Wij beschouwen onszelf toch wel als grote Terraforming Mars fans. Vaak spelen we met drie of vier een ‘all in’ met Kolonies en Venus erbij, op een van de drie speelborden. Nóg vaker spelen we met zijn tweeën korte stevige potjes met alleen Prelude erbij.
Alles rond dit spel hebben we dan ook in huis, behalve de big box, die vierkante grafzerk met stadstegels die eruitzien als overgare zalmpasteitjes.
Het spel is echter niet een spel voor "even tussendoor", dus we waren zeker in voor iets vergelijkbaars maar dan snappy en snel. Ares Expedition was voor ons dus een onvermijdelijke aankoop. Die viel niet tegen, hoewel de speelduur niet heel veel korter was dan met het origineel (check dit stukkie). Enkele tientallen potjes heeft Ares het uitgehouden voordat het werd opgenomen in ons canon van (te) schaars benutte mogelijkheden op de speltafel.
En dan nu het Dobbelspel likkebaardend in huis gehaald. Wederom ontworpen door de Fryxbroeders die zichzelf nog eens pontificaal voorstellen op een apart foldertje in de doos. Gelukkig kwam Intrafin met een Nederlandse vertaling die dit keer eens gewoon adequaat is.
Ook het dobbelspel pakte bij ons meteen veel potjes mee. Meestal met twee of drie, maar ik heb hem ook solo gespeeld zodat ik ook daarover iets kan zeggen. Samenvatting van wat komt: Het dobbelspel speelt bijna maar natuurlijk niet helemaal als zijn grote broer, in minder tijd en met snellere beurten. De solo is uiteindelijk net zo saai als van het grote spel maar heeft wel beduidend meer vaart. Voor de fans van Terraforming Mars die dit gave spel soms eens sneller willen spelen, is het dobbelspel een goed en in elk geval beter alternatief dan Ares. Een puntsgewijze bespreking van Terraforming Mars: het dobbelspel volgt hieronder.
Het spel in het kort
Iedere speler krijgt een corporatie en vijf projectkaarten. De corporatie geeft verschillende producties (van dobbelstenen) en soms een klein ander voordeel.
De projectkaarten zijn net als in Terraforming Mars en in Ares Expedition onderverdeeld in groene productiekaarten, rode evenementkaarten en blauwe actiekaarten.
Elke beurt kies je ofwel een productiefase ofwel een actie. De productie gaat dus in dobbelstenen in verschillende kleuren en met verschillende opdrukken. Ook mag je je handkaarten verversen.
De geworpen stenen kun je vervolgens in een actiebeurt gebruiken om kaarten te spelen of direct een van de Marsse parameters te verhogen.
In de tussentijd kun je net als in het basisspel mijlpalen claimen en onderscheidingen winnen.
Het spel is voorbij als twee van de drie parameters zijn bereikt. Iedereen krijgt nog één beurt en degene met de meeste punten wint.
Positief
De speelwijze van Terraforming Mars: het dobbelspel is heel soepel met kleine en snelle beurtjes. Het feit dat je maar twee van de drie parameters hoeft te bereiken, maakt het spel helemaal kort en krachtig. In die zin is dit een betere korte implementatie van Terraforming Mars dan de vorige poging Ares Expedition. Als snelheid en speelduur tenminste je criteria zijn. Ik vind Ares als economische groei spelletje namelijk wel beter, eerlijk gezegd. Het spel knispert en knappert dankzij het dobbelen, oftewel het is gewoon een lekkere bezigheid. Het spel vraagt zelfs enige planning in de zin van: zoveel mogelijk toekomstige beurten alvast doordenken omdat je anders met rotte stenen c.q. niet te spelen kaarten blijft zitten. De opbouw van de scores loopt soms heel ongelijk op, maar is uiteindelijk vaak heel spannend. Je kunt namelijk razendsnel beginnen met weinig productie en goedkope kaarten die je punten geven, maar je kunt ook langzamer starten met een focus op hogere productie en dan dus later knallen. Het racen versus strategisch plannen is een leuk dilemma, zeker gezien de race-in-de-race om de mijlpalen. Als je met gelijkwaardige spelers speelt die Terraforming Mars al een beetje kennen, is de terraform- en puntenrace best spannend en is het geluk redelijk gelijk verdeeld. De interactie is niet direct, maar de concurrentie op de mijlpalen en onderscheidingen is stevig. Als je niet meegaat in die strijd en er niet een paar kunt bemachtigen, dan verlies je dit spel vrijwel zeker.Neutraal
Vormgeving en uitstraling zijn oké, niet meer of minder dan dat. De dobbels zien er leuk uit, maar zijn irritant genoeg niet allemaal van gelijke grootte. Gelukkig zijn ze wel allemaal echt vierkant. De opstart kan nogal ongelijk zijn, al naar gelang de 5 startkaarten die je trekt. Oplossing is simpel: trek niet 5 kaarten maar 10 en doe vervolgens een draftrondje alvorens je er 5 houdt. Werkt prima hier. Gek genoeg heb ik bij Terraforming Mars nooit de behoefte gehad aan ‘draften’. Het geluk der kaarten middelt zich in dat spel kennelijk beter uit. De solo is best spannend. De eerste paar keer dan, want herspeelbaarheid is niet heel groot, vind ik, omdat je niet tegen een denkbeeldige tegenstander speelt, maar ‘gewoon’ de markers moet halen plus zoveel mogelijk punten. Ik vind de solovarianten van Terraforming Mars eigenlijk een beetje gemakzuchtig gemaakt en zou wel benieuwd zijn waar een Automa Factory mee zou komen als ze Terraforming Mars onder handen zouden nemen.Negatief
De afbeeldingen zien eruit alsof ze zo uit een AI art generator komen en lijken dus een rip off te zijn van bestaand materiaal. Ik weet niet of ik dat wel zo mooi vind en ik weet ook niet of ik die ontwikkeling nou wel zo leuk vind. Waar in het basisspel alle onderdelen, teksten en plaatjes heel thematisch en vaak ook nogal humoristisch waren (“we hebben die maan toch niet nodig” ), is het dobbelspel een verdere abstrahering van het ontwikkelen van Mars. Mars is daardoor toch weer heel ver weg. De dobbelstenen doen lang niet altijd wat je wilt. Het kan voorkomen dat je behoorlijk klem zit met enerzijds veel stenen (die je niet wilt wegdoen) en anderzijds kaarten die net om ándere stenen vragen. Dat alle spelers daar in gelijke mate last van hebben, doet niets af aan de ergernis die dat af en toe geeft. De doos en het binnenwerk (categorie muggenziften): ook een stukje “we maken ons ervanaf”, vind ik. Teveel ruimte voor de kaarten, beetje lullige verdelers, kartonnetjes beetje meh, het is het allemaal net niet eigenlijk.Kortom
Het meesterwerk uit 2016 wordt niet geëvenaard, maar Terraforming Mars: het dobbelspel is een knisperend leuk spelletje voor een half uurtje dobbelen. Als je Terraforming Mars leuk vindt en een vergelijkbare spelbeleving wilt in kortere tijd en mét het geluid van rollende dobbelstenen, dan zou je Terraforming Mars: het dobbelspel zeker eens kunnen proberen.