A Place for all my Books - puzzelen voor lieve mensen

[Pura Vida]

Ik zag het spel liggen in het Spellenhuis in Den Haag. Stapels kleurige kleine boekjes, dromerige spelersbordjes en evenzo soezerige kaarten. Het zoveelste pastelkleurige patroonpuzzeltje, dit keer met het thema der lezers. Mijn sympathie was gewekt; met belangstelling voelde en woog ik de boekjes en bekeek ik de karakterkaarten, die geheel in stijl geïllustreerd waren met introverte lezers. Ik liet het spel liggen, want hoeveel van dit genre hebben we al niet in huis? Eenmaal op de fiets naar huis begreep ik pas hoe onnadenkend dit van mij was, levend temidden van boekenliefhebbers die liefst teruggetrokken van alles in de wereld in een ruime stoel kruipen met een boek, om daar hooguit uit te komen voor een spelletje, áls dat tenminste voldoende rustig puzzelen met zich meebrengt. Stomkop die ik was had ik dit spel natuurlijk meteen moeten meenemen. Dat werd nóg duidelijker toen ik thuis de spelpagina’s nog eens bekeek op BGG. A place for all my books is een spel waarin je betaalt met je sociale batterij, waarin je leest en boeken sorteert, je soms in de stad waagt voor een nieuw boek of een zonnig bankje in het park, waarna je vermoeid van alle sociale prikkels mét je nieuwe kleinoden weer terug mag naar huis. Om te lezen of andere fijne dingen te doen in je eigen veilige stoel. En natuurlijk om je batterij op te laden.
Ik heb nog nooit zoveel begrip gezien in een spelontwerp voor onze neurodivergente medemens.

A place for all my books is een spel van Alex Cutler, bekend van Critter Kitchen dat onlangs is uitgegeven door White Goblin Games. Of de boekjes ook bij deze uitgever zullen verschijnen, betwijfel ik. Maar dat de betere spellenwinkels het in huis hebben, vind ik eigenlijk wel erg leuk, al is het dan in het Engels.

Thema
Het thema is dus wel duidelijk. In dit spel sorteer je boeken, legt ze op de goeie plekken in de kamers van je huis, en laadt daarmee je sociale batterij op. Om het dorp in te kunnen voor nieuwe boeken die je vervolgens weer kunt verplaatsen en sorteren in je huis. Geen geld, graan, hout of ijzer als betaalmiddel, maar sociale batterij. Het werkt precies hetzelfde en dat is exact wat er zo interessant is in dit spel. Door het te spelen ervaar je dat voor veel mensen in onze samenleving die sociale batterij net zo belangrijk is als alle andere middelen die je tot je beschikking hebt om te functioneren in onze maatschappij. Je ervaart even hoe het is als je niet in de normaalverdeling der mensen past. Wat daaraan nog bijdraagt is het lekker op jezelf puzzelen met kleine houten boekjes op je eigen speelbordje, het beperkte en vooral dure (herstel: vermoeiende) bezoek aan bibliotheek of boekwinkel, de mogelijkheid om je even terug te trekken in je eigen stoel met boek, dekentje of breiwerkje. Als bewoner van een huis vol met bijzondere mensen zeg ik: thematisch is dit spel zeer sterk.

Spelmotieven
A place for all my books is een spel waarin je je eigen poppetje op actievelden plaatst, boeken naar huis brengt, ze daar sorteert en patronen maakt, extra mogelijkheden probeert te krijgen, opdrachtkaarten en centrale doelen vervult, punten verzamelt en naar het speleinde racet. Alles speelt zich af op je eigen speelbord (de kamers in je huis) en op een centraal bord (de stad met winkels en bibliotheek). Elke plek op dat centrale bord is altijd beschikbaar: indien bezet, dan stuur je het poppetje van de ander naar het park, waar diegene zijn of haar sociale batterij op kan laden zonder helemaal naar huis te hoeven. Een win-win situatie dus. Iedere gang naar het dorp zet een zonnetje in beweging richting het speleinde. Je mag misschien twee- of driemaal naar de winkel of bibliotheek, maar dan is het spel onherroepelijk voorbij. Met je huis vol stapels boeken tel je je punten en heb je misschien nog gewonnen ook.

Interactie
De interactie blijft beperkt tot het dorp en is veelal positief. Er zit wel enige concurrentie in het verzamelen van de eigen doelkaartjes (‘little projects’) en de centrale doelen (‘major accomplishments’), maar alles blijft buitengewoon vriendelijk aangezien álle doelen wel min of meer haalbaar zijn en alle plekjes boekjes opleveren.

Herspeelbaarheid
Hier twijfel ik een beetje. We hebben het nu best vaak gespeeld, met zijn tweeën, drieën en vieren, maar ik bespeur wel enige saaiheid in het hele gebeuren. Aan de andere kant: dit is dus wel een spel dat weliswaar niet tig keer achter elkaar maar toch met enige regelmaat op tafel kan komen. En niet onbelangrijk: met huisgenoten die minder snel in zijn voor een bordspel omdat de interactie aan tafel toch veel energie kost. Een verwende veelspeler als ik zal dus al snel zeggen: leuk voor een paar keer, maar misschien iets té relaxed. Maar als er een tafel vol met geliefden zit om eens lekker met boekjes te puzzelen, dan doe ik natuurlijk mee. In die zin doet dit spel mij heel erg denken aan Friesche Velden. Een totaal ander spel, van een heel ander kaliber, maar met hetzelfde vriendelijke effect op mensen die ik graag aan tafel zie.

Conclusie
A place for all my books is misschien niet dat revolutionaire nieuwe, interactieve en super herspeelbare prachtspel in huis. Maar het thema, de rustige manier van spelen, sorteren en puzzelen en de volslagen sympathieke uitstraling maken dit spel toch tot een blijver in ons huis. Dit spel kun je echt met iederéén spelen, dus ook met mensen die zichzelf af en toe liefst onzichtbaar maken en die je al helemaal niet aan een volle speltafel verwacht.

A place for all my books

• Smirk & Dagger Games, 2025
  1-4 spelers, 10+
  Ontwerp: Alex Cutler
  Artwork: Michael Mihealsick