Hoe best uitleg geven aan beginners?(die moeilijk luisteren)

[dennis_vandebroek]

hallo iedereen.
Ik zit een beetje met een dilemma.
ik krijg nooit mijn moeilijkere spellen uitgelegd aan mijn zus zonder achteraf problemen te krijgen.
Ik heb zowel geprobeerd om het uit te leggen in de volgorde van de handleiding (en telkens op de vragen geantwoord "dat leg ik zo meteen uit"). Toen kreeg ik commentaar dat ik het niet goed uitlegde omdat ik persee eerst haar vragen moest oplossen en ze voor de rest niet luisterde.(ze is zeer ongeduldig (en volgends mij ook autistisch) en moet dus direct antwoord hebben)

Ik heb ook geprobeerd gewoon de vragen dan rechtstreeks te antwoorden. ook dit had geen succes. Toen kreeg ik weer de kritiek dat ik alles kris-kras dooreen uitlegde.

Nu is mijn vraag hoe ik dan best een moeilijker spel zou kunnen uitleggen aan mijn zus ?
Want of ik nu de volgorde van de handleiding volg of gewoon haar vragen beantwoord,dan heeft ze nog maar de helft gehoord. en vaak bedenkt ze zelf regels bij omdat ze iets verkeerd begrepen heeft of dergelijk (snap je wel hoe daar dan problemen van komen)

De simpele spellen gaan nog redelijk goed om uit te leggen aangezien ik dit spelenderwijs kan uitleggen. maar dat gaat bij moeilijkere spellen natuurlijk niet. Zelf bij Smallworld vormde de uitleg al een serieus probleem.

Dus iemand die me kan helpen? want ik speel vaak spellen samen met mijn zus en schoonbroer(die het tot nu toe altijd prima snapte buite mss wat normale vergissingen hier en daar). maar telkens ik een nieuw spel wil proberen luistert mijn zus maar half en laat ze me niet uitspreken omdat ze dringend een antwoord wil op haar vraag.bvb. ik ben de basics van een aanval nog aan het uitleggen en zij vraagt me wat er gebeurt als een andere speler jou verslagen heeft. Een ander voorbeeld uit Smallworld vandaag: Ik ben aan het uitleggen hoe je jou races kan kiezen en vraagt ze me hoe je de victory tokens krijgt. wanneer ik zeg "dat leg ik zo uit want anders ben ik alles dooreen aan het uitleggen" (ongeveer zelfde woorden) word ze kwaad omdat ze dat NU moet weten en ik anders maar half aan het uitleggen ben.

Dus mensen wie kan me helpen want ik begin hier best radeloos te worden en zou graag toch wat meer spellen met diepgang op tafel leggen (inplaats van altijd catan of carcassonne).

[pleunie.william]

Da's lastig Dennis. Ik heb het gelukkig zelf pas één keer meegemaakt, maar ik kan me voorstellen dat je af en toe even tot tien moet tellen . Ik heb zelf niet zo'n ervaring met autisme, maar mijn vriendin heeft er op school meer mee te maken. Het is belangrijk dat je zus vooraf al weet wat er gaat gebeuren. Als jullie klaar zijn met een spel, dan zeg je haar al vast welk spel je de volgende keer gaat doen. Bijvoorbeeld: "De volgende keer gaan we Small World doen, en in dat spel moet je proberen de meeste punten te halen door met verschillende rassen andere spelers van het bord te werken. Je moet er alleen rekening mee houden dat je 100% zeker zelf ook van het bord wordt gewerkt, dus dan moet je weer een nieuw ras kiezen, en het opnieuw gaat proberen"
Misschien helpt het ook als je haar thuis alvast wat regels kunt laten lezen of een video-review te laten bekijken op internet. Zorg dat iedere speler een played-aid heeft waarop beknopt de regels en mogelijke acties staan. Op boadgamegeek kun je heel wat vinden. Je zus weet dan al een beetje hoe het spel gaat, en kan hopelijk het geduld opbrengen om jou niet te onderbreken, omdat ze al weet wat er komen gaat. Achteraf kan je nog altijd vragen beantwoorden.
PS De manier waarop je normaal het spel uitlegt is gewoon goed hoor, door te vermelden dat je nog ergens op terugkomt.

