gemaakt. In plaats van tekst hadden ze iconen moeten gebruiken. In het spel vroegen we ons af wat nu met 'lak' werd bedoeld. We besloten dat het een spelfout was, dat laken bedoeld werd en dat daarmee die tegels met die paarse doek mee werd bedoeld.

Het mechanisme met de windroos is uniek. Thema natuurlijk veel van het zelfde.
Spel komt pas na enige tijd op gang.

Origineel principe met het dobbelen en vervolgens draaien van de kompasroos. Komt veel plannen bij kijken zodat je de juiste grondstoffen ter beschikking hebt om de juiste gebouwen te bouwen als ze voorbij komen. Enige minpuntje vond ik dat je qua kaartjes kopen het hele spel met hetzelfde bezig ben, 'nieuwe kaartjes bekijken, welke zijn interessant, nieuwe kaartje kopen'.

Kocht dit spel in de Spelfanaat (Mechelen) op aanraden van de verkoper.
Ik was op een zoek naar een goed spel voor 2 spelers.
Eens je het spel door hebt werkt het echt verslavend! De (beperkte) geluksfactor werkt absoluut niet storend.

Op het eerste gezicht een aardig spel waar ook een paar leuke mechanisme inzitten.
De windroos waar je je actieblokjes op bepaalde posities neerlegt en ook het wisselkoersspoor is erg leuk en werkt prima. Helaas blaast de geluksfactor in het spel het hele spel aan flarden. Je bent veel te sterk afhankelijk van de dobbelstenen en als die net niet de kleur en de getallen hebben die je graag wilt kunnen je zo mooi verzonnen tactieken de prullenbak in en hier heb je totaal geen invloed op. Ook de strafpunten zitten je constant op je hielen. Als je teveel personen/gebouwen kaarten op je bordje hebt liggen krijg je de strafpunten om je oren en op het einde van het spel krijg je er ook nog eens 3per kaart die je niet hebt geactiveerd. En het gaat je dus echt niet lukken alle 14personen/gebouwen waarvan je ook nog eens verplicht bent ze te nemen uit te spelen, dus reken maar altijd op strafpunten. Je hebt het idee dat je gedurende het spel de hele tijd alleen hier mee bezig bent en dat is erg jammer omdat er nog heel wat meer acties zijn die je kunt doen. Helaas een misser van stefan feld, wiens spellen normaal bij mij hoog aangeschreven staan.

+++ Veel actiekeuzemogelijkheden
Veel verschillende personen/gebouwenkaarten maken het herspeelbaar
Leuke spelmechanisme

---- Te aanwezige, storende geluksfactor
Te zwaar doordrukkend systeem met de minpunten

Erg veel zoeken in dit spel dat laat op gang komt. Tactisch wel heel goed. Misschien ee hogere waardering alsik het vaker speel.

Nice! Ik blijf Feld fantastisch vinden. Moest even wat zoeken in dit spel, maar het voelt weer goed!

Verrassend leuk spel! De manier waarop de dobbelstenen je actiemogelijkheden bepalen vind ik erg origineel. Je hebt steeds de keuze tussen weinig blokjes op korte termijn of veel blokjes op langere termijn. Het spel verloopt in een soort golfbeweging (vandaar het overzeese thema Macao???): in het begin heb je weinig blokjes en dus acties tot je beschikking, dat worden er steeds meer, en aan het einde van het spel sterft het weer langzaam uit.
Pas 1x gespeeld, voorlopig geef ik het een krappe 9.

Leuk spel met diverse mogelijke tactieken.

Dit vind ik een van de verassingen van de afgelopen jaren. Ik dacht dat dit een van de minste van Feld was, maar het tegenovergestelde is waar. Een topper die in mijn ogen te weinig aandacht krijgt. Met name het verdelen van je dobbelstenen is in dit spel origineel gedaan. Aanrader!

De manier waarop dit spel dobbelstenen gebruikt is erg innovatief en interessant. Helaas is dat ook het enige leuke aan Macao. Voor de rest is het een spel van moeizaam puntjes grabbelen, dat op de een of andere manier nooit echt op gang komt. Jammer, een misser van Feld en alea.

Weer zo'n typisch eurogame waarin je allemaal probeert Victory Points te verzamelen, en waar het spel je veel verschillende mogelijkheden biedt om deze te krijgen. Macao heeft echter wel op veel punten subtiele interactie tussen de spelers, en een geweldige manier waarop dobbelstenen de mogelijkheden bepalen.

Mooi spel met leuk mechanisme voor de actiestenen.
Ik vind het wel lastig plannen om de goede stenen op de goede plek te krijgen.
Maar dat is dan ook de uitdaging.

