Dan waar dit topic eigenlijk voor bedoeld is: hoe heb je het Spellenspektakel beleefd?
Zaterdag heb ik er dus als demoer van Sleeping gods Distant skies voor Keep Exploring Games gestaan. Leuk om een spel waar je zelf heel enthousiast over bent aan anderen te kunnen uitleggen om hun hier ook enthousiast voor te krijgen, al zal het spel zeker niet voor iedereen geschikt zijn. Ondanks dat er 6 tafels voor Distant skies beschikbaar waren, waren de tafels gedurende de gehele dag continu bezet (net zoals de overige tafels overigens). Zelfs om kwart voor 6 mocht ik nog een uitleg geven aan een koppel die nog snel even wilde weten hoe het spel in zijn werk ging. Het spel ging dan ook als warme broodjes over de toonbank begreep ik. Een mooie beloning voor Martin (duiker op dit forum) voor het lef dat hij jaren geleden gehad heeft om Sleeping gods op de Nederlandse markt te brengen! Veel respect voor hem wat hij de afgelopen jaren met Keep Exploring Games opgebouwd heeft!
Zondag hebben we met zeven personen van de Spellenclub het Spellenspektakel bezocht. De groep was misschien wat te groot, omdat ook bij spellen voor 6 personen je hem meestal maar met 4 personen kon spelen, maar desondanks wel een hele gezellige dag gehad! Het was ook op de zondag weer druk, maar vooral tijdens de eerste paar uur veel kunnen spelen. We begonnen bij White Goblin Games met achtereenvolgens Fit to print, Tanuki, Sixto en Wie weet wat. Fit to print is een aardig spelletje, thematisch leuk uitgewerkt, maar ik vrees dat ik hier na een aantal keer spelen op uitgekeken ben en ook niet iedereen bleek het onder tijdsdruk spelen te kunnen waarderen (ook al was deze best ruim). Het simpele kaartspelletje Tanuki had niet veel om het lijf, had naar mijn mening te weinig variatie in de kaarten. Sixto was voor een keer leuk om te spelen, maar gaat het niet winnen van Qwixx, die het wint om zijn eenvoud. Een Qwixx kan ik ook met mijn niet spellen spelende vrienden en familie op tafel krijgen, bij Sixto betwijfel ik dit. Vond het ook een aardige puntenbrij voor zo’n klein, simpel spelletje. Wie weet wat viel me tegen. Het hele blok had dezelfde vragen en ook hier weer de tijdsdruk. Kan bij lange na niet tippen aan een Just one.
Daarna door naar Asmodee waar de nieuwe titel For a crown (gaat pas in 2025 uitkomen) op het programma stond. Toevallig kwam net de tafel vrij toen we er aan kwamen lopen en dus konden we direct spelen. Dit spel viel bij iedereen goed in de smaak! In het spel dat uitgerust is met werkelijk prachtig spelmateriaal begin je met 20 diamanten en probeer je er aan het eind van het spel meer over te houden dan je tegenstanders (die deze van jou afhandig proberen te maken). Tijdens het spel ben je aan het deckbuilden, maar met één gezamenlijk deck. Iedere ronde koop je een kaart uit de markt die je in een sleeve van jouw kleur doet, waarna deze aan het gezamenlijke deck wordt toegevoegd. Als iedereen dit heeft gedaan wordt er nog een nieuwe actiekaart aan toegevoegd en wordt het deck vervolgens geschud en op volgorde afgehandeld. Een originele gameplay en een absolute aanrader!
Na deze topper van de dag gehad te hebben gingen we door naar 999 Games voor Intarsia. Het was niet voor iedereen duidelijk dat ze hier met een wachtrij werkten (voor ons in eerste instantie ook niet) en dat leverde wat gedoe op toen we eenmaal aan de beurt waren, maar anderen daar ook zo over dachten. Intarsia heeft mooi spelmateriaal en speelt lekker weg. Het bord met de doelkaartjes kan wel wat overweldigend overkomen en het is wel even goed kijken om vast te kunnen stellen wat nu combo’s voor jou oplevert. In dat opzicht vind ik Azul overzichtelijker en om die reden ook prettiger en soepeler om te spelen, maar kan me goed voorstellen dat Intarsia bij veel mensen in de smaak zal vallen.
