Everdell na 10 potjes

[De Spellenreporter]

Alleen wachten op andermans beurt om zelf weer te kunnen zonder ook maar enige interesse te hebben in wat de ander doet (want dat is ook totaal niet nodig)

Dan mis je tijdens Wingspan toch aardig wat inkomsten, want er liggen altijd wel een paar kaarten bij spelers die zeggen: Alle andere spelers krijgen voedsel/mogen een kaart pakken...

[kosterix]

volgens mij dat je met die ene stapel kaarten het hele spel speelt, waardoor elke kaart overal gedurende het spel kan opduiken.

Volgens mij bedoelt Kosterix met multitier decks spellen zoals 7 wonders waar je verschillende stapels kaarten hebt. De startkaarten komen dan vroeg in het spel, en de sterke eindspelkaarten komen ook daadwerkelijk pas aan het einde te voorschijn.

Hoogspanning heeft ook zoiets, waar je de grootste centrales weer onderop verdwijnen, zodat ze pas in fase 3 weer beschikbaar komen.

Of zit ik helemaal mis,
Kos?

Dat heb je helemaal goed JeVo. Heb een dozijn single tiered deck spellen uitgeprobeerd en ben daar he-le-maal klaar mee.

Behalve... en het is bijna taboe hier... patience. Klassieke stok kaarten, penguin variant. Heerlijk.
Hm, ik ruik de pek al geloof ik ♪

[Lord Leuber]

(In reactie op de Spellenreporter)

Quote was van darkman, maar ben het er mee eens. Wat hij bedoelt (denk ik) is dat het er niet echt toe doet wat de andere spelers doen. Je zou bij wijze van spreken van de tafel weg kunnen lopen, terugkomen, en vragen hoeveel spullen je mag pakken (of je kan de andere spelers die administratie voor jou laten doen). Het is niet: oh nee, die speler zie ik nu die vogel neerleggen of dat activeren, nu moet ik mijn hele plan aanpassen (en ja, het kan zijn dat je een ei krijgt waardoor je nu wel een vogel kunt spelen). Wat ik erin mis is: bij bv een worker placement, ook niet het summum van interactie, neemt iemand een veld wat jij wilde doen. Nu moet je een ander veld kiezen, maar ook beredeneren wat diegene van plan is door die zet te doen, en hoe dat jouw plannen beïnvloedt. Heel concreet om het duidelijk te maken: in normale Agricola met 2p pakt mijn tegenstander het hout vak, wat ik ook van plan was. De eerste orde consequentie is dat ik een ander veld moet zoeken, vergelijkbaar met het ei voorbeeld in Wingspan: ik kan/moet iets anders doen dan de situatie was toen ik mijn beurt beëindigde. Maar de tweede orde is: wat is mijn tegenstander van plan met dat hout? Gaat hij een kamer bouwen, die ik nu ook kan betalen, wordt dat nu ineens voor mij een hoge prioriteit. Die tweede orde mis ik bij bv Wingspan, omdat het heel vriendelijk is wat dat betreft. En nogmaals, ik snap ook waarom het juist daarom voor sommigen een leuk spel is. Alleen voor mij niet zo.

[Pura Vida]

En Pura deelt zijn ervaringen niet alleen hier maar ook op bgg. Die Engelstalige review van bijv. Wingspan Oceanië die je daar hebt gepost misstaat niet en veel gebruikers daar waarderen die ook. Ik vraag mij af waar je al die tijd vandaan haalt. Huishouden van 4 kinderen runnen, reviews schrijven, bordspellen spelen en werken (of doe je dat laatste niet ivm corona?).

Dank. Maar die post mag de naam 'review' eigenlijk niet dragen natuurlijk. Zoiets rommel ik in no time in elkaar op mijn telefoontje (wat wel te zien is aan het slappe Engels), omdat ik kennelijk de behoefte heb om dat te doen. Is ook mijn enige hè.
Over tijd heb ik geloof ik al eens gepost. Als je nauwelijks tv kijkt, of op de PS 4 of de Switch zit, of Patience speelt (sic), heb je ineens zeeën van tijd. Werken en veel naar buiten kan ook allemaal.

