Ark Nova recensie

[Pura Vida]

Is het na 30 potjes Ark Nova tijd voor een verversing van mijn al te enthousiaste waardering? Is die 10 niet een beetje overdreven? Opgeschreven in een vlaag van oververhitting? Nee dus. Ark Nova blijft een 10. Ik vind het eerder jammer dat ik niet met een 9 ben begonnen. Ark Nova wordt namelijk steeds beter. Waarom vind ik dat nou, vraag ik mezelf af? Een poging, tevens aanvulling op eerder schrijfsel.

De massa aan kaarten: elk spel weer die verrassing. Elke keer dat fijne gevoel van "wat krijg ik in mijn handen, wat kan ik ermee?"
Het organische: Ark Nova speelt heel natuurlijk. Het puzzelen, het rekenen, het plannen van je acties: het past allemaal behoorlijk logisch in elkaar.
De vele spelmotieven: niks nieuws en we hebben al die mechanismen al eens gespeeld met andere spelletjes, maar wat zijn ze toch goed in dit spel geïntegreerd.
De goede balans: een voorsprong is snel gepakt. Maar een achterstand is minstens zo snel ingehaald. Je kan op je eigen momenten die gave sneeuwbaleffecten creëren. Het is pas over als het over is.
De interactie: die wordt elk potje steviger, zo lijkt het. De koffiepauze wordt bewuster ingezet en er is steeds beter zicht op wat de ander wil en wat je kunt doen om dat te dwarsbomen.
Het racen: er zit een schitterende paradox in dit spel: opbouwen van je economie versus afmaken van het spel. Rust versus race. Je bouwt op zodat je alles kunt, maar als je alles wilt, dan verlies je. Als je vroeg genoeg kiest, dan kún je winnen.

Daar komt de laatste tijd een ontdekking bij: de mogelijkheid om het spel asymmetrisch te spelen. Dat geeft extra spanning maar het levert vooral nog een ander groot plezier op: je kunt nieuwe spelers laten kennismaken met Ark Nova, of jongere spelers laten meedoen, zonder dat je ze meteen van tafel blaast. Dierentuinplattegrond A geeft bijvoorbeeld een kickstart t.o.v. dierentuin 0.
Als je een nieuwkomer laat meedoen, of een kind, dan heb je dus plattegrond 0 voor de geoefende speler en plattegrond A voor de ander. Ik vind dat een grote plus als stevige spellen dat hebben: dat je ondanks het niveauverschil een ongeveer gelijke uitdaging hebt.
De laatste twee spelletjes tegen mijn tienjarige heb ik bijvoorbeeld verloren. Hij met A, ik met 0. Vooral ook omdat hij intussen haarfijn door heeft wat ie moet doen om te winnen van zijn vader: doorpakken, punten rammen en zo snel mogelijk uitmaken, dat spel. Niet op gang laten komen, die ouwe. Met een 100% gelijk speelveld wordt dat in een expertspel toch lastig voor hem, maar met een kleine ingebakken snelle start wordt het mogelijk. Beide potjes duurden geen anderhalf uur. Langer zou hij trouwens niet uithouden.

Daarnaast heb je nog de plattegronden 1 tot en met 8. Geoefende spelers onderling kunnen variëren met deze acht dierentuinen. Ze hebben allemaal hun eigen voordeeltjes en verschillende bonussen. Als je het spel vaker speelt met dezelfde spelers, kun je daar zomaar behoefte aan krijgen. Voorlopig spelen wij gewoon met A tegen elkaar (of dus met 0), maar ik verheug me nu al op die asymmetrische bordjes.

Alles is natuurlijk subjectief, maar of het nu solo is, met twee of met drie: Ark Nova is zo'n spel waar ik atijd zin in heb. Daar heb ik er echt maar een paar van in huis.

[Mistharfare]

Hopelijk komt de uitbreiding Aquarium waar ze reeds mee bezig zijn snel!

[roubosga]

@Pura Vida: Wat kun jij toch altijd weer van die enthousiaste stukjes schrijven.

[Pura Vida]

@Pura Vida: Wat kun jij toch altijd weer van die enthousiaste stukjes schrijven.

