Omdat ik de afgelopen dagen aardig actief ben geweest tijdens de onthulling van de lijst, is het niet meer dan redelijk dat ik mij kwetsbaar opstel en mijn inzending presenteer.
20) Star Wars rebellion
Mijn laatste aanwinst voordat de inschrijvingstermijn geopend werd: tot nu toe twee keer gespeeld en me er onfatsoenlijk mee vermaakt. In de basis is het gewoon verstoppertje voor twee personen, maar op een dusdanige manier vormgegeven (die miniatuurtjes!) en ontworpen dat elke sessie je op het puntje van je stoel doet zitten.
19) Ready, set, bet!
Een vreemde eend in de bijt: ik ben benieuwd of er mensen in Nederland zijn die dit überhaupt kennen of bezitten. Dit is een bijzonder leuk en spannend real-time race- en wedspel dat zich afspeelt op een paardenrenbaan (vgl. Duindigt of Wolvega). Vooral met een grotere groep en in de juiste setting (spellenbeurs, conventie, camping) ben je in voor een traktatie. Toegegeven: het racebordje (let op het verkleinwoord) en de paardjes hadden wat meer body mogen hebben, maar dat doet niks af aan het spelplezier.
18) Ticket to ride: Europa
Grijs gespeeld met mijn eega en komt via BoardGameArena (vanaf hier: BGA) nog regelmatig op tafel (correctie: op scherm). Eenvoudig spel (treinkaartjes pakken, trajecten claimen of bestemmingskaarten pakken), maar elke keer toch weer een uitdaging om al je bestemmingskaarten te vervullen en een 'moet-dat-nou?'- moment als je tegenstander jouw traject claimt. Ben meer gecharmeerd van TTR Nederland (geld en omdat het Nederland is) en Nordic countries (gemener), maar deze wordt in huize Alterno breder gedragen.
17) Viticulture
Ingenieus workerplacement-spel waarbij je verdraaid goed moet plannen, doordat workers maar in één seizoen ingezet kunnen worden en doordat je voor het scoren van de meeste punten aardig wat fases moet doorlopen (wijnranken planten, druiven oogsten, wijn maken en uiteindelijk opdrachten vervullen).
16) Pandemie
Het meest toegankelijke en daardoor vermoedelijk ook het bekendste, coöperatieve spel. Wat niet wil zeggen dat dit altijd een makkelijk spel is: met kinderen zou je vier epidemiekaarten kunnen gebruiken; met expertgamers die in zijn voor een uitdaging kan je zes of zeven epidemiekaarten en de vijfde ziekte introduceren (wel uitbreiding benodigd): er zal dan zeker om moeders en andere familieleden geroepen worden. De bioterrorist-uitbreiding vond en vind ik een mispeer: dit is een coöp, keep it that way.
15) Heat: pedal to the metal
Voor mij het ultieme pure racespel: spanning tot het einde en je ziet echt dat het vooruitgaat; dit is geen race in slow-motion. Wat mij vooral aanspreekt is de volledige moduleerbaarheid van het spel: vier verschillende circuits, draften van persoonlijke kaarten (makkelijke en complexere), automa-rijders, weersinvloeden en eventueel zelfs een volledig seizoen te rijden.
14) Castles of Burgundy
Dit is een puntensprokkelspel in de vorm van een dobbel- annex tableauvulspel (ik rek die definitie hier even op: het tableau is een grid met gekleurde vakjes waar tegels op komen): meestal is dat een negatieve kwalificatie, maar in Bourgondië verwordt het tot een bijzonder prettige ervaring. Het lijkt van geluk aan elkaar te hangen doordat je afhankelijk bent van twee dobbelstenen, maar doordat je met werkers kan foefelen met je dobbelstenen, valt dat erg mee.
13) Sea, salt & paper
Heel klein (fysiek gesproken) kaartspelletjes waarbij je setjes speelt en verzamelt met een bijzonder leuk gokelement waarin je kunt gokken dat je een ronde winnen gaat afsluiten. Het zeethema is buitengewoon origineel vormgegeven door echte origami-figuren op de kaarten
12) Faraway
Zo op het eerste gezicht een poepsimpel spelletje: 8 kaarten draften en deze aan het einde van het spel scoren. Echter: doordat de kaarten achterstevoren worden gescoord, wordt er een bijzonder listig planningselement geïntroduceerd waarvan ik me niet kan herinneren dat ik dit eerder heb gezien.
11) Castle combo
Het derde kleine kaartspelletje kort achter elkaar: hier moet je 9 kaarten kopen en dusdanig in een tableau puzzelen dat je aan het eind het best scorende tableau hebt. Minder hersenkrakend dan voornoemd 'Faraway (alhoewel het hier over 'kopen' gaat, dus je moet je economie in de peiling houden), maar zeker net zo leuk.