Succes!

[dennis_vandebroek]

Da's lastig Dennis. Ik heb het gelukkig zelf pas één keer meegemaakt, maar ik kan me voorstellen dat je af en toe even tot tien moet tellen . Ik heb zelf niet zo'n ervaring met autisme, maar mijn vriendin heeft er op school meer mee te maken. Het is belangrijk dat je zus vooraf al weet wat er gaat gebeuren. Als jullie klaar zijn met een spel, dan zeg je haar al vast welk spel je de volgende keer gaat doen. Bijvoorbeeld: "De volgende keer gaan we Small World doen, en in dat spel moet je proberen de meeste punten te halen door met verschillende rassen andere spelers van het bord te werken. Je moet er alleen rekening mee houden dat je 100% zeker zelf ook van het bord wordt gewerkt, dus dan moet je weer een nieuw ras kiezen, en het opnieuw gaat proberen"
Misschien helpt het ook als je haar thuis alvast wat regels kunt laten lezen of een video-review te laten bekijken op internet. Zorg dat iedere speler een played-aid heeft waarop beknopt de regels en mogelijke acties staan. Op boadgamegeek kun je heel wat vinden. Je zus weet dan al een beetje hoe het spel gaat, en kan hopelijk het geduld opbrengen om jou niet te onderbreken, omdat ze al weet wat er komen gaat. Achteraf kan je nog altijd vragen beantwoorden.
PS De manier waarop je normaal het spel uitlegt is gewoon goed hoor, door te vermelden dat je nog ergens op terugkomt.

Succes!

ja het feit dat ik smallworld kies is geen probleem. maar de uitleg op voorhand doorsturen ga ik in het vervolg zeker eens proberen. zal misschien een deel verwarringen en fouten vermijden.Maar bij smallworld waren ook alle krachten van alle races dat wat veel werd om te verwerken denk ik. plus het feit dat ik natuurlijk steeds onderbroken word geeft mij natuurlijk ook stress waardoor ik misschien hier en daar dan iets vergeet. maar daar zal denk ik in het vervolg als ik haar de regels op voorhand meegeef wel verandering in komen dan kan ze het op haar tempo doornemen.

[pleunie.william]

Hopelijk werkt het! Ik weet niet of je zus Engels verstaat en kan lezen, maar zo'n video-review kan echt helpen. Dharquen heeft er overigens ook al een hoop in het Nederlands gemaakt. Die staan zowel hier als op boardgamegeek. Laat je hier weten hoe het is gegaan?

[ravinck]

Het ligt ook nog wel eens aan het spel hoe je deze het best uit kan leggen. Ikzelf volg zelden de handleiding en het liefst leg ik het spel 'achterstevoren' uit. Daarmee bedoel ik dat je begint met het einddoel, bijvoorbeeld punten, en dan terugwerkend met diverse 'en hoe kom je daar dan aan?' uitleggen.

[Erwin]

Bij zulke toehoorders is het belangrijk om zelf goed te kunnen schakelen tussen het verhaal op hoofdlijnen en de details. Schets eerst ‘the big picture’ als rode draad voor jezelf en de toehoorders (wat is de bedoeling, het spelverloop op hoofdlijnen enzovoort). Behandel vervolgens de details langs de lijnen van deze rode draad. Krijg je een op dat moment relevante detailvraag, benoem deze vraag als zodanig en daal - voor de anderen zichtbaar - af vanuit dat onderdeel van de hoofdlijn naar het desbetreffende detail en keer - voor de anderen zichtbaar – terug naar het desbetreffende onderdeel in de hoofdlijn. Krijg je een op dat moment nog niet relevante detailvraag, verzoek de vragensteller om zijn/haar goede vraag vraag aan te houden tot het relevante moment.

Dit lijkt op het eerste gezicht wat geforceerd, maar het helpt om de draad vast te houden. Hiermee laat jij zien dat jij het verhaal goed tussen de oren hebt. Dat maakt het voor toehoorders gemakkelijker om jouw regie op hun vragen te accepteren.

Daarnaast moet je niet schromen om medespelers in voorkomende gevallen op hun gedrag aan te spreken, ook tijdens de uitleg. Doe dit wel op een voor de desbetreffende persoon veilige manier.

