Memoir '44

Mooi en goed gebalanceerd bordspel en niet al te complex. Een van de grote favorieten bij mij. Het aantrekkelijke hiervan vind ik de veelzijdigheid van de verschillende scenario's, de tactiek met de kaarten (orders) en de uitbreidingen. Op de websites vindt je vele, vele scenario's en verschillende campaigns. Je kan hier veel speelplezier aan ontlenen. Afhankelijk van de kaarten en opstelling zul je een strategie moeten maken om te kunnen winnen. Slimme kaartopbouw in je hand is daarbij cruciaal. Er zit wel een beperkt deel geluk in vanwege de dobbelstenen.

De vele uitbreidingen zijn een voordeel, maar ook nadeel. Daarin zijn vaak verschillende onderdelen aanwezig, die weer bij andere uitbreidingen horen. En deze uitbreidingen zijn helaas niet altijd te koop. Maar al met al een zeer goede aanrader.

Hier ben ik met een vriend in gedoken en beleef er veel lol aan. Je moet er wel echt ff voor gaan zitten. Leuk dat er nog heel veel te ontdekken is met de vele scenario's, door de uitbreidingen kunnen we nog wel even door blijven spelen zonder terug te keren naar eerdere hoofdstukken.

Dit is een spel waarbij ik het mezelf heb aangedaan dat het de niet al te hoge waardering krijgt die het spel misschien wel verdient. En dat is mijn eigen (stomme?) schuld.

Ik hoor de lezer nu denken: "Verklaar je nader ..." terwijl de lezer onderwijl ook een gemakkelijke stoel hoor pakken, een drankje hoor inschenken, wat knabbeltjes hoor pakken en hoor denken "Dit wordt leuk". Vergelijk het met het zitten voor je tent als je een nieuwe campinggast ziet arriveren, een plunjezak uit de kofferbak ziet halen en daaruit een gebruiksaanwijzing ziet halen. Dan weet je "we krijgen een show". Leedvermaak.

Goed, ik dwaal af (en niet zo'n beetje). Memoir is als spel niet slecht, vermakelijk zelfs. Redelijk goed materiaal (beetje dunne terreintegels), goed spelverloop (eerder genoemde geluksafhankelijkheid neem ik op de koop toe), wel scenariogestuurd (dus twijfels over de herspeelbaarheid) en soms veel Engelse tekst op de kaartjes (vereist soms studie).

Waar is het dan misgegaan?

Welnu, ik ben ten prooi gevallen aan de ziekte 'uitbreidingitis', een aandoening waarbij het belangrijkste symptoom is dat je alles van een spel wilt hebben. Gezien de hoeveelheid die Days of Wonder ons gegevens heeft, heeft dit bij mij geleid tot een overdaad aan Memoir-materiaal waardoor ik a) niet kan kiezen welk scenario ik wil spelen, b) ik het overzicht volledig kwijt ben in welke uitbreidingen het materiaal zit dat ik nodig heb (dus duurt het opzetten van het spel langer dan het spelen) en c) de hoeveelheid regelaanpassingen en -uitbreidingen dusdanig zijn dat ik er 100% van overtuigd ben dat ik het spel fout ga spelen (en daar helpen de spelregelkaartjes geen moer aan.
Tenslotte nog even lamenteren over de vliegtuig-uitbreiding: de regels daarvan zijn bij mij neergestort als een loden Hindenburg. M.a.w ze landen niet.

Het is best een mooi spel, maar ik heb het zelf verkl**t.

Prima verzorgd spel, er is ook veel aandacht besteed aan de historische omstandigheden van de scenario's. Het speelt redelijk vlotjes weg en is vrij toegankelijk.

Helaas heb ik een beetje hetzelfde probleem als Cymric: moeite met de willekeur van de kaarten en de onbalans die de scenario's (soms terecht) intrinsiek hebben. Hierdoor heeft het mijn collectie inmiddels verlaten.

