Je hebt soms van die spellen die heel leuk beginnen en na een paar potjes dood voor de kast vallen, net als onze kamerplanten zeg maar. Botanicus is er zo een. Helaas, want het zag er leuk uit allemaal, kreeg goede recensies hier en daar en leek helemaal in ons potje. Maar ik had er al heel snel geen zin meer in.
- Foto BGG
Op het eerste gezicht is Botanicus een leuke puntenrace met lekker scherpe randjes. Je zoekt de beste paadjes en selecteert de beste acties naar zoveel mogelijk potplantjes in je eigen tuin en probeert al die potjes zo te ordenen en te laten groeien dat ze maximaal punten opleveren. Botanicus is een beetje actie-selectie, werkers neerzetten, opdrachten vervullen, patronen c.q. setjes maken en eenvoudige technieksporen bewandelen. Voeg daarbij nog een stukje directe interactie in de trant van “ik doe dit en dus moet jij wat anders kiezen” en je hebt alle ingrediënten voor een leuk spel bij elkaar.
Het eerste spelletje ging dat nog best goed. Lekker rondlopen met je tuinman en schuiven met je potplanten. Maar eigenlijk zagen we al wel waar dit spelletje op uit was: planten, planten en nog eens planten. En als dat niet lukt, dan maar wat geld pakken, een plant begieten of een houten dier aan het werk zetten. Maar daarna snel weer planten, want je tuin moet vol. Het ideale paadje was snel gevonden en zo ontstond een eendimensionale en voorspelbare race op precies dat paadje. Het voelde allemaal erg plichtmatig aan. Ik ga dat heel kort uitleggen.
De houten dieren zijn leuk, maar betekenisloos en erin geknutseld. Het zijn er vijf, verschillend ook nog, maar die verschillen betekenen dus niets. Ook niet op het expertbord. Begin trouwens maar meteen met dat expertbord, als je Botanicus gaat proberen, want op het normale bord hebben die diertjes al helemaal niets te zoeken. De kolibri had net zo goed een kikker kunnen zijn, of een schildpad, of welk dier eigenlijk ook. Ze hebben niets met je tuin te maken, behalve dat ze plaats maken voor een plant en wat extra punten geven gedurende de rest van je spel.
Het verwisselen van je potplanten van niveau 1 naar 2 naar 3 naar 4 is obligaat en irriteert een beetje. Ik blijf ze maar omdraaien, wat lacherig maakt. Want je moet ze dus verwisselen. Niveautje 1 terug in de voorraad; niveautje 2 pakken en op je bordje leggen, enzovoort. Ongeveer het tegenovergestelde van thematisch "je planten laten groeien". Je gooit feitelijk gewoon een plant weg en zet er een grotere voor in de plaats. Maar goed, je bent dus de hele tijd fiches van je bord aan het vervangen door andere en met je tuinmannen aan het rondrennen om dat te kunnen doen. Waar je dan weer geld voor nodig hebt, want die tuinmannen rennen natuurlijk niet gratis. Dat geld moet je ophalen op dat geldspoor, zie boven, en heb je alleen maar nodig om die tuinmannen te laten rennen, of om een actie te doen die een ander al had bezet. O ja, ook het spelen van de schaars beschikbare kaarten kost geld. Enfin. Je wilt dus geld om te kunnen doen waar het spel om draait. Nou is dat een heel gewoon mechanisme in talloze spellen, maar bij Botanicus vonden we het vermoeiend en een beetje kunstmatig. Daarboven komt nog dat er weinig opbouw in het spel zit. Je doet de laatste beurt niet wezenlijk iets anders dan je eerste beurt.
De interactie vind ik gemakzuchtig, zoals blokkeer acties dat mijns inziens altijd zijn. Nou is ‘blokkeren’ een groot woord, want met voldoende geld kun je de gewenste actie alsnog doen. Probleem is dat je eigenlijk allemaal al de meest ideale actie voor de volgende ronde ziet. Daarmee wordt niet alleen je strategie, maar ook de interactie zeer voorspelbaar. Andere interactie is er niet, want al het planten en groeien vindt plaats op je eigen bordje. Alleen het tellen der punten tijdens het spel kun je nog interactief noemen, in die zin dat het de spanning een beetje weghaalt omdat de verschillen al snel te groot kunnen worden. Tenzij je dus allemaal ongeveer hetzelfde doet.
Mijn conclusie: Botanicus heeft teveel gekunstelde motieven en plichtmatig geschuif, krampachtige interactie en te weinig spanning. Om een archaïsch kaartspel aan te halen: het is een beetje opgelegd pandoer. Misschien komt dat goed als we het vaker zouden spelen, maar dat gaat ten koste van spellen die we wèl heel leuk vinden. Voor ons is Botanicus hooguit een middelmatig spelletje met een lage kans op herspelen en een hoge kans op vergetelheid.
(Edit: formele gegevens toegevoegd)
Botanicus
2-4 spelers, 10+
Ontwerp: Samuele Tabellini Ferrari, Vieri Masseini
Artwork: Marcel Gröber, Franz-Georg Stämmele
Uitgave: 999 Games 2025
BGG link