Voorlopig met een cijfer gewaardeerd, m'n mening komt eventueel later nog...

Een topfavoriet. Zoveel keuzes. Het dobbel-aspect in combinatie met de windroos vind ik super. Dit spel boeit mij van begin tot 't einde.

De herspeelbaarheid is groot bij dit expertspel. Je hebt veel manieren om punten te behalen en er zijn veel zaken die je in het oog moet houden. Vind ik persoonlijk vooral leuk omdat je jouw eigen strategie tijdens het spel moet opbouwen en voortdurend bijsturen afhankelijk van de gebouwen en personages die je in handen krijgt. En daarvoor moet je... juist, goed plannen!

Ondertussen enkele keren gespeeld en het is zo goed als wat ik ervan had verwacht maar spijtig genoeg ook niet meer. Vrijwel een gemakkelijk spel, zit een lekkere vaart in maar je moet er verdomd goed je verstand bij houden.

Naarmate het spel vordert wordt het meestal een zeer onoverzichtelijk boeltje van kaarten waardoor uiteindelijk iedereen enkel nog met zijn eigen spel bezig is. Ik denk dat het gebruik van tekst op de kaartjes hier het meeste kwaad aan doet. Het thema doet er maar weinig aan toe en dat maakt het een beetje een droge bedoening.

Het spelmechanisme daarentegen loopt als een trein en vind ik zeer origineel. Wat voor mij het spel echt goed maakt is dat je altijd wel iets kan doen met de vergaarde actiestenen en dat alles dus in je eigen handen ligt.

Alles bij elkaar genomen vind ik het een vrij goed spel maar het verdient net geen plaatsje in mijn collectie.

Gister voor het eerst gespeeld. Komt wat later in de speelrondes op gang, maar dat stoorde mij niet omdat we het voor de eerste keer speelden en het toch nog wat moesten uitvogelen. Wat ik leuk vind, is dat je elkaar bij de keuze van de dobbelstenen flink dwars kunt zitten. Je moet er dus op sommige momenten echt voor zorgen dat je de eerste keus hebt, anders kunnen je plannetjes in de soep lopen. Het toevalligheidsgehalte met de dobbelstenen stoorde mij helemaal niet. Het is juist de uitdaging om ervoor te zorgen dat je met een minder leuke actievoorraad van AS toch het maximale eruit haalt. Al met al een spel dat hier zeker weten vaker op tafel komt!

Dit spel is voor mij een absolute hit. Het mechanisme van de windroos zorgt er voor dat je een enorm planningsvermogen moet hebben en toch op het 'moment suprême' misschien toch voor iets anders moet gaan, omdat het al voor je neus is weggekaapt of er is toch een nieuwe mogelijkheid om de hoek gekomen van een kaart die je zojuist gekregen hebt.

Met die kaarten zit er voor mij ook meteen het nadeel van dit spel. Je bent gedwongen om kaarten te pakken en neer te leggen. Hiermee wordt je iets te veel geforceerd om de kaarten jou te laten bespelen i.p.v. andersom. Als dit wat meer genuanceerd was, dan had een hoger cijfer nog mogelijk geweest.

Spel kwam met kerst en al meerdere malen gespeeld. Leuke spelmechanismes met kiezen van actiestenen, verzamelen van actiekaarten die voordelen opleveren en leveren van goederen aan de handelssteden in Europa. Spel komt wat traag op gang, maar de eerste ronden gaan wel snel (vgl agricola). Het dobbelen lijkt een grote geluksfactor, maar de vraag is wat je wilt gaan doen met de actiestenen. Investering op korte of lange termijn. Bovendien heeft de volgorde op de muur een belangrijke invloed op het spel, want lig je voorop kan je als eerste een kaart uizoeken en handelen met je actiestenen. Maar lig je als laatste, kun je invloed op de volgende ronde beinvloeden door de eerste plaats daar over te nemen (vgl funkenschlag). Interessant gepuzzel met volgorde, stadsdelen, waren leveren en kaarten activeren. Doel: punten verzamelen of kopen! En minpunt onderweg kan nog makkelijk tot een overwinning leiden. Thema met macao komt wellicht niet zo voor de dag, maar het levert wel een leuk en interessant spel op.

tof spel, komt in het midden tot zijn recht, het is zeer goed om met 2 te spelen ook.

De spelmechanismen zitten leuk in elkaar en behalve het dobbelen vind ik ook het vooruitbewegen op de muur om als eerste aan de beurt te zijn een origineel mechanisme. Wel vind ik het nadelig dat de combinatie van kaarten en dobbelstenen ver vooruit kijken wel wat lastig maakt. Waarschijnlijk gedaan om een ander nadeel - het moeten kwantificeren van de optimale strategie - te maskeren. Maar het is uniek genoeg om ondanks die nadeeltjes toch een redelijk goed spel te zijn.