En wat reageer jij toch altijd aardig, Gerrit Jan, dankjewel!

[Peter Hein]

@Pura Vida: Wat kun jij toch altijd weer van die enthousiaste stukjes schrijven.

+1. Ik lees veel liever een goed geschreven recensie waar ik het niet mee eens ben dan een slecht geschreven verhaal waar ik het wel mee eens ben.
Je enthousiasme voor Ark Nova is bijna genoeg om me over te halen het nog één kans te geven. Bijna.

[Pura Vida]

@Pura Vida: Wat kun jij toch altijd weer van die enthousiaste stukjes schrijven.

+1. Ik lees veel liever een goed geschreven recensie waar ik het niet mee eens ben dan een slecht geschreven verhaal waar ik het wel mee eens ben.
Je enthousiasme voor Ark Nova is bijna genoeg om me over te halen het nog één kans te geven. Bijna.

Dank. Waardeer ik zeer. Vooral dat 'bijna'. En met zoveel spelletjes om je speeltijd over te verdelen snap ik dat natuurlijk helemaal.

[Lord Leuber]

Hoe vond je Ark Nova trouwens? Onze kleine verschillen in smaak geven me te denken...

Ja, die kant gaat het zeker op.

Toch wil er niet een volledig negatief verhaal van maken. Ik moest constateren dat ik mij op zich wel vermaakt heb, tijdens mijn eerste 4P sessie. Maar wel in de zin ik heb me vermaakt om mijn eigen puzzel op te lossen. Ik heb letterlijk niet gevolgd waar de rest mee bezig was, behalve af en toe de vraag "je speelt een dier? Is dat het type waar ik 3 geld voor krijg?". En door. Heeft het zin bij AN om wel te volgen wat de rest doet? Ja, ik denk het wel. Het heeft zin om in te schatten wat tegenstanders op het samenwerkingsbordje kunnen doen, en of ze op het punt staan het pauzespoor flink te verzetten. En dat is het soort intertactie waar ik van houd. Punt is wel dat ik het te weinig vond voor mijn persoonlijke voorkeur, en, ook persoonlijk, dat ik het al gauw lastig vond om over de hele tafel heen snel een inschatting te kunnen maken hoe het er voor stond. Kan gebrek aan ervaring zijn, maar ik vond het lastig om snel bij 3 man te kunnen zien welke kaarten hoog in de kracht lagen, hoeveel geld er lag, hoeveel beschikbare verblijven etc., kortom, in te schatten wat ze misschien zouden gaan doen. En... ik had ook niet het gevoel dat dit bij dit spel echt keihard nodig is (dit potje iig niet, want ik had gewonnen, gelijk in punten met de andere debutant, die ook niet de andere spelers bestudeerd had tijdens het spel).

Omdat je volgens mij niet over AN mag schrijven zonder Terraforming Mars te noemen (lijkt het) moet ik helaas constateren dat ik TM niet ken, maar Wingspan wel, en dat AN mij toch ook daar sterk aan deed denken (eigen tableaubuilder, kaarten van een grote stapel, kleine effectjes van kaarten op andere spelers). AN sprak mij net iets meer aan, op de eerste beleving, maar zit wel een beetje in dezelfde hoek voor mij. Ik zal misschien nog eens mee doen maar het is zeker geen spel wat ik zelf aan wil schaffen.
Wat ik wel een interessant mechanisme vind (en dat is natuurlijk ook het centrale mechanisme) is hoe de vijf acties sterker worden naarmate je ze langer niet uitvoert, en hoe je dat moet managen. Ik zou dat graag nog eens terugzien in een spel waarin tegelijkertijd je tegenstanders iets meer "zetdwang" opleggen zodat de afweging "nu toch maar een actie suboptimaal doen" (evt. met kruisjes erbij) zwaarder wordt. Dat is nu hooguit het geval als je zeker weet dat iemand wel een pauze gaat starten en je dus weet dat je moet gaan afleggen uit je hand. (en soms zijn dat toch deels kaarten die je voorlopig niet wilt/kunt spelen)

O ja, thema. Of...

