Brass: Birmingham?

[Pura Vida]

Ha allemaal,

Ik ben heel nieuwsgierig naar ervaringen van BSMers met Brass: Birmingham. Over dit spel is weinig te vinden hier op BSM. Op BGG des te meer. Zoveel dat ik een te overvloedig beeld krijg.

Wij zijn op zoek naar een stevig spel, dat de concurrentie aan kan met onze favorieten Gaia Project, Terraforming Mars en Scythe.

We spelen vaak in gezinsverband, maar genoemde favorieten komen vooral met ons tweeën 's avonds laat op tafel. Interactie mag er zijn, maar te hard hoeft van ons niet. Liever nog dat je elkaar kunt gebruiken zonder elkaar alleen maar dwars te zitten. Economie opbouwen is wel aan ons besteed, het fenomeen van arbeiders neerzetten wat minder. Combo's en zoeken naar kettingreacties en multipliers helemaal top (voor wie niet, hè?). O ja en de herspeelbaarheid moet top zijn. TM, GP en S halen allemaal de 100+ hier.

Stukje context: onlangs een paar miskleunen gehad die ons huis weer hebben verlaten, zoals Spirit Island (te droog en mechanisch), Barrage (te hard en tergend) en als ik eerlijk ben ook Tapestry (te véél van alles en te weinig gebalanceerd). Niks erg, want prima verkoopbaar allemaal en het uitproberen van een spel mag best wat kosten, maar een stevig spel dat weer eens blijft, zou leuk zijn.

Ik ben benieuwd. Ook als jullie niet Brass maar andere zware jongens aanbevelen.

Pura Vida

[lbouma]

Brass Birmingham vind ik een heerlijk spel.
Wat ik erg leuk vind aan het spel is dat het tactisch en tegelijker strategisch aanvoelt.

En als je Gaia enzo graag speelt dan ga je je hier echt geen buil aan vallen. Ook als ik rekening houd met Spirit Island en Tapestry. Barrage heb ik niet gespeeld
Als je Brass Birmingham koopt neem dan ook de pokerchips erbij, dat speelt echt heerlijk.


Het doel is om fabrieken te bouwen en daarna de bijbehorende goederen te leveren zodat de fabriek zijn punten behaald. En daarnaast logistieke routes te bouwen die de levering van de goederen mogelijk maakt aan bepaalde andere punten op de kaart. Op deze twee onderdelen scoor je aan het eind van 2 rondes punten.

Je eigen spel
In elke ronde speel je met alle spelers door een deck van kaarten. Elke speler krijgt er 8 op hand. De kaarten op je hand bepalen wat je kan doen, alleen op de steden of typen fabrieken waar de gelijksoortige kaart voor op handen hebt daar kan je bouwen. Elke beurt speel je 2 kaarten en vul je je hand weer aan tot 8 tot het gezamenlijk deck leeg is.
Met de kaarten bouw je een fabriek of bouw je een route tussen twee steden en doe je andere algemene acties zoals goederen leveren of een lening nemen (elke actie kost een kaart). Wat daarin qua bouwen belangrijk is, is dat je altijd bouwt vanuit je eigen netwerk: je kan alleen fabrieken en routes bouwen die aansluiten op wat je al op de kaart hebt staan. De uitzondering daarop zijn de stedenkaarten, daarmee kan je in de bijbehorende stad op de kaart bouwen en zo een nieuw/los stukje netwerk plaatsen.
Dit kader van steden en fabriek kaarten heb jijzelf maar ook de tegenspelers. Omdat je vaak een combinatie aan dingen nodig hebt zijn er vaak spannende momenten waarin je hoopt dat bepaalde zaken beschikbaar blijven voor jou om te doen. Maar soms ook andersom: dat je juist net gebruik kan maken van wat een ander heeft gebouwd. En als je goederen gaat leveren moet je ook een kaart afleggen dus rijst de vraag: welke kaart heb je niet nodig, waarmee behoud ik maximale flexibiliteit voor wat ik nodig denk te hebben. En uiteraard gebeurd het nogal eens dat je denkt: had ik die ene kaart nog maar.

