De volgende 10 staan (80-71) alweer online, zo te lezen. Je vindt ze
hier.
Al vaker moest ik helaas constateren dat ik toch niet zo'n heel erge spellengek ben. Van de nummers 100 tot 81 heb ik niet veel gespeeld. Nooit interesse gehad in spellen als
Dune, Clank, Nemesis, Marco Polo, Obsession, Maracaibo en Port Royal, waarschijnlijk geheel onterecht.
Dierenrijk vinden we dan weer erg leuk. Irritant grote doos maar prima tegellegrace (3x woordwaarde).
Scout is leuk maar alleen met 4 of 5 spelers.
Cubirds blijft ook voorlopig, al was het maar om het mooie artwork.
Take 5! heeft zijn diensten ruim bewezen hier maar is intussen bij iemand anders aan het werk.
Slay the spire zegt me helemaal niets en dat laat ik maar zo.
Architecten staat al tijden op mijn probeerlijst, net als alle andere van Shem Phillips. Omdat dat er intussen zoveel zijn en ze qua doos allemaal op elkaar lijken, is mijn keuzestress intussen zo groot dat ik helemaal niets in huis haal.
Rovers van de Noordzee is trouwens wat mij betreft een van de schaarse missers in de geschiedenis van de Nederlandse Spellenprijs. Ligt niet aan Rovers trouwens.
Codenames is ons beste partyspel. Briljant gevonden, je moet er stevig bij nadenken, deduceren en associëren, het is in teams te spelen en gewoon altijd feest. Als je het met goede bekenden speelt, behoren series van 5 tot zelfs 7 tot de mogelijkheden. Dat leuke geldt ook voor
Dixit trouwens, mijn tweede favoriete partyspel.
Root staat al te lang op mijn verlanglijst. Dat zal er wel niet meer van komen.
Tichu/Taipan valt voor mij in de categorie van Klaverjas, Hartenjagen, Toepen en Boerenbridge. Leuk, maar alleen met 4. En persoonlijk sla ik Klaverjas dan toch een stuk hoger aan. Rotterdams natuurlijk.
Qwixx was een revolutie in Yahtzee-land, leuk maar uiteindelijk bijna net zo matig. Hoe komt dit in iemands top 20 terecht, denk ik dan.
Tzolk'in staat ook al te lang op mijn lijst. Vraag: is deze nou wat soepeler dan de latere spellen van deze spellenmeester die onmiskenbaar geniaal is maar spellen aflevert die ikzelf te tergend vind?
Boonanza is erg leuk en heel lang een favoriet tussendoortje geweest met de kinderen, neefjes en nichtjes en vriendjes en vriendinnetjes. Ik deed altijd mee, maar top 20, nee. Dit alles geldt precies ook voor
Keer op Keer en Love Letter, en met Peter Hein zou ik de Bureau versie van LL direct in huis halen. Ad 'stip op de keel' Muller mag daarin niet ontbreken natuurlijk, en Dé Haan als gravin. Mieters.
Verder bevat het lijstje van 80 tot 71 gelukkig meer spellen die we gespeeld hebben. De meeste erg vaak trouwens.
Odin niet, die was mij iets teveel van het goede Rosenberg.
Sagrada, Earth, Terra Mystica, Lost Cities: uitstekende spellen wat mij betreft, allemaal voor eigen momenten. Earth heeft mijn top 20 ook gehaald, maar ben het met Peter Hein eens: toch net niet het niveau van Ark Nova of Wingspan.
Galactic Cruise is er zo een die ik een paar jaar terug geheid in huis zou halen, maar met spellen als Gaia Project, SETI en Terraforming Mars in huis, is die behoefte intussen ongeveer nul.
Alles overziend begin ik te vrezen voor
Tapestry, niet in mijn top 20 maar wèl in die van zoon 2 die voor het eerst een lijstje heeft ingestuurd. Vorig jaar stond ie nog net in de top 100 en gestegen zal dit spel niet zijn. Wat een verdriet. Volgend jaar stem ik Tapestry met hem mee terug de top 100 in.
Sorry voor de hap tekst, maar ik laat me dit fijne jaarlijks terugkerende spellengeklets niet afnemen.
Juist mooi dat die klassiekers jarenlang zo’n plek hebben gehad. Dat neemt niemand meer af. En eerlijk: als een spel echt goed is, blijft het toch wel op tafel komen, ongeacht een lijstje. Koester gewoon de herinneringen aan die geweldige potjes en ontdekkingen destijds. Nieuwe generaties maken nu weer hún klassiekers.
