Gisteren speelde ik...

[Pura Vida]

Ik gebruik nog even een ander draadje ook om de loftrompet te steken over Ark Nova. Woensdag binnen, intussen 6x gespeeld met 1, 2 en 3 spelers. Gisteren dus ook.
Wat een gaaf spel. Ik ben niet scheutig met tienen in mijn waarderingen (alleen Brass B, Gaia Project, Terraforming Mars, Scythe en Wingspan krijgen een 10 van mij), maar hier zit er een aan te komen, denk ik. De enorme hoeveelheid kaarten, de vele keuzes die je elke beurt kunt afwegen, het puzzelen in je dierentuin, de sneeuwbal effecten gaandeweg het spel, de bloedspannende race tegen het einde... wat een gaaf spel.

ik heb toch even een tegen geluid bij alle lof die het spel krijgt:

ik heb het slechts 1x gespeeld maar was minder enthousiast. Kennelijk heb ik ergens wat dingen fout gedaan, want mijn trein kwam totaal niet op gang na de eerste initiële fase die aardig leek te gaan. De andere 2 (1 had het eerder gespeeld) gingen beter en het was vrij snel duidelijk dat ik ze gewoon echt niet meer in ging halen. En dan duurt het spel toch best wel lang.
het is wel een spel wat je gewoon afstraft als je niet de goede dingen doet, er lijkt niet echt een catch up mogelijkheid te zijn eens dat gebeurt is.

ik sluit niet uit om het nog eens te doen en een kans te geven, ik weet dat het soms zo kan lopen in spellen, maar het zal geen prio krijgen van mij.

Misschien niet helemaal de plek voor een discussie over de vergevingsgezindheid van AN, maar inderdaad kan dit spel je stevig afstraffen als je fouten maakt. En dat moet je maar net trekken. Als je allemaal redelijk gelijk aan tafel zit, heb je daar allemaal in gelijke mate 'last' van en maakt het dus allemaal niet zoveel uit, maar sowieso zal je meemaken dat de een het spel uitmaakt (kruisende scoremarkers) en de anderen zelfs op een negatieve score kunnen uitkomen. Tamelijk ontmoedigend. Grote strategische spellen met langere speelduur hebben vaak dat 'probleem': de kenner gaat er met de poet vandoor na twee uur spelen. Maar ja, dat is eigenlijk besloten in dat soort spellen: als je het leert spelen, word je beter.

[Edwin84]

Ik gebruik nog even een ander draadje ook om de loftrompet te steken over Ark Nova. Woensdag binnen, intussen 6x gespeeld met 1, 2 en 3 spelers. Gisteren dus ook.
Wat een gaaf spel. Ik ben niet scheutig met tienen in mijn waarderingen (alleen Brass B, Gaia Project, Terraforming Mars, Scythe en Wingspan krijgen een 10 van mij), maar hier zit er een aan te komen, denk ik. De enorme hoeveelheid kaarten, de vele keuzes die je elke beurt kunt afwegen, het puzzelen in je dierentuin, de sneeuwbal effecten gaandeweg het spel, de bloedspannende race tegen het einde... wat een gaaf spel.

ik heb toch even een tegen geluid bij alle lof die het spel krijgt:

ik heb het slechts 1x gespeeld maar was minder enthousiast. Kennelijk heb ik ergens wat dingen fout gedaan, want mijn trein kwam totaal niet op gang na de eerste initiële fase die aardig leek te gaan. De andere 2 (1 had het eerder gespeeld) gingen beter en het was vrij snel duidelijk dat ik ze gewoon echt niet meer in ging halen. En dan duurt het spel toch best wel lang.
het is wel een spel wat je gewoon afstraft als je niet de goede dingen doet, er lijkt niet echt een catch up mogelijkheid te zijn eens dat gebeurt is.

ik sluit niet uit om het nog eens te doen en een kans te geven, ik weet dat het soms zo kan lopen in spellen, maar het zal geen prio krijgen van mij.

