Nog onvoldoende in de vingers, maar ik houd wel van het 'gepruts' met de grondstoffen en aanverwanten. Je merkt in alles dat er over dit spel werd nagedacht.

Ik heb het nog niet heel vaak gespeeld, mede door de lange spelduur, maar wat een leuk spel! Zoveel te doen en ik zou het nu al weer helemaal anders doen dat het vorige potje!

Zeker een aanrader, duurt wel lang...

Veel gedoe, maar ik vind het mooi!

Roads & Boats
Ik hou wel van Splotter spelen. En ook bij deze is er veel gaande. Er zijn veel manier waarop je iets verkeerds kan doen, naar jezelf of naar een tegenstander. Het gemene zit in hoe bezit van goederen is geregeld in dit spel. Elke ronde wordt er geproduceerd en dat wat zojuist is geproduceerd heeft geen eigenaar tot het geclaimd wordt. Het kan dus rustig zijn dat jij de grondstoffen bracht naar een fabriekje maar dat een andere speler er met de gefabriceerde goederen er vandoor gaat. Goederen zijn allen van jou als ze op een transportmiddel van je liggen, daar wil je dus goede, grote en snelle van hebben.
Dit is een spel dat je op vele manieren kan spelen, winnen of verliezen. Ik vind de componenten mooi. Erg leuk zijn de mijnen die weergegeven worden door houten staafjes met een nummer er op. De mijnen raken uitgeput zodra het laatste fiche uit het zakje met het corresponderende nummer gehaald wordt.
Geweldig, hopelijk weten we een volgende keer wat minder lang te spelen. Er staan maar liefst 240 minuten voor dit spel.

Blech. Het typische fantasieloze Splotterspel dat al vele malen (en beter) in diverse computerspellen is verwerkt. Ik vind het persoonlijk onbegrijpelijk dat je dit aan tafel zou willen spelen. Een en al administratie en heen en weer geschuif met blokjes en wat al niet. Mijn enige potje heb ik op een gegeven moment maar versneld beëindigd door alleen maar aan het monument te bouwen (en dus kansloos te verliezen). Daardoor duurde het 'maar' tweeënhalf uur.

Ik zie wel dat er goed over het spel is nagedacht; het doet precies wat het belooft. Objectief gezien dus niet slecht en dat is het enige dat me weerhoudt om dit een nog lager cijfer te geven. Maar dat ik zal weigeren om het ooit weer te spelen is een zekerheid.

Door de lange speelduur komt dit economische bouwspel helaas veel te weinig op tafel.

Ideaal voor mensen die uitgedaagd worden door het frustrerende 'niet alles kunnen doen', en bij doorsnee spellen het altijd jammer vinden dat het al afgelopen is.

Sommige dingen zijn lekker logisch: je begint het spel met 2 ezeltjes als transportmiddel, en die kunnen overal heen lopen, maar wel sneller op wegen. Als je het eenmaal voor elkaar hebt om vrachtwagens te maken die veel meer spullen kunnen vervoeren moet je er wel rekening mee houden dat vrachtwagens alleen op wegen mogen rijden....

Andere dingen zijn minder logisch maar wel grappig: je hebt ganzen nodig om 'ideeen' te krijgen (die schrijf je namelijk op met ganzenveren). En ganzen en ezeltjes vermenigvuldigen zich alleen als ze met zijn tweetjes in een wei staan (dus niet met andere pottenkijkers of ezeltjes erbij)

Maar het mooiste en origineelste spelmechaniek is wel dat 'bezit' een zeer relatief begrip is: je mag onbekommerd (gratis) gebruik maken van andermans wegen en fabrieken. En ook doodleuk grondstoffen voor elkaars neus wegkapen, ook in 'andermans terrein'.

Inderdaad een lang spel maar erg leuk om zelf weggetjes te tekenen op het platic over de tegels. En leuk om alles helemaal op te bouwen.