Times are changing

[spanny]

2 jaar geleden in het ziekenhuis gelegen en on de saaie dagen door te komen had mijn vriendin me een paar bordspellen mee gegeven om daar samen met haar te kunnen spelen, helaas was het op dat moment heel moeilijk om te spelen (saboteur kon mijn hoofd toen nog niet eens aan) maar bij verschillende zusters was de intresse wel gekomen na het zien van de bordspellen en sommige hebben toen ook daadwerkelijk een spellenwinkel bezocht. Heel leuk om dan daarna te horen dat het ook erg leuke spellen waren. Helaas kom je ze niet meer tegen om te weten of ze er ook echt mee doorgegaan zijn.

[t-d]

Wat dan mooi is om terug te horen dat ze het zelfde weekend een van deze titels hadden aangeschaft. Zelfs de Alfa mannetjes waren verrast en minder sceptisch...

Dit is iets dat ik regelmatig merk als je iemand kan introduceren. Ze lopen direct naar de winkel na het spelen. Dus blijven introduceren zou ik zeggen

[kosterix]

Wat dan mooi is om terug te horen dat ze het zelfde weekend een van deze titels hadden aangeschaft. Zelfs de Alfa mannetjes waren verrast en minder sceptisch...

Dit is iets dat ik regelmatig merk als je iemand kan introduceren. Ze lopen direct naar de winkel na het spelen. Dus blijven introduceren zou ik zeggen

Blijven introduceren?
Carcassonne met de kathedralen uitbreiding (dus die met de he-man en 6 spelers), is de beste titel om mensen te informeren dat er meer is dan de nieuwste shooter. Is gezellig en werkt altijd, als in mensen hebben een leuke tijd en zijn er achteraf verbaasd over.

En ja ze lopen naar de winkel waar dan alleen de basisset beschikbaar blijkt, die kopen ze dan en zijn teleurgesteld. En gaat het naar zolder.

De vergeten stad daarentegen: laten zien, iedereen blij, en men kocht het spel daarna en was wel tevreden, het werd veel gespeeld, ik heb die kennissen een jaar lang niet meer gesproken: ze bleken DVS elke week wel te spelen, thuis.

Het probleem gaat spelen als die mensen denken dat elk spel vet is, lopen de winkel in met de gedachte "hee het kind van die kennissen is jarig laat ik een bordspel kopen voor ze", kopen de eerste willekeurige doos die een mbo stagiair met smartphoneverslaving aanwijst en dan blijkt De ark is vol toch niet zo aan te slaan bij navraag. OK die mensen zullen de komende tien jaar geen bordspel meer kopen dus.

Er zijn heel veel slechte spellen, en het kost veel tijd om daartussen iets leuks te vinden. Ik vind het helemaal niet zo'n goed idee dat zo veel mogelijk Nederlandse huishoudens volgestouwd worden met kartonnen dozen met daarin matige spellen die niemand speelt, omdat die spellen stom zijn.

Nee dan Viticulture Essential Edition! Een van de allerbeste eurogames waar een gamer blij van wordt. Aan niet-gamers gegeven omdat manlief into wijn verbouwen was. Na een half jaar bleken ze het nog 0x te hebben gespeeld, omdat ze het niet begrepen. Of we een afspraak konden maken zodat ik het kon uitleggen. What's the fucking point in that?

Kortom, het is net als met beleggen, of bitcoins: de meeste Nederlanders hebben er wel weet van, maar weten niet waar te beginnen. En beginnen er niet aan, en dat is maar beter ook.

Qua eigenbelang is het daarentegen wel fijn om met meer mensen over bordspellen te kunnen praten, maar waarschuw ze wel over het slecht verkrijgbaar zijn van spellen en dat ze niet blind alles moeten kopen. Op het werk waart een anime fan rondt, en die raadt me ook de meest waanzinnige titels aan, ik kijk ze dan ook wel maar als ik kijk wat voor dvd boxen er zijn en de previews: veel van de rest spreekt me totaal niet aan; dus ook weer een niche markt waar fans iedereen lid van willen maken; in tegenstelling tot board games groeit de anime belangstelling gestager en harder.

Ik zou zeggen blijven introduceren, maar dan wel specifiek..