Ik had helaas de eerste editie moeten missen en door de goede verhalen waren de verwachtingen hoog gespannen. Kort samengevat kan ik zeggen dat het een super dag was.
Een kleine kanttekening bij mijzelf is dat ik helaas mijn geheime missie niet heb kunnen volbrengen. Maar daarover later meer.
Goed 12 uur was ik binnen. Er zaten al wat mensen te spelen en ik werd meteen naar een tafeltje van WGG gelokt (niet geheel onverwacht). Daar was Bartjes net bezig om
Lost Temple uit te leggen aan William, Elbert en Bas. Men vroeg mij aan te schuiven en dat deed ik natuurlijk zonder tegensputteren. We konden meteen van start gaan en we raceten allen als gekken naar de tempel. Als demoer van WWG deed ik natuurlijk mijn uiterste best om zo onopvallend mogen slecht te spelen, zodat de anderen in ieder geval het gevoel zouden hebben een kans op de overwinning te kunnen maken. Dat ging mij, geroutineerd als ik ben, best aardig af. Net voor de einde maakte ik nog een schijnbeweging om mijn tegenstanders een beetje in het angstzweet te krijgen, maar uiteindelijk mocht William de zege in ontvangst nemen en werd ik laatste.
Het volgende spel dat gespeeld werd, was
Magnum Sal. Ik had dat de laatste Spiel gekocht, maar had nog geen gelegenheid gevonden om het te spelen. De oproep op dit forum door BaSL leek me een mooie gelegenheid om het eens uit te proberen en om tegen de grote Bas te mogen spelen. Sander en Rien schoven aan en na een korte en professionele uitleg, waarin geen detail vergeten werd, konden we onze mijnwerkers aan het werk gaan zetten om het kostbare zout bovengronds te halen en bij de koning in te leveren. Op zich liep het spel lekker soepel en was vrij duidelijk wat je moest doen (al wilde je altijd meer). Maar om de een of andere reden werd de flow steeds onderbroken door vragen van Bas die iedere keer weer dacht een sluipweggetje gevonden te hebben. Ik had de vragen natuurlijk allemaal direct kunnen pareren, maar zo professioneel als ik ben, pakte ik iedere keer het regelboekje om het op te zoeken, om niet al te betweterig over te komen. Dat schrikt nieuwe en onervaren spelers namelijk af.
Ik denk dat ik wel mag zeggen dat Magnum Sal ons allen goed bevallen is.
Vervolgens kwam
Glen More op tafel. Ook deze was weer uitgekozen op verzoek van Bas. (beginnen jullie het al door te hebben?). Maarten en Klaas schoven aan. In Glen More bouw je aan je clandomein in de Schotse hooglanden. Op een rondlopend spoor liggen tegels en de spelers meeples. Degene die achteraan staat is aan de beurt, zet zijn meeple, pakt een tegel, betaald en bouwt aan. Daarna wordt die tegel en alle tegels er omheen geactiveerd. Zo verzamel je grondstoffen, zet je ze om in punten of whiskey, etc. Nadat een stapel tegels op is (er zijn er 3) volgt een waardering op 3 items. Het verschil in aantal tussen jouw en degene die het minste heeft van dat item bepaalt hoeveel punten je krijgt. Aan het einde van het spel krijg je 3 strafpunten voor elke tegel die jij meer hebt dan degene met het kleinste domein. Compact blijven en efficient zijn, daar gaat het om. Ondanks dat Klaas het grootste domein had en daardoor de meeste strafpunten, won hij toch net van mij, wegens de tiebreaker.
.
Opvallend was ook dat tijdens dit spel Bas veel minder vragen stelde. Voelde hij zich wat geintimideerd door mij, of pastte dit spel beter bij zijn niveau?.
Tijdens de eetpauze lette ik even niet goed op. Iedereen stoof alle kanten op om de innerlijke mens te gaan verzorgen en dat was het moment waarop mijn geheime missie faalde. Ik had namelijk de opdracht gekregen om de gehele dag als een soort persoonlijke begeleider op te treden van Bas, maar ik draaide me even op en hij was verdwenen. Had ik dus voor niks die spellen gekocht om hem bezig te houden. Ik had me hier beter op voor moeten bereiden.
Na deze nederlaag, raapte ik mijzelf bij elkaar en kwam waarvoor ik ook gekomen was. Spellen spelen.
Ik kon aanschuiven bij een potje
Flashpoint: Fire rescue met Stefan en James. We speelden de basisvariant waarbij we wel doorgingen totdat alle slachtoffers gered waren. Ik moet zeggen dat ik dit een hele leuke coop vond. Vooral thematisch voelt het erg goed.
Hierna werden we verleid tot het spelen van een potje
Lifeboat, door Paul. Een grappig spelletje, maar dat kwam ook met name door de flamboyante wijze waarop Paul het uitlegde en speelde. We hebben in ieder geval flink gelachen. Samen met Stefan, Ahmed, Wilfred en Oscar hadden we Paul (helaas mijn geheime liefde) al snel overboord en dood. Ahmad won glasrijk als het geniepige kind.
In de stapel spellen die op tafel lagen, vond ik
Tournay. Ik heb deze ook thuis in de kast staan, maar nog ongespeeld. Ik vond in Stefan een medespeler om het uit te proberen.
Het was even wat gepuzzel met al die symbolen, ondanks het feit dat ik thuis al 3x de spelregels had doorgelezen. Je moet het toch een keer in actie zien om het echt te begrijpen. Ik wil deze graag nog vaker spelen en dan zal het een stuk makkelijker gaan (maar is dat niet met zo ongeveer alle spellen)
Als afsluiter van dag speelde ik nog een potje
Quarriors met William, Wiljan en John. Heerlijk er op los dobbelen en vooral niet te serieus nemen. In eerste instantie gingen we allemaal best gelijk op, maar uiteindelijk trok John een supercombi en scoorde in een keer 8 punten. Game over.
Het was 22uur, ik was moe maar voldaan en wist haast zeker dat ik die nacht zou gaan dromen van meeples, dobbelstenen, kaarten en fiches.
Al met al een super dag. Leuk om veel te spelen met veel verschillende leuke mensen.
Dank aan de organisatie, de locatie en alle anderen.
...
