Top 20 van Alterno

[WTULTC]

Interessant. Ik heb even naar Forbidden Jungle op BGG gekeken en het spel is daar best goed beoordeeld. Ik zie dat het wellicht het meest wegheeft van Forbidden Island (vorm de kaartjes / eiland is hetzelfde zag ik op een foto).
In september 2024 is deze in het Duits uitgekomen, dus wie weet pakt toch nog een Nederlandse uitgever (White Goblin, die ook de overige allemaal heeft uitgebracht in het Nederlands) deze op.
Al is Forbidden station geen succes voor ze geweest, dus ik kan mij ook zo maar voorstellen dat ze deze daarom skippen.

[Martyn F]

Allereerst bedankt voor je reactie bij mijn lijstje. Ik dacht inderdaad serieus dat ik hem voor Piet snot had gepost.

Een heel bijzondere lijst heb je. Korte spelletjes afgewisseld met een aantal zware pittige lange spellen zoals je nummer 1.

Niet om je lijst af te schieten maar 2 spellen kan ik zelf niet echt begrijpen. Namelijk Sea, salt and paper en Tapestry.
Sea, salt and paper is in mijn optiek een kaartspelletje waar in mijn optiek er al zoveel van zijn gemaakt. Love Letter en For Sale zijn vind ik bijv beter en staan nu niet meer in de lijst omdat ze nu niet recent zijn. Over een paar jaar (nog korter dan Love Letter en For Sale) is deze denk ik al weer uit de lijst.
Tapestry heb ik maar 1x gespeeld en ik vind het niet echt een gebalanceerd spel en volgens mij moest het met van zijn looks hebben met die gebouwen.

Je nummer 19 ken ik van naam niet, maar ben ik wel benieuwd naar.

Faraway heb ik afgelopen vrijdagavond voor het eerst gespeeld en ik was onder de indruk van dit op het hoog simpel spelletje. Terecht dat deze in de lijst is gekomen!

Verder leuke lijst met aardig wat overlap.

Tapestry breek ik mijn hoofd ook steeds over wat mij daarin raakt: denk dat het toch de looks zijn.
SS&P komt bij ons vooral op vakantie veel op tafel.

Reden van de mix tussen kortere en zwaardere spellen is net zoiets als tussen 'veelgespeeld' en 'leuk vinden'. De zwaardere spellen vind ik leuk(er) om te spelen, maar komen minder op tafel.

Tapestry staat inderdaad niet bekend als een zeer gebalanceerd spel. En het is ook niet ontzettend strategisch. Maar ik vind het elke keer weer superleuk om te spelen. Ik snap ook niet precies waarom.

Het komt zeker niet door de looks, want ik vind de miniaturen niet mooi. Maar het is een van die spellen waarbij ik echt alles om me heen vergeet en alleen maar met het spel bezig ben.

(Ik speel hem wel altijd met zijn tweeën. Weet niet of het met 4 even leuk zou zijn).

[Lord Leuber]

Dan het feit dat sommige spellen in sommige kringen 'not done' zijn: hoe hiermee om te gaan? Veel spellen spelen zich af in de ruimte of in een fantasy-wereld, hebben een Grieks/Romeins/viking-thema met bijbehorend goden-pantheon of hebben een horror/Lovecraft-thema en zo kan ik nog wel even doorgaan, terwijl het spelmechanisme wat eronder zit fantastisch/vernieuwend/baanbrekend is. Op deze manier wordt de keuze qua spellen wel erg dun en kan ik me de hoge dichtheid van 'trading in the Mediterainian'- en natuurspellen wel heel goed voorstellen.
Ik vind dit best wel een probleem, want hoe krijg ik de spellen die mij leuk lijken en/of die ik leuk vind, dan gespeeld?

Ik kan nog wel een categorie bedenken die ook hier op het forum veel gevoeliger ligt dan de genoemde voorbeelden.
(viewtopic.php?p=291655#p291655)

Zelf focus ik eigenlijk 100% op spelmechanisme, waardoor zowel art als thema een vrij ondergeschikte rol spelen in mijn spelbeleving. In de meeste gevallen is het volgens mij ook zo dat spelontwerp en thema redelijk losgekoppeld zijn. Een van de voornaamste uitzonderingen die mij meteen te binnen schiet is Twilight Struggle. Maar normaal gesproken worden spel en thema volgens mij min of meer los van elkaar bedacht, en bij de keuze van het thema zal het een zorgvuldige afweging zijn (neem ik aan) tussen "we willen wel een beetje opvallen en niet het zoveelste Middellandse Zee spel zijn" en "het moet niet te veel spelers afstoten". "Te veel", want wat je ook kiest, voor sommigen is het niet ok, zoals het tempel voorbeeld hierboven op de camping. Bij mij zou dat trouwens ook lukken als een supergoed spel geheel in het thema was van een bepaalde voetbalclub, maar die kans lijkt mij niet heel groot. Qua art heb ik eerder al de Mico spellen genoemd waar bij het me opvalt en niet echt aanspreekt, maar uiteindelijk speel ik die wel - ik kan me geen spel herinneren wat ik echt niet wilde doen om deze reden.

En hoe sommige spellen gespeeld te krijgen? Als er geen ander gezelschap beschikbaar is, niet - en met hoeveel spellen er zijn gewoon accepteren dat je er een paar mist om deze reden lijkt mij.

[siepie]

Oh wauw...ik ben wat jaren niet actief geweest hier en dus die discussie gemist. Tja, ik kan zelf geen bekend bordspel bedenken waar ik principiële bezwaren tegen heb. Hooguit dat het ene thema me meer aanspreekt dan het andere thema. En ja ik kan ook wel een voetbalclub bedenken waar ik geen spel over hoef
Overigens zullen de mensen die geen tempels willen dan ook niet te porren zijn voor een potje https://boardgamegeek.com/boardgame/346 ... board-game of https://boardgamegeek.com/boardgame/383172/nightshift