FACTS/Spellenspektakel België: reacties en verslagjes

[Bart51]

Iemand een filmposter?

[Lode]

Ook de echte Mega Mindy en Mega Toby zijn hier.

[Bart51]

Aanschuiven bij tekenaars ...

[Bart51]

... en bij acteurs om samen op de foto te gaan ...

[Bart51]

Q&A met Kevin McNally (o.a. Pirates of the Carribean).

[Bart51]

Cosplay next level! Contest.

[Bart51]

Lego Lovers!

[Bart51]

Nog iets nodig?

[Bart51]

Ook gewone leesboeken kun je hier kopen. En laten signeren, natuurlijk!
Dizary - Patrick Berkhof

[Bart51]

Om af te sluiten een beetje geheugentraining ...

[Piet]

Ik was zelf aanwezig op FACTS om speluitleg te geven bij Ravensburger. Ik had nauwelijks de tijd om de beurs te bezoeken, maar geeft toch wat van mijn indrukken.

Op FACTS mogen bezoekers die een VIP-kaart kopen een uur vroeger binnen. Dat zorgde ervoor dat we nog onze spellen op de Ravensburgerstand moesten klaarleggen terwijl er op de andere stand van Ravensburger al Lorcanaspelers aan het aanschuiven waren. Het gratis kaartje dat je er kon scoren, zal daar zeker toe bijgedragen hebben.
De eerste uren kregen we vooral bezoekers die even een kijkje kwamen nemen. Ze namen nog niet de tijd om te spelen omdat er heel wat te zien is op de beurs. Er moet dus eerst een rondje gedaan worden over de (immense) beursvloer.
Tegen het middag uur werd het almaar drukker bij de speltafels.

Bij de andere speluitgevers hoorde ik hetzelfde verhaal: een rustige start waarna het vanaf de middag zeer druk was tot even voor 18u.

Het viel mij op dat we zeer veel bezoekers over de vloer kregen die niet echt veelspelers genoemd kunnen worden. Het kan alleen maar beter gaan met onze geweldige hobby.

[Piet]

De organisatie meldt dat FACTS bij deze editie 45268 bezoekers over de vloer kreeg.

Bekijk zeker de aftermovie. Misschien raak je er van overtuigd dat je een volgende keer eens afzakt naar Gent.

[Bart51]

Een dagje FACTS/Spellenspektakel in Flanders Expo (Gent) - 1

Afgelopen weekend (21 en 22 oktober) vierde FACTS, de beurs voor Fantasy, Animation, Comics, Toys en Sci-Fi, hun dertigste verjaardag. Gestart in 1993, in een cafeetje in Gent (Het Tonneke), met twee tafels en veertig bezoekers. Ondertussen is de beurs uitgegroeid tot een halfjaarlijkse beurs (structureel sinds 2016): één in de herfst, de andere in de lente. Sinds 2009 vinden we FACTS in Flanders Expo. Dit jaar werd voor de tweede keer het Spellenspektakel België (oorspronkelijk een Nederlandse spellenbeurs) eraan gekoppeld. Spellenspektakel Nederland blijft uiteraard bestaan en vindt op 4 en 5 november plaats in Utrecht. Na de voorzichtige kennismaking vorig jaar waren er genoeg redenen om dit jaar opnieuw de sprong te wagen.
Samen met Lode en Stephanie ging ik vandaag de beurs verkennen.

Vroege vogels als we zijn, trokken we meteen naar hal 7 waar we op zoek gingen naar onze vrienden Henk en Jos die zich vandaag zouden inzetten om de spellen van uitgever Ravensburger aan de bezoekers uit te leggen. We maakten ook een praatje met Aniek, marketingverantwoordelijke van Ravensburger, en vernamen van haar dat ze heel tevreden waren met de opkomst, enthousiasme en verkoop van gisteren, zaterdag. Ook vandaag zou het wel goed worden, vermoedde ze.
Achteraf bleek dat ook wel, al kwam het net als gisteren pas tegen de middag echt goed op gang. Meer dan vorig jaar kwamen rasechte FACTS-bezoekers al eens de hal met spellen in en schoven ze aan voor een spel. Het overgrote deel van hen bleef echter wel trouw aan de klassieke FACTS-activiteiten. Daarom komt het hier in deze hal misschien net iets trager op gang.