Een veelgemaakte 'fout' in (bord)spellenland is het gebruik van het woord 'theme', terwijl men 'setting' bedoelt.

Sorry, setting. Daar lijken AN en Wingspan ook wel wat op elkaar volgens mij. Maar dat maakt mij verder niet uit. Ik zie AN gewoon als twee puntensporen die elkaar moeten kruisen, waarbij je allerlei handelingen kan doen om 1 of 2 van die sporen te verzetten. Het woord "dierentuin" is de hele avond niet gevallen, en dat had ik ook niet verwacht in onze spelersgroep

[Pura Vida]

Hoe vond je Ark Nova trouwens? Onze kleine verschillen in smaak geven me te denken...

Ja, die kant gaat het zeker op.

Toch wil er niet een volledig negatief verhaal van maken. Ik moest constateren dat ik mij op zich wel vermaakt heb, tijdens mijn eerste 4P sessie. Maar wel in de zin ik heb me vermaakt om mijn eigen puzzel op te lossen. Ik heb letterlijk niet gevolgd waar de rest mee bezig was, behalve af en toe de vraag "je speelt een dier? Is dat het type waar ik 3 geld voor krijg?". En door. Heeft het zin bij AN om wel te volgen wat de rest doet? Ja, ik denk het wel. Het heeft zin om in te schatten wat tegenstanders op het samenwerkingsbordje kunnen doen, en of ze op het punt staan het pauzespoor flink te verzetten. En dat is het soort intertactie waar ik van houd. Punt is wel dat ik het te weinig vond voor mijn persoonlijke voorkeur, en, ook persoonlijk, dat ik het al gauw lastig vond om over de hele tafel heen snel een inschatting te kunnen maken hoe het er voor stond. Kan gebrek aan ervaring zijn, maar ik vond het lastig om snel bij 3 man te kunnen zien welke kaarten hoog in de kracht lagen, hoeveel geld er lag, hoeveel beschikbare verblijven etc., kortom, in te schatten wat ze misschien zouden gaan doen. En... ik had ook niet het gevoel dat dit bij dit spel echt keihard nodig is (dit potje iig niet, want ik had gewonnen, gelijk in punten met de andere debutant, die ook niet de andere spelers bestudeerd had tijdens het spel).

Omdat je volgens mij niet over AN mag schrijven zonder Terraforming Mars te noemen (lijkt het) moet ik helaas constateren dat ik TM niet ken, maar Wingspan wel, en dat AN mij toch ook daar sterk aan deed denken (eigen tableaubuilder, kaarten van een grote stapel, kleine effectjes van kaarten op andere spelers). AN sprak mij net iets meer aan, op de eerste beleving, maar zit wel een beetje in dezelfde hoek voor mij. Ik zal misschien nog eens mee doen maar het is zeker geen spel wat ik zelf aan wil schaffen.
Wat ik wel een interessant mechanisme vind (en dat is natuurlijk ook het centrale mechanisme) is hoe de vijf acties sterker worden naarmate je ze langer niet uitvoert, en hoe je dat moet managen. Ik zou dat graag nog eens terugzien in een spel waarin tegelijkertijd je tegenstanders iets meer "zetdwang" opleggen zodat de afweging "nu toch maar een actie suboptimaal doen" (evt. met kruisjes erbij) zwaarder wordt. Dat is nu hooguit het geval als je zeker weet dat iemand wel een pauze gaat starten en je dus weet dat je moet gaan afleggen uit je hand. (en soms zijn dat toch deels kaarten die je voorlopig niet wilt/kunt spelen)

O ja, thema. Of...

Een veelgemaakte 'fout' in (bord)spellenland is het gebruik van het woord 'theme', terwijl men 'setting' bedoelt.

