Spellen die je nooit weg doet

[bordspelgeuzen]

Aan de speeltafel hebben we vaak leuke discussies en gesprekken. In een van die gesprekken kwam het onderwerp naar voren over welke spellen we echt nooit weg zouden doen van onze collectie. We waren het erover eens dat dit nog geen eens je beste spellen hoeven te zijn. Dit kunnen ook spellen zijn met een nostalgische waarde of iets dat je al een lange tijd bezit. Veel van de mensen hier hebben een beste hoeveelheid spellen vermoed ik zo. Maar wat zijn jullie spellen die je echt nooit zou weg doen? Zal zelf een opzetje doen.

Naast een houten schaakbord die ik van mijn moeder heb gekregen zou ik Santorini, Concordia en Anno 1800 nooit weg doen. Santorini staat heel hoog bij me. Ook al speel ik deze erg weinig zoek ik altijd redenen om deze naar de tafel te krijgen . De productie is geweldig, het legt super snel uit en je kunt binnen een paar minuten spelen. Topper die ik echt niet zo snel zie verdwijnen.
Concordia is een van de eerste spellen die ik zelf gekocht had. Het is en blijft een goed spel. En ook al is het niet mijn favoriete spel zal ik deze nooit weg doen puur om de nostalgie ervan. Ik speel hem minstens 1x per jaar en verdient dat plekje bij me in de kast.
Anno 1800 is een spel die bij mij gewoon 'klikt'. Ik snap niet waarom, maar het lekker aanklooien met de techtree/gebouwen vind ik heerlijk. De progressie die super aanvoelt. Het helpt dat ik fan ben van de computerspellen hiervan. Maar deze staat ook trots in mijn kast.

Dus ja. Ik ben wel benieuwd. Wat zijn spellen die jij nooit zal weg doen? En waarom?

[Edwin84]

Nostalgie is inderdaad een belangrijke factor hierbij. Mijn spel speel ik niet vaak en vind het wel een goed spel maar geen geweldig spel.

Het is het eerste echt bordspel dat ik als volwasse kocht.

Colloseum van Days of Wonder.

Brugge met uitbreiding is ook een spel dat ik niet weg doe. Maar dat komt omdat met enige regelmaat op tafel komt en ik weet dat ik die niet terug kan kopen als ik hem weg doe.

[Jerome]

Ondertussen heb ik verschillende spellen die ik nooit weg zou doen, weggedaan.
Het beste spel is immers het spel dat op tafel ligt.
Tegenwoordig zijn dat kleine, snelle, simpele spellen zoals Harmonies, maar ooit domineerden Europe Engulfed, Napoleon’s Triumph en andere epische veldslagen. Nooit zouden die mijn collectie verlaten! Allemaal van de hand gedaan en ik mis ze niet.

Vooruit dan, het spel dat niet zo vaak op tafel komt als ik zou willen maar alleen al door de pracht en praal van het bord, de kaarten en de speelstukken voor altijd in mijn collectie moet blijven: Feudum.

[Dagmar]

Scrabble gaat hier het huis zeker nooit uit. Het wordt hooguit vervangen. Zo raken we af en toe letters kwijt van onze vintage magnetische reiseditie maar hebben we daar meerdere sets van en vullen we de verloren letters steeds weer aan).

Ik ben verder heel erg gehecht aan mijn Wingspan (Nesting Box met veel houten upgrades) en Dominion (met alle uitbreidingen en in mijn eigen verzameldozen). Mijn oude gebutste Kolonisten van Catan doos (nog de dunne zonder trays) zie ik mezelf om nostalgische redenen ook niet snel wegdoen.

[Hippe]

Blood rage gaat hier nooit weg. Obsession ook niet en inderdaad golden oldies als Catan , Puerto Rico. Maar heb sowieso wel moeite om afscheid te nemen van spellen.

[helena]

Ik ben groot fan van schrijver Ken Follet en met name van de Kingsbridge serie. Naast de boeken en DVD's heb ik dus ook de spellen De Kathedraal en Brug naar de hemel, die zéker de deur niet uit gaan. En dan zijn er nog de erfstukken : een hele oude Monopoly van opa en oma, die met de 1-100 gulden (alhoewel ik Monopoly vreselijk vind) , en Klok en hamer ( de uitvoering die ook in museum van Gijn te vinden is) die natuurlijk blijven.

[WTULTC]

Spellen die uit productie zijn (en waarvan het vrijwel zeker is dat ze niet meer terugkomen) zullen denk ik altijd het meest bijzonders blijven om te houden.

Brugge met uitbreiding wordt hier genoemd. Ik weet nog dat White Goblin deze een aantal jaren geleden (nog niet heel lang geleden) massaal dumpte/verkocht. Het was de rest partij en nu is het inmiddels een soort van collectors item geworden. Ik heb hem ook overigens.

Berenpark met uitbreiding is er ook zo eentje. Leuk spel, maar is uit productie.

