Onze Essen-trip was weer uiterst geslaagd!
Donderdag
Die morgen zijn we iets later dan voorzien vertrokken uit Leuven, waardoor we ook nog even in de file staan in Duitsland, en pas rond 11 de zaal binnenstappen. Ons plan was om onmiddellijk naar de BGG stand te stappen, omdat ik graag het kaartspel RED7 wou kopen. Dit was echter al uitverkocht... Daarna zijn we begonnen met het oppikken van alle kickstarters en pre-orders, zodat we dan kort na de middag even terug konden naar de parking om alles achter te laten in de auto. Terug in de hallen konden we nu iets meer op het gemak wandelen en ook eens zien of we hier en daar al iets konden spelen.
Bij de stand van Asmodee zag ik dat het tafeltje voor Witness vrij was, en na even wachten kwamen nog twee Engels sprekende Duitsers ons vervoegen. Witness is een who-dunnit-spel, waarin ieder een aanwijzing krijgt en die moet doorfluisteren aan zijn buur. Na enkele fluisterrondes worden wat vragen gesteld over de misdaad, en som van ieders correcte antwoorden is de groepsscore. Na 2 cases gespeeld te hebben, lijkt me dit wel wat. Als we door het boekje met bijna 70 cases bladerden, moesten we vaststellen dat sommige cases zeer pittig zullen zijn.
Het volgende tafeltje waar plaats was, was bij Iello, voor het spel The Hare and the Turtoise. Dit is een racespel voor kinderen, maar biedt eigenlijk ook voldoende voor volwassenen. Het is een race tussen vijf dieren: slak, schaap, konijn, wolf,... en elke speler krijgt voor de race start twee kaarten met daarop telkens één van de dieren voor wie hij/zij op het einde van de race punten zal krijgen. Tijdens je beurt moet je dan zien dat ‘jouw’ dieren zo snel mogelijk aan de finish geraken om zo voor jou de meeste punten op te leveren. Ook een leuk spel, maar nog net iets te moeilijk voor mijn kinderen van 6 en 3.
Daarna zag ik het spel Abraca... What? Dat hoog op mijn verlanglijstje stond. In dit spel heb je 7 (of was het acht) soorten spreuken. Van elke spreuk zijn er evenveel aanwezig in het spel als het nummer dat er op staat (dus 4 keer spreuk vier). Elke spreuk heeft ook een functie: vb je linkse buur verliest één leven. Iedere speler krijgt vijf spreuken, maar kan zelf niet zien welke, terwijl de rest van de spelers wel jouw spreuken zien (net zoals bij Hanabi). Jij moet dan aan de hand van de beschikbare informatie (welke spreuken hebben de andere spelers, en welke spreuken zijn reeds gebruikt) afleiden wat jij mogelijks hebt en dan mag je een spreuk uitspreken. Heb je die spreuk niet, dan verlies je een leven en is je beurt voorbij. Heb je die spreuk wel, dan wordt die uitgevoerd en mag je, als je wil nog een spreuk uitspreken. Elke uitgevoerde spreuk wordt op een bord in het midden van de tafel geplaatst, zodat je kan zien hoeveel van elke spreuk er reeds gebruikt zijn. Een ronde is gedaan wanneer iemand geen levens meer heeft. Het is een leuk deductiespel dat het mechanisme van Hanabi gebruikt! Ik vond het echter niet voldoende inhoud hebben. Door deductie kan je goed inschatten welke spreuken je waarschijnlijk wel of niet voor je staan hebt. En voor mij ontbrak ook de spanning die bij Hanabi sterk aanwezig is.