Misschien niet helemaal de plek voor een discussie over de vergevingsgezindheid van AN, maar inderdaad kan dit spel je stevig afstraffen als je fouten maakt. En dat moet je maar net trekken. Als je allemaal redelijk gelijk aan tafel zit, heb je daar allemaal in gelijke mate 'last' van en maakt het dus allemaal niet zoveel uit, maar sowieso zal je meemaken dat de een het spel uitmaakt (kruisende scoremarkers) en de anderen zelfs op een negatieve score kunnen uitkomen. Tamelijk ontmoedigend. Grote strategische spellen met langere speelduur hebben vaak dat 'probleem': de kenner gaat er met de poet vandoor na twee uur spelen. Maar ja, dat is eigenlijk besloten in dat soort spellen: als je het leert spelen, word je beter.

Zelf moet ik het spel nog een eerste keer spelen. Onlangs een volledige speluitleg online gekeken en de regels gelezen voordat we hopelijk binnenkort snel kunnen starten.

Ik kan nog niet oordelen hoe dit bij AN gaat, maar ben het niet helemaal eens met Pura Vida.

Veel van de langere strategie spellen hebben inderdaad als kenmerk dst iemand die het vaker heeft gespeeld wint. Dat is ook niet zo erg en eigenlijk wel.een goed iets. Anders zou je er niet beter in kunnen worden.

Dit staat echter los van het feit of je als speler het gevoel kan hebben dat jouw engine helemaal niet op gang komt. Ik vind het niet erg om in een willekeurig spel met 70 punten te verliezen van iemand met 90 punten. Zelfs de laatste plaats maakt me niet uit. Ik wil wel óf het idee hebben dat wat ik wilde proberen als strategie/tactiek gelukt is óf dat het helemaal mislukt is maar ik wel duidelijk snap achteraf wat ik fout heb gedaan

[maartendp]

heb AN ook nog maar 1 keer gespeeld, met 4 spelers (allemaal nieuw in het spel) en dat duurde wel erg lang. ik ben op 28 geëindigd, de eerst volgende op 5 en de andere twee op -30 en -39.
Maar ik had nadien niet het gevoel dat ik gewonnen had omdat ik zoveel beter heb gespeeld als de rest maar wel omdat ik met mijn beginkaarten snel en goedkoop een dier kon vrijlaten en zo snel begon met die schildjes te verzamelen (en het blokje gebruikt heb van de permanente 1 schildje per rustfase). Voor mijn wederhelft die beter is in dit soort spellen over het algemeen dan ik, was het dan weer een heel frustrerende ervaring omdat ze nooit de juiste kaarten kreeg om mee te dingen naar de winst.
Het gevoel dat het erg afhangt van geluk met het trekken van de kaarten is eigenlijk niet echt iets dat ik (persoonlijk) te vergoelijken vind bij een spel van +2 uur.
Het is natuurlijk een gevoel gebaseerd op 1 keer spelen.

Maar terug on topic:
Gisteren speelde ik voor het eerst little factory offline, leuk kort spelletje
waar je altijd wel opties open hebt, soms zie je al wel snel dat de winst niet voor jouw gaat zijn, maar goed het zijn maar 20 minuten van je leven.

[Jerome]

Vandaag en gisteren in élke pauze op het werk gespeeld: Volterra.
Klein en abstract. 10 zwarte en 10 witte blokken vormen een schaakbord van 4x5, met op het centrale witte blok een witte pion en op het centrale zwarte blok de zwarte pion. In je beurt moet je jouw pion verzetten en een blok boven op een ander blok stapelen, in de volgorde die je wil.
Zo ontstaan torens en zodra iemand niet meer beide acties kan uitvoeren si het spel afgelopen en heeft de speler met de hoogste toren gewonnen.



Een potje duurt tussen de 5 en 15 minuten, al naar gelang er keihard over een zet nagedacht moet worden. Mijn collega en ik hielden elkaar redelijk in balans, dus elke pauze ging onze strijd weer verder.
Een aanrader voor liefhebbers van abstracte spellen zoals de GIPF-serie, en natuurlijk dammen en schaken.