Sorry, setting. Daar lijken AN en Wingspan ook wel wat op elkaar volgens mij. Maar dat maakt mij verder niet uit. Ik zie AN gewoon als twee puntensporen die elkaar moeten kruisen, waarbij je allerlei handelingen kan doen om 1 of 2 van die sporen te verzetten. Het woord "dierentuin" is de hele avond niet gevallen, en dat had ik ook niet verwacht in onze spelersgroep

Wat een mooie uitgebreide reactie. Komt ook niet als een verrassing uit jouw pen, gek genoeg. Leuk dat je reageert. Over de interactie: Die wordt zichtbaarder als je het vaker speelt. De eerste potjes was ikzelf toch vooral bezig met doorgronden wat er kon, waar ik zelf mee bezig wilde gaan, met de administratie van de labels en voorwaarden voor het spelen. Later werd voor mij de interactie pas goed zichtbaar. De pauzeknop pakt bijvoorbeeld elke spelletje beter uit, kan ik wel melden, en na ruim 60 potjes merk ik dat die af en toe heftig uitpakt maar wel steeds beter in te schatten is. De interactie in de race zelf wordt ook steviger naarmate je vaker speelt, zeker als dat met dezelfde speelpartners is. Je ziet beter waar de ander heen wil gaan, zeg maar, en daar kun je de concurrentie op aangaan of juist van wegblijven. De bonussen op het conservatiespoor zijn soms zo vet dat je die echt wilt hebben. Wat natuurlijk ook voor de ander geldt. Meer directe interactie met de stelende aapjes of bijtende slangen kan goed helpen een tegenstander die voorop loopt een beetje terug te halen. Maar de meeste interactie komt toch voort uit het steeds betere beeld dat je hebt van wat je medespelers aan het doen zijn. En geloof me, dat levert hele fijne interactie op, vooral op het einde als de sporen elkaar zomaar eens kunnen gaan kruisen. Maar goed: op de 'interactieschaal' van 1 -10 scoort deze zeker geen 10, denk ik. Zeker niet als je het met Amerikaanse gebiedscontrole- of eliminatiespellen vergelijkt.

Over thema kun je eindeloos praten natuurlijk. Ook leuk. Ik vind Ark Nova 'gemiddeld' thematisch. Voor wat dat waard is. Wingspan vind ik bijvoorbeeld veel beter op dat vlak omdat vogels echt eigenschappen hebben die kloppen met wat ze in het echte leven doen. En Terraforming Mars is ronduit 100% thematisch in alles. Vind ik dan hé. Ark Nova minder, vind ik, maar een van mijn zoons die het graag speelt, en mijn vrouw trouwens ook, vinden het juist een erg thematisch spel. Hokken bouwen, dieren bij elkaar zetten, hypnotische slangen, dieren vrijlaten vooral, samenwerken met andere dierentuinen enzovoort. Ikzelf zie het intussen niet meer zo, ik race gewoon zo snel mogelijk hink stap sprong naar kruisende markers. Over samenwerken gesproken: dat zou nog een mooi motief kunnen zijn voor een verbeterd samenwerk bordje: dat je zeg maar niet samenwerkt door een fiche te pakken van dat bordje maar écht samenwerkt met de dierentuin tegenover je en daar voordelen uit haalt. Enfin. Lekker kletsen weer zo in mijn lunchpauze...

Dapper overigens van je om dit met vier te spelen. Ik vind Ark Nova een tweespeler spel bij uitstek. Met drie is het nog leuk maar met vier echt een hele zit. Maar moet wel bij gezegd dat wij maar drie ervaren AN spelers in huis hebben. En dat scheelt een hele hoop qua speeltijd.

[Lord Leuber]

60 potjes

Om hier in elk geval op te reageren: dat is gewoon een groot verschil in spelbeleving tussen ons.
60 potjes, ik vraag me af of ik uberhaupt spellen zou weten waar ik dat red. Ja, Magic: The Gathering natuurlijk, maar dat is niet helemaal hetzelfde idee. Ik denk dan alleen Twilight Struggle, omdat ik dat tegen 2 personen via de app op de iPad speel.

Als ik (naast MTG) mijn favoriete spel zou moeten benoemen wat in de BSM database staat zou dat Concordia zijn, maar ik schat zo dat ik daar net aan een potje of 10 mee kom.

