Daar gaan we weer. Eeuwenoude dwaallichten hebben onze kat in het bos gelokt. Kunnen we natuurlijk op zoek gaan naar dat beest. Op onze tocht proberen we die dwaallichtjes bij ons te houden. Wat zijn dwaallichtjes hoor ik u vragen? Wel het zijn alvast geen vuurvliegjes die soms wel eens verkeerdelijk voor dwaallichten aangezien worden. Ooit voerden we hier al eens een discussie over glimwormen, gloeiwormen en vuurvliegjes. Blijkbaar zijn die dingen nogal populair als bordspelthema. Goed, glimwormen, gloeiwormen, vuurvliegjes zijn kevers die in staat zijn om hun achterste te laten oplichten. Ik ga hier nu ongetwijfeld kort door de bocht, maar kort samengevat komt het hier op neer. Dwaallichten zijn wetenschappelijk te verklaren als een natuurverschijnsel waarbij moerasgas langzaam ontvlamt. In tegenstelling tot vuurvliegjes is het dus een soort van chemische reactie en geen diertje. In Wispwood, worden dwaallichten wispen genoemd en het is dus de bedoeling om die dingen te verzamelen in ons eigen bosgebied terwijl we onze kat zoeken. Wat denk je? Zijn jullie er klaar voor?
De vijver en de oeverdelen worden tot een speelveld omgetoverd en in het midden van de tafel gelegd. De tegels worden geschud en in stapels naast de vijver gelegd met de boomzijde bovenaan. Acht van die dingen worden willekeurig gekozen en met de dwaallichtzijde op de acht velden van de vijver gelegd.
Je hebt het dus door, de tegels zijn tweezijdig. Het zijn dwaallichten als de dwaallichtzijde zichtbaar is, het zijn bomen als de boomzijde zichtbaar is. Hoe simpel kan het leven zijn.
Daarna kiest elke speler een kat. Er zitten zes van die dingen in de doos dus twee meer dan het maximaal aantal spelers. Keuze genoeg dus. Ook die katten hebben twee zijden, een open zijde en een gesloten of verborgen zijde. Je pakt een boomtegel van de stapel en je legt daar jouw kat bovenop. De tegel met de kat is nu geen boom meer maar maakt integraal deel uit van de kat.
Er zijn vijf stapels met opdrachtkaarten, een voor elke soort dwaallichten en een voor de bomen. Och ja, had ik al vermeld dat er vier soorten dwaallichten zijn? Niet? Wel, er zijn dus vier soorten dwaallichten: pompoenen, heksen, harten en lichtbollen. Je kiest voor iedere soort (vier dwaallichten en de bomen) een opdrachtkaart en legt die open in een rij boven de vijver. De opdrachtkaarten geven aan hoe de verschillende tegels punten scoren. Vooraleer je start is het belangrijk dat iedere speler dit goed snapt.
Tot slot kies je een startspeler en die krijgt de startspelerpoot. Indien gewenst kunnen de spelers gebruik maken van de gridhulp. Dit hoeft niet, maar kan handig zijn om de grenzen van de verschillende grids te bewaken. Meer uitleg hierover volgt verder.
De vuurvliegfiches worden enkel gebruikt bij het solospel en blijven dus in de doos.
Er zijn in totaal drie ronden in Wispwood. Elke ronde wordt jouw bosgebied groter. Je begint met een grid van 4 op 4 (16 tegels dus), ronde twee 5 op 5 (25 tegels) en je eindigt in ronde drie met een grid van 6 op 6 (36 tegels).
Drie ronden dus. Een ronde eindigt als een speler in zijn beurt een volledig grid gemaakt heeft. Alle spelers moeten wel een gelijk aantal beurten krijgen, dus de andere spelers die een beurt minder hadden, spelen nog een laatste beurt. Is het de laatste speler, de speler die aan de rechterkant van de startspeler zit, die zijn grid volmaakt, eindigt de ronde meteen.
Goed. Beginnend met de startspeler zijn de spelers met de wijzers van de klok mee aan de beurt. Tijdens een spelbeurt kiest de speler één van de beschikbare dwaallichten op de vijver. Ieder dwaallicht op de vijver ligt tussen twee vormen. De speler kiest één van die twee vormen. Hij neemt daarna een aantal bostegels van een van de stapels om samen met het gekozen dwaallicht de gekozen vorm te maken. De vormen doen denken aan tetrisblokjes. De gekozen vorm wordt nu door de speler binnen de grenzen van zijn grid gelegd. Hij mag de vorm in alle mogelijke richtingen draaien om het te doen passen.
Let wel, minstens één tegel moet grenzen aan een tegel die al in je bos ligt. Tijdens de eerste beurt zal de gekozen vorm en tegels dus naast de tegel van de kat worden gelegd. De opdrachtkaart van de heksen geeft aan waar je de heksen moet leggen. Heksentegels mogen niet gekozen als je ze niet volgens deze regel kunt aanleggen. In de spelregels staan voorbeelden om dit te verduidelijken.
De meegeleverde gridhulp kan helpen om de grenzen van het grid aan te duiden. Het gekozen dwaallicht wordt niet meteen vervangen op de vijver. De volgende speler heeft dus minder dwaallichten om uit te kiezen. Enkel als alle dwaallichten van dezelfde soort zijn of er liggen geen dwaallichten meer wordt de vijver aangevuld.
