Een niet te nemen vesting

[Kolomnist]

Een niet te nemen vesting

Bartjes!

31 oktober 1984. De vraag was zojuist gesteld. Daar stond ik dan, in mijn pyjamaatje, wachtend op een antwoord. En ja hoor, het mocht! De grote doos werd alvast op de keukentafel gezet. De volgende ochtend rende ik, terwijl de wereld inclusief mijn ouders nog in een diepe slaap verzonken was, de trap af naar de keuken. Om vervolgens met permissie in slechts een paar tellen het fleurige inpakpapier, dat enkele dagen eerder door de medewerker van de speelgoedwinkel nog vakkundig en vol geduld er omheen was gewikkeld, van die grote doos te grissen.

Castle Grayskull – het bekende kasteel uit de tekenfilmserie He-Man & The Masters Of The Universe - was in die jaren een niet te nemen vesting. Zélfs in de speelgoedversie. Degelijk materiaal, niet kapot te krijgen! Hoe anders is dat met het speelgoed van nu!

Met twee dochters in huis is het Frozen wat de klok slaat, paarden, DC Superhero Girls. En My Little Pony. Ik zie mezelf nog stoeien om het Regenboogkasteel van Twilight Sparkle (een lichtpaarse pony met een paar sterren op haar kont als zogenaamd ‘cutie mark’) in elkaar te zetten: ‘Verdorie, nu laat die glijbaan wéér los!’

Op zo’n moment denk ik met heimwee terug aan de tijd dat kwaliteit van het materiaal nog leek te zegevieren boven commerciële belangen. En er bij het verpakkingsmanagement nog niet gekeken hoefde te worden naar de beperkte schapruimte. Waar het onverwoestbare Castle Grayskull nog dichtgeklapt kon worden (en het daardoor tevens fungeerde als handige opbergplek op de momenten dat He-Man, BattleCat, Teela, Orko, Fisto en Roboto niet in gevecht waren met Skeletor, Whiplash en andere vijanden van de planeet Eternia), moet die arme Twilight Sparkle het helaas doen met slechts een half kasteel. Dat nog instabiel is ook… Had ik in Groningen gewoond, dan lag het met de minste of geringste gasboring weer uit elkaar.

Eigenlijk is het best interessant om te zien wat er gebeurt in de speelgoedbranche, zéker als je let op de verschillen tussen bordspellen en overig speelgoed. Waar je in vergelijking met speelgoed uit de jaren tachtig goed merkt dat alles nu tegen lagere kosten geproduceerd moet worden en dit overduidelijk zijn weerslag heeft op de kwaliteit van het materiaal, lijkt in bordspellenland een precies tegenovergestelde beweging te worden gemaakt. Er wordt steeds meer geïnvesteerd in mooi artwork, kwalitatief spelmateriaal, 3D miniatuurtjes, noem maar op. Waar voorheen een dobbelsteen en standaard pionnen onderdeel uitmaakten van bijna elke speldoos, proberen uitgevers tegenwoordig juist kopers te vinden én te binden door de aantrekkingskracht te verleggen van het mechanisme naar de uitvoering. Sindsdien bevolken honderden, misschien wel duizenden ‘meeples’ (van cowboys, kolonisten en konijnen tot paarden en koeien) onze spellenkast. (Gezellig, hoor!)

En waar alles tegenwoordig niet te veel schapruimte in mag nemen (als gevolg van een alsmaar uitdijend aanbod) en speelgoed steeds efficiënter verpakt moet worden om zo ook transportkosten vanuit het oosten te beperken (dusdanig dat alleen het terug stoppen van iets in de oorspronkelijke doos vaak al net zo’n grote uitdaging vormt als je kwalificeren voor een EK of WK voetbal), slaagt menig bordspeluitgever er nog wel eens in aardig wat lucht toe te voegen. Om júist meer schapruimte en daarmee aandacht te pakken.

Over het verkopen van lucht laat ik me nu niet uit, maar die ‘upgrade’ van het spelmateriaal – als je dat zo mag noemen – vind ik een mooie ontwikkeling. Want zeg nu zelf: oogstrelend design en leuke componenten dragen zondermeer bij aan het speelplezier. Al blijft de kern natuurlijk dat het onderliggende spel ook leuk moet zijn om te spelen.

Bovendien gun ik ook Twilight Sparkle haar eigen, niet te nemen vesting. Jammer dat ik mijn Castle Grayskull zo’n twintig jaar na die euforische ochtend in 1984 via eBay verkocht aan een Noor. Anders had ze natuurlijk hinnikend van blijdschap bij He-Man in kunnen trekken.

[Traquan]

Leuke column! En herkenbaar.

[Flash]

Leuke column weer Bart! En ik zie nog steeds potentie voor een mooi He-Man miniatures game, wellicht moeten we CMON een mailtje sturen

[schemerzwerver]

My God...


castle grayskull... staat nog op de zolder...


nostalgie!

[Bartjes!]

My God...


castle grayskull... staat nog op de zolder...

Cool! Heb je toevallig nog plek voor een redelijk dakloze, lichtpaarse pony met een paar sterren op haar kont?

Dank allen voor de leuke reacties op mijn column! Altijd tof om wat terug te horen!

[Bartjes!]

Leuke column weer Bart! En ik zie nog steeds potentie voor een mooi He-Man miniatures game, wellicht moeten we CMON een mailtje sturen

Insta-buy!

[Ilse23]

[Hippe]

Leuk Bart! De naam bracht veel herinneringen terug! Dj-Kat show op Sky! Was geweldig!

[freeze]

Leuke column inderdaad . He-man and the masters of the universe. Voor de jongere (en/of oudere) generaties die denken 'He-man?' https://m.youtube.com/watch?v=7yeA7a0uS3A

[Bartjes!]

Leuke column inderdaad . He-man and the masters of the universe. Voor de jongere (en/of oudere) generaties die denken 'He-man?' https://m.youtube.com/watch?v=7yeA7a0uS3A

Rond 2002 is de serie ooit nieuw leven ingeblazen. Toen zag He-Man er als volgt uit:
https://www.youtube.com/watch?v=XbRwj1Kj3xk

[Traquan]

Dit is ook een mooi filmpje:

https://www.youtube.com/watch?v=ZZ5LpwO-An4

[henk.rolleman]

Je hebt het lekker beeldend op papier gezet leuk om te lezen Bart!