[Amethyst141]

De afgelopen weken had ik helaas weinig tijd om spellen te spelen. Dat heb ik dit weekend gelukkig goed gemaakt! Naast favorieten als Istanbul, Splendor en Port Royal, waarmee mijn h-index naar 14 is gestegen, hebben we ook aan aantal 'stoffige' spellen gespeeld.

Aangezien ik nog maar twee jaar bijhoud wat ik speel, en een vrij kleine collectie heb zijn er niet veel spellen die al lang in de kast liggen. Toch is het met een aantal gebeurd. Game of Trains, Oh mijn goederen en Het Dorp waren allemaal al meer dan een jaar niet van de plank geweest. Vooral in het geval van Het Dorp vind ik het erg jammer, maar helaas vind mijn medespeler er niet zoveel aan. Het is me wel gelukt hem te verslaan, vooral door een voorsprong in de kerk en bij het reizen. Zijn extra poppetje in de dorpskronieken was niet genoeg om het tij te kunnen keren. Hopelijk blijft deze wat minder lang in de kast liggen vanaf nu!

[Nautilus]

Gisteren de groep aangespoord om Everdell eens op tafel te leggen. Vooral nu met de beste 10 van de Spellengek Top100 in het vooruitzicht (Mijn voorspelling: Everdell eindigt op nummer 1).

Het spelbord ziet er fraai uit met de boom en het mooie artwork van de kaarten. Het spel speelt lekker vlot. Aan het eind heb je wel het gevaar van Analysis Paralysis. Aangezien iedereen druk bezig om de eigen score te maximaliseren. Helaas is de speler interactie minimaal. Wellicht dat dit in de uitbreidingen beter is.

[usurper]

Terra Mystica automa solo voor de 3e keer gespeeld. Je moet even een horde nemen om de regels toe te kunnen passen, maar daarna wordt je beloond. Fijn dat WGG dit ook in het nederlands heeft uitgebracht.

[Arjen T.]

Ik ben begonnen de scenario's van Dungeons & Dragons: Wrath of Ashardalon te spelen. Hoofdstukken 1 t/m 4 had ik al solo gespeeld, gisteravond kwam hoofdstuk 5 op tafel. We waren met 5 spelers, ik merk dat de speelduur flink toeneemt met zoveel spelers. We blijven dan wel weer allemaal betrokken, het is dus een gezellig avondje geworden.

[ozuzo]

Vorige week eindelijk weer eens een weekje op wat-verder-weg-vakantie, en met de diverse toeslagen die Easyjet rekent gekozen voor de kleinste bagage, dus niet echt ruimte voor bordspellen mee... Gelukkig inmiddels een leuke kleine verzameling Button Shy spelletjes voor dit soort situaties, dus diverse potjes Tussie Mussie (I split, you choose), An Otter Won (trick taking), Seasons of Rice (tile placement), Skulls of Sedlec (set collection) en Antinomy (hand management) gespeeld. Die laatste nog niet eerder gespeeld, beviel prima.

Deze, plus nog een paar (niet gespeelde) wallet games en CuBirds zaten allemaal in een klein stevig doosje, samen met twee dobbelstenen en wat printjes van Voyages (voor de frisse verandering eens een KS die heel goedkoop was, zonder shippingkosten en heel snel geleverd )

Eenmaal thuis toch behoefte aan wat meeple-manipulatie, dus naar aanleiding van diverse Cathala-games van een tijdje terug, nu Yamataï erbij gepakt. Fijn puzzelen met bootjes om die op de juiste manier rondom eilanden te krijgen om er eerst cultuurtokens vanaf te mogen halen (om "specialisten" mee in te huren, in-game voordeeltjes en end-game punten) en daarna er gebouwen op te zetten (in-game geld als je een cluster kan maken en end-game punten).



