Tinners' Trail

Thematisch origineel spel wat prima in elkaar steekt. Leuk is dat je na iedere ronde je eigen punten moet 'kopen'. Het kan soms wel wat druk en onoverzichtelijk worden op het bord. En als je je acties vooraf niet goed gepland hebt dan bestaat het risico dat je ver achterop komt te liggen en dat niet meer kan inhalen. In 2021 verschenen in een fraaie nieuwe versie mét solovariant en waarbij tegelijkertijd ook enkele kleine minpuntjes van het spel zijn aangepakt.

Zeer sterk spel van Wallace. Een genot om te spelen.

Sterk economisch spel.
De thematiek spreekt mij niet aan, maar het spel klopt wel en is interessant om te spelen.
Ik heb deze vroeger veel gespeeld, heeft intussen plaats moeten maken voor andere spellen in de kast, maar als de vrienden deze op tafel leggen, zal ik altijd met veel plezier aanschuiven.

Gewoon een erg goed spel.

Degelijk economisch spel, speelt relatief vlot.

Een goed spel. Maar fouten worden zonder pardon afgestraft.

Ik heb mijn exemplaar voor 2.5 euro gekocht bij Oberonn in Hasselt, minder dan een dumpingprijs.

Wat een spel! Hoogstaand materiaal en een zeer goed spel.

Nu ja, het delven van tin & koper en het wegvoeren van water lijkt niet het meest leuke spelonderwerp maar dat verandert al snel wanneer je je zowaar echt een mijnwerker voelt.

Heerlijk!

Toegankelijk spel van wallace met toch veel diepgang. Tactisch kun je elkaar goed dwarszitten en het is altijd kijken welk gebied de meeste en goedkoopste grondstoffen opleverd. Spelmateriaal is degelijk en prima prijs/kwailiteit verhouding.

Tinners’ trail is een pareltje dat ik heel graag nog eens zou spelen.

Zie mijn video uitleg/review voor alle informatie.

Een leuke, lichte Wallace.

Redelijk vlot om uit te leggen, vlot speelbaar, genoeg opties om uit te voeren.

Tja, wat moet ik hier over zeggen. Ik heb het enkele keren met genot gespeeld maar niet uniek genoeg om aan te schaffen. Twijfel tussen een 6 en een 7.

Ook dit spel kwam op tafel bij de Spellenclub Heerhugowaard en het was mijn eerste kennismaking met een spel van Martin Wallace (waar ik hier op het forum al het nodige over had gelezen).

Heb het met veel plezier gespeeld, alhoewel van een reëele kans op winst nog niet echt sprake van was. Dit zijn van die spellen waar ik meerdere keren voor nodig heb om alle gevolgen van bepaalde keuzes te kunnen overzien.

Daar is verder overigens niets mis mee en wat mij betreft mag dit spel ook zeker vaker op tafel komen.

Een Wallace hoeft niet moeilijk te zijn om leuk gevonden te worden.
Sterker nog, ik vind zijn zogenaamde "simpelere" spellen de leukste.
En deze is er een van.
Er zijn genoeg belangrijke beslissingen te nemen.
Het investeren van tijd is een leuk mechanisme.

Heb Tinners'Trail nu 5 keer gespeeld en zie uit naar de zesde keer. Mooi spel met vele keuzes en spannend tot het einde.
Dobbelen om de prijs van de grondstoffen vind ik niet storend.

Een zeer toegankelijke Wallace!

Zoals hierboven al ongeveer gemeld, geeft dit spel alles wat van Martin Wallace mijn favoriete spelauteur maakt (een historische setting die tot leven gebracht wordt door de spelsystemen, tactiek en strategie, een mooie dosis interactie), maar dan verteerbaar voor iedereen (wat bijvoorbeeld van andere favorieten zoals Perikles en Struggle of empires niet kan gezegd worden). Ik hoop dat dit spel voor velen als een introductie in Wallaceologie kan dienen.

Van de vele spellen van Martin Wallace vind ik dit een van de leukere. Ondanks (of misschien om)dat het een van zijn eenvoudigere is om uit te leggen en te spelen.