Toen we nog bij Aniek stonden in de Ravensburgerstand, zag ik in mijn ooghoek Coca Román passeren. Samen met Frank Bunnik zijn zij de organisatoren van Spellenspektakel. Hen moest ik even kunnen spreken om hun eerste indrukken over deze editie te bevragen. Hun enthousiasme verraadde dat ze best wel tevreden waren: gezellige sfeer, veel volk, Spellenspektakel als mooie aanvulling op FACTS, mensen die sneller de weg naar de spellenhal vonden dan vorig jaar en waar men vorig jaar nog vaak aarzelende bezoekers zag, schoven de mensen iets vlotter de beentjes onder de speltafel. Het was druk geweest om alles tijdig in orde te krijgen én over twee weken komt Spellenspektakel Utrecht er al aan. Nog veel werk op de plank, maar ze zien het zitten.

Frank Bunnik, Coca Román en Bart51

Ondertussen was Stephanie de Lorcana-stand binnengeglipt. Lorcana, de TCG-versie met Disneyfiguren, beloofde ook deze beurs een exclusieve promokaart te verdelen, na het spelen van het spel. Trots kon Stephanie achteraf pronken met ‘Gaston’.

Lode en ik schoven aan bij Asmodee. Ons eerste spel was Piratenplank. In dit aantrekkelijke en leuk uitziende kinderspel staan er piratenolifanten op een plank die (magnetisch) over de rand van het piratenschip hangen. Door het omdraaien van kaarten kun je de tegenstander buit (schijfjes) laten nemen om op het uiteinde van zijn plank te leggen. Zo lang je geen twee dezelfde symbolen omdraait, mag je verder spelen. Draai je toch een symbool dat al voorkomt, dan moet je zelf je olifant een stap voorwaarts zetten, zodat het verplaatsen van de olifant en het verzwaren van de plank ervoor zorgen dat de plank onherroepelijk omslaat.

Hoewel dit een kinderspelletje is, schoven we toch aan door het aantrekkelijke uitzicht. Grote kinderen als we zijn, startten we enthousiast, maar na twee rondjes hadden we het eigenlijk wel gezien. Veel spelplezier konden we er niet in vinden. Het push-your-luckmechanisme is wel tof gevonden, maar zorgt niet echt voor spanning. Niets voor ons/mij.

In Dobble Connect vonden we meer spelplezier. Dobble, waarbij je ronde kaartjes met elkaar vergelijkt om een zelfde figuurtje/tekeningetje/symbool te ontdekken, krijgt hier een leuke variant. Als je ontdekt welk symbool overeenkomt, roep je nog steeds het woord, duid je het aan en leg je de kaart open op tafel, waarbij je vier op een rij probeert te vormen. Je moet het evenwicht vinden tussen zelf scoren en de tegenstander blokkeren. Er is ook een teamsvariant mogelijk.

Lode vindt van zichzelf dat hij slecht is in zulke spellen, gelukkig maar. Daardoor kon ik winnen. Maar dat is niet de enige reden waarom ik het leuk vond. De vier-op-een-rijtwist vond ik nog leuk. Daarbij komt nog, dat als je de eerste rond wint, je een kaart in de kleur (herkenbaar aan de rand van de kaart) krijgt die je tussen jouw eigen deck schudt. Op het moment dat je die kaart speelt, moet je uitkijken dat je jezelf niet blokkeert of je tegenstander te veel helpt. Enige minpuntje, maar dat is echt zeuren, was dat er niet nog enkele varianten meer in de spelregels beschreven staan; net zoals in het originele spel. Als afsluitertje op een clubavond zou ik dit wel kunnen smaken.

Nadat Stephanie was ontsnapt uit het Lorcana-universum, konden we samen verder op verkenning. Bij Identity Games bewonderden we een grote voorraad aan diverse Escape Room: The Game-spellen: het klassieke spel, de Escape Room: The Game – Jumanji-versie, tweespelersversies, uitbreidingen ... voor elk wat wils. We maakten een praatje met de demoërs, maar speelden het spel niet, omdat we het alle drie vroeger al wel eens speelden. Wel leuk om alles eens samen te zien.

Bij Henmar speelden we een paar rondjes Cookie Crash. In dit snelheidskaartspelletje voor 2 of 4 spelers probeer je de openliggende koekjestrommels te vullen met de juiste soorten koekjes. Je hebt de mogelijkheid om je tegenstander te blokkeren (door het deksel op de koekjesdoos te gooien), een koekje van je tegenstander kapot te kloppen of een jokerkoekje te spelen. Wie de doos correct kan vullen, wint de kaart, er wordt een nieuwe koekjesdooskaart getrokken, de trekstapels worden gewisseld en je start opnieuw.