Last but not least, wees niet zo tactloos om op een openbaar forum te speculeren over de vermeende medische toestand van een naast familielid of andere gemakkelijk traceerbare personen. Dit is een grove schending van haar privacy.

[Gebruiker 4724]

Ik sluit aan bij beide voorgangers.

Mijn broertje heeft autisme, maar speelt graag een spel. Daarin maakt hij het zichzelf moeilijk doordat hij weet van zichzelf dat het lang duurt voordat hij niet strontchagrijnig wordt van nieuwe spellen, maar hij wel graag nieuwe spellen wilt leren.

Ik laat hem altijd eerst een filmpje zien van de Dice Tower om hem te laten bepalen of hij het spel leuk zou vinden. Dan geef ik hem een filmpje van Dharquen met speluitleg. Daarna leg ik het de avond zelf uit door eerst het doel uit te leggen en daar de rest van de regels aan te hangen. Dit ondersteun ik door visuele uitleg door het te laten zien op het bord en de strategieën daarachter uit te tekenen. Daarnaast probeer ik zoveel mogelijk te verwijzen naar dezelfde handelingen in spellen die hij al wel kent (dit zet je zo neer net als in...)

Toegegeven, daar is heel veel geduld voor nodig van de andere spelers, maar ik heb door de jaren heen geleerd dat ik zo de ergste uitbarstingen voorkom en voor hem ook het prettigst is.

MIjn beste vriendinnetje heeft ADD en dat vraagt om heel andere vorm van uitleg. Zij vindt moeilijkere spellen namelijk erg tof, maar heeft niet de aandachtsspanne om te luisteren naar uitleg of filmpjes te kijken. Ze probeert wel de filmpjes te kijken, desnoods in fasen, zeker van de langere spellen en dat begint al aardig te lukken.

Haar leggen we het op de avond zelf dan nog spelenderwijs uit: eerst een oefenspel, dan het echte spel. Het nadeel daarvan is, dat lange spellen zelden echt op tafel komen of we moeten zorgen dat we meerdere dagen of iig meerdere weekenden achter elkaar het spel kunnen spelen. Ook hier helpt het door aan te wijzen dat bepaalde acties ook gebeuren in spellen die ze al wel kent

[cymric]

Ik sluit me aan bij het bovenstaande. Het van A tot Z oplezen van de regels is niet de meest ideale methode om een spel uit te leggen, en ook het vertellen van een korte samenvatting en dan zeggen 'Nu gaan we spelen, stel vragen als je ze hebt' is een didactische ramp. Ikzelf leg eerst de grote lijnen uit: waar gaat het spel over, doel, wat is er te zien aan spelmateriaal, hoe gaan we het doel bereiken. Daarna begin ik details in te vullen waarbij ik ervoor zorg dat altijd duidelijk is waar in de grote lijn ik ben. Deze methode werkt beter naarmate je het spel zelf beter kent en beter kunt inschatten wat in de grote lijn en wat in de details thuishoort.

Wat ik me wel afvraag is het volgende: als je zus zo ongeduldig is, heeft ze dan wel het geduld om een zwaarder spel te spelen? Die twee lijken me niet verenigbaar.

[usurper]

Interessant onderwerp. Zo wie zo vind ik het al lastig om spellen uit te leggen.
Maar 1 van mijn kinderen heeft adhd, wat het ook vrij lastig maakt. Toch vind hij spellen erg leuk. Hij wil er zelfs een spreekbeurt over gaan houden.
Ik probeer spellen te zoeken die bij zijn belevingswereld passen. Hij is gek op video games. Vandaar ook dat ik Countdown special ops van the game master volg. Daarnaast zijn het vooral de kortere kaartspellen die hij leuk vind. Crooks bijvoorbeeld.
Ticket to ride is voor hem onoverzichtelijk. Net als Elfenland. Toch echte familie spellen.
Maar gelukkig hebben we king of tokyo. Ook dat is overzichtelijk. En met Dixit is hij bijna onverslaanbaar.

Ik volg dit topic dan ook met veel belangstelling.

[dennis_vandebroek]

Bedankt allemaal voor de goede tips Ik zal ze zeker gaan toepassen in de toekomst. En zal dan ook laten weten hoe het gegaan is.