Dus. Ik zou ook wel willen dat ik bij dit soort spellen (of liever dan in mijn geval, bij de Luciani's en Tascini's) aan dat soort aantallen kom, maar dat zit er niet in. Met werk en een partner die in elk geval niet voor dat soort bordspellen te porren is, is het toch echt de 2 wekelijkse afspraak en af en toe een extra sessie met een groter groepje. Dan moet een spel een stuk eerder een indruk maken dan 60 potjes (NB: niet dat ik wil zeggen dat je dat beweert), oftewel, na het eerste potje moet minimaal een positief gevoel achter gebleven zijn dat ik het vaker wil gaan doen. Bij Wingspan (2 of evt 3 potjes) was dat er heel duidelijk niet, mijn War of the Ring recensie staat hier ook op de site, maar bij Barrage, waar ik ingemaakt werd en duidelijk nog veel dingen beter kan begrijpen en uitdiepen, was mijn reactie wel: dit vind ik gaaf en wil ik graag (ooit) nog eens doen. En bij AN was het "mwah". Zou kunnen, maar ik zou het ook geen drama vinden als ik het nooit meer op tafel zie.

(ik vraag me trouwens af of het niet zo is dat de meeste BSM leden qua gemiddeld aantal spellen /week ergens tussen ons in zitten )

[Pura Vida]

60 potjes

Om hier in elk geval op te reageren: dat is gewoon een groot verschil in spelbeleving tussen ons.
60 potjes, ik vraag me af of ik uberhaupt spellen zou weten waar ik dat red. Ja, Magic: The Gathering natuurlijk, maar dat is niet helemaal hetzelfde idee. Ik denk dan alleen Twilight Struggle, omdat ik dat tegen 2 personen via de app op de iPad speel.

Als ik (naast MTG) mijn favoriete spel zou moeten benoemen wat in de BSM database staat zou dat Concordia zijn, maar ik schat zo dat ik daar net aan een potje of 10 mee kom.

Dus. Ik zou ook wel willen dat ik bij dit soort spellen (of liever dan in mijn geval, bij de Luciani's en Tascini's) aan dat soort aantallen kom, maar dat zit er niet in. Met werk en een partner die in elk geval niet voor dat soort bordspellen te porren is, is het toch echt de 2 wekelijkse afspraak en af en toe een extra sessie met een groter groepje. Dan moet een spel een stuk eerder een indruk maken dan 60 potjes (NB: niet dat ik wil zeggen dat je dat beweert), oftewel, na het eerste potje moet minimaal een positief gevoel achter gebleven zijn dat ik het vaker wil gaan doen. Bij Wingspan (2 of evt 3 potjes) was dat er heel duidelijk niet, mijn War of the Ring recensie staat hier ook op de site, maar bij Barrage, waar ik ingemaakt werd en duidelijk nog veel dingen beter kan begrijpen en uitdiepen, was mijn reactie wel: dit vind ik gaaf en wil ik graag (ooit) nog eens doen. En bij AN was het "mwah". Zou kunnen, maar ik zou het ook geen drama vinden als ik het nooit meer op tafel zie.

(ik vraag me trouwens af of het niet zo is dat de meeste BSM leden qua gemiddeld aantal spellen /week ergens tussen ons in zitten )

Zo vaak kunnen spelen is inderdaad een luxe, daar ben ik me van bewust. En je hebt veelspelers en veelspelers, nietwaar? Ik speel niet veel verschillende spellen, maar sommige spellen wel heel vaak. Ik ben het helemaal met je eens dat de klik er al wel in de eerste potjes moet zitten. Zwaardere spellen geef ik vaak wat langer een kans. Maar niet altijd en daarom ligt Barrage nu bij jou

[Lord Leuber]

Ik speel inderdaad in de korte tijd die er voor is wel veel verschillende spellen ipv dezelfde spellen wat vaker.
Want ja, er moet toch elk jaar iets mee van Spiel, en als sommige forumleden weer een paar mooie spellen in de verkoop hebben is het soms ook moeilijk om ze te laten liggen...

[WTULTC]

Spuit 11 gebruikt even dit topic, want eindelijk heb ik Ark Nova gespeeld. Het was voor mij het enige spel dat ik van de top 10 van Spellengek nog niet had gespeeld en stond dus hoog op mijn afvinklijstje om ergens te kunnen spelen. Dat is gelukt.