Gespeeld - hoe toepasselijk - op plein ´44 in Nijmegen, op internationale bordspel dag, een week voor D-day's 75e verjaardag. Toegankelijk spel, waarbij ik - als mof - zowel qua kaarten als qua dobbelstenen vrouwe Fortuna niet aan mijn zijde had. Na één spel lijkt me de geluksfactor dus redelijk hoog, al snap ik dat je natuurlijk steeds beter kunt worden in dit spel. Mogelijk stijgt de waardering na herspelen.

Ik speel graag spellen die wat ingewikkelder zijn dan de standaard familiespellen, maar ik hou niet zo van spellen waarbij er een complete roman aan spelregels is.
Dat komt omdat ik bij te veel regels het overzicht verlies.

Ik hou ook van wargames, zeker WO2, maar de meeste bevatten net iets te veel regels voor mij. En toen kocht ik Memoir '44, na flink wat reviews te lezen.
Ik was aan het twijfelen tussen Tide of Iron en Memoir '44, maar ik heb nog geen moment spijt gehad. Ik geef je gelijk als je zegt dat er wargames zijn met veel meer diepgang en realisme dan Memoir, maar meer diepgang en realisme betekent meer regels en langere speeltijden.

Memoir '44 is dan het perfecte alternatief, het is redelijk toegankelijk en ziet er gewoon goed uit. Richard Borgs CnC systeem komt ook goed uit de verf in Memoir '44.

Eén van de betere 2 persoonsspellen. Elke keer toch weer 2 of 3 scenario's op tafel. Eenvoudig op te zetten en toch elke keer anders.

Heerlijk spel, je koopt hem in eerste instantie voor de setting, dat je vervolgens waargebeurde veldslagen speelt geeft het spel veel diepgang alhoewel het voor het spel zelf niet uitmaakt.

Geluk speelt een rol (welke kaarten trek je, hoe vallen je dobbelstenen), maar toch moet je slimme keuzes maken welke kaarte je inzet, troepen die je kiest, beweging die je maakt. Geluk wordt gebalanceerd door 2 potjes te spelen met beide partijen.

Kwaliteit maakt het spel ook tof vanwege de 3d figuurtjes.

Ook goed met wat oudere kinderen te spelen.

Leuk spel en prachtig vormgegeven.
Zo moeten moderne wargames zijn: snel en spannend. Niet traag en uren durend zoals Axis & Allies.
Geluksfactor af en toe teveel, hoewel ik wel van geluk houd in een spel voor het onvoorziene...die kaarten die zo beslissend zijn (doet me denken aan C&C) geven me soms niet het gevoel dat ik het spel leid en dat is wel jammer.
Leuk die extra scenario's die aan het basisdoos zijn toegevoegd.
Komt vaak op tafel!

Voor mij de perfecte mix tussen spelplezier en inhoud. De materie is aan de zware kant voor een bordspel, maar dat houdt de interesse in geschiedenis in stand.

Ik noem het altijd een mix tussen Risk, schaken en Poker. Risk = de dobbelstenen, schaken (of go) is je positie op het bord kiezen en het juiste doen met de juiste troepen/stukken.
Poker is het managen van je hand. Vergis je niet , Memoir is een card management game. Veel beginnende spelers vinden dat naast de dobbelstenen een geluksfactor. "Ik had mijn troepen naar rechts verplaatst en kreeg toen geen kaarten meer." Als je rechts geen kaarten hebt, moet je daar gewoon niet heen gaan! :)

Uren aan speelplezier zitten er al in, en dat gaan er nog zeker veel meer worden!

War games zijn gewoon mijn ding niet, maar ik heb me aan it spel toch een paar keer gewaagd. Steeds met iemand gespeeld die dit wel graag speelt en het spel ook door en door kent. Mij kan het persoonlijk niet boeien. Gelukkig denkt niet iedereen het zelfde

Waarom? Lees dat hier.