Wat ik me wel afvraag is het volgende: als je zus zo ongeduldig is, heeft ze dan wel het geduld om een zwaarder spel te spelen? Die twee lijken me niet verenigbaar.

Het spelen van zwaardere spellen gaat normaal prima. Want we hebben zelf in het verleden Stratego Legends gespeeld (was haar spel) zonder enige problemen. Enkel in het uitleggen (zeker wanneer dit veel is om te kunnen verwerken) zit ik soms met problemen door dat ze mijn uitleg soms niet snapt of iets verkeerd begrepen heeft.

Ook wat je zei van "en ook het vertellen van een korte samenvatting en dan zeggen 'Nu gaan we spelen, stel vragen als je ze hebt' is een didactische ramp" doe ik niet echt. bij simpere spellen zoals carcasonne dat ik zei dat ik spelenderwijs uitleg bedoelde ik meer een soort demospel zoals RueSailmana ook al vermelde. En dan verloopt de uitleg meestal zonder problemen. Bij spellen als Smallworld gaat dat natuurlijk niet zo simpel. Maar ik zal zeker al deze tips toepassen die ik hier gekregen heb

[cymric]

Als het de hoeveelheid is, is het wellicht raadzaam om het hele spel niet in een keer uit te leggen maar in delen. Bij Small World zou je kunnen overwegen om de hele rassenrij te vervangen door één combinatie en/of de tweede speciale eigenschap weg te laten. Dit vereenvoudigt het geheel aanzienlijk. Spellen zijn meestal niet gediend van een dergelijke aanpak en het resultaat moet je dan ook zeker niet al te serieus nemen, maar het helpt wellicht voor die enkele keer voldoende om de rest in het vervolgrondje te introduceren.

Het laten bekijken van een filmpje of haar zelf vooraf de regels geven zijn al genoemd: dat zijn nuttige tips.

Heb je wel eens overwogen om het eerste spel met haar samen te spelen? Dan is bij haar de stress en druk om het meteen allemaal goed te weten ook een stuk minder; ze kan immers met je meekijken.

Maar ik kan het niet nalaten op te merken dat je de oplossing niet alleen bij haar moet zoeken. Ook de uitlegger (jij dus) is nog steeds een mens, en dus niet perfect. Goed uitleggen lukt alleen als je zelf de regels goed in je hoofd hebt en een beetje met schwung de zaak verduidelijkt. Niets vervelender dan een uitlegger die om de haveklap weer in zijn boekje duikt: als het mij overkomt is dat een heel groot teken dat ik er nog lang niet ben. Rustig blijven, en ook vragen op waarde en dringendheid weten te schatten zijn ook niet in 1 tel geleerd.

Succes!

[aicirtap]

Ik ben meestal van het korte uitleggen. En gewoon eerste 1 ronde/fase spelen. Als mensen dan echt nog vernieuwende / verrassende dingen horen starten we even over nieuw.

Verder denk ik dingen visualiseren. Laat iedereen bij een spel even wat poppetjes of fiches her en der neer leggen en leg dan uit wat er gebeurd. Hoe een ronde verloopt. Etc.

Of inderdaad spellen in fasen spelen. Mijn broertje is heel jong met gewone carcassonne begonnen. Ik heb in begin de boeren weg gelaten want dat toch nog wel wat meer vergt.
En bij kolonisten, qwirkle, genius en bohnanza in het begin met open kaarten gespeeld.
Overigens heb ik kolonisten en genius ook geleerd bij mijn opa en oma van in de 80.

[Rattenfan]

Ik heb zelf (een lichtere vorm van) autisme en ik vind het ook moeilijk om nieuwe spellen uitgelegd te krijgen. Toen ik jonger was werd ik er heel vervelend van en ging ik valsspelen omdat ik alle nieuwe regels niet meteen kon verwerken, maar tegenwoordig weet ik me goed in te houden.

In de kerstvakantie hield ik een spellenmarathon met mijn vriend, waarbij dus ook veel nieuwe spellen voorbij kwamen. Soms hebben we dan een ronde gespeeld met verminderde regels, om de opzet simpel te houden en daarna opnieuw spelen met meer regels. Dat hielp goed tegen het chagrijnen :-p