Ik ben vaak blij dat ik bijv. de eerste uitgave van een spel heb ivm dat de tweede editie (productie) van vind ik persoonlijk minder kwaliteit is. Denk bijv. aan illustraties die minder mooi zijn. Een goed voorbeeld daarvan is bijv. 7 Wonders. Ik ben blij dat ik gelukkig alles daarvan in de eerste editie van heb, want de 2e editie vind ik persoonlijk minder mooi. Carcassonne is ook zo’n voorbeeld, waarom hebben ze daarvan de illustraties van de tegels veranderd? Eventuele nieuwe uitbreidingen zijn zo eigenlijk niet echt te matchen met de oude uitbreidingen.

Maar ook het vervangen van hout in plastic onderdelen in de nieuwere edities is een doorn in het oog en zonde vind ik. Catan en Pandemie zijn daar goede voorbeelden van. Ook daarbij koester ik de versies die gewoon nog de houten onderdelen hebben. Bij Pandemie is dat overigens niet de eerste heel oude versie (die is lelijk vind ik), maar wel de wat nieuwere versie waarmee de uitbreiding ‘extreem gevaar’ goed mee te spelen is.

Wingspan (nesting box) en 15 jaars editie Ticket to Ride Europa zullen mijn collectie nooit verlaten omdat het voor mijn bijzondere spellen zijn. Wingspan, omdat ik elke keer als ik naar de plaatselijke dierentuin een aantal vogels zie ook daarin voorkomen en met name een van mijn favoriete (en tevens bijzondere vogel) de Kea die verder in geen enkele andere Nederlandse dierentuin voorkomt.

[Edwin84]

Grappige aan Brugge is dat het destijds massaal werd verkocht bij het VVV kantoor (of hoe je dat in België noemt) in Brugge.
Iedereen dacht dat het een soort van Monopoly of Catan over Brugge was.
Toen mensen probeerden de regels te lezen belandde het massaal op marktplaats.

Maar dat zie je wel vaker.

Maarja is opnieuw uitgeven wel de moeite. Torres was een tijd geleden ook voor veel mensen de heilige graal van een abstract spel. Tot WGG het opnieuw uitbracht en een paar jaar altijd in de aanbieding was met Black Friday en op beurzen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Torres een topspel. Maar je kunt nooit voorspellen als mensen vragen naar de terugkeer van de titel of dit een kleine hard roepende groep is of dat er werkelijk vraag naar is.

Ook de heruitgave van Hacienda hoorde je niemand over.

[Erwin]

Grappige aan Brugge is dat het destijds massaal werd verkocht bij het VVV kantoor (of hoe je dat in België noemt) in Brugge.
Iedereen dacht dat het een soort van Monopoly of Catan over Brugge was.
Toen mensen probeerden de regels te lezen belandde het massaal op marktplaats.

Maar dat zie je wel vaker.

Maarja is opnieuw uitgeven wel de moeite. Torres was een tijd geleden ook voor veel mensen de heilige graal van een abstract spel. Tot WGG het opnieuw uitbracht en een paar jaar altijd in de aanbieding was met Black Friday en op beurzen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Torres een topspel. Maar je kunt nooit voorspellen als mensen vragen naar de terugkeer van de titel of dit een kleine hard roepende groep is of dat er werkelijk vraag naar is.

Ook de heruitgave van Hacienda hoorde je niemand over.

Brugge opnieuw uitgeven lijkt me niet de moeite. Dit is immers al gedaan door Queen Games onder de naam Hamburg.

[Ugur]

Maarja is opnieuw uitgeven wel de moeite. Torres was een tijd geleden ook voor veel mensen de heilige graal van een abstract spel. Tot WGG het opnieuw uitbracht en een paar jaar altijd in de aanbieding was met Black Friday en op beurzen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Torres een topspel. Maar je kunt nooit voorspellen als mensen vragen naar de terugkeer van de titel of dit een kleine hard roepende groep is of dat er werkelijk vraag naar is.

Ook de heruitgave van Hacienda hoorde je niemand over.

Om dit off-topic straatje nog lichtelijk te vervolgen: Chinatown. De Alea editie ging tweedehands voor idioot hoge prijzen, de niet-Alea heruitgave lag binnen de kortste keren met stapels voor €10 per stuk te koop. Die hoge prijzen waren dus niet omdat het spel zelf zo goed en/of massaal gewild was, maar omdat mensen hun Alea collectie compleet wilden hebben.

On-topic, wat ik waarschijnlijk nooit zal verkopen:
- Serenissima. Niet omdat het zo een geweldig spel is of dat ik het nog zo vaak speel, maar na alle moeite die ik er destijds in heb gestopt om al die schepen in elkaar te zetten en mini vlaggenstickers om de mini vlaggenstokken te plakken, is er no way dat ik die voor een paar euro nog de deur uit doe!
- De houten anniversary box van Dungeon Lords. Ook een spel dat misschien niet heel vaak meer op tafel komt, maar een waar ik enorm veel plezier aan heb beleefd, en een prachtige unieke editie ervan.