Het van Thebes geleende idee van 'speelvolgorde door tijdsduur' werkt erg goed, de grilligheid en ongrijpbaarheid van de marktprijzen en hoeveelheid grondstoffen zorgt voor veel afwisseling, waardoor elk potje toch anders voelt.

Een schot in de roos, en ook geschikt voor de 'familiespeler'.

Ik heb dit een aantal keer gespeeld als voorbereiding op het NK, en vind het steeds beter worden.
De keuzestress is groot, en plannen is lastig.
Het spelmateriaal is erg mooi.

Verschrikkelijk goed spel van Martin Wallace. Het lijkt misschien complex, maar het speelt heel simpel weg. Dat komt omdat het spelmechanisme en de thematiek zo goed met elkaar verweven zijn. Alles is heel logisch. Winnen is echter een behoorlijke kunst en doe je volledig op eigen kracht; enkel wanneer je een onontgonnen gebied betreedt weet je nog niet wat voor grondstoffen er te halen zijn (dat wordt dus bepaald met de dobbelstenen, evenals de prijs van tin en koper, maar die geldt voor alle spelers zo). Leuk om te zien was dat een achterstand in de eerste ronde heel goed ingehaald kan worden... En omgekeerd! Ook dat maakt Tinner's Trail tot een fantastisch spel.

Boeiende spel mechanismen en een leuk verweven thema. Probeer een goede balans te vinden tussen investeren in punten en het behouden van geld voor toekomstig delven. De tijdsbalk is een erg leuk en belangrijk aspect.

Een prettig spel wat ik graag spel als het op tafel komt. Het thema is mooi verweven in het spel.Dat doet Wallace altijd knap. De verschillende spelmechanismen beinvoeden elkaar mooi maar houd het na mijn idee wel overzichtelijk. Je moet goed bij de les blijven wat het is na mijn gevoel altijd snel voorbij. Het spelmateriaal ziet er mooi en vrolijk uit.
Het spel is zeer toegankelijk en vlot te leren.

Tot nu toe is dit voor mij de beste Wallace. Ik heb ze dan wel niet allemaal gespeeld maar toch. Uiteraard zit er een gelukselement in bij het bepalen van de waarde van de delfstoffen, maar dat geld voor iedereen. Het element dat niet elke actie evenveel tijd kost vind ik nog steeds een aantrekkelijk element (alhoewel het niet meer helemaal nieuw is). Ook de aanwezigheid van de waterblokjes en de verschillende manieren om het water te onttrekken uit de mijnen van jouw keuze is een leuk onderdeel. Daarbij ook niet te lang (in een goed uur te spelen) en zie daar er ontstaat een voor mij aantrekkelijk spel.

Van alle simpele Wallaces (Tempus, Tyros, Toledo) is dit tot nu toe de leukste. Martin heeft de historie van de Cornwallse tin- en kopermijnen op een alleraardigste manier in een spel gevangen dat makkelijk aanleert en prima wegspeelt. Het uitputten van de mijnen is op verrassend elegante manier in het spel verwerkt die, naast het gebruik van een tijdtabel om bij te houden wie aan de beurt is en wat hij nog kan doen, een groot gedeelte van het spel overeind houdt. Prima voer voor families die graag aan iets uitdagenders willen beginnen.

Maar... voor de veelspeler kleven er twee aspecten aan het spel die de houdbaarheid aantasten. En dat zijn de dobbelstenen om de prijs van de gedolven ertsen te bepalen, én de regel dat al het erts aan het einde van een speelronde moet worden verkocht. Martin heeft de grilligheid van de eerste expres laten zitten omdat het in werkelijkheid ook zo ging (hetgeen aanleiding was voor heel wat misère), maar of dat nou *leuk* is, is een ander verhaal. Het tweede aspect maakt het spel erg tactisch van aard: is niet zo erg, maar in combinatie met de willekeurige prijzen van het erts wordt het toch allemaal erg ad hoc. En dat vind ik jammer, want het mijnbeheer is zo sierlijk en elegant dat je verwacht dat er toch iets omvattenders omheen zou zijn gebouwd. Het spel had dat ook makkelijk kunnen hebben.

Voor mij blijft het spel steken op 'leuk om af en toe te spelen'.

Tinners' Trail (2009)

Spelbijlagen

Onderwerpen

Waarderingen