Relatief snel, goed uitgewerkt en mooi vormgegeven. De goede combinatie in dit genre spellen, hooguit wat geluk kan irriteren.

Dit is de absolute favoriet hier in huis (tenminste toch bij het mannelijke deel...). Het is eenvoudig uit te leggen, duurt niet te lang en geeft enorm veel mogelijkheden. En het spelen met soldaatjes is altijd leuk! Op naar de uitbreidingen...

Vandaag eindelijk eens geprobeerd met mijn zoontje (8) en bleek een instant hit :) Twee scenario's gespeeld (1 en 3) en twee keer met de Duitsers verloren (zoals het hoort ;)) . Zeker voor herhaling vatbaar. Geluksfactor met de kaarten vond ik wel meevallen, het vraagt wel soms om tactische aanpassingen.

Na een aantal potjes nog niets van zijn kracht verloren, daarom opgewaardeerd naar een 8.

Ik vind Memoir 44 echt een geweldig spel.
Ook voor pacifisten erg leuk.
Elk spel heeft door de strategiekaarten weer een heel ander verloop, wat het voor mij buitengewoon onderhoudend houdt.

Heel goed oorlogsspel met prachtige vormgeving.

leuk! Genoten van eerste potjes. Niet heel lastig, maar lekker snel oorlogsspel. En miniaturen!! WOOHOO!

Memoir '44 vind ik een speciaal geval. Het is een light wargame met enorm veel diepgang. Het is een leuk spel met enorm veel geschiedenis in. Ik vond wel dat het iets te 'deterministisch' was als je bepaalde missies moest spelen. De dobbelstenen zorgen voor een beetje spanning, maar ook voor realisme. Een erg goed spel!

speelt heerlijk
concept the fog of war (er gaat van alles mis) komt tot uiting via de dobbelstenen

realistisch:

je leert denken binnen de gevechtsdoctrines (speciale troepen kunnen iets meer)
je leert werken met het blitz krieg systeem van verbonden wapens (fire and manouver)

Ik speelde het samen met Ditterio, en vond het best leuk. De kaarten en dobbelstenen zorgen jammer genoeg voor een grote geluksfactor vind ik.

Enkel online gespeeld en dat was een fantastische ervaring. Ik ga het bordspel nu ook kopen en ik hoop dat het even vlot speelt. Dan zal ik aan dit spel nog veel plezier beleven.

Mijn eerste wargame. Toegankelijk, makkelijk, ... alles wat je maar wil. En toch heb ik er voor gekozen om Heroes of Normandie aan te schaffen en niet deze.

Ik won mijn eerste partijtje puur omdat ik goede kaarten had en die van tegenspeler een ramp waren (tankkaarten als je geen tanks hebt!, links bewegen als je rechts slaag krijgt, ...). Dat er chaos is en dingen kunnen mislopen is normaal, daar zijn de dobbelstenen ook voor maar de geluksfactor kan door de kaarten wel heel erg het spel beïnvloeden.

Maar misschien dat ik hem ooit wel aanschaf als Heroes te moeilijk blijkt voor de kinderen.

Het systeem maakt wargames op een prettige manier toegankelijk voor een breder publiek—alhoewel een echte grognard waarschijnlijk rillingen krijgt om Memoir '44 tot 'wargame' te bestempelen—maar ik vertik het om per spel zo gruwelijk afhankelijk te zijn van de kaarten die je trekt. In het ergste potje dat ik nu toe speelde had ik gedurende 2/3e van het spel 4 kaarten in mijn handen voor flanken waar ik geen eenheden had staan, en dan kun je het gewoon schudden: Memoir '44 biedt op geen enkele manier compensatie voor zo'n situatie. Dat is lui spelontwerp dat Ganzenborden nauwelijks ontstijgt.

