BEGINNERS Spellenwoordenboek

[Davio]

Aangepast.

VP / OP: Victory Points of OverwinningsPunten, het behaalde aantal punten van een speler. Dit is veelal een belangrijk onderdeel van Eurogames. Er zijn verschillende manieren om de puntenaantallen bij te houden. Bij sommige spellen als Puerto Rico en Small World ontvang je fiches die je aan het eind van het spel bij elkaar optelt. Deze punten zijn dan verborgen voor andere spelers. De speler die aan het eind van het spel de meeste punten heeft gehaald, zal normaliter winnen.

Een veelgebruikt mechanisme is het puntenspoor, hierbij bevinden zich een aantal vakjes rond het speelbord (Caylus, Vorsten van Florence) of op een apart bordje (Carcassonne). De spelers zetten hier een pion van hun kleur op en elke keer als ze een aantal punten halen, bewegen ze hun pion zoveel vakjes vooruit. Dit maakt het eenvoudig om te zien wie er op welk moment voor- of achterligt. Soms wordt de spelersvolgorde hierop aangepast om achterliggende spelers extra kansen te geven, dit gebeurt bijvoorbeeld bij Fresco.

Er zijn ook spellen die een combinatie van een puntenspoor en verborgen punten gebruiken zoals Het Stenen Tijdperk. Hierdoor kunnen de spelers aan het eind van het spel nog flink verrast worden door een inhaalslag van een speler die voornamelijk verborgen punten heeft gehaald.

[ditterio]

Balans: een spel heeft een goede balans wanneer even ervaren spelers ongeveer een gelijke kans hebben om het spel te winnen.

[Dierik]

Goed bezig hier!

[ditterio]

Card drafting: een spelmechanisme waarbij spelers kaarten kiezen uit een set van beschikbare kaarten om een deck of hand te vormen of om de volgende kaart te spelen.

[Davio]

Designer Game: Een spel dat is gemaakt door een specifieke spellenontwerper. Een aantal bekende ontwerpers zijn Reinier Knizia (Lost Cities, Regenwormen, Tigris & Euphrates), Martin Wallace (Brass, Steam), Klaus Tauber (Kolonisten van Catan) en Uwe Rosenberg (Agricola, Boonanza, Le Havre).

Vroeger draaide het niet zozeer om de ontwerpers, maar meer om de uitgevers. Je had enkele giganten als Parker Brothers (Monopoly), MB (Wie is het?) en Ravensburger. Tegenwoordig zie je meer en meer dat ontwerpers belangrijker worden en hun naam prijkt ook steeds vaker prominent op de voorkant van de doos.

Spellenfanaten hebben ook vaak ontwerpers waarvan ze spellen graag spelen en zien altijd uit naar nieuwe spellen van deze designers.

[Davio]

Deck Building: Een spelmechanisme waarbij spelers beginnen met een bepaald kaartendeck dat ze in de loop van het spel kunnen wijzigen. Zo kunnen er kaarten verworven of verwijderd worden. Hierdoor zal het deck van een speler steeds sterker worden. De kaarten die een speler kan krijgen kunnen per spel verschillen, zo kun je het spel keer op keer spelen zonder dat je twee keer precies hetzelfde spel speelt.

Voorbeelden: Dominion, Mage Knight Board Game en Thunderstone.

[ditterio]

Behendigheidsspel: een spel waarbij de belangrijkste vaardigheden een fysieke handeling, zoals flicking (Crokinole), balans (Topple), of behendige manipulatie (Jenga) zijn.

[ditterio]

Dobbelsteenfeest: een spel waarbij een hele hoop dobbelstenen worden gebruikt. Voorbeeld: Quarriors

[ditterio]

Dobbelspel: een spel waarbij dobbelstenen de belangrijkste functie hebben. Niet elk spel met een dobbelsteen is een dobbelspel. De primaire focus moet op de dobbelstenen liggen. Bijvoorbeeld: regenwormen.

