Wat wordt de grootste Essen 2012 flop.

[Domo]

Ik vond Suburbia de grootste tegenvaller van spellen die ik heb gespeeld.

Het spel was vooraf behoorlijk gehyped door The Dice Tower, maar ik vond het onoverzichtelijk, veel onnodig geschuif met blokjes en te lang duren voor wat het doet.

[Legolias]

Dat gevoel had ik ook beetje na de eerste keer spelen. Het duurde wat te lang naar mijn smaak. Bij de tweede poging ging het een stuk sneller en was de ervaring daardoor beter.

[Peter Hein]

Even wat anders, hebben er nog meer mensen hanabi gespeeld? Ik zag het spel er niet in, we hebben er wel om kunnen lachen, maar waarom dit zo hoog staat aangeschreven.......

Heb het twee keer gespeeld (met drie en vier spelers) en vond het erg leuk. Het is natuurlijk wel samen een puzzeltje oplossen, dus om het leuk te houden is het wel belangrijk dat je op. Geen enkele andere manier communiceert dan het formele geven van hints.

[quermitt]

Sheepdogs gespeeld en ik kan me alleen maar aanlsuiten bij de mensen die het te duur vonden voor wat het is omwille van te groot geproduceerd. Reduceer de hoeveelheid hout en kartoen met 80% en je houdt een deftig spel over voor waarschijnlijk bijna 50% van de prijs ...

Verder Tokaido gespeeld met drie en ik vermoed dat het met vier beter is dan met drie omdat je dan de "zijsprongetjes" kan maken. Al bij al een leuk familiespel volgens mij dat er ontzettend mooi uit ziet. Zelf heb ik het niet gekocht, mijn compagnon wel. Ik wil het zeker nog eens spelen, bij voorkeur met vier of vijf.

Verder nog een Spellbound op de kop getikt en ondertussen enkele keren gespeeld met twee spelers. Ik loop er echter telkens tegenaan dat het spel makkelijk lijkt te beginnen, vervolgens een moeilijke middenfase kent en de finale strijd tegen Baba Yaga die eigenlijk nog nooit een strijd is geweest bij ons. Een keer je dus de hindernis halverwege het spel hebt genomen, kan je er redelijk zeker van zijn dat de overwinning binnen is en is het nog een formaliteit van enkele beurten te spelen. Is het daarom een minder goed spel? Zeker niet. Wil ik het opnieuw spelen? Zeker wel. Heb ik spijt van mijn 60 eurie? Absoluut niet! Moet er nog wat aan de regels gesleuteld worden? Volgens mij wel ... Ik hoop dan ook dat er een goede oplossing komt voor wat ik toch merk op BGG een probleem dat meerdere spelers ondervinden.

Helaas geen demo meer kunnen doen van Myrmes (stond hoog op ons beider lijstje, maar tafels steeds bezet) en Seasons. Seasons toch maar mee genomen, helaas nog niet aan toe gekomen om het te spelen. Maar ziet er wel goed uit. Enig minpuntje is de kwaliteit van de kaarten die beter kon in mijn ogen. Zeker niet 'artwise', want dat zit met Naïade echt fantastisch goed, alleen hadden ze ze beter bij Cartamundi laten drukken. Nu 'kleven' ze wat en ik houd persoonlijk niet van sleeves, dus daarmee los ik het probleem niet op ...

Verder nog wel meer demo's gedaan, maar voor mij was dus de grootste Essen flop toch wel de Sheepdogs. Gemiste kans in mijn ogen om een leuk, luchtig spel met toch goede strategische diepgang beter te ontwikkelen en voor een correcte prijs op de markt te zetten.

[cymric]

Ik had meer verwacht van QIN. de vergelijking werd gemaakt met Eufraat en Tigris. Dat is een flinke belediging voor Eufraat en Tigris.

Ja, die vergelijking werd gemaakt, en daar blijf ik, ondanks mijn lauwe spelervaring, achter staan, mits we het zuiver mechanistisch beschouwen. Het is gebiedscontrole, gebieden 'aanvallen' door ze te laten samensmelten, en dat op basis van een setje tegels dat je continu aanvult. Dat is een forse kern van E&T.