Jamaar, hoor ik de fans pruttelen. Echt, je hoeft mij niet uit te leggen dat het bovenstaande een tikkeltje onwaarschijnlijke situatie is, en dat gemiddeld genomen over veel potjes echt wel duidelijk wordt wie de betere speler is omdat het kaartentoeval wegmiddelt en ervaring overblijft. Maar dat veronderstelt dat je die potjes daadwerkelijk speelt, lees het spel(idee) zo leuk vindt dat je die tijd erin wilt steken. Dat is in dit geval niet helemaal mijn kopje thee: ik wil per keer dat ik een spel speel een faire kans hebben, en dan dus beslist niet worden tegengewerkt door het spel zelf. Memoir '44 voldoende vaak spelen is daardoor niet aan mij besteed.

Dientengevolge heeft de waardering twee gezichten. Zoals gezegd maakt het spelsysteem op een vlotte en makkelijke manier tactische gevechten in een WW2-omgeving toegankelijk. Een sterk pluspunt zijn de talloze scenario's waarmee je eindeloos kunt variëren en proberen. De herspeelbaarheid van het geheel is daardoor erg hoog. Maarrrr... dat veronderstelt dat je het niet erg vindt dat je af en toe geen schijn van kans maakt, of juist moeiteloos over je tegenstander heenwalst. Heb je daar geen problemen mee? Dan is deze titel zeker het proberen waard. Heb je daar wel problemen mee, loop er dan in grote boog omheen, en ga op zoek naar speltechnisch beter in elkaar gezette titels voor je WW2-fix.

Vooral de snelheid van spelen bevalt me erg. Ook zeer fijn is dat het basisspel al een enorme variatie aan scenario's biedt en dat vele scenario's zeker vaker te spelen zijn. Voor ieder die vaak met 2'en spelletje speelt, zeker een aanrader!

prachtig weergegeven, zit ook goed in elkaar.

Zeer mooi tactisch spel voor twee. Dat laatste is dan ook weer een nadeel: meestal zijn er meer dan twee spelers die een spel willen doen.... Ook leuk om met opgroeiende zoons te spelen vanaf een jaar of 8-9.

Een paar x gespeeld. Vond het leuk, maar toch niet leuk genoeg om te houden. Misschien een beetje spijt van.

Lekker vlot oorlogsspel, dat voor de verandering eens een lust voor het oog is. Ik heb meer ervaring met BattleLore, maar dit is in de kern hetzelfde. Jammer dat ik in mijn spelomgeving geen mensen ken met wie ik dit regelmatig kan spelen, anders had ik het al lang gekocht, met alle uitbreidingen erbij. Nu hoeft alleen BattleLore stof te verzamelen :-(

Eindelijk een licht conflict spel met mooie miniaturen en een veelzijdigheid aan scenario´s.

Prima spel. Je kan door tactisch te spelen de andere kant behoorlijk wat pijn doen. Je kan veel opvangen met het juist spelen van je kaarten, maar soms heb je pech met het trekken van kaarten en zijn je mogelijkheden uiterst beperkt.

Door het online spelen is de liefde voor het spel terug wat aangewakkerd.

Komt heel erg vaak op tafel.
Enorm leuk, niet al te complex oorlogsspel. Alleen wordt er nogal gevloekt aan tafel, zeker wanneer de dobbelstenen weeral eens niet meewillen...

Leuk spel! Vind zelf Battlelore wat leuker maar das meer door het thema. Makkelijk oorlogsspel, duurt niet te lang en ziet er erg mooi uit. Goed aan te passen qua regels voor verschillende leeftijden/ervarenheid.

Mooi uitgewerkt spel. Voor de beginnende en de gevorderde gamers zit er genoeg spelplezier in. Mocht je uitgekeken zijn op het basisspel dan zijn er voldoende uitbreidingen beschikbaar voor nog meer uren spelplezier. ook de online community is actief en zorgt voor nog meer scenarios en spelideeën

Memoir '44 is gewoon een heerlijk luchtige introductie tot wargames. Is nog vrij makkelijk te spelen met mensen die niet heel erg in spellen zitten. Vooral kinderen zullen dit spel graag willen spelen.

dit is het spel die bij ons het meeste gespeeld werd. korte speelduur maar meestal blijft het niet bij 1 scenario.