[ditterio]

Economisch spel: een spel waarin spelers zullen moeten investeren in verschillende productiefactoren: kapitaal verbeteringen (zoals elektriciteitscentrales, nederzettingen en steden), grondstoffen / middelen (brandstof, tarwe, schapen, hout, steen, erts) en arbeid, met het oog op het winnen van een inkomen. Dat inkomen kan dan vervolgens opnieuw geïnvesteerd worden in meer productiefactoren, enz. Het geld is niet altijd aanwezig in een economische spel, maar wel heel vaak. Voorbeelden: Monopoly, Puerto Rico en De Kolonisten van Catan

[cymric]

Iemand die een goede definitie kan geven van een meerderhedenspel?

Oh jazeker, maar op een manier die de meesten nogal vreemd in de oren zal klinken:

Een meerderhedenspel is een vorm van een biedspel waar een meerdere biedingen tegelijkertijd actief (kunnen) zijn; waar het verhogen van een bod niet noodzakelijkerwijs tot het hoogste bod hoeft te leiden; en waar niet noodzakelijkerwijs alleen het hoogste bod wordt gehonoreerd.

Klinkt vreemd, nietwaar? Toch is het een perfecte beschrijving van elk meerderhedenspel dat je maar kunt verzinnen.

En dan nu de werkverschaffer—ben je er klaar voor, want het is nogal een mondvol...

Een werkverschaffingsspel is een spel

• met een aantal actiemogelijkheden AM;
• waar de spelers een aantal actiepunten AP te besteden hebben zodanig dat AP « AM;
• waar de spelers hun AP in B beurten, afgewisseld door de andere spelers, uitgeven totdat een synchronisatiefase begint zodanig dat 1 « B ≤ AP en de spelers weer AP actiepunten ter beschikking staan;
• waar het aantal synchronisatiefasen S in het hele spel zodanig groot is dat 1 « S « TA waar TA het totale aantal acties is dat de speler in het hele spel zal doen;
• en waar tot slot het aantal soorten AP gelijk is aan 1 ≤ AP « AM.

Je ziet aan deze definitie een paar dingen. Een werkverschaffer is ten eerste een zeer specialistisch actiepuntenspel, maar het is vooral de manier waarop die actiepunten worden uitgegeven die het genre kenmerkt, namelijk in cycli. Zou ik al die ingewikkelde toestanden namelijk weglaten, zouden spellen waar een speler gewoon om de beurt een enkele zet doet (Schaken, Go) al snel een 'werkverschaffer' worden. De laatste voorwaarde is bedoeld om spellen als Tournay en The Manhattan Project een plaatsje te geven: daar heb je verschillende soorten mannekes die je niet overal kunt inzetten, maar als we het soort vergeten zijn ze wel allemaal 1 AP waard. Echter als je dan naar een spel als Cuba kijkt, waar je vijf verschillende karakters hebt die allemaal zeer specifieke dingen doen, en niet uitwisselbaar zijn, vind ik dat toch een duidelijk minder 'echte' werkverschaffer.

In de praktijk heeft niemand natuurlijk ene moer aan deze definitie. Maar het is wel een redelijk formele en robuuste beschrijving van wat dat nou eigenlijk is, een werkverschaffer; en zolang je onthoudt dat het kenmerkende is dat je een 'beperkt aantal' 'redelijk uitwisselbare' actiepunten in 'meerdere fasen' telkens opnieuw uitgeeft, kom je al een heel eind.

[ditterio]

Eurotrash: een denigrerende slagzin voor "Europese stijl bordspellen".

[ditterio]

Fart-factor: dit verwijst naar de schijnbare 'scheet' geluid wanneer een doos wordt gesloten. Dit gebeurt doorgaans met spellen die een groot aantal componenten bevatten.

[ditterio]

Heft factor: het fysieke gewicht van het spel, wordt gebruikt om de kwaliteit van de componenten te beschrijven. Een spel met een goed gemaakt spelbord en vele leuke houten stukjes zal een hogere heft factor hebben.

[ditterio]

Spelersinteractie: de mate en de frequentie waarin spelers elkaar kunnen beïnvloeden tijdens een spel. Boonanza is bijvoorbeeld een spel met veel spelersinteractie.