Help!!!! Welk spel?

[wolvers]

Dag allemaal,

Ik heb 5 jaar geleden voor 't eerst kennisgemaakt met "de echte, goede" bordspellen.
Ondertussen is mijn collectie al redelijk uitgebreid (+/- 40 spellen).

Mijn favorieten op dit moment zijn.

- stenen tijdperk
- egizia
- arkadia
- yspahan
(maar spellen als mexica, java, pandemie, vorsten van Florence, dominion, machiavelli, kaiser, carcassonne komen ook af en toe uit de kast)

Onlangs was het weer spellenbeurs in Broechem en heb me een klein beetje laten gaan.

Vandaar dat ik nu enkele nog ongespeelde spellen in de kast heb staan.

Kunnen jullie me helpen met wat tips over onderstaande spellen? Welk spel is het best? Wat is er zo goed (of slecht) aan?

Je mag natuurlijk over meerdere spellen je mening geven.

Het gaat over

- magelaen
- maharadja
- het dorp
- amon-ra
- age of steam
- vasco da gama
- mesopotamie
- emira
- fabrieksmanager

Alvast bedankt voor de hulp

Tom

[Vogeltje]

Kijk in de database, dan heb je de meeste reacties bij elkaar:

[pleunie.william]

Ik wil je mijn mening wel geven over de spellen die je noemt, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat jij dezelfde ervaringen zult hebben. Ik zal met een cijfer aangeven welk spel bij mij op de eerste plaats komt etc.

- magelaen: Leuk voor 1 of 2 keer, maar geen blijvertje. [9]
- maharadja: Topspel, heeft in 2004 niet voor niets de Nederlandse Spellenprijs gewonnen. [4]
- het dorp: Leuk spel met origineel thema, grote herspeelbaarheidsfactor. [6]
- amon-ra: Dit spel wordt nog elk jaar door mij gespeeld, een echte blijver! [1]
- age of steam: Goed treinenspel, niet te moeilijk en niet te makkelijk. Elke keer anders. [5]
- vasco da gama: Planning is noodzakelijk in dit spel. Heb er al veel plezier aan beleeft. [2]
- mesopotamie: Helaas te lang niet meer gespeeld, maar is zeer fraai vormgegeven. Zeker geen miskoop. [7]
- emira: Ondanks de wat lage rangschikking op BGG vind ik Emira heel leuk. Het dikke regelboek schrikt aanvankelijk wat af. [3]
- fabrieksmanager: Is duidelijk het mindere broertje van Hoogspanning. Zal hier vrees ik niet veel speeltijd meer krijgen. [8]

PS Je kunt nooit te veel spellen hebben.

[NielsZW]

PS Je kunt nooit te veel spellen hebben.

Daar is mijn vrouw het niet helemaal met jouw eens.

[Mac-S]

Je hebt de spellen al in de kast staan... dus speel ze en vorm je eigen mening!

Maar goed, je wilt misschien weten waar je mee moet beginnen.
Mijn favorieten uit jouw lijstje zijn Maharadja, Amon-Ra en Age of Steam (in die volgorde). Fabrieksmanager vond ik nogal suf en Emira zelfs ronduit slecht.
De rest heb ik nooit gespeeld, maar op basis van recensies en reacties van anderen verwacht ik Het Dorp ook nog leuk te vinden, en de rest middelmatig of erger.

Als ik ook nog naar jouw huidige favorietenlijstje kijk, dan zie ik spellen die qua "zwaarte" in de middenklasse vallen. Maharadja en Amon-Ra zou ik al als iets pittiger inschatten, Age of Steam als een heel stuk pittiger. Dus met die laatste zou ik zeker niet beginnen tenzij je een hele hoop tijd tot je beschikking hebt, of iemand die het spel al kent en het je kan leren.

Verder raad ik je nog aan om vooral Vorsten van Florence nog wat vaker uit de kast te trekken. Die is bij mij ook begonnen als "best leuk voor af en toe", en is langzaam maar zeker doorgegroeid naar mijn favoriete spel aller tijden.

[Seabie]

Het valt wel mee hoe pittig Amon-Ra is, vind ik. Leuk spel ook!

[cymric]

Magelaen — lang geleden een keer geprobeerd toen ik nog een groentje was, kan me er niet veel van herinneren. Tom Lehmann zit erachter (van Race for the Galaxy), geen slechte ontwerper. Ik zou zeggen: proberen maar!

Maharadja — niet mijn ding, veel te chaotisch om leuk te zijn. Dus een gillende hit bij de rest van Nederlandse spellenscene, en wie weet ook bij jou.

Het Dorp — niet gespeeld, geen mening.