Vlak voor sluittijd zagen we nog een lege tafel met Patchwork. Een kort spel voor 2 spelers van Uwe Rosenberg moet uiteraard eens getest worden... Het spel zelf is zeer eenvoudig: je probeert een deken van lappen stof te creëren, terwijl je zoveel mogelijk knopen verzamelt. De lappen stof die je kan gebruiken worden in een grote cirkel rondom het centrale bord gelegd. Het centrale bord geeft een tijdsspoor weer en op het ogenblik dat één speler het einde heeft bereikt is het spel gedaan. Als je aan de beurt bent, kan je ofwel een lap stof toevoegen aan jou deken ofwel kan je passen. Een lap stof toevoegen doe je als volgt: ergens tussen de lappen stof in de cirkel staat een pion, en je mag dan één lap stof uitkiezen uit de eerste drie lappen vanaf de pion (in klokwijzerzin). Op elke lap stof staat in de hoek een kostprijs (knopen) en een hoeveelheid tijd. De knopen geef je af en je pion op het centrale bord zet je x aantal stappen vooruit. Op het centrale bord heb je in sommige vakjes ook knopen: als je die passeert krijg je een inkomen gelijk aan het aantal knopen dat zich in jouw deken bevindt (dit is niet de kostprijs van al je lappen stof, maar is zijn andere grote knopen die zich op sommige lappen bevinden). Een tweede mogelijkheid is passen: dan beweegt je pion op het centrale bord naar de eerstvolgende plaats voorbij je tegenstander. Voor elk vakje dat je hierbij vooruitgaat krijg je een knoop als inkomen. Op het einde wint de speler die de meeste knopen heeft. Dit spel was eigenlijk zeer eenvoudig, maar tegelijk ook zeer leuk om te spelen.
’s Avonds in het hotel werden de vergaderzalen geopend voor de boardgamers. We waren al redelijk moe en dus hielden we het bij enkele lichtere spellen: Star Realms en Haru Ichiban.
Oogst van de dag:
Kickstarters om op te halen:
- Evolution
- Essen The Game: Spiel ‘13
- Dungeon Lords: Happy Anniversary
- Historia
- New Dawn
Pre-orders:
- Patchistory
- Owacon
- Click & Crack
- Rolling Japan
- The ravens of Thri Sahashri
- Shipyard
- Tash Kalar + uitbreiding
- Wir Sind das Volk!
- Deus
- 1944: Race to the Rhine
Aankopen:
- Panamax
- Diamonds
- Chimera
- Star Realms + utibreidingen
- Pina Pirata
- Haru Ishiban
- Ebbes
Vrijdag
Vrijdag zijn we op tijd vertrokken zodat we als een van de eersten binnen konden gaan en zo met zekerheid konden spelen wat we wilden... Om 20 voor 10 stonden we in de grote hal aan te schuiven en we waren zeker niet de enigen of de eersten ... Kwart voor tien gingen de deuren open en was het een rush naar binnen. Wij hadden onze zinnen gezet op Mythotopia. Ik had al veel goede dingen gehoord over A Few Acres of Snow, en naar het schijnt is Mythotopia daar een herimplementatie van. Dit area-control-spel met eveneens deck-building was voor ons een echt schot in de roos. Het speelde enorm vlot en was erg leuk en spannend. Dus werd dit spel meteen aangeschaft!
Daarna wat rondgekuierd in de hoop nu en dan eens een lege tafel tegen te komen om iets te spelen. En in tegenstelling tot de voorbije jaren hadden we deze keer veel geluk. Eerst kwamen we bij Progress: Evolution of Technology waar het spel net afliep toen we naast de tafel stonden te kijken. We zijn dan maar meteen gaan zitten om dit spel eens te testen. We speelden dit spel met 5 personen (wat eigenlijk wat teveel is...). Dit is een pure technology-tree-building spel. Het leuke aan dit spel is dat de kostprijs van de technologieën, zoals in 7 wonders, afhangt van wat je reeds gemaakt hebt. Daarnaast is er ook nog een spelersbord waarop heel wat eigenschappen staan, zoals aantal acties, handlimiet, ... en die eigenschappen kan je ook verbeteren door bepaalde kaarten te spelen. Dit spel zit heel erg goed in elkaar, maar heeft ook enkele minpunten: dit spel speel je eigenlijk solo: je bouwt je eigen technologieën en er is weinig interactie met de andere spelers. Daarnaast is het spel ook vrij traag als je met veel spelers speelt. Terwijl we dit spel speelden hing er naast ons een bord met het aantal resterende exemplaren van dit spel. Toen ons spel afgelopen was, waren er nog slechts 4 exemplaren over. Dat zorgde voor een extra incentive om het spel toch te kopen.