Mooi spel, enkel in vergelijking met zijn broertjes: Battlelore en C&C:Ancients vond ik deze strategisch wat minder mogelijkheden hebben.

Qua oorlogsimulatie aardig, spelconcept zeer goed, voor twee spelers uitstekend, gevarieerd en uitdagend. Tot slot er zijn ontiegelijk veel uitbreid mogelijkheden. Als je deze leuk vindt kun je daardoor nog jaren vooruit voordat hij gaat vervelen. Niet ieders kopje thee zoals de negels zeggen. Rechtstreeks conflict zal niet iedereen leuk vinden

Zelden zo veel plezier beleefd aan een eerste potje. De produktie-kwaliteit straalt er van af, en dan blijkt het spel nog erg goed te zijn ook; een fijn balans tussen tactiek, geluk, speelduur en thema. Ik had meteen zin in het tweede potje.

Erg mooi vormgegeven spel. Niet moeilijk en speelt gemakkelijk weg. Ik heb nog maar 1 scenario gespeeld en dat beviel me wel. Ik ben echter wel benieuwd naar de andere scenario's en wat er zoal nog meer in het spel zit. Dan zou mijn cijfer wellicht nog omhoog kunnen gaan.

Ik ben blij dat ik Memoir '44 dan toch eindelijk in huis heb gehaald. Ik heb tot dusverre enorm genoten van de scenario's die we gespeeld hebben. Daarmee is alvast 1 enorm pluspunt van dit spel aangehaald: de enorme variatie, wat veroorzaakt wordt door de variabele opstelling, de telkens wisselende scenario's en de verschillende kaarten die de orders vormen die je uitdeelt aan je eenheden. Naast die variatie zijn pluspunten ondermeer de prachtige uitvoering van het spelmateriaal, de aangename speelduur en toch ook wel het feit dat je hier "vrij realistisch" bepaalde veldslagen na speelt.

Al met al is Memoir '44 wat mij betreft een topper. Enig manco dat ik kan bedenken is de frustratie wanneer je alleen maar orderkaarten hebt die voor een sectie gelden waar je geen eenheden hebt. Het schijnt echter dat je daar op moet spelen... Ondanks dit manco, rond ik die 9,5 toch lekker naar boven af!

Zeer mooi uitgevoerd spel met wel een geluks factor. Neemt niet weg dat alleen het klaar zetten van een senario al een feest is. Ook de vele uitbreidingen maken dat het spel steeds leuker wordt.

Mooi spelmateriaal en een spel dat ik graag leuk wil vinden. Maar helaas kan het me niet echt bekoren. Na een aantal keer dat ik links wilde spelen maar alleen maar rechtse kaarten in mijn hand had vond ik het spel minder leuk. Uiteindelijk maar verkocht. Jammer

Speel nu vaker Conflict of Heroes. Vind dit een beter alternatief.

Erg mooi vormgegeven spel. Ik vind het knap hoe de gebeurtenissen in '44 zo realistisch verwerkt zijn in het spel. Het regelboek doet het niet vermoeden, maar het steekt allemaal behoorlijk eenvoudig in elkaar. Zodat kinderen vanaf een jaar of 8 het kunnen spelen. Het opzetten is wel redelijk wat werk, maar in het spel zelf is je lot in 30 minuten beslecht.
Bovendien op een leuke manier erg educatief. Mijn zoon wil bij iedere setting alle achtergrond info hebben en heeft er al heel wat van opgestoken.