Op een vorige beurs had ik samen met Piet veel plezier beleefd aan dit spelletje, maar deze keer was de spelbeleving niet zo tof. Lag het aan mijn tegenspeler Stephanie, of toch eerder aan de niet zo heel erg tiptopuitleg die we kregen? Ik gok toch op het laatste ...

Bij 999 schoven we aan voor een spelletje Pick a Pen. Van dit spelletje bestaan er drie versies: Pick a Pen: Tuinen, Pick a Pen: Riffen en Pick a Pen: Crypten. In elk van de spellen vind je ook drie verschillende scoreblaadjes, met toenemende moeilijkheidsgraad. Omdat één van ons Tuinen al gespeeld had, lieten we ons Crypten uitleggen. In deze drie spellen, dobbel je of beter gezegd gooi je met kleurpotloden. Afhankelijk van het symbool dat boven ligt en de kleur, kies je een potlood en kleur je de overeenkomstige symbolen op je scoreblad. Je kunt een ander een beetje dwarszitten door weg te nemen wat hij heel goed kan gebruiken, maar zoals steeds moet je een evenwicht vinden tussen zelf scoren en een ander (af en toe) blokkeren. Door twee symbolen naast of onder elkaar in dezelfde kleur te kleuren, kun je punten scoren.

Pick a Pen Tuinen was me erg bevallen, dus ik dacht dat het andere ook wel leuk zou zijn. Dat was het ook wel, maar ondanks winst, vond ik dat het niet echt vlot ging. Had ik niet goed opgelet, was ik afgeleid door Chewbacca , Darth Vader en R2-D2, ik weet het niet, maar ik had een iets minder goed gevoel bij dit spel. Ik probeer het zeker nog eens opnieuw, want ik vind dit wel een leuk spelconcept.

[Bart51]

Een dagje FACTS/Spellenspektakel in Flanders Expo (Gent) - 2

Na deze luchtige instapper, waagden we ons aan iets stevigers: Wolven. In dit spel beschik je over een roedel wolven, die je op een landschap (met verschillende ondergronden) plaatst. Meteen zijn die ondergronden de basis om je acties uit te voeren. Je moet namelijk bij elke actie die je uitvoert deze kaarten omdraaien, zodat de ondergrond (bos, toendra, woestijn, berg, weide) verandert. Dat heeft invloed op je volgende acties, zodat planning een belangrijk punt is.

Dit spel kon ons wel bekoren. We speelden tot aan de eerste waarderingsfase (aangeduid door de manen) en verlieten dan welgemutst de speltafel. Het thema zit goed in het spel verwerkt: huilen van de wolf, domineren t.o.v. andere wolven, alfa- en roedelwolven, schuilplaatsen en holen bouwen, de wassende maan ... tof verwerkt. Omdat het op dit soort beurzen vaak lastig spelen is en je toch wel wat concentratie voor nodig hebt, braken we hier af. Maar het spel afbreken doen we niet! Op de club krijgt dit voor ons zeker een herkansing. Dan spelen we het spel helemaal uit. Beloofd!

De mensen van Cinnamon Games lokten ons met snoepjes en het werkte ... we schoven aan voor een spelletje Oh, Fox!. We kregen een enthousiaste uitleg over dit deductiespelletje. Hoe langer die uitleg duurde, hoe meer ik besefte dat dit niets voor mij zou zijn. Er zijn prooi- en roofdieren, die proberen voedsel te verzamelen op verschillende locaties of die proberen van andere dieren te pakken te krijgen. Dat doe je door 8 kaarten te kiezen uit een hand van 13 actiekaarten (die bij iedereen dezelfde zijn). Met deze actiekaarten kun je je dier verplaatsen, voedsel verzamelen en andere dieren te pakken krijgen. Je moet aandachtig zijn, om door het uitspelen van de actiekaarten door je tegenstanders, de identiteit van die andere dieren/spelers proberen te achterhalen. Echter, na het uitspelen van de kaarten volgt er geen actie op het bord, maar pas na het uitspelen van de 8 actiekaarten, gaan de poppen aan het dansen.