[Erwin]

Maarja is opnieuw uitgeven wel de moeite. Torres was een tijd geleden ook voor veel mensen de heilige graal van een abstract spel. Tot WGG het opnieuw uitbracht en een paar jaar altijd in de aanbieding was met Black Friday en op beurzen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Torres een topspel. Maar je kunt nooit voorspellen als mensen vragen naar de terugkeer van de titel of dit een kleine hard roepende groep is of dat er werkelijk vraag naar is.

Ook de heruitgave van Hacienda hoorde je niemand over.

Om dit off-topic straatje nog lichtelijk te vervolgen: Chinatown. De Alea editie ging tweedehands voor idioot hoge prijzen, de niet-Alea heruitgave lag binnen de kortste keren met stapels voor €10 per stuk te koop. Die hoge prijzen waren dus niet omdat het spel zelf zo goed en/of massaal gewild was, maar omdat mensen hun Alea collectie compleet wilden hebben.

On-topic, wat ik waarschijnlijk nooit zal verkopen:
- Serenissima. Niet omdat het zo een geweldig spel is of dat ik het nog zo vaak speel, maar na alle moeite die ik er destijds in heb gestopt om al die schepen in elkaar te zetten en mini vlaggenstickers om de mini vlaggenstokken te plakken, is er no way dat ik die voor een paar euro nog de deur uit doe!
- De houten anniversary box van Dungeon Lords. Ook een spel dat misschien niet heel vaak meer op tafel komt, maar een waar ik enorm veel plezier aan heb beleefd, en een prachtige unieke editie ervan.

Je herinnert me aan een traumatische ervaring uit 1997.

Ik coördineerde toen alle bordspeldemo’s op het Spellenspektakel. Moest toen een handvol exemplaren van Serenissima prepareren. Heb nog steeds een pesthekel aan die stickers.

[Ugur]

Maarja is opnieuw uitgeven wel de moeite. Torres was een tijd geleden ook voor veel mensen de heilige graal van een abstract spel. Tot WGG het opnieuw uitbracht en een paar jaar altijd in de aanbieding was met Black Friday en op beurzen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Torres een topspel. Maar je kunt nooit voorspellen als mensen vragen naar de terugkeer van de titel of dit een kleine hard roepende groep is of dat er werkelijk vraag naar is.

Ook de heruitgave van Hacienda hoorde je niemand over.

Om dit off-topic straatje nog lichtelijk te vervolgen: Chinatown. De Alea editie ging tweedehands voor idioot hoge prijzen, de niet-Alea heruitgave lag binnen de kortste keren met stapels voor €10 per stuk te koop. Die hoge prijzen waren dus niet omdat het spel zelf zo goed en/of massaal gewild was, maar omdat mensen hun Alea collectie compleet wilden hebben.

On-topic, wat ik waarschijnlijk nooit zal verkopen:
- Serenissima. Niet omdat het zo een geweldig spel is of dat ik het nog zo vaak speel, maar na alle moeite die ik er destijds in heb gestopt om al die schepen in elkaar te zetten en mini vlaggenstickers om de mini vlaggenstokken te plakken, is er no way dat ik die voor een paar euro nog de deur uit doe!
- De houten anniversary box van Dungeon Lords. Ook een spel dat misschien niet heel vaak meer op tafel komt, maar een waar ik enorm veel plezier aan heb beleefd, en een prachtige unieke editie ervan.

Je herinnert me aan een traumatische ervaring uit 1997.

Ik coördineerde toen alle bordspeldemo’s op het Spellenspektakel. Moest toen een handvol exemplaren van Serenissima prepareren. Heb nog steeds een pesthekel aan die stickers.

Een handvol?? Ik leef met terugwerkende kracht met je mee, Erwin!

[Bert B.]

Ik ben groot fan van schrijver Ken Follet ...

Heb je de Millennium-trilogie gelezen?

[Lucky Jack]

Even offtopic over Ken Follet. Hij zet inderdaad een sfeervolle Middeleeuwse wereld neer en ik heb alle Kingsbridge boeken met plezier gelezen. Maar hij heeft zo'n ongezonde fascinatie voor de 'harige driehoekjes' en borsten dat het gewoon lachwekkend wordt.
De bijzonder visuele beschrijving van een verkrachting was minder lachwekkend.

[Bert_]

De kathedraal is een spel waar ik goeie herinneringen aan heb. Alleen maar extra leuk als je 't kan koppelen aan de personages uit het verhaal.

Als het gaat over spellen die ik nooit zou weg doen: een versie van Carcassonne en Catan kaartspel (nu duel). Dat waren echt spellen die een nieuwe wereld geopend hebben, en af en toe voor wat nostalgisch plezier op tafel komen.

Daarnaast zie ik Cubitos ook lang in de spellenkast vertoeven. Heel fijn spel dat niet zo makkelijk meer te kopen is.