Je kan ook jouw kat inschakelen om je te helpen. Er zijn namelijk twee mogelijke katacties. Als je jouw kat gebruikt, dan draai je de kat naar de verborgen (gesloten) zijde. Een katactie kan je enkel uitvoeren als de kat zichtbaar (open) is. Je zal eerst een boomactie moeten uitvoeren (zie hierna) om een kat terug naar de open zijde te draaien.
Wat zijn de katacties? Wel, je kan jouw kat gebruiken om alle dwaallichten op de vijver te vervangen door acht nieuwe dwaallichten. Of je kan een vorm naar keuze kiezen (let wel, een van de bestaande vormen op de vijver) ipv een van de twee aanpalende vormen.
Heb je geen zin om een dwaallicht te nemen of je kan in jouw grid geen enkele van de bestaande vormen nog inpassen, dan kies je voor een boombeurtactie. Je pakt dan minstens één, maximaal drie boomtegels en legt die in jouw grid naast een andere tegel. Een boombeurt is uitstekend geschikt om gaten in het grid op te vullen. Nadat je de gekozen boomtegels ingepast hebt, mag je jouw kat terug naar de open zijde draaien. Tijdens een volgende beurt kan je daarna opnieuw de katactie kiezen.
Goed, we weten al wanneer een ronde eindigt, een speler heeft een volledig grid gemaakt. Na iedere ronde volgt een puntentelling. De dwaallichten en bomen scoren punten volgens de opdrachtkaarten. Er zijn per ronde extra punten te verdienen voor de spelers die een volledig grid maakten. Er zijn in totaal drie puntentellingen in Wispwood. Wie de meeste punten heeft na ronde drie wint.
Iedereen mag, indien hij dat wenst, vooraleer een volgende ronde start, zijn kat verplaatsen. Dit kan handig zijn om aan de legregels voor de hekst te voldoen. Daarna verwijderen alle spelers de boomtegels uit hun grid. Dus enkel de dwaallichten blijven liggen. De startspelerpoot wordt doorgegeven aan de speler links van de startspeler.
De vijver wordt niet aangevuld bij het begin van een nieuwe ronde. Katten blijven verborgen. Het grid wordt per ronde uitgebreid. Na ronde drie en dus de derde puntentelling eindigt Wispwood
Wispwood is een puzzelspel of beter nog een tegelaanlegspel (zelf gevonden, goed hé). Je neemt een tegel, in Wispwood zijn dit meerdere tegels in een specifieke vorm, die je aanlegt aan een bestaand patroon. En je probeert te voldoen aan bepaalde voorwaarden, hier de doelen die op de verschillende opdrachtkaarten staan, om punten te scoren. Het unieke aan Wispwood is dat je driemaal een grid mag bouwen. Maar na iedere ronde, voor het begin van een nieuw grid dus, blijven er tegels uit de vorige ronde liggen. En die vormen niet noodzakelijk een aaneensluitend geheel. Op die manier wordt de uitdaging om alle vormen in het grid geplaatst te krijgen groter naarmate het spel vordert. Goed plannen is dus al belangrijk van bij het begin.
Daarbij hou je ook best in de gaten hoe andere spelers menen punten te scoren. Het kan soms beter zijn om een tegel die hun score opdrijft voor hun neus weg te kapen dan voor eigen puntengewin te gaan. Het feit dat er niet zomaar nieuwe dwaallichten tevoorschijn komen, beperkt in bepaalde beurten jouw keuze. Zal je dan opteren om jouw kat in te zetten om het aanbod van dwaallichten te wijzigen? Zal je een boombeurt spelen om de kat terug te activeren en zodoende opnieuw een katactie te kunnen doen? Zal ik die pompoen wegkapen voor de neus van de volgende speler? Focus ik mij op de heksen of brengen harten mij meer punten op? Kortom, wat mij betreft, veel spelplezier.
Door de verschillende opdrachtkaarten die je al dan niet willekeurig kiest, heeft Wispwood een grote herspelbaarheid en wijzigt de beginsituatie bij ieder potje. De pootjes (1 makkelijk, 2 moeilijker) op de kaarten geven de moeilijkheidsgraad van de opdrachtkaarten aan. Je kiest dus zelf hoe uitdagend je Wispwood maakt.
De spelregels zijn eigenlijk eenvoudig en een speelbeurt hoeft niet lang te duren. Het spelmateriaal is meer dan degelijk en ziet er heel leuk uit. Zowel veelspelers als gelegenheidspelers zullen Wispwood smaken. Perfect speelbaar met twee, op zijn best met drie. Met vier spelers kan het wat langer duren vooraleer je terug aan de beurt bent en is het wat moeilijker plannen. Ook solo te spelen, maar solospellen zijn mijn ding niet, dus dat heb ik niet uitgeprobeerd.
Wispwood heeft mij alsook mijn medespelers gecharmeerd. Enig minpuntje is het feit dat je niet op een bestaand gridbordje bouwt. Ongewild verschuiven soms tegels bij het wegnemen van de boomtegels. Maar dit is eerder uitzonderlijk en het verknalde bij onze potjes alvast het spelplezier niet. Een aanrader!
- Wispwood (White Goblin Games, 2026)
- Auteur: Reed Ambrose
- Artwork: Stepan Drastak
- 1-4 spelers vanaf 10 jaar
- 30-45 minuten
- https://www.whitegoblingames.com/product/wispwood/
- Adviesprijs: 34,95 euro