[grunnboy]

Ik had meer verwacht van QIN. de vergelijking werd gemaakt met Eufraat en Tigris. Dat is een flinke belediging voor Eufraat en Tigris.

Ja, die vergelijking werd gemaakt, en daar blijf ik, ondanks mijn lauwe spelervaring, achter staan, mits we het zuiver mechanistisch beschouwen. Het is gebiedscontrole, gebieden 'aanvallen' door ze te laten samensmelten, en dat op basis van een setje tegels dat je continu aanvult. Dat is een forse kern van E&T.

Dat begrijp ik. Dan vind ik Qin een slap aftreksel van Eufraat en Tigris. De vergelijking heeft misschien bij mij te hoge verwachtingen geschept.

[cymric]

Thema heeft in mijn ogen niets te maken met spellen van Knizia. Maar dat geldt inderdaad voor het merendeel van de spellen. Dat is er toch vaak opgeplakt.

Zelfs dat 'opplakken' is vaak niet eens zeker, of beter gezegd, het suggereert een bepaalde volgorde in spelontwerp (eerst mechanisme, dan een onderwerp erbij zoeken) die meestal niet juist is. Zoals Peter Hein al zei: spellen zijn abstracties. Je kunt één onderwerp op tal van manieren in een serie versimpelde regels vangen. Het hangt er net maar vanaf wat de auteur leuk vond en wilde bereiken, en daarbij komt dan ook nog eens dat als een ontwerp begint te leven bepaalde mechanismen gewoon kunstmatig nodig zijn om het spel te laten 'werken'.

Al met al ben ik nogal allergisch geworden voor het woord 'opplakken', vooral omdat het een makkelijk middel is geworden om een spel af te serveren, en spelers in veruit de meeste gevallen de ballen verstand hebben hoe het spel over de loop der tijd tot stand is gekomen. Ik zeg er nadrukkelijk bij dat ik jou nergens van beschuldig; dit is een uiteenzetting geweest omdat jij toevallig het woord liet vallen.

[grunnboy]

Thema heeft in mijn ogen niets te maken met spellen van Knizia. Maar dat geldt inderdaad voor het merendeel van de spellen. Dat is er toch vaak opgeplakt.

Zelfs dat 'opplakken' is vaak niet eens zeker, of beter gezegd, het suggereert een bepaalde volgorde in spelontwerp (eerst mechanisme, dan een onderwerp erbij zoeken) die meestal niet juist is. Zoals Peter Hein al zei: spellen zijn abstracties. Je kunt één onderwerp op tal van manieren in een serie versimpelde regels vangen. Het hangt er net maar vanaf wat de auteur leuk vond en wilde bereiken, en daarbij komt dan ook nog eens dat als een ontwerp begint te leven bepaalde mechanismen gewoon kunstmatig nodig zijn om het spel te laten 'werken'.

Al met al ben ik nogal allergisch geworden voor het woord 'opplakken', vooral omdat het een makkelijk middel is geworden om een spel af te serveren, en spelers in veruit de meeste gevallen de ballen verstand hebben hoe het spel over de loop der tijd tot stand is gekomen. Ik zeg er nadrukkelijk bij dat ik jou nergens van beschuldig; dit is een uiteenzetting geweest omdat jij toevallig het woord liet vallen.

Opplakken is misschien niet het goede woord. Laat ik het anders zeggen. Bij een heleboel spellen zou je het thema zo kunnen inwisselen voor een ander thema. Dat bedoel ik ermee.

En soms gebeurt het wel dat een thema er "opgeplakt" wordt. Neem Revolver. De auteur heeft aangegeven dat hij meerdere thema's had aangedragen en er gekozen is voor het Wild West thema. Verder geen probleem mee. Ik vind het een heel erg leuk spel. Maar dat komt met name door het mechanisme en niet door het thema.

Bij Knizia heb ik het idee dat ik 100 verschillende thema's kan bedenken waarbij het spel zelf niet veranderd.