Het gezamenlijke spel
In het begin van elke van de twee ronde zijn er aantal leveringen met extra bonussen die random beschikbaar komen om de spelers een eerste doel te geven voor het bouwen en leveren. Dat brengt het spel op gang en al snel ontstaan er daardoor nieuwe behoefte en kansen.
Daarin probeer je elkaar de loef af te steken door belangrijke plekken in te nemen. Het doel is bij te dragen aan de grootste logistieke schakel en de meeste goederen te leveren om zo punten te scoren. Aan het begin is de kaart leeg dus weet je nog niet precies waar alles wordt gebouwd en punten te behalen zijn, dat doe/vorm je samen. Hoe maak je gebruik van wat een ander heeft gebouwd zonder die andere te helpen? Kom jij op een punt van de kaart waar je alles zelf moet bouwen om je punten te verzilveren of maak je mooi gebruik van het netwerk of de fabrieken van je medespelers? En wat is je dat waard?
Dat voelt zeker niet agressief zoals ik me dat voor kan stellen als bij Barrage, maar eerder slimme zetten qua timing, zien van mogelijkheden etc.

Opbouw van het spel
Er zit niet echt een combo opbouw in zoals bijvoorbeeld in Gaia. Maar er zit wel een opbouw in je inkomen en puntentelling in de twee ronden.
Je geld en inkomen is laag in het begin. Meestal neem je een lening waardoor je inkomen negatief wordt. Centen sprokkelen, kansen benutten en er voor zorgen dat je inkomen weer groeit zorgt er voor dat je nog meer kan ondernemen op de kaart. Heerlijk!
De twee rondes zorgen voor 2 momenten in het spel waarin je je onderneming evalueert qua fabrieken en qua routes. Fabrieken zorgen voor punten als ze volledig zijn benut (alle goederen zijn geleverd) en de routes leveren punten voor het aantal fabrieken dat ze scoren.
Waarbij aan het begin van de tweede ronde de simpele level 1 fabrieken worden verwijdert evenals alle routes. Je hebt in de tweede ronde dus deels een verse start, maar als je de goedkope fabrieken skipt of vervangt dan behoud je meer van je positie in de volgende ronde.

Het spel heb ik met 2, 3 en 4 spelers gespeeld. Allemaal leuk, maar met meer spelers wel leuker omdat er meer gebeurd. Al wordt de kaart geschaald met het aantal spelers, dus met 2 zit je nog steeds bij elkaar in de buurt.
En ik denk dat het het overgrote deel van de serieuzere bordspelspelers dit met spel met veel plezier zal spelen.

[Peter Hein]

Brass: Birmingham is een pittige logistieke puzzel. Hard nadenken over je eigen strategie en heel erg goed opletten dat je medespelers er niet met de buit vandoor gaan. Fouten op het verkeerde moment kunnen je de kop kosten.

Het is wat gebalanceerder en gestroomlijnder dan de eerste versie, maar mede door de extra opties ook een stuk complexer. Van de drie spellen die je noemt ken ik alleen Terraforming Mars en Gaia Project misschien een beetje dankzij Terra Mystica. B:B is aanzienlijk complexer dan die spellen en in tegenstelling tot die spellen spelen combo's en ketens hier geen rol van betekenis. In vergelijking met B:B is TFM een soort geavanceerd Race for the Galaxy.

Ook een lange zit trouwens, reken voor je eerste potje op minstens drie uur.

Heb het overigens alleen met 3 en 4 gespeeld, ik weet niet of en hoe het werkt met 2.

[Ugur]

Mijn ervaring met Brass Birmingham is beperkt tot 1 pot, maar Brass Lancashire heb ik al heel vaak gespeeld en is een van mijn favorieten, en er zit geen wereld van verschil tussen. Ze zijn in elk geval niet verschillend genoeg dat ik persoonlijk kon rechtvaardigen ze allebei in bezit te hebben.

Volgens mij heeft Brass precies de soort interactie die je zoekt: je probeert elkaar soms voor te zijn met het bouwen van industrieën of verbindingen, of met een levering, maar de interactie is zelden negatief. Het enige voorbeeld dat ik kan verzinnen is als je een industrie van een ander overbouwt, maar de vereisten daarvoor zijn redelijk specifiek en ik heb het nog weinig zien gebeuren. Verder kun je juist ook met wederzijds voordeel gebruik maken van de industrieën en verbindingen van een ander.

Ik heb wel mijn twijfels over hoe goed hij werkt met 2: enerzijds omdat er dan misschien te veel ruimte is op het bord (met 3 of 4 is er vaak aan het eind een leuke krapte in plekken om te bouwen), en anderzijds ook vanwege de interactie: het is leuk om hier samen te werken met speler A, en daar een wederzijds voordeel te hebben met speler B. Op het moment dat je met z'n tweeën bent wordt het spel meer een zero-sum-game waarin misschien elke mini-samenwerking meer afgewogen wordt. Klinkt voor mij persoonlijk in ieder geval minder leuk.