Ik ben geen echte wargamer maar dit kan ik toch wel waarderen. Zoals we gewend zijn van Days of Wonder prachtig vormgegeven en behoorlijk realistisch. Natuurlijk heeft het niet de diepgang van een echte wargame maar gelukkig ook niet de lengte ;-)

Ik vind dit een topper maar zoals Hakbijl al aankaart. Soms is de geluksfactor iets te prominent aanwezig. Als je daardoor in het zand bijt kan dat pijn doen.
Maar geen nood: Tijd voor revanche!!!
Ik zal nooit een spel afwijzen. Ik heb er zelfs 2 dicetowers en houten hexen voor gemaakt.
Komt veel te weinig op tafel omdat mijn vrouw het maar niets vind. De termen soldaatjes en tanks spreken haar niet echt aan.

Een spel waar ik telkens bijzonder veel plezier aan beleef. Je krijgt enerzijds het "metdesoldaatjesspelengevoel", anderzijds is er ondanks de geluksfactor toch wel voldoende strategie aanwezig. De hoeveelheid scenario's zorgt telkens weer voor afwisseling. De vele uitbreidingen hebben van dit spel echt een spelsysteem gemaakt.

Fantastisch spel met zeer mooi speelmateriaal. Vooral de korte speelduur is verrassend voor een spel uit dit genre (erg toegankelijk ook voor niet wargamers). We spelen dit spel regelmatig en ook de uitbreidingen zijn leuk en uitdagend. Kortom, een echte aanrader!

Leuk spel, maar ik vind de geluksfactor iets te hoog. Moet het dus niet te vaak spelen. Heb al eens vanuit gewonnen positie, toch nog dik verloren door de invloed van de dobbelsteen. Vorm geving en materiaal ziet er wel prachtig uit en wat het ook leuk maakt zijn de verschillende scenario's.

Prachtig materiaal (zoals we gewoon zijn van Days of Wonder), maar het spel zelf kan me niet boeien.

Een sterk thema, een prachtige uiterlijk en variabele speelvelden kunnen niet verdoezelen dat de speelkaarten en dobbelstenen een (te?) dominante rol spelen. Grappig om waar te nemen dat Days of Wonder hier weer een spel met lichtvoetige regels neerzet, maar dat men desondanks nog geregeld in het uitgebreide regelboek moet kijken.

Op dit moment mijn favoriete twee-persoons spel. Komt vrij veel strategie bij kijken ookal zou het blind trekken van kaartjes en het vele gooien met dobbelstenen dit niet doen vermoeden. Laat je vooral niet afschrikken door het oorlogsthema en wees niet bang dat je voor nerd wordt uitgemaakt. Geef het misschien eens een kans op een of andere beurs.

Mijn mening over de foute kaartjes trekken. Is alleen maar leuker. Als je elke keer de kaartjes zou trekken die je op dat moment wilt, dan is heel het spannende van het spel af.
Overigens symboliseren de slechte kaarten die je trekt, de situaties tijdens een oorlog als er iets misloopt...

Op zich een leuk tweepersoonsspel, dat voor mij echter te weinig toevoegt aan de spelbeleving van voorganger Battle Cry. Pech bij het trekken van kaartjes kan ook hier een paar frustrerende beurten opleveren, maar in het algemeen heb je voldoende controle. De vormgeving is schitterend.

vet spel jammer dat het maar voor zijn tweeen is maar voor de rest echt een heel leuk spel waar je veel inzicht voor nodig hebt.

Een van de betere WWII games naast axis and allies. Maar door kortere speelduur van Memoir 44 net iets toegankelijker.
En dan ook nog eens de uitbreidingen die deze maand uit komen. Beetje WWII-wargamer heeft deze in zijn kast, naast axis and allies :)

Een erg leuk spel. Waar tatisch inzicht zeker wel gewenst is. Doordat je met kaarten speelt om zetten te doen moet je erg goed nadenken. Al kom je hier door ook wel is de problemen omdat je niet altijd de juiste kaart op handen hebt. Om die ene doorbraak te forceren. Ik vind het een aanrader.

Memoir '44 (2004)

Spelbijlagen

Onderwerpen

Waarderingen