Zeg, Pauley; menneke, toch! Ik heb geen strijdbijl voorbij zien komen, hoor!
Ik zie een goede, inhoudelijke discussie met Seabie niet als iets waar 'strijd' aan te pas komt. Hopelijk heeft het nog een beetje interessant leesvoer opgeleverd.
kolonist schreef:Bartjes! schreef:kolonist schreef:Dat is precies wat ik bedoelde met de ontbrekende balans. Vrijwel alle mensen die ik ken spelen naast de gezelligheid om te winnen. Panic Station is enorm makkelijk te winnen als je je simpelweg laat infecteren door de host. Als de host wint, wint namelijk - op de laatste na - iedereen die geinfecteerd is. Met die speelstijl wint de host extreem makkelijk, want het is snel 3 tegen 1.
Los van het feit dat dit niet waar is, heeft dit nog steeds niets met balans te maken.
Zou je hier verdere opheldering over kunnen geven? Om te beginnen ben ik benieuwd wat ik speltechnisch verkeerd heb geinterpeerd. Teven ben ik benieuwd waarom in jouw optiek het bovenstaande geen betrekking heeft op de balans. Als de ''slechte'' kant betreden je winkans vergroot, en dat veel spelers stimuleert zich te laten infecteren, is daardoor de balans zoek. Dit komt toch door de spelregels en niet de spelers?
Hallo Erwin, jazeker kan ik verheldering in mijn standpunt geven. Ik ben het namelijk niet met je eens dat het aan de spelregels ligt (waarmee ik overigens niets wil zeggen of suggereren over de kwaliteit van de spelregels; da's namelijk een heel andere discussie); het ligt júist aan de spelers. Zoals al door velen terecht is gemeld, bevat Panic Station veel elementen van een rollenspel. Bij aanvang van het spel krijg je een doel voorgeschoteld en een bepaalde rol toebedeeld (onderdeel van het eliteteam). Je behoort je in principe naar die rol te gedragen. Jezelf bewust laten infecteren hoort niet bij die rol, maar is zelfs compleet in strijd met die rol en met de verhaallijn. Dat je als speler een voorschot neemt op iets wat mógelijk in het spel gaat gebeuren (namelijk geinfecteerd raken, waarmee je doel uiteindelijk 180 graden draait; er zijn niet veel spellen waarbij dat gebeurt) hoort daar niet bij: uiteraard kan het niet anders dan dat je bij aanvang van het spel over deze voorkennis (dat je doel mogelijk tijdens het spel verandert) beschikt, maar het hoort nog steeds niet bij je rol en de verhaallijn om hier moedwillig mee om te gaan.
Heel flauw gesteld: als mensen bij The Resistance stiekem óók hun ogen openen of door hun wimperharen gaan gluren op het moment dat zij niet bij die groep horen die dat bij aanvang van het spel mag doen (kortom; iets doen dat niet bij hun rol hoort), is de lol er ook snel af.
Nu kunnen we nog dagenlang gaan discussieren over welke ruimte de spelregels van Panic Station je laten om je inderdaad anders te gaan gedragen dan je rol en je doel bij aanvang van het spel je 'opdragen' (en in hoeverre de regels van The Resistance die ruimte laten; zal veel minder zijn, omdat het een rechtlijniger spel is), maar in elk rollenspel heb je nu eenmaal een grote mate van vrijheid om je rol te vervullen; echter wel binnen de kaders die de rol je geeft. Blijft dus staan dat je naar een doel toe moet werken dat in de verhaallijn én bij je rol past/hoort, zoals je aan het begin van het spel wordt opgedragen.
Over de 3-tegen-1 situaties en dat dat eenvoudig te winnen is: ik zie heel wat mensen die bij Panic Station té gefocust zijn op het infecteren van anderen. De meeste mensen zijn daar zo op gefocust, dat ze vergeten dat het doel van het spel niet is om zoveel mogelijk mensen te infecteren. Het is slechts een middel, een manier, die je als host helpt om het spel te winnen. Maar infecteren is geen doel an sich. Er zijn nog veel meer manieren om te saboteren en te dwarsbomen, al is infecteren misschien wel één van de leukste én meest spannende (slaagt de infectie of niet?). Dat gezegd hebbende; ik heb meer dan eens mensen in hun eentje het spel zien winnen, hetzij als host, hetzij als 'mens'. 3-tegen-1 vergroot misschien je kansen op de overwinnig, maar is absoluut geen garantie, omdat veel meer factoren van invloed (kunnen) zijn (hoeveelheid gas cans en wie deze bezit, waar de hive zich bevindt, waar zijn de gesloten deuren en wie heeft de keycards, wie heeft zijn human en/of android nog in leven, wie heeft kogels, hoeveel levenspunten heeft iemand nog en wie beschikt er nog over kogels, etc). Het is geen rechtlijnig spel waarbij als je A doet, je B krijgt wat je in vervolgens in C kunt investeren, zodat je terug bij A weer meer of nieuwe mogelijkheden hebt. Het is een verhaal, een avontuur en het loopt telkens weer anders af. Dát is Panic Station. Neem een foto van een willekeurige spelsituatie en vertel mij wie er het beste voor staat; dat is bij dit spel nauwelijks te doen.
. 
.
hahaha :0 Vlerkmans!