Amon-Ra — vergane glorie die alleen goed speelbaar is met 4 of het liefst 5. De reden voor 'vergane glorie' is dat het systeem van ontwikkeling te beperkt is, en te sterk kan worden beïnvloed door toevallig gekozen machtkaarten. Leuk om een paar keer te doen, maar heeft een beperkte levensduur.

Age of Steam — pittig spel van logistiek en blokkades, van plannen en dwarszitten. Spelen met treintjes maar dan in bordspelvorm. Van de spellen in deze lijst de eerste titel die ik zou proberen.

Vasco da Gama — vergelijk het met Rivella's slogan: beetje vreemd, wel lekker. Timing is een belangrijk element in dit spel, dat moet je waarderen. Lukt dat niet, is dat einde oefening voor Vasco da Gama. Maar speelt lekker weg, zeker proberen dus.

Mesopotamië — als er net zoveel tijd was besteed aan het spel als aan het uiterlijk, was dit een prima titel geweest. Jammer genoeg is het niet veel meer dan een flauwe race met voor het racegevoel teveel regels.

Emira — je speelt Vorsten van Florence? Blijf dat maar doen. Dit spel doet VvF na, maar op een stuk minder aantrekkelijke manier. Interessant als studieobject om te zien hoe andere ontwerpers hetzelfde probleem aanpakken, en misschien om over te gniffelen welke dames het hoogste libido uitkiezen (!), maar niet meer dan dat.

Fabrieksmanager — een erg rekenerig spel dat je vanaf het begin goed moet spelen en ook in weinig speltijd weer voorbij is. Net zo'n Rivella-geval als Vasco da Gama in feite: kan goed vallen, of minder goed, afhankelijk waar je voorkeuren liggen. Ook proberen dus.

[Robertopellizini]

Van de genoemde spellen heb ik enkel Maharadja en Het Dorp gespeeld. Van die 2 vond ik de laatste toch een stuk leuker!

[Dierik]

Mijn favorieten hieruit zijn Maharadja en Age of Steam.

[ElMarto]

Maharadja is best een leuk spel als je met genoeg personen bent. Met 2 personen vind ik het niet aan te raden (tenzij je een van de varianten gebruikt, maar die heb ik nog niet kunnen testen).
Het is wel een spel dat niet iedereen zal leuk vinden.

Je mag het altijd eens komen uittesten

[larsje86]

Ik heb er 3 gespeeld.

Age of Steam, ik vind het een top spel, duurt wel lang en op het begin ga je de fout in met die klote sporen bouwen, neem van mij aan uit 1 dorp/stad kan op elke zijkant echt maar 1 spoor beginnen dan wel eindigen. Leuk met 3 of 4 spelers. De twee speler variant die je erbij krijgt vond ik niet zo geweldig, handig om de basis te leren.

Maharadja, spijt dat ik deze niet zelf in mijn kast heb staan, maar aan een goede vriend gegeven heb, makkelijk te leren en makkelijker te spelen qua tijd. Het chaotische (van cymric) herken ik totaal niet. Je kan namelijk al zien wat er gaat gebeuren de komende rondes.

Fabrieksmanager, verkocht dat zegt genoeg, hoogspanning heb ik ook verkocht, maar vond ik wel een erg leuk spel, alleen kwam het nooit op de tafel en kreeg er een goed voorstel voor. Maar dit vond ik meer een soort planner dan een spel, viel me tegen. Dus die zou ik niet als eerst proberen. (of juist wel, zodat je hem misschien meteen weer door kan verkopen of ruilen)

[cymric]

Maharadja, spijt dat ik deze niet zelf in mijn kast heb staan, maar aan een goede vriend gegeven heb, makkelijk te leren en makkelijker te spelen qua tijd. Het chaotische (van cymric) herken ik totaal niet. Je kan namelijk al zien wat er gaat gebeuren de komende rondes.

Niet dus. Karakters die je nodig had voor je planning kunnen zomaar worden omgeruild, en je kunt ook niet goed gokken op de volgorde waarin de Maharadja de steden bezoekt omdat die óók kan worden aangepast. Het spel wordt daarmee voor een flink gedeelte roeien met de riemen die je hebt; en die riemen steken vaak schots en scheef uit je boot als eenmaal duidelijk is wanneer je aan de beurt bent, en wat je kunt gaan doen. Tenzij je de '1'-karakterkaart bezet, natuurlijk, dan ben je redelijk vrijgesteld van al die moeizame ellende.

Voor alle duidelijkheid: ik vind het niet erg als spelers mijn plannen dwarsbomen. Maar in mijn eigen beurt wil ik over wat ik bedenk en doe controle hebben, en Maharadja biedt dat niet door moment van actie kiezen en uitspelen uit elkaar te trekken, en bovendien de actie ook nog eens aan te passen. Gelukkig is het aantal spellen dat dit onzalige mechanisme gebruikt bijzonder klein.