Ik heb nu een potje of 10 Everdell gespeeld.
En moet eerlijk zeggen, dat ik voorlopig je mening nog niet volledig deel.

Punt 1: we hebben alleen met 2 spelers gespeeld waardoor je redelijk ver vooruit kan kijken wat je tegenstander doet, en dus ook welke stappen je zelf neemt. Dit bepaalt namelijk ook wat je met de start gaat doen.

Een vaak gespeelde combo is in de winter natuurlijk om de boerderij met man / vrouw te spelen indien mogelijk. (tenminste bij ons thuis).

Ik probeer in ieder geval op elk mogelijk moment een 2e tactiek achter de hand te hebben voor als de vrouw weer een geintje uithaalt en mijn kaart pakt. Vaak al op die manier toch weten te winnen...

overigens ben ik nog nooit boven de 66 punten uitgekomen. mijn vriendin inmiddels al een keer 76 en gisteren zelfs 84...

En om nog even TM erbij te halen. Is die enigszins vergelijkbaar met Everdell? behalve dan het thema? Het lijkt mij namelijk een geweldig spel, maar ben bang dat ik hem bij mijn vriendin niet op tafel gelegd krijg haha.

TM is geweldig. En eigenlijk moeilijk vergelijkbaar met Everdell. Er zitten kaarten in die in de juiste combinatie iets opleveren, maar dat is het dan wel zo'n beetje. Met TM is letterlijk the sky the limit: een enorme rijkdom aan mogelijkheden, elke keer weer een uitdaging om goed te reageren op wat je elke generatie in je handen krijgt, continu op je hoede zijn dat een medespeler ergens sneller bij is, onwijs goed moeten timen en plannen de hele tijd, bijna altijd spannend tot het einde en het belangrijkste: je bent gewoon lekker twee uur op Mars aan het klooien met kaarten en tegeltjes en blokjes.
Over Everdell dan, om toch maar weer on topic te geraken: de door jouw beschreven voorbeelden zijn wat mij betreft precies het probleem: dat je die vroeg producerende kaartjes meestal niet of maar ten dele in je handen krijgt. Iedereen heeft het maar over boerderij, man en vrouw, of de mijn en de mol, of de winkel en de winkelier, maar heel veel meer van dit soort startcombootjes zijn er eenvoudig niet. In die zin is Everdell echt te beperkt, vind ik. Maar joh, het maakt die kinderen hier geen bak uit. Die willen het gewoon spelen. Als Terraforming Mars weer eens niet mag omdat het "dan echt te laat wordt".

[kosterix]

"Over Everdell dan [...] Iedereen heeft het maar over boerderij, man en vrouw, of de mijn en de mol, of de winkel en de winkelier, maar heel veel meer van dit soort startcombootjes zijn er eenvoudig niet. "
- je kunt klooien met ruines en kerkers en in een seizoen scoren met blaadjes waardoor je met een beetje timing dure kaarten kunt kopen. Maar goed, daar heb je het dan wel mee gehad ja. Toch zijn die besjes smakelijk squishy ♪

[Swaxie]

Toch heb ik het idee, dat je die startcombo's niet nodig hebt om te winnen.
Gisteren had mijn vriendin overigens met de 86 score een lekkere eerste winter, die ik waarschijnlijk nooit op die manier uitgespeeld zou hebben.
Op 1 of andere manier wist ze in de winter al de:
Harsraffinaderij + schoonmaker te spelen.
waardoor ze daarna vanuit de weide het gerechtsgebouw en de rechter heeft gespeeld.