Ik ga kort zijn: ik ben niet van de deductiespellen en al zeker niet van dit spel. Hoe enthousiaster de uitleg gegeven werd, hoe meer ik in mekaar kromp. Uit beleefdheid bleef ik zitten, ik deed maar wat en wat bleek? Ik had nog gewonnen ook. Nou, moe! OK, toch nog iets positiefs: het ziet er aantrekkelijk uit, met mooie tekeningen.

Bij Goliath speelden we Rainbow Pirates. Hetzelfde als Rummikub, maar helemaal anders (niet mijn woorden ). In dit kleurig kaartspelletje (tiens, met regenboog in de titel) probeer je reeksen van kaarten uit te spelen, tenminste in een reeksje van drie kaarten. Ofwel speel je een reeks met opgaande getallen, ofwel een reeks van drie dezelfde kaarten. Met zwarte kaarten kun je een piratenaanval uitvoeren. Je kunt ze echter ook uitspelen in een reeks van drie kaarten om ook op die manier schatpunten te verdienen. Na het spelen van kaarten, trek je kaarten van de open of gesloten trekstapel en is de volgende speler aan de beurt. Het spel is afgelopen als één speler geen kaarten meer op hand heeft of als de trekstapel op is.

Dit spelletje wil ik nog wel een tweede kans geven. Ik wil graag de kracht van de verschillende kaarten nog beter leren kennen, zodat het waarschijnlijk tactischer gespeeld zal worden, dan we deze middag deden. Kleurig is het in elk geval. Wordt wellicht vervolgd.
Door het spelen van dit spel, kregen we ook nog een jeton om in de sequense-experience te gebruiken. Als winnaar van het spel, mocht ik de jeton door een doolhof laten vallen om een spellenpakket te winnen. Het werd echter geen spellenpakket, maar wel een spel: Shit Happens, voor sukkels die geen Engels kennen (hoe weten zij dit)? Piet zou zeggen: ‘Alle water stroomt naar de zee!’

Na al dit spelplezier, was het hoog tijd om ons onder te dompelen in het grote FACTS-universum. We struinden gezellige langs de vele verkoopstandjes: mangastrips, videogames, lightsabers, filmposters, Korean make-up, Pokémonkaarten, comics ... D&D-zones waar je naar hartenlust kon spelen én ontwerpen of schilderen, lego-adepten die hun eigen creaties maakten, we schoven bij in de zaal waar er een Q&A met Kevin McNally (o.a Pirates of the Carribean) plaatsvond, we beoordeelden de deelnemers van het grote cosplay-contest en bewonderden ondertussen de vele bezoekers die werkelijk kosten noch moeite gespaard hadden om zich in hun favoriete film- of comicpersonage te transformeren.

Stilaan kwam de klok van 17.00 uur dichterbij, het sein om af te ronden. Niet zonder dat we nog eens onze vrienden op de stand van Ravensburger gingen bezoeken.
We speelden er nog een spelletje That’s Not a Hat. Dit eenvoudige spel (nou ja ... ) speel je door cadeaus (kaarten met eenvoudige tekeningen) gedekt door te geven aan andere spelers. Je moet daarbij telkens beoordelen of het cadeau is wat de speler zegt dat het is, waardoor je het cadeau dus aanvaardt (je gelooft die speler) of het cadeau verwerpt (je gelooft die speler niet). Heeft je tegenspeler inderdaad gelogen, dan krijgt hij die kaart als strafpunt. In het andere geval krijg je zelf die kaart.

Kaarten onthouden. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou, moeilijk genoeg. De eerste ronde lukt het nog, in de tweede ronde kun je ook nog stoer zitten wezen dat je het nog allemaal weet, maar als je vanaf de derde ronde begint te kletsen en doet alsof je alles nog weet, ga je hopeloos de mist in. Een best vermakelijk spelletje, dat je voor deze prijs niet kunt laten liggen. Alleen jammer dat de voorraad op was.

Bij Ravensburger lieten we ons ook nog verleiden om enkele puzzels te kopen, om daarna gehoorzaam gevolg te geven aan de oproep om ons naar de uitgang te begeven. We hadden samen een leuke dag beleefd. Wat mij betreft, volgend jaar opnieuw!

[Bart51]

Een dagje FACTS/Spellenspektakel in Flanders Expo (Gent) - 3

Omdat het zulke mooie plaatjes zijn ...