[Erwin]

Al met al ben ik nogal allergisch geworden voor het woord 'opplakken', vooral omdat het een makkelijk middel is geworden om een spel af te serveren, en spelers in veruit de meeste gevallen de ballen verstand hebben hoe het spel over de loop der tijd tot stand is gekomen. Ik zeg er nadrukkelijk bij dat ik jou nergens van beschuldig; dit is een uiteenzetting geweest omdat jij toevallig het woord liet vallen.

Ik vind 'opgeplakt' een uitstekende term voor spellen met een ‘thema’ dat op geen enkele wijze helpt bij het begrijpen van regels en spelverloop.

[Mistharfare]

Zelfs dat 'opplakken' is vaak niet eens zeker, of beter gezegd, het suggereert een bepaalde volgorde in spelontwerp (eerst mechanisme, dan een onderwerp erbij zoeken) die meestal niet juist is. Zoals Peter Hein al zei: spellen zijn abstracties. Je kunt één onderwerp op tal van manieren in een serie versimpelde regels vangen. Het hangt er net maar vanaf wat de auteur leuk vond en wilde bereiken, en daarbij komt dan ook nog eens dat als een ontwerp begint te leven bepaalde mechanismen gewoon kunstmatig nodig zijn om het spel te laten 'werken'.

Meen je dit echt of wil je dit geloven?

[Peter Hein]

Zelfs dat 'opplakken' is vaak niet eens zeker, of beter gezegd, het suggereert een bepaalde volgorde in spelontwerp (eerst mechanisme, dan een onderwerp erbij zoeken) die meestal niet juist is. Zoals Peter Hein al zei: spellen zijn abstracties. Je kunt één onderwerp op tal van manieren in een serie versimpelde regels vangen. Het hangt er net maar vanaf wat de auteur leuk vond en wilde bereiken, en daarbij komt dan ook nog eens dat als een ontwerp begint te leven bepaalde mechanismen gewoon kunstmatig nodig zijn om het spel te laten 'werken'.

Meen je dit echt of wil je dit geloven?

Wat is er mis mee dan? Bij veel spelauteurs gaat het ontwikkelen van het spelidee en het vormgeven van het thema hand in hand. Het is (denk ik) in de meeste gevallen niet zo dat een auteur een set regels bedenkt en er aan het einde van de rit een thema bij bedenkt. Knizia heeft zelf in ieder geval regelmatig aangegeven te werken vanuit een thema en net zo lang fijn te slijpen tot er een soepel speelbaar en elegant spel uitrolt. Dat daarbij het thema niet altijd meer dominant aanwezig is betekent nog niet dat het thema opgeplakt is.

Het is een feit dat bij de overgrote meerderheid van de eurospellen het thema niet dominant op de voorgrond treedt. Helaas gebeurt het ook regelmatig het thema zelfs niet eens bijdraagt aan het begrijpen van de regels of spelverloop (in welk geval ik de term 'opgeplakt' ook passend vind). Vooral bij auteurs als Colovini, Schacht en Feld zie ik dat vaak. Maar zelfs in die gevallen vermoed ik dat het niet de bewuste opzet van de auteur is geweest om het thema er later maar bij te verzinnen.

[Robertopellizini]

Even wat anders, hebben er nog meer mensen hanabi gespeeld? Ik zag het spel er niet in, we hebben er wel om kunnen lachen, maar waarom dit zo hoog staat aangeschreven.......

Hanabi is net zo leuk als de mensen met wie je het speelt. Ik vind het met de juiste mensen een geniaal deductiespelletje met verbazingwekkend diepe hints Met name het niet geven van hints kan juist de sterkste manier van hints geven zijn.
Topspel!

[Erwin]

Vooral bij auteurs als Colovini, Schacht en Feld zie ik dat vaak.

Omdat zij - in tegenstelling tot Knizia - ons niet proberen wijs te maken dat zij vanuit het thema werken?

[Mistharfare]

Vooral bij auteurs als Colovini, Schacht en Feld zie ik dat vaak.

Omdat zij - in tegenstelling tot Knizia - ons niet proberen wijs te maken dat zij vanuit het thema werken?

Kan het zijn dat zij het niet bepalen?

[Erwin]

Kan het zijn dat zij het niet bepalen?

Het is bepaald mogelijk dat zij bepalen dat al dan niet bepaald kan worden wie dit in voorkomende gevallen precies bepaalt.