[larsje86]

Op die manier.... tja ik denk bij het woord chaotisch meer aan Mondo ofzo:)

Maar ja het is niet een spel waar je kan plannen en zeker weet dat je het uit kan voeren, je moet erg snel kunnen schakelen. Maar dat maakt het voor mij idd juist leuk. Meningen verschillen gelukkig!

[ditterio]

Maharadja, spijt dat ik deze niet zelf in mijn kast heb staan, maar aan een goede vriend gegeven heb, makkelijk te leren en makkelijker te spelen qua tijd. Het chaotische (van cymric) herken ik totaal niet. Je kan namelijk al zien wat er gaat gebeuren de komende rondes.

Niet dus. Karakters die je nodig had voor je planning kunnen zomaar worden omgeruild, en je kunt ook niet goed gokken op de volgorde waarin de Maharadja de steden bezoekt omdat die óók kan worden aangepast. Het spel wordt daarmee voor een flink gedeelte roeien met de riemen die je hebt; en die riemen steken vaak schots en scheef uit je boot als eenmaal duidelijk is wanneer je aan de beurt bent, en wat je kunt gaan doen. Tenzij je de '1'-karakterkaart bezet, natuurlijk, dan ben je redelijk vrijgesteld van al die moeizame ellende.

Voor alle duidelijkheid: ik vind het niet erg als spelers mijn plannen dwarsbomen. Maar in mijn eigen beurt wil ik over wat ik bedenk en doe controle hebben, en Maharadja biedt dat niet door moment van actie kiezen en uitspelen uit elkaar te trekken, en bovendien de actie ook nog eens aan te passen. Gelukkig is het aantal spellen dat dit onzalige mechanisme gebruikt bijzonder klein.

Jouw probleem valt nochtans makkelijk op te lossen op verschillende manieren:

1 Je kan ervoor zorgen dat je een karakter met een lagere waarde neemt dan je tegenspelers, op die manier kom jij als eerste aan de beurt.

2 Probeer op safe te spelen. Bijvoorbeeld door 2 acties te kiezen die je altijd kan uitvoeren (ook als iemand je karakterkaart zou omwisselen).

3 Duid op je rondel zelf de actie 'karakterkaart omruilen' aan waardoor je je eigen karakter steeds terug in je bezit kan krijgen.

4 Als je eerst aan de beurt komt en dan 2x de actie "karakter laten zakken op het spoor" kiest, dan heb je wel degelijk een grote kans dat de Maharadja de volgende keer naar dat gebied zal gaan (zeker als je 2x hetzelfde karakter laat zakken). Als iemand anders hetzelfde heeft gedaan met een ander karakter, kan het zijn dat jouw karakter niet meer onderaan staat, maar dan ben je wel al zeker dat de Maharadja in de daaropvolgende ronde naar het gebied van jouw keuze zal gaan. Daar kan je dan weer op inspelen door je in dat gebied al te wapenen. Lees: centraal paleis plaatsen.

In jouw eigen beurt heb je dus wel degelijk veel controle op je acties. Eventueel pech door geruilde karakterkaart, moet je altijd incalculeren. Dit onderdeel maakt het spel net uitdagend. Ik vind Maharadja (net als El Grande, die hetzelfde mechanisme in zich heeft) een topspel in zijn genre!

[Gebruiker 3696]

Het chaotische gevoel heb ik ook en dat heeft helemaal niets te maken met het al dan niet bestaan van een manier om jezelf wat veiliger te stellen. Je kan inderdaad elke ronde weer de actie "karakterkaart ruilen" kiezen, maar dat zorgt er ook voor dat je de andere acties volledig uitschakelt. Het spelmechanisme laat je dus maar een keuze: ofwel zeer defensief spelen, ofwel jezelf overleveren aan de willekeur van je medespelers.
En laat dat nu een keuze zijn die niet iedereen wil maken. Persoonlijk vind ik het geweldig als er veel verschillende doch gelijkwaardige en haalbare strategieën in een spel zitten en dat maakt van zulke spellen ook vaak een succes. Bij Maharadja zijn er, mijns inziens, wel degelijk verschillende strategieën, helaas niet alle gelijkwaardig, laat staan haalbaar (versta: die je ook maar enig uitzicht geven op de overwinning).

Op een spel waar iedereen dezelfde strategie "moet" volgen (omdat-ie anders a priori al verliest) ben ik persoonlijk helaas snel uitgekeken en dat spel zal bij mij amper nog de tafel halen omdat andere spellen een betere uitdaging vormen.