Maar inderdaad, daar zit misschien het geluk in dit hele spel

[Pura Vida]

Toch heb ik het idee, dat je die startcombo's niet nodig hebt om te winnen.
Gisteren had mijn vriendin overigens met de 86 score een lekkere eerste winter, die ik waarschijnlijk nooit op die manier uitgespeeld zou hebben.
Op 1 of andere manier wist ze in de winter al de:
Harsraffinaderij + schoonmaker te spelen.
waardoor ze daarna vanuit de weide het gerechtsgebouw en de rechter heeft gespeeld.

Maar inderdaad, daar zit misschien het geluk in dit hele spel

En geluk is het. En dat is op zich geen enkel probleem natuurlijk. Zonder geluk geen verrassing, toch? Uiteindelijk komt het er gewoon op neer of een spel je ligt of niet. Wingspan ligt mij, duidelijk. TM ook. Everdell iets minder maar nog genoeg voor nu om lekker mee te spelen. Wat Lord Leuber trouwens meldt over gebrek aan interactie, klopt natuurlijk helemaal voor Wingspan. Daar is wel interactie, maar positief, en indirect, (bijna) nooit direct tégen de medespeler. Ikzelf vind dat bij DIT spel fijn. Maar soms verheug ik me ook wel weer eens op een ouderwets potje vechten om grondstoffen of grond hoor.

[Edwin84]

Toch heb ik het idee, dat je die startcombo's niet nodig hebt om te winnen.
Gisteren had mijn vriendin overigens met de 86 score een lekkere eerste winter, die ik waarschijnlijk nooit op die manier uitgespeeld zou hebben.
Op 1 of andere manier wist ze in de winter al de:
Harsraffinaderij + schoonmaker te spelen.
waardoor ze daarna vanuit de weide het gerechtsgebouw en de rechter heeft gespeeld.

Maar inderdaad, daar zit misschien het geluk in dit hele spel

En geluk is het. En dat is op zich geen enkel probleem natuurlijk. Zonder geluk geen verrassing, toch? Uiteindelijk komt het er gewoon op neer of een spel je ligt of niet. Wingspan ligt mij, duidelijk. TM ook. Everdell iets minder maar nog genoeg voor nu om lekker mee te spelen. Wat Lord Leuber trouwens meldt over gebrek aan interactie, klopt natuurlijk helemaal voor Wingspan. Daar is wel interactie, maar positief, en indirect, (bijna) nooit direct tégen de medespeler. Ikzelf vind dat bij DIT spel fijn. Maar soms verheug ik me ook wel weer eens op een ouderwets potje vechten om grondstoffen of grond hoor.

Geluk maakt wel uit. Een beetje geluk is geen probleem. Dit kan inderdaad coor verassingen zorgen. Er zijn echter spellen waarbij je achteraf het idee hebt dat het niet uitmaakt of je goed speelt of niet. Het leuke is dat je geluk of pech kunt hebben, maar dat je bij pech nog wel daarop kan reageren en als je echt beter speelt dan de tegenstander toch kan winnen.

Puur verliezen door pech is bij spellenanger dan een half uur gewoon niet leuk in mijn beleving.

[Pura Vida]

Geluk maakt wel uit. Een beetje geluk is geen probleem. Dit kan inderdaad voor verassingen zorgen. Er zijn echter spellen waarbij je achteraf het idee hebt dat het niet uitmaakt of je goed speelt of niet. Het leuke is dat je geluk of pech kunt hebben, maar dat je bij pech nog wel daarop kan reageren en als je echt beter speelt dan de tegenstander toch kan winnen.

Puur verliezen door pech is bij spellen langer dan een half uur gewoon niet leuk in mijn beleving.