Het mechanisme met de verschillende gekleurde dobbelstenen is erg orgineel, maar het spel komt vind ik traag op gang en duurt me vaak net te lang qua tijdsduur. Toch een voldoende voor de orginaliteit.

Mooi spel waarbij je veel vooruit moet kijken. Door het kiezen van blokjes en het draaien van de windroos, kun je al een beetje kijken wat je de komende beurten gaat doen.

Minder aan het spel is, is dat de eerst rondjes nogal zwak zijn tegenover de laatste rondes. Je bent de eerste paar rondes alles aan het opbouwen om de laatste paar rondes een groot aantal acties uit te voeren.

Het spel nogmaals spelen leidt dan tot verwarring, omdat je in het begin zo weinig kunt.

Blokjes vergaren, kaarten verzamelen, blokjes omzetten in acties: goederen inkopen, verschepen, kaarten activeren en punten verzamelen. En als je dat niet genoeg doet krijg je strafpunten. Dobbelen om grondstoffen alvast klaar te leggen voor de volgende rondes. Deze komen in het spel dankzij een nieuw element: de windroos. Hierdoor "lijk" je te kunnen plannen, maar dat is slechts schijn.
De vormgeving is prachtig en ik wil het ook heel graag een goed spel vinden, maar het doet levenloos aan. Jammer

Macao valt hier na één sessie goed in de smaak. Halverwege het spel draait het het lekkerst; het is even op gang komen namelijk (je hebt in het begin nog weinig actiemogelijkheden, omdat je weinig actiestenen zult hebben) en voor je het weet is het ook weer ten einde.

Net als bij Agricola (zou dat spel nog leuk zijn als het over 30 ronden zou lopen, zodat iedereen alles zou kunnen doen wat ie zou willen doen (stenen huis, complete weides, etc)?) is dat echter tevens de kracht van het spel: op het moment dat je motor eindelijk draait, is het spel alweer bijna afgelopen, waardoor je zult moeten gaan kiezen.

Dat kiezen doe je al gedurende het hele spel: ga je voor de lange termijn met veel actiemogelijkheden of voor de korte termijn met minder actiemogelijkheden, maar wel in de hoop dat je snel de juiste gebouwen kunt bouwen. Ik weet op dit moment nog niet wat het slimste is om te doen; af en toe maar strafpunten incasseren maar later wél veel acties kunnen doen, of toch maar 'op safe spelen'. Dit toch wel bijzondere dobbelmechanisme zorgt er in ieder geval voor dat dit spel nog vaker op tafel gaat komen. Na één potje is namelijk één ding duidelijk: there's more to explore!

Een typische Feld in de zin dat je sterk het gevoel hebt dat het onderwerp van het spel er maar weinig toe doet en het vooral gaat om het zo vakkundig mogelijk uitbuiten van de zoals altijd gepolijste en soepele mechanismen. In Macao draait het om het opbouwen van een groeimotor door middel van een alleraardigst truukje met dobbelstenen die de spelers voor de keuze stelt tussen weinig acties nu, of veel acties later. Die acties worden gebruikt om personages met verschillende mogelijkheden aan het werk te zetten die acties via-via omzetten in punten.

Het spel vond ik op z'n leukst toen de motor echt begon te 'werken', hetgeen op ongeveer de helft gebeurt. Het laatste kwart is echter saai en droog: 't is doorharken en zoveel mogelijk punten uit het geheel wringen. Heb je om wat voor reden dan ook een minder efficiënte motor op dit moment, kun je het schudden. Belangrijk is daarom dat je als eerste kaarten mag uitkiezen, zodat je motor er zo goed mogelijk uit komt te zien. Maar ook dan weet je niet wat de dobbelstenen gaan doen: eenmaal een beetje een richting opgegaan met de motor kan het niet krijgen van de juiste blokjes funest uitwerken, en het spel biedt hier geen enkele bescherming tegen. Dat is eigenlijk het grootste manco aan Macao: in theorie leuk, maar in de praktijk verschrikkelijk weerbarstig tot op het punt waarop ik er eigenlijk niet meer mee wil spelen. Zeker nu op het moment van schrijven titels als Luna, Trajan en Die Burgen von Burgund ter beschikking staan die wél goed omgaan met toeval (en in Luna's geval het helemaal uitschakelen) is Macao voor mij niet meer dan een aardig doch uiteindelijk nog steeds mislukt ontwerp.

Macao (2010)

Spelbijlagen

Onderwerpen

Waarderingen