Stephenson's Rocket (2001)
Engeland, 1830. De industriële revolutie is in volle gang. George Stephenson heeft de stoomlocomotief uitgevonden en het eerste exemplaar, de Rocket, vervoert passagiers heen en weer tussen Manchester en Liverpool. De spelers zijn welgestelde ondernemers die het enorme potentieel van spoorverbindingen inzien en er munt uit willen slaan. Ze bouwen spoorlijnen, verbinden steden met elkaar, kopen aandelen, gaan slimme fusies aan en sluiten lucratieve vrachtcontracten af. Kortom, de spelers treden in de voetsporen van de beruchte spoorwegbaronnen uit de Britse industriële revolutie!
-
Spelbijlagen
-
-
-
Onderwerpen
-
-
-
Nox' Spellenzolder - Stephensons Rocketdoor Bastiaan_Nox »
-
Reacties5
-
Weergaves1322
OnderwerpenOnderwerpen -
-
-
Kort nieuws 2017 – week 35door Bordspeler.nl »
-
Reacties1
-
Weergaves1070
OnderwerpenOnderwerpen -
-
-
Waarderingen
-
-
Lord Leuber
-
Obelix
-
SanderSieswerda74
-
tangmaster
-
DeKerstman
-
sameline
-
Tjoek
-
jazoe
-
Bartjes!
-
P.T.
-
francobollus
-
Peter Hein
Eens met veel eerdere reacties. Enerzijds is het opvallend, voor een spel met maar 4 pagina's regels, dat er zo vaak toch iets onduidelijk is of mis gaat tijdens het spelen. Tijdens de laatste sessie moesten we zelfs nog iets op bgg opzoeken tijdens het spel. Dit is uiteindelijk natuurlijk allemaal wel te overkomen, maar het is wel een spel met een flinke leercurve en regels die duidelijker hadden kunnen zijn.
Anderzijds het spel zelf - dat heeft denk ik ook de nodige potjes nodig voordat je goed in de gaten hebt hoe je het echt goed speelt. Ik heb vaak het gevoel dat het noodzakelijk is om tactisch te reageren op zetten van de tegenstander waardoor ik (nog) niet het gevoel heb dat ik op een lange termijn strategie aan het spelen ben.
Wat mij een beetje afhoudt van een hoger cijfer is de wat eenzijdige "endgame" waarbij alle maatschappijen uiteindelijk in 1 grote lijn opgaan die het hele bord beslaat. En dan maakt het wel heel veel uit of je net een station of een aandeel meer in die grote lijn hebt weten te krijgen.
Anderzijds het spel zelf - dat heeft denk ik ook de nodige potjes nodig voordat je goed in de gaten hebt hoe je het echt goed speelt. Ik heb vaak het gevoel dat het noodzakelijk is om tactisch te reageren op zetten van de tegenstander waardoor ik (nog) niet het gevoel heb dat ik op een lange termijn strategie aan het spelen ben.
Wat mij een beetje afhoudt van een hoger cijfer is de wat eenzijdige "endgame" waarbij alle maatschappijen uiteindelijk in 1 grote lijn opgaan die het hele bord beslaat. En dan maakt het wel heel veel uit of je net een station of een aandeel meer in die grote lijn hebt weten te krijgen.
Beetje droog. Het duurt wel enkele potjes vooraleer je het echte doel doorhebt en hier ook naar kan toe werken.
1830 is het natuurlijk bij lange na niet, maar wel een amusante instapper in het genre van treinenspellen.
Sterk treinen spel. Even wennen maar dan gaat het wel degelijk goed.
Had deze al eens geprobeerd met mijn vrouw, dat was geen succes (te droog, te laat), nu dan nog eens op tafel gelegd met de geeks. Was wel aardig, al werden sommige dingen pas op het eind duidelijk, dus eigenlijk nog eens spelen. Ik miste halverwege de boot toen er een hele lange spoorlijn ontstond en dat kostte me veel punten, waardoor ik op gepaste afstand van de winnaar eindigde. Wil ik nog wel eens doen, maar zal het niet zo snel voorstellen.
Een prettig spel op een zeer saai bord.
Het thema (treintjes en aandelen) sprak mij erg aan. Nadeel: het komt niet zo heel vaak op tafel en dan moeten toch telkens de regels weer worden nagelezen (hoe zat het ook al weer.....).
Toch krijgt deze een 8 ivm het speelplezier.
Het thema (treintjes en aandelen) sprak mij erg aan. Nadeel: het komt niet zo heel vaak op tafel en dan moeten toch telkens de regels weer worden nagelezen (hoe zat het ook al weer.....).
Toch krijgt deze een 8 ivm het speelplezier.
Duidelijk thema over een in de basis vrij abstract spelmechanisme. Het aandelen systeem waardoor je de uitbreiding van een treinmaatschappij kunt beïnvloeden is erg goed gevonden.
Spelregels gelezen, spelbord opgezet, beginnen spelen en er de brui aangegeven.
Niet zo'n mooi bord. Gewoon niet mijn type spel.
Niet zo'n mooi bord. Gewoon niet mijn type spel.
Dit spel moet vaker gespeeld worden om echt goed te kunnen beoordelen. Ik zou verder iedereen die het een eerste keer speelt, aan willen raden om in ieder geval even het puntentellingsoverzicht van Boardgamegeek te downloaden, aangezien dat wat meer inzicht geeft aan alle spelers hoe je punten kunt scoren.
Het spel zelf is best lastig: de regels zijn in de basis niet zo heel erg moeilijk, maar de tactische en strategische mogelijkheden gaan zo ver, dat het lastig is in te schatten wat nu wijs is om te doen. Dat die tactische en strategische mogelijkheden enorm zijn, wordt echter na één potje al duidelijk. Het spel intrigeert om die reden dan ook enorm en dat vraagt om meerdere potjes. Daarom voor nu een 8: het zou zomaar nog met een punt omlaag óf juist omhoog kunnen gaan!
Het spel zelf is best lastig: de regels zijn in de basis niet zo heel erg moeilijk, maar de tactische en strategische mogelijkheden gaan zo ver, dat het lastig is in te schatten wat nu wijs is om te doen. Dat die tactische en strategische mogelijkheden enorm zijn, wordt echter na één potje al duidelijk. Het spel intrigeert om die reden dan ook enorm en dat vraagt om meerdere potjes. Daarom voor nu een 8: het zou zomaar nog met een punt omlaag óf juist omhoog kunnen gaan!
Moeilijk om dit spel te beoordelen. Het heeft een geavanceerde puntentelling en het is best moeilijk om hier een tactiek te bedenken, laat staan de regels goed te begrijpen. Het heeft wel een bepaalde interessante waarde.
Wij beleefden slechts moeizame speelsessies met dit spel, maar -aangezien ik het al weer langere tijd geleden voor het laatst gespeeld heb- ik weet niet meer precies waarom, maar volgens mij had het te maken met de wollige spelregels, het drukke speelbord en het feit dat we ons veel betere alternatieven ter hande zijn, zoals Acquire, Union Pacific en Shark.
Een geslaagde treinvariant van Acquire, maar nu zonder enige geluksfactor. Is daardoor een tikje droog, maar zeker niet minder leuk. Stephensons Rocket is een stukje pittiger dan het neefje Union Pacific, maar hoeft niet langer te duren. Een prettige bijkomstigheid is dat het maken van fouten in het begin niet zo genadeloos wordt afgestraft als bij Acquire. Ik moet dit vaker spelen.