Dat ben ik helemaal met je eens. Iedereen denk ik. Verschil in inzicht zit hem denk ik meer in de grootte van de geluksfactor die je een spel toedicht. Bij Wingspan is die een stuk kleiner dan je de eerste potjes denkt. Mijn kinderen verliezen niet meer van een beginnende volwassene, overigens ook niet van een redelijk ingespeelde trouwens. Ze weten precies wat ze moeten doen met de kaarten die ze krijgen. En er komt heel veel voorbij gedurende het spel dat daarop aansluit. Zeker met de beide uitbreidingen erbij trouwens. Bij Everdell is de geluksfactor een stuk hoger omdat het spel eendimensionaler is én omdat er minder (verschillende) kaarten zijn. Dat irriteert mij dan ook wat sneller. Echter: geluk blijft noodzakelijk voor een goed spel. Een spel helemaal zonder geluk wordt zo droog als schaken. de verrassing zit dan alleen nog maar in de domheid van je tegenstander of jezelf. Ikzelf vind dat verschrikkelijk.
Maar belangrijkste is natuurlijk of een spel je gewoon ligt of niet. Voelt het spelen lekker, heb je het gevoel een beetje controle te hebben, zie je mogelijkheden genoeg om iets te proberen, blijft het verrassen, is het spannend naar jouw smaak?

[pelanpelan]

Ik ben helemaal weg van Everdell, maar ik ben misschien ook een vreemde eend in de bijt.
Voor mij is de spelervaring met z'n allen aan tafel belangrijker dan het spelmechanisme zelf.
Ik ga zeker voor sterk inhoudelijke spellen, maar ik ben van nature bijvoorbeeld nieuwsgierig wat de anderen aan tafel gaan doen en welke keuzes ze willen maken.
Een situatie waarin ik alleen met mezelf bezig ben en beurten lang niet omkijk naar mijn tegenspelers komt gewoonweg niet voor. Sfeer, thema en dus 'vibe' van het spel vind ik wel weer heel belangrijk. Dat maakt dan ook dat ik waarschijnlijk geen last heb van dit soort situaties bij Everdell en Wingspan. Topspellen voor mij persoonlijk omdat ik nieuwe spelers lekker mee kan nemen in de toegankelijke thema's en sferen van deze spellen en we samen een gezellige top tijd hebben!

[Jehnnycash]

De afgelopen twee potjes hebben wij de achtzijdige dobbelsteen toegevoegd. Ook vervangen we bij de start van het spel eventueel dubbele kaarten, maar dat gebeurt niet zo vaak. De dubbele kaart schudden we gewoon weer door de rest van het deck heen.

We spelen hier momenteel eigenlijk alleen met zijn tweeën, en dan heeft Everdell het grote nadeel dat weidekaarten lang kunnen blijven liggen. Nu werpen we na elke beurt van de tweede speler de dobbelsteen en vervangen de corresponderende weidekaart (van linksboven naar rechtsonder geteld) door een nieuwe kaart. Nadat we twee potjes hiervoor in de herfst op het 'probleem' stuitten dat er voornamelijk productiekaarten in de weide lagen waar beide spelers geen behoefte meer aan hadden... De dobbelsteen heeft dat probleem prima opgelost.

Ander probleem is dan weer dat je de pech kunt hebben dat 'jouw' kaart net precies uit de weide verdwijnt terwijl je die wilde spelen. Dat is iets wat we hier voor lief nemen, en op zich is dat een factor 'geluk' die prima bij het spel past.

Geluk maakt wel uit. Een beetje geluk is geen probleem. Dit kan inderdaad voor verassingen zorgen. Er zijn echter spellen waarbij je achteraf het idee hebt dat het niet uitmaakt of je goed speelt of niet. Het leuke is dat je geluk of pech kunt hebben, maar dat je bij pech nog wel daarop kan reageren en als je echt beter speelt dan de tegenstander toch kan winnen.

Puur verliezen door pech is bij spellen langer dan een half uur gewoon niet leuk in mijn beleving.