Na dit spel was het tijd voor wat luchtigers: we kwamen bij de stand van Weykick waar er allerlei voetbalspellen stonden. Dit soort spellen tovert altijd een brede glimlach op de gezichten van de spelers en dat was bij ons niet minder het geval! Ik vind zo’n spellen niet de moeite waard om aan te kopen, maar als ik ze tegenkom wil ik ze wel altijd eens proberen
.Daarna kwamen we aan de stand van Z-man waar net een tafel van Tragedy Looper vrij kwam. Dit innovatieve spel stond hoog op mijn lijstje en was ik van plan om aan te kopen. Er kwam nog een derde speler bij zitten en de demonstrateur wilde het scenario wel begeleiden. De uitleg liet veel vragen achter, maar beetje bij beetje werd alles duidelijk. Dit spel is inderdaad zeer innovatief en leek op mijn lijf geschreven te zijn. Echter tijdens het spel had ik wat problemen met het scenario dat we speelden: we kwamen al snel te weten wie een moordenaar was, en moesten er voor de rest van het spel voor zorgen dat die niet samen met één andere speler in dezelfde kamer terechtkwam. Dit voor elkaar krijgen voelde echter aan als een zeer ongelijke strijd: afhankelijk van wat de scenariospeler deed was er voor ons telkens maar één oplossing om die situatie te vermijden. De scenariospeler had echter heel wat verschillende opties om de moordenaar samen met iemand anders in de kamer te krijgen en dus was het voor ons gewoon gokken wat hij zou doen... Ofwel speelden wij het niet volledig juist ofwel was dit geen goed demoscenario. In ieder geval liet het mij met meer vraagtekens achter, zodat ik het spel niet gekocht heb.
Als laatste spel speelden we Dungeon Bazar, een veelbelovende titel van de makers van T’zolkin. Het concept leek ons zeer leuk: wapens ophalen in een dungeon om ze daarna terug te verkopen aan de helden, die ze op hun beurt dan terug verliezen in de dungeon in de strijd tegen de draak. Doel van het spel is om zoveel mogelijk geld te verdienen met die verkoop. Dit klonk alvast veelbelovend, maar het spel zelf viel voor ons veel te mager uit. Het spel had veel te weinig om het lijf: alles is open (niks is verborgen informatie), en dus kan je bijna perfect voorspellen wat iedereen gaat doen. Niks voor ons dus...
We waren te voet naar de beurs gegaan en dus moesten we in het donker terug naar het hotel. De wandeling terug was eigenlijk niet zo aangenaam omdat het voetpad niet verlicht was, waardoor we ofwel niks zagen doordat het pikkedonker was ofwel omdat een tegemoetkomende auto ons volledig verblindde.
Terug op het hotel speelden we nog Saint Malo voor we gingen slapen.
Oogst van de dag:
• Mythotopia
• Progress: Evolution of Technology
• Notre Dame
• Saint Malo
• Ebbes
Zaterdag
Onze laatste dag op de beurs wilden we opnieuw vroeg ter plaatse zijn om deze keer de dag te kunnen aanvatten met Alchemists. Toen de deuren opgingen om iets na half tien liepen we meteen door naar de stand van CGE, om vast te stellen dat die tafels al allemaal bezet waren en duidelijk al wat langer dan enkele minuten: alle spellen waren al volop bezig. Dan maar iets anders zoeken, en dus liepen we door naar Treefrog games om daar de andere nieuwe Wallace te spelen Onward to Venus. Dit spel is een soort van area control, met ook hand management en een beetje resource management. Het spel ziet er erg mooi uit, maar viel wat tegen. In dit spel moet je planeten koloniseren (tegels claimen) door oa de bouw van fabrieken op die planeten. Elke ronde komen er op planeten nieuwe tegels/elementen bij: dit kunnen positieve zaken zijn zoals plaats voor nieuwe fabrieken, maar ook negatieve zaken zoals alien monsters die je moet trachten te verwijderen. Als je de negatieve elementen niet kan verwijderen, kan er op den duur een crisis ontstaan en elke crisis heeft op elke planeet een ander effect. Dit spel bevat enkele leuke spelelementen maar is in mijn ogen niet helemaal afgewerkt. Zo is een speler die op een planeet (een poging doet om) de negatieve fiches verwijderen sterk benadeeld ten opzichte van de andere spelers (op diezelfde planeet) omdat hij hiervoor vaak grote opofferingen moet doen. Het spel heeft iets interessants, maar was toch net niet boeiend genoeg om ons met een goed gevoel achter te laten.