Inmiddels was het goed druk op de beurs geworden en dus werd het tijd voor Jolly Dutch. Door de relatief korte speelduur van de meeste van hun kaartspelletjes weet je eigenlijk altijd zo een plek bij hun te bemachtigen, waardoor we standaard op het midden van de dag, als het het drukste is, hun stand bezoeken. De groep werd in tweeën gesplitst, een aantal gingen Sea or shore spelen en een aantal (waaronder ik) Panda. Beide spellen vielen goed in de smaak en gingen dan ook mee naar huis, samen met Roaring river waar ik op basis van de online uitleg ook heel nieuwsgierig naar ben (en wat een prachtig artwork heeft dit spelletje!). Helaas waren de (3D geprinte?) boxen om de kaartspelletjes in te bewaren, die op de verkoopbalie stonden, niet te koop. Dit is een ideale oplossing om alle kleine kaartspelletjes (niet alleen van Jolly Dutch, al heb ik die inmiddels ook meer dan 10) in te bewaren en te stapelen en ook om mee te nemen naar de Spellenclub! Hopelijk gaan ze deze binnenkort ook in de verkoop brengen (scheelt weer zoekwerk op Temu voor een opbergoplossing
).
De rest van de dag werd ingevuld met vooral kleinere uitgevers. Allereerst Silly seance van Jumping Turtle Games, waar de bedenker van het spel in een mooi kostuum vol passie zijn spel aan ons aanprees. In dit spel krijgt iedereen een kaart die je om de beurt gaat beschrijven (zonder hem te laten zien aan de andere spelers) waarna je ze gezamenlijk op volgorde gaat proberen te leggen waarin de gebeurtenissen op de kaarten plaatsgevonden hebben. Een aardig spelletje, maar vooral de uitleg maakte ons enthousiast en haalde ons toch over om een exemplaar aan te schaffen, ook al heb je hem na 18 verhalen gespeeld te hebben hem uitgespeeld. Take a seat werd ook nog gespeeld, maar deze variant op Cartographers kon niet aan dit spel tippen.
Daarna werd er nog een praatje gemaakt bij de makers van Koning koelkast (of King fridge in de Engelse versie), de versie van Beverbende voor volwassenen noem ik het altijd (zit meer variatie en uitdaging in de kaarten dan in Beverbende). Één van de makers komt uit hetzelfde dorp als ik en dus werd er even bijgekletst en wat ervaringen over de beurs uitgewisseld.
Vervolgens door naar de buurstand waar het voor mij volledig onbekende expertspel Kingdoms Rise & Fall: Dorian verkocht werd door de Nederlandse maker. Het spel ziet er prachtig uit en mede door zijn overtuigende uitleg en de goede beoordelingen op BGG en van Nox en ik de Nederlandse spellenmakers een warm hart toedraag besloten om dit spel op de gok te kopen.
Als laatste hebben we nog een ander spel van Nederlandse makelij gespeeld (en gekocht): The big five. Dit coöperatieve spel heeft een prachtige cover op de doos en heeft qua gameplay wat weg van spellen als Pandemic en Flash point. Weliswaar kan het misschien niet geheel tippen aan die twee spellen, maar desondanks vonden we hem wel leuk om te spelen en is het zeker geschikt als instap naar die twee spellen en voor de schappelijke prijs van 20 euro kon ik hem dan ook niet laten liggen.
), maar dat was heel veel geluk of geen geluk hebben met de dobbelstenen. Mijn basis werd afgesloten en mijn twee vliegtuigen werden vrij rap daarna neergeschoten 
).