[Lord Leuber]

Ik heb de nodige potjes B:L gespeeld en altijd met twee. Eerst met afdekken van locaties maar inmiddels heb ik daar het specifieke 2P bord erbij. Eens met eerdere commentaren; bij mij is dit spel ook een grote favoriet. Interactie is inderdaad een race om bepaalde plekken, maar je maakt ook zeker gebruik van elkaars spullen, waar de ander dan voordeel van heeft. Dat levert dan de leuke vraag op: ga ik hier bouwen, maar dan moet ik de tegel van de ander gebruiken, die dan omdraait en punten gaat scoren, of op die minder gunstige locatie, maar dan gebruik ik mijn eigen tegel. Regels van deze (oude editie B:L) zijn wel wat beroerd geschreven, waardoor we bijna elk spel het gevoel hadden dat we ergens iets fout hadden gedaan, maar volgens mij is dat met die nieuwe edities beter. Ook 1x B:B met twee gedaan: inderdaad ook leuk, redelijk vergelijkbaar, maar misschien wel iets complexer, voor mijn gevoel. In die zin zou ik nu aangeven dat ik B:L cleaner vind, maar misschien zou dat kunnen veranderen als ik meer B:B zou spelen (wat voorlopig nog niet veel gaat gebeuren vrees ik).

Nu is dit natuurlijk weer een leuk dilemma voor Pura: als Leuber het leuk vind, is het misschien toch te tergend?

[Pura Vida]

Zo dan, dan zijn mooie inhoudelijke reacties, zeg! Jullie antwoorden zijn behoorlijk consistent en helpen enorm. Ja, ook die van jou, Leuber!

Een paar reflecties.

De hoge complexiteit is geen doel op zich maar ook geen probleem voor ons. Als je Gaia Project in de vingers hebt, dan is geen enkel spel nog een probleem, denk ik.

Het logistieke wat jullie allemaal noemen, spreekt ons aan. Ikzelf hou daarbij wel van economische spelletjes met een plannings- en race aspect.  Mijn vrouw minder, trouwens (ik krijg Concordia maar heel moeilijk op tafel de laatste tijd).

De mate van interactie is goed beschreven door jullie, daar heb ik echt wat aan. Ik zie het voor me. Lijkt behoorlijk aan te sluiten bij wat wij willen: niet al te direct maar wel belangrijk. Wat me vooral leuk lijkt is dat je elkaars bouwsels dus kunt gebruiken. Met wederzijds voordeel.

Over B:B als tweepersoons zijn de meningen niet helemaal gelijkluidend. Dat is nog even twijfelen dus, want we zullen dit spel toch echt vooral met twee spelen voorlopig.

Ik twijfel ook nog een beetje over de somberte van het speelbord. Maar dat terzijde. Die doos is dan wel weer prachtig. Nou ja, ik sudder nog even door.

Dank allemaal. Gaaf hoor, zo'n forum!

[Ugur]

Succes met sudderen!

Nog ter overweging: de originele versie van Brass Lancashire (gewoon nog 'Brass' geheten) kun je tegenwoordig regelmatig voor een behoorlijk prikkie (rond de €15) tweedehands oppikken. Dat zou dan een vrij goedkope manier zijn om een paar keer te testen of het systeem jullie bevalt (en met 2 spelers), en als dat zo is kun je met een gerust hart voor de grote nieuwe Brass Birmingham gaan.

[Nautilus]

[quote=
We spelen vaak in gezinsverband, maar genoemde favorieten komen vooral met ons tweeën 's avonds laat op tafel. Interactie mag er zijn, maar te hard hoeft van ons niet. Liever nog dat je elkaar kunt gebruiken zonder elkaar alleen maar dwars te zitten. Economie opbouwen is wel aan ons besteed, het fenomeen van arbeiders neerzetten wat minder. Combo's en zoeken naar kettingreacties en multipliers helemaal top (voor wie niet, hè?). O ja en de herspeelbaarheid moet top zijn. TM, GP en S halen allemaal de 100+ hier.
[/quote]

Dit somt Brass Birmingham op. Heb het spel sinds vorig jaar meerdere malen gespeeld en het is een zeer goed spel.
Tip: Wingspan

[sinead]

Tip: Wingspan

Ik weet niet of Pura Vida veel heeft aan deze tip...

[Pura Vida]

Tip: Wingspan

Ik weet niet of Pura Vida veel heeft aan deze tip...

op zich niet inderdaad, maar eigenlijk is het wel leuk natuurlijk en treffend dat Nautilus op basis van mijn vraag met precies die tip komt. Dank dus, goed spel inderdaad! Én een + voor B:B kennelijk...