Daarna hebben we nog wat kinderspellen getest en uitgezocht bij de tweedehandsstanden, en ook wat luchtigere spellen gespeeld zoals Sushi Dice. Hierna belandden we op de stand van Matagot, waar we een vrij tafeltje zagen bij het tweepersonenspel Sun Tzu, dat sterk aangeraden wordt door Dominique van de blog De Tafel Plakt! Dit spel is een meerderhedenspel, waarbij je door kaartenmanagement je troepen op het bord aanstuurt. Dit spel heeft meerdere lagen van beslissingen nemen: enerzijds zijn er drie ronden waarin elk gebied anders zal scoren (ene gebied scoort bijvoorbeeld het hoogst tijdens eerste ronde, en laagst tijdens laatste ronde, andere gebied is net andersom) en anderzijds heb je niet exact dezelfde kaarten voorhanden, waarbij je goed moet inschatten wat de andere speler zal doen. Aangezien het aantal beschikbare troepen niet zo groot is, moet je er ook op letten dat je ook niet met te grote overmacht wint in één gebied, want die troepen kan je dan niet gebruiken voor andere gebieden. Dit spel is ons zeer goed bevallen en ik heb er vandaag nog spijt van dat ik het niet gekocht heb.
Toen we klaar waren met dit spel, kwam net het tafeltje naast ons vrij waar Origins gespeeld werd. Dus verplaatsten we ons een paar meters en konden we deze eens testen. In dit ‘evolutiespel’ tracht je je volk te laten evolueren in nieuwe gebieden om op die manier beloningen op te strijken en opdrachten te vervullen. Het spel ziet er prachtig uit en is ons ook heel goed bevallen. Het spel is echter eerder aan de lichte kant, en valt wat ons betreft in de categorie van de introductiespellen (zoals Ticket to ride, Catan), waardoor we dit spel niet hebben aangeschaft.
’s Avonds in het hotel kraakten we een fles champagne (om ons 15-jarig samenzijn te vieren) en speelden we nog vrij lang door. We begonnen met diamonds, wat eerder gericht is op meer dan 2 spelers, maar eigenlijk ook leuk was met 2. Hierna kwam Camel Up op tafel. Dit spel voelde wat mij betreft te random aan, maar als je het met meer dan twee speelt, zal het ook veel grappiger zijn omdat je gedwongen wordt om minder afwachtend te spelen en meer risico’s te nemen. Tot slot speelden we nog Deus, de nieuwe van Pearl Games. In dit Civilisatiespel moet je je volk uitbouwen aan de hand van 6 soorten gebouwen. Twee zaken maken dit spel voor mij een echte topper: als je een gebouw bouwt van een bepaalde soort, worden alle eerdere gebouwen hiervan geactiveerd (met hun voordelen), en je kan goden aanbidden door kaarten uit je hand te discarden. Het aanbidden van goden levert dan weer andere voordelen op. Dit spel is helemaal niet complex, speelt snel, en je ziet je volk snel groeien. Dit spel zal hier dus nog vaak op tafel komen.
Daarmee zat onze essen er alweer op. Op naar oktober 2015!!
Oogst van de dag:
• 27th passenger
• Camel Up
• Geistertreppe (2de hands)
• Kaleidos