Turn order wordt bepaald niet door er op te bieden (Five Tribes) maar doordat je aan het begin van je beurt een schiptegel kiest (levert een of meer scheepjes op om op het bord te plaatsen plus soms andere bonussen), waarbij het getal op die tegel de volgorde van de volgende ronde bepaald. Krachtigere tegels hebben hogere getallen, dus ben je de volgende ronde later aan de beurt.

Cathala bevalt eigenlijk altijd wel, dus toch eens kijken of ik Velonimo nog eens ergens in een winkel zie liggen, en Ishtar moet nodig eens van de Shelf of Shame af...

[ditterio]

Dit staat echter los van het feit of je als speler het gevoel kan hebben dat jouw engine helemaal niet op gang komt. Ik vind het niet erg om in een willekeurig spel met 70 punten te verliezen van iemand met 90 punten. Zelfs de laatste plaats maakt me niet uit. Ik wil wel óf het idee hebben dat wat ik wilde proberen als strategie/tactiek gelukt is óf dat het helemaal mislukt is maar ik wel duidelijk snap achteraf wat ik fout heb gedaan

Bij goede spellen als deze mag je gewoon niet te snel opgeven. Gewoon nog eens spelen en nog eens en nog eens en nog eens en dan zal je zien dat het automatisch beter zal gaan. Ik heb Ark Nova nu 27 keer gespeeld en mijn strategie is nu ook stukken beter dan tijdens mijn eerste spel.

[Lucky Jack]

Viticulture gisteren met mijn vrouw gespeeld. Wat een heerlijke worker placement is dit toch. Het was een nek aan nek race, maar in de laatste ronde kwam ik net 1 werker tekort waardoor de winst mij door de vingers glipte. Viticulture is echt zo'n spel waar je achteraf echt blijft piekeren wat je anders had kunnen doen en hoe je het een volgende keer anders gaat aanpakken. Ik kijk nu al uit naar de rematch!

[maartendp]

Gisteren nog eens brass birmingham op tafel gekregen. Deze zou ik gerust elke avond twee keer na elkaar kunnen spelen, helaas vind mijn wederhelft (en voornaamste medespeler) dat af en toe wel genoeg is.

[SuSuQie]

Gisteren speelde ik voor mij 2 nieuwe spellen op BGA samen met Alterno en trokken we ook nog een gouwe ouwe van de plank.
Trek 12 en Tobago waren voor mij nieuw.
Thurn und Taxis hadden we allebei al jaaaaaaaren niet meer gespeeld.
En over jaaaaaaren niet meer gespeeld gesproken....Alterno had Tobago voor het laatst in 2013 gespeeld.
Dus er zijn weer wat dozen afgestoft, zij het digitaal.

[Skallagrim]

Race to Moscow : onverwacht succes bij mijn medespelers. De legergroep die het snelst in een belangrijke Russische stad staat is gewonnen, en je moet supplies zo efficient mogelijk naar het front sturen via je netwerk. Het logistieke element werkt goed en dat vonden de spelers aan tafel een verfrissend element. Het spel is hier en daar wat minder uitgewerkt (luchtmacht had wat uitgebreider kunnen zijn) en ze hadden nog dieper het weerselement mogen uitwerken (enkele kaartjes doen je vastrijden in modder enz) maar de algemene gameplay is wel leuk. Regels zijn echter slecht gestructureerd.

Monsters on Board : heel veel chrome met overdreven plastiek autootjes maar wel mooie monster figuren. De gameplay is heel licht waarbij je met dice acties uitvoert en patronen vormt en met monsters naar finish moet racen. Ok spel maar denk dat dit eerder iets is om 1 of 2 keer te spelen en dan te vergeten.

[Nautilus]

Perseverance is onlangs gearriveerd. De doos ziet er zeer imposant uit. Want er zitten eigenlijk twee spellen in: Episode 1 en 2. Gisteren hebben we Episode 1 twee maal gespeeld. Het spel is semi-cooperatief: bouw je nederzetting op en vergaar zoveel mogelijk politieke steun voor jouw groepering onder de bevolking.