Dit hebben we hier het afgelopen potje eigenlijk pas voor het eerst meegemaakt.. Mijn partner kon als allerlaatste kaart in zijn stad de universiteit bouwen, wat ervoor zorgde dat hij (in combinatie met een speciale gebeurtenis) nog wat kaarten kon wegspelen en zwaardere kaarten terug kon bouwen. Dat leverde hem de winst op met twee (!) punten verschil. Super frustrerend, zeker omdat ik gewoon beter speelde Maar goed, als 1/10 potjes zo verloopt, dan neem ik dat voor lief, ik zal het nog steeds met plezier op tafel leggen.

[Edwin84]

De afgelopen twee potjes hebben wij de achtzijdige dobbelsteen toegevoegd. Ook vervangen we bij de start van het spel eventueel dubbele kaarten, maar dat gebeurt niet zo vaak. De dubbele kaart schudden we gewoon weer door de rest van het deck heen.

We spelen hier momenteel eigenlijk alleen met zijn tweeën, en dan heeft Everdell het grote nadeel dat weidekaarten lang kunnen blijven liggen. Nu werpen we na elke beurt van de tweede speler de dobbelsteen en vervangen de corresponderende weidekaart (van linksboven naar rechtsonder geteld) door een nieuwe kaart. Nadat we twee potjes hiervoor in de herfst op het 'probleem' stuitten dat er voornamelijk productiekaarten in de weide lagen waar beide spelers geen behoefte meer aan hadden... De dobbelsteen heeft dat probleem prima opgelost.

Ander probleem is dan weer dat je de pech kunt hebben dat 'jouw' kaart net precies uit de weide verdwijnt terwijl je die wilde spelen. Dat is iets wat we hier voor lief nemen, en op zich is dat een factor 'geluk' die prima bij het spel past.

Geluk maakt wel uit. Een beetje geluk is geen probleem. Dit kan inderdaad voor verassingen zorgen. Er zijn echter spellen waarbij je achteraf het idee hebt dat het niet uitmaakt of je goed speelt of niet. Het leuke is dat je geluk of pech kunt hebben, maar dat je bij pech nog wel daarop kan reageren en als je echt beter speelt dan de tegenstander toch kan winnen.

Puur verliezen door pech is bij spellen langer dan een half uur gewoon niet leuk in mijn beleving.

Dit hebben we hier het afgelopen potje eigenlijk pas voor het eerst meegemaakt.. Mijn partner kon als allerlaatste kaart in zijn stad de universiteit bouwen, wat ervoor zorgde dat hij (in combinatie met een speciale gebeurtenis) nog wat kaarten kon wegspelen en zwaardere kaarten terug kon bouwen. Dat leverde hem de winst op met twee (!) punten verschil. Super frustrerend, zeker omdat ik gewoon beter speelde Maar goed, als 1/10 potjes zo verloopt, dan neem ik dat voor lief, ik zal het nog steeds met plezier op tafel leggen.

Wij spelen met een variant van BGG. De vierde plaats in het.bos waar geen actiekaarten wordt gelegd is een open aflegstapel.

Iedere keer als een kaart uit de weide wordt gespeeld leg je van de trekstal ook een kaart open op deze aflegstapel. De bovenste kaart van de aflegstapel kun je ook spelen ipv een kaart in de weide.

Dit betekent dat bij het spelen van iedere weide kaart er 2 nieuwe kaarten open komen. 2 keer zoveel kaarten is net zoveel verversing als bij meer spelers.

[Pura Vida]

Als starter van dit draadje wil ik toch even terugkomen op Everdell. Na 20 potjes komt dit spel toch steeds beter tot zijn recht, neemt de geluksfactor af en neemt de thematische spelbeleving toe. Het geldt niet voor elk spel dat ik speel, maar voor Everdell gaat dit wel op, althans bij ons:

Voor mij is de spelervaring met z'n allen aan tafel belangrijker dan het spelmechanisme zelf.

Alle genoemde beperkingen van Everdell blijven overeind, maar de goeie dingen ook en ik doe gewoon erg graag mee als het op tafel komt. Schitterend spel.