Ugur: heb daar inderdaad ook aan gedacht en al een zoekopdracht staan op MP. Komt geen Lancashire voorbij laatste tijd. Ach, bij GP/TM ging het ook andersom bij ons en daar hebben we geen spijt van gekregen.

[MikeBzonderpuntje]

Sowieso is Brass een goed spel, een van mijn oude favorieten van Martin Wallace. Zeker als je de nieuwe versie aan de donkere kant vind ben ik het helemaal eens met Ugur: check de originele Brass, die is vaak goedkoop te krijgen en heeft veel lichter artwork.

Als ik kijk naar je lijstje favorieten zoek je dus iets pittigs waarbij je "opbouwt" in technologie, en uit je commentaar uit Barrage maak ik op dat al te directe confrontatie ook weer niet de bedoeling is. Kortom, pittige euro met veel keuze's. En als het kan mooi uitgevoerd (wellicht dat je daarom de originele Brass niet mooi genoeg vindt?)

Zelf ben ik ook niet dol op worker placement (Stone Age is echt niet mijn ding bijv.), maar er zijn desondanks de nodige spellen waarbij het me niet stoort, dus wie weet:
Heb je Anachrony of Vindication al overwogen? Allebei prachtig uitgevoerde spellen waarbij een opbouw in mogelijkheden zit, die niet super confronterend zijn. Anachrony heeft wel een "worker placement" mechanisme erbij, maar wel veel mogelijkheden. Ook Underwater Cities zou je kunnen overwegen, dat heeft ook een fijne mogelijkheid tot uitbouwen qua routes en "tech". Weliswaar ook met een soort van worker placement ding erbij, maar ook niet zo beperkend als bij een "standaard" worker placement.

Ik neem aan dat je al gekeken hebt naar de spellen van Shem Phillips? Allemaal mooi vormgegeven euro's, waarbij zijn pittigere spellen lekker uitdagend zijn. Circadians: First light is mijn favoriet om met twee te doen, en ik vermoedt dat Viscounts of the Western World ook goed zal werken met twee.

Als je echt op een pittige manier je hersens wilt laten werken op een strategisch economisch opbouwspel is Clinic een aanrader. Het basisspel is al best uitdagend, en met alle uitbreidingen die er zijn en aankomen kun je het spel eindeloos varieren.

Al deze spellen zijn goed om met zijn tweetjes te doen, waarbij ik Vindication wel iets liever met meer doe.

[Mr Jummy]

Brass is een topspel, maar niet zozeer met twee. Dat geldt ook voor Vindication en Barrage trouwens.

Ik sluit me aan bij het advies voor underwater cities en ook anachrony is top. Je zou ook kunnen kijken naar de T serie, tekhenu vind ik persoonlijk wel goed met twee of misschien Tzolkin? Cooper island is ook wel een pittige uitdaging, maar mist wel wat interactie naar mijn mening.

[Pura Vida]

Anachrony: staat al sinds verschijnen op mijn lijst. Geraakt echter nooit bovenaan gek genoeg. Ziet er wel gaaf uit allemaal.
Tzolkin: idem. Zo'n topper die we gewoon hebben gemist. En dan maar laten zitten verder.
Underwater Cities: al een tijdje terug afgevallen. Waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien omdat ik het benauwd krijg van de titel?

B:B staat er ook op nu. Tenzij B:L tweedehands voorbij komt.

[Edwin84]

Lastig als je werkers plaatsen een minpunt vindt.

Friesche Velden doet het bij ons goed en daar kun je uit veel opties kiezen in je beurt. Zelfde met (a feest for) Odin.

Andere zware titels die we erg leuk vinden zijn Teotihuacan en Maracaibo.
Deze hebben veel opties in de variabele opzet met kaarten, tegels etc die beschikbaar komen in het spel en net als bij Gaia bieden zemook verschillende opties van tegels die je een manier van scoren bieden die niet elk potje terugkomt.

[Pura Vida]

Lastig als je werkers plaatsen een minpunt vindt.

Valt mee hoor we hebben best wat werkers spellen staan die ik erg goed vind. Alleen echt vaak spelen doen we ze niet.

Friesche Velden doet het bij ons goed en daar kun je uit veel opties kiezen in je beurt. Zelfde met (a feest for) Odin.

Friesche Velden in huis. Fantastisch spel. Maar ook weer: niet vaak ofzo. En Odin vind ik veel teveel Rosenberg. Daar had wel wat in geschrapt mogen worden van mij.