Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
unborn chikken voice schreef:Ok, nog even over geluk want dara ging het geloof ik over . Bij ht vermoorden en bestelen van karakters, en bij het kiezen van karakters gaat het altijd zo van: hij denkt dat ik denk dat hij denkt dat ik denk dat hijd enkt dat ik hem ga vermoorden dus doe ik dat. Uiteindelijk maken de meeste mensen gewoon een (blinde) keuze omdat ze toch niet weten wa ze moeten doen. De kans dat je dan vermoord wordt is dus 50 % en gewoon een kwestie van geluk (of pech).
Dat is toch een beetje te snel geredeneerd. Het hij denkt-ik denk-hij denkt-... spelletje houdt na de tweede (hooguit derde) denk al op; het heeft geen zin om er meer tijd aan te besteden omdat je dan ook de gedachten van de andere spelers erbij moet betrekken. Verder is de kans om het slachtoffer van de moordenaar te worden niet 50%. Je kunt er leuke sommetjes mee maken: stel, we spelen met 4 spelers en kiezen 'blind', dus zonder gebruik te maken van de voorkeur van andere spelers voor een bepaald karakter.
De koning kiest de Moordenaar. Dan is de kans om slachtoffer te worden 25%---de koning moet kiezen uit 4 aan hem bekende kaarten.
Speler 2 kiest de Moordenaar. Als hij de koning aanvalt, heeft hij een kans van 50% om te slagen, want van de 8 kaarten zijn hem er 6 bekend. Valt hij spelers 3 en 4 aan, zakt dat tot 33%.
Speler 3 kiest de Moordenaar. Dan moet hij speler 4 aanvallen: kans op succes is 50%. Succes tegen spelers 1 en 2 is 33%.
Speler 4 kiest de Moordenaar. Niet slim: de kans om succesvol te zijn is 25% tegen elke andere speler.
Eigenlijk een heel verbazingwekkend resultaat, want het zegt dat als je kans-gebonden akties uitvoert zonder verdere extra informatie, je dat beter niet als eerste of laatste speler kan doen. Het betekent ook dat het als koning doorspelen van de Moordenaar niet zo'n geweldige zet is als je een makkelijk raadbare kaart hebt getrokken. Dat ga ik beslist toepassen in mijn spelletjes
Hoe dan ook, ik ben het natuurlijk met je eens dat het vaak een gok zal blijven, maar dan wel een goed beredeneerde gok. Dat maakt het toch al minder een geluksspel dan je op het eerste gezicht zou denken. En tja, de bouwkaarten... Inderdaad tamelijk blinde gok wat je trekt, maar daar staat tegenover dat je erg veel mag trekken---wat je natuurlijk openstelt voor een bezoekje van de Magiër.
Als je veel slechte bouwkaarten pakt en je maakt vervolgens goed gebruik van de magier, dan zal dit tot gevolg hebben dat de andere spelers met jouw slechte kaarten opgezadeld zitten en dat jij hun goede kaarten hebt!
En als je vervolgens ook de condottiere nog goed gebruikt, kun je ook de al uitgespeelde goede kaarten verwijderen bij je tegenstanders.
Overigens is het ook een tactiek om heel snel veel goedkope gebouwen uit te spelen. De andere spelers zullen je dan niet bij kunnen houden met bouwen en snel hun tactiek moeten wijzigen...
unborn chikken voice schreef:Ok, nog even over geluk want dara ging het geloof ik over . Bij ht vermoorden en bestelen van karakters, en bij het kiezen van karakters gaat het altijd zo van: hij denkt dat ik denk dat hij denkt dat ik denk dat hijd enkt dat ik hem ga vermoorden dus doe ik dat. Uiteindelijk maken de meeste mensen gewoon een (blinde) keuze omdat ze toch niet weten wa ze moeten doen. De kans dat je dan vermoord wordt is dus 50 % en gewoon een kwestie van geluk (of pech).
Dat is toch een beetje te snel geredeneerd. Het hij denkt-ik denk-hij denkt-... spelletje houdt na de tweede (hooguit derde) denk al op; het heeft geen zin om er meer tijd aan te besteden omdat je dan ook de gedachten van de andere spelers erbij moet betrekken.
Ik denk dat bij het vermoorden van een karakter geen geluk zit. Namelijk er zijn altijd wel factoren waaraan je je keuze kunt bepalen. De gebouwen van de tegenstander, hoe goed je hem kent, zijn vorige keuzes etc. Het is denk ik ook gewoon een kunst om goed te kunnen inschatten wie wanneer wat neemt.
En het is natuurlijk altijd je eigen keuze als je de moordenaar neemt. Dan heb je natuurlijk niet het risico dat je zelf vermoord wordt, maar wel het risico dat je de verkeerde vermoord. Daar hoef je niet voor te kiezen, dus het is geen kwestie van geluk of je vaak iemand vermoord.
En ja, machiavelli is gewoon een heel tactisch spelletje en zoveel geluk zit er niet in. Wat ik wel bepalend vind voor je tactiek is je beginhand; m'n 4 eerste kaarten bepalen toch vaak welke strategie je gaat volgen. Maar omdat je met heel veel mogelijkheden kunt winnen, hoeft dit niet erg te zijn.
Zoek wel even de ECHTE regels op; de Nederlandse handleiding is niet alleen evrwarrend, maar mist ook een aantal regeltjes die toch wel relevant zijn voor het verloop van het spel. Zo mag je niet twee keer hetzelfde gebouw spelen (dit maakt de magiër iets minder nutteloos). Als de koning vermoord wordt, wordt de vermoorde speler toch de eerste speler de volgende ronde.
Allemaal kleine onduidelijkheden die wat mij betreft niet hadden gehoeven.