10) 7 Wonders
Still going strong: 3 ronden kaarten draften. Speelt net zo goed met 3 als met 7 spelers (en alles daar tussenin). Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het nog liever met één of meerdere uitbreidingen speel: 'Leaders' omdat je dan een beetje richting aan je draft kan geven; 'Cities' omdat dat meer van hetzelfde geeft, 'Babel' omdat je extra mogelijkheden met je kaarten hebt en tenslotte 'Armada' omdat dat nog meer variatie en mogelijkheden geeft. Disclaimer: ik bezit de oerversie, niet de second edition.
09) Earth
Combinatie van Wingspan en Puerto Rico. Fantastisch vormgegeven doordat de kaarten werkelijke afbeeldingen van moeder Aarde bevatten. Kan door de vele scoremogelijkheden voor nieuwere spelers wel overweldigend overkomen.
08) Root
Ik vond dit asymmetrische oorlogsspel al erg leuk, maar het had de beperking dat het eigenlijk met vier spelers het best tot zijn recht komt. Inmiddels ben ik de gelukkige eigenaar van de Automa-uitbreiding die genoeg variatie en uitdaging geeft om dit spel met 'bots' te spelen. En die bots zijn bepaald geen katjes (of andere dieren) om zonder handschoenen aan te pakken...
07) Tapestry
Al vaak benoemd als mijn guilty pleasure en dat zal niet veranderen. Het spel (inkomen krijgen of vooruitgaan op een spoortje) lijkt heel complex en overdadig, maar eigenlijk is het qua spel heel eenvoudig (overdadig is het daarentegen zeker wel!)
06) Tichu/Taipan
Net als Root moet je dit eigenlijk met vier spelen, maar i.t.t. Root is er nog geen goeie automa uitgevonden zodat je wel vier man MOET hebben. In de basis is dit een shedding-game ("zo snel mogelijk je hand leegspelen"), maar door de vele toeters en bellen, de mogelijkheid om supercombo's (bommen) te spelen en het feit dat het een teamspel is, vind ik dit elke keer een belevenis.
05) Sky team
Net als Pandemie is dit een niet al te complexe coöp (qua uitleg merk ik dat dit spel vrij snel landt
) die je zo moeilijk kan maken als je zelf wilt. Reden dat deze zo hoog staat is de vormgeving en het feit dat je dit redelijk makkelijk in een halfuurtje weg kan tikken, kortom: een ideaal doordeweeks-spel.04) Lord of the Rings: duel for Middle-Earth
Heeft voor mij 7 Wonders Duel vervangen doordat deze een stuk gestroomlijnder speelt. Het feit dat het in het LOTR-universum speelt, is voor mij een pre: het is echter geen overheersend thema.
03) Forest shuffle
Mijn meest gespeelde spel het afgelopen jaar. Twee kaarten pakken of een kaart spelen en betalen met handkaarten. Altijd leuk om te ontdekken welke kant de kaarten je op duwen (vlinders? vleermuizen? insecten? bomen? planten? een mix?). Tip: koop wel - bij voorkeur - beide uitbreidingen erbij . 't Is meer van hetzelfde, maar de killerstrategie die in dit spel zou zitten is dan vakkundig gemuilkorfd.
02) Dominion
Het ultieme deckbuilding-spel: elke keer anders door de startuitlage van 10 kaartenstapels. Ga je voor geld? Ga je voor acties? Ga je voor een megabeurt? Wanneer ga je voor groen? Gà je voor groen of voor drie uitgeputte stapels? En wat doen mijn tegenstanders? Ik bezit de meeste uitbreidingen (niet allemaal vanwege het magie-/horror-thema) en daarmee is herspeelbaarheid gegarandeerd. Dat het spel themaloos en zo hier en daar gruwelijk inconsistent qua artwork is, neem ik op de koop toe.
01) Twilight struggle
Mijn favoriete spel: een tweepersoons touwtrekspel met als thema 'de Koude Oorlog' en nee, het is geen wargame waarbij miniatuurtjes van het bord geknald worden, maar het is een zg. card-driven-game. De leercurve is steil en de eerste paar spellen zal je 200% zeker niet winnen (of je hebt een bijzonder 'lieve' leraar), maar wanneer twee gelijkwaardige tegenstanders de degens kruisen, dan heb je een ervaring te pakken die je van je leven niet zal vergeten. Tenminste: dat is mijn ervaring.
Honourable mentions:
Space base
Spel dat nog het meest te vergelijken is met King of Tokyo of nog beter, Machi Koro. Door te parasiteren op de beurt van je tegenstander(s) en het kopen van de juiste kaarten z.s.m. naar 40 punten racen. Ideaal doordeweeks spel.
Smartphone inc.
Economisch spel dat er niet uitziet qua artwork, maar qua spel een geniaal principe bevat: door het puzzelen van twee dubbelzijdig bedrukte kaarten bepalen welke acties je wilt gaan doen. Leerzaam ook nog doordat je kan zien hoe economische principes werken (hoge prijzen betekent minder verkopen en vice versa).
Goed dat was mijn lijst. Commentaar is welkom ... vooral positief.
Echt? 
Einde discussie