Met twee personen in totaal gingen we dus een dierentuin maken.
Ik achtte gezien mijn tegenstander inmiddels al een ervaren Ark Nova speler is mij kansloos voor de overwinning, maar dat maakt mij niet veel uit. Het gaat mij immers om de spelervaring.

De 5 acties zijn relatief simpel, maar de keuze is enorm te noemen. Wanneer doe je namelijk welke actie. Plan goed en heb je daar ook voldoende geld voor bijvoorbeeld.

Het aanbod in kaarten is enorm. Mijn dierentuin ging uiteindelijk een beetje op de Europese toer met 2 uilen. De tekeningen op de kaarten zijn prachtig.

De tijd vloog voorbij. Dat is ondanks dat het potje 2,5 uur duurde (ja, ik moest soms behoorlijk lang nadenken over een actie omdat ik voor mijn gevoel ook wel een paar keer vast zat en niet echt iets goed kon doen).

Omhoog gaan op het groende spoor vond ik best lastig en pas later in spel (te laat) had ik daarvoor een mooie combinatie. Echter dat mag de pret niet drukken en ik snap volkomen waarom dit spel zo hoog staat in vele ranglijsten. Het is gewoon een erg mooi spel dat ook nog fijn wegspeelt. Voor mij persoonlijk met een wat te lange speeltijd (ik zou hem zeker met max 3 spelen, maar 2 is denk ik beter). Ik heb genoten van de speelervaring van Ark Nova.

[Pura Vida]

Spuit 11 gebruikt even dit topic, want eindelijk heb ik Ark Nova gespeeld. Het was voor mij het enige spel dat ik van de top 10 van Spellengek nog niet had gespeeld en stond dus hoog op mijn afvinklijstje om ergens te kunnen spelen. Dat is gelukt.

Met twee personen in totaal gingen we dus een dierentuin maken.
Ik achtte gezien mijn tegenstander inmiddels al een ervaren Ark Nova speler is mij kansloos voor de overwinning, maar dat maakt mij niet veel uit. Het gaat mij immers om de spelervaring.

De 5 acties zijn relatief simpel, maar de keuze is enorm te noemen. Wanneer doe je namelijk welke actie. Plan goed en heb je daar ook voldoende geld voor bijvoorbeeld.

Het aanbod in kaarten is enorm. Mijn dierentuin ging uiteindelijk een beetje op de Europese toer met 2 uilen. De tekeningen op de kaarten zijn prachtig.

De tijd vloog voorbij. Dat is ondanks dat het potje 2,5 uur duurde (ja, ik moest soms behoorlijk lang nadenken over een actie omdat ik voor mijn gevoel ook wel een paar keer vast zat en niet echt iets goed kon doen).

Omhoog gaan op het groende spoor vond ik best lastig en pas later in spel (te laat) had ik daarvoor een mooie combinatie. Echter dat mag de pret niet drukken en ik snap volkomen waarom dit spel zo hoog staat in vele ranglijsten. Het is gewoon een erg mooi spel dat ook nog fijn wegspeelt. Voor mij persoonlijk met een wat te lange speeltijd (ik zou hem zeker met max 3 spelen, maar 2 is denk ik beter). Ik heb genoten van de speelervaring van Ark Nova.

Wat leuk! Klinkt als een goeie avond! Blijft ook bij ons regelmatig op tafel komen. Speeltijd, belangrijk voor jou geloof ik, gaat snel naar beneden. Twee ervaren spelers doen het in een uurtje.

[WTULTC]

Was een zondagmiddag, maar inderdaad erg leuk en ik geloof dat als je hem vaak speelt en de kaarten beter kent en wanneer je het beste welke actie je kunt uitvoeren de speeltijd enorm omlaag gaat. Met ex speelde ik op ten duur Wingspan samen tegen de autorazzia ook binnen een half uurtje max 45 minuten weg omdat we de kaarten goed kenden.
We tikten zodoende regelmatig 4 potjes Wingspan op een avond weg. I miss those times!