Wat betreft de moordenaar: de moordenaar kiezen betekent een beurt opgeven. In onze groep wordt de moordenaar zelden gekozen, omdat je geen garanties hebt. Alleen als iemand ver dreigt uit te lopen wil een speler nog wel eens naar het mes grijpen.
ik vind Macchiavelli echt een toppie spel, echt heel goed in elkaar. de karakters zijn zo op elkaar afgestemd dat (op de prediker en de condottiere na, die zijn ietsie minder) eigenlijk elk karakter even sterk is.
en ook nog weer ff over die geluksfactor: de gebouwen bepalen je taktiek: er zijn geen slechte gebouwen (behalve de "1 goud" gebouwen, als je met een condottiere speelt). ik heb namelijk vaak genoeg gewonnen door gewoon 8 gebouwen van 2 en 3 goud te bouwen. of gewoon door 6 gebouwen te hebben liggen van 4 of 5. het maakt nauwelijks uit. als ik het met een vriend speel, is het altijd erg lastig om de ander te ontduiken/vermoorden. we zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat het het echt spannend maakt: "zal mijn tactiek lukken?"
en nog ff over "de donkere landen".
ik vind het wel een leuke uitbreiding. vooral de paarse gebouwen zijn wel leuk. nu zijn de potjes nog verschillender dan zonder de uitbreiding. je kan namelijk mooi switchen met de karakters.
Ik heb gisteren Machiavelli gespeeld met 7 personen nu was het probleem dat met de uitbreiding er nog al veel goudstukken in de omloop geraken (met de veroveraar en de alchemist) en in enkele ronden was er geen geld meer in de bank. Wat gebeurt er dan als er geen geld meer in de bank is ???
Ik heb gisteren Machiavelli gespeeld met 7 personen nu was het probleem dat met de uitbreiding er nog al veel goudstukken in de omloop geraken (met de veroveraar en de alchemist) en in enkele ronden was er geen geld meer in de bank. Wat gebeurt er dan als er geen geld meer in de bank is ???
Ik denk dat het dan is zoals bij meerdere spellen OP=OP=PECH
Bij ons geeft dan iedereen een bepaald bedrag terug aan de bank. Ik weet alleen niet of dit bij dit spel gaat, we hebben de uitbreiding nog altijd niet gespeeld.
Vb: bij elfenland of elfenkoning kan dit vaak zonder problemen.
Of je kan tokens verzinnen die dan voor een bepaald bedrag dienst doen, waardoor een deel van het geld terug naar de bank kan.
ik las een stukje over de uit breiding voor machiaveli. nu vind ik de kracht van het spel dat de karakter kaarten goed in evenwicht zijn met elkaar tegen elk karakter is wel iets te doen. nu vroeg ik mij af, door de nieuwe karakters in de uitbreiding blijft het spel dan wel in balans?
Ik vind de uitbereiding wel zeker iets toevoegen aan het spel.
Bij ons werden met het basisspel de prediker en de condottiere niet erg vaak gekozen. Ze genereren danwel extra inkomsten voor blauwe danwel rode gebouwen, hun speciale krachten zijn het in mijn ogen net niet helemaal waard om voor deze kaarten te kiezen.
In de uitbereiding zitten 9 nieuwe karakters die je naar eigen inzicht kunt samenvoegen met de originele 8. Bij ons heeft het in ieder geval gezorgd voor een gevarieerder spel en nog meer sluwe streken.
De prediker wordt dan de aflaatprediker, deze ontvangt voor blauwe gebouwen en ontvangt van de speler met het meeste goud 1 goudstuk.
De condotierre wordt de diplomaat, en die mag een gebouw met een ander wisselen en betaalt hiervoor het verschil.
Leuke van de diplomaat is dat je er misschien wel slechter van wordt, je bent niet een gebouw kwijt. Heb je 5 gebouwen, blijven dit er 5, welliswaar iets minder punten waard, maar minder naar dan de condottiere. De prediker biedt je enkel bescherming en de kans dat andere kiezen om te slopen ipv investeren in eigen gebouwen blijkt bij ons bijna niet te gebeuren. Vandaar dat de aflaatprediker en de diplomaat bij onze potjes zorgen voor een leuker spelverloop.
De Struikrover schreef: En, inderdaad, het is nog steeds een topspel; zeker als je alle spelplekken bezet hebt en je mensen in je groep hebt die roepen: "Ik betaal drie goudstukken aan de persoon die de moordenaar heeft als hij ... wil vermoorden!"" Niet helemaal volgens de regels, maar wel erg leuk.
Ja...die 'huisregel' is bij ons ook geintroduceerd onder het mom van 'Er staat nergens dat het niet mag...'
. Bij ht vermoorden en bestelen van karakters, en bij het kiezen van karakters gaat het altijd zo van: hij denkt dat ik denk dat hij denkt dat ik denk dat hijd enkt dat ik hem ga vermoorden dus doe ik dat. Uiteindelijk maken de meeste mensen gewoon een (blinde) keuze omdat ze toch niet weten wa ze moeten doen. De kans dat je dan vermoord wordt is dus 50 % en gewoon een kwestie van geluk (of pech).
Namelijk er zijn altijd wel factoren waaraan je je keuze kunt bepalen. 
De gebouwen van de tegenstander, hoe goed je hem kent, zijn vorige keuzes etc. Het is denk ik ook gewoon een kunst om goed te kunnen inschatten wie wanneer wat neemt. 
Wat ik wel bepalend vind voor je tactiek is je beginhand; m'n 4 eerste kaarten bepalen toch vaak welke strategie je gaat volgen. Maar omdat je met heel veel mogelijkheden kunt winnen, hoeft dit niet erg te zijn. 
