Na de stop namen we de tijd om even rond te wandelen, zodat we de volledige beurs gezien hadden. Bij Oink waren de twee demotafels bezet. We kochten het laatste exemplaartje van
Scout, zodat we deze genomineerde voor Spiel des Jahres thuis kunnen testen.
Bij Abacus wilden we
Die wandelnden Türme testen, maar die was bezet. Dan maar bij Kosmos gestopt voor enkele lichte dingen.
High Score is een dobbelspel van 2021. Het spelletje was ons vorig jaar ontgaan, maar het leek ons de moeite om het een kans te geven. Het doosje bevat 7 dobbelstenen (1 tot 5 en spiraal). Elke ronde wordt er een nieuwe kaart open gedraaid die een uitdaging biedt. Op de kaart zie je de waarde van de spiraal tijdens deze ronde, wordt aangegeven hoe (vaak) er gedobbeld mag worden en wat de uitdaging is (bv. alle paartjes van gelijke dobbelstenen worden opgeteld en de som wordt verminderd met de waarde van de rest van de dobbelstenen). Diegene die in de ronde het hoogste scoort, krijgt 3 punten, de tweede 2 en de derde krijgt nog 1 punt.
High score biedt datgene wat je van een dobbelspel verwacht: een stevige portie geluk die je kan uitdagen met een beetje kansen berekenen. Goed voor een klein half uurtje speelplezier. Ik ben fan, maar ik vermoed dat dit kleinood nooit in een Nederlandstalige versie op de markt komt.
Nog bij Kosmos namen we tijd voor wat arbeid in de mijnen in
My gold mine. Het spel is ook van 2021, maar het was ook hier de eerste keer dat we het spelletje speelden.
In
My gold mine draaien de spelers kaarten van twee stapels. Ofwel kiezen ze een kaart van de graafstapel ofwel van de vluchtstapel. Als je graaft heb je kans op goudklompjes, maar kan je ook de draak dichterbij laten komen. Als je vlucht, kan je één of twee velden dichter bij de uitgang komen of kan je plaatsen wisselen met een andere speler. Als je in de grot ingehaald wordt door de draak, verlies je alles. Als je de uitgang bereikt, krijg je goudklompjes afhankelijk van wat je opgegraven hebt.
My gold mine met 4 spelers kon ons zeker bekoren. Een heerlijke
push-your-luck die misschien iets te familievriendelijk is (de draak haalde ons geen enkele keer in). Ik kan mij voorstellen dat dit spel met 6 spelers wel wat meer tandengeknars kan opleveren. Ook hier zag ik nog niets verschijnen over Nederlandstalige edities. Van mij zou het mogen…
We waren eigenlijk naar Kosmos gegaan voor
My City: Roll & Write. Na onze kennismaking met de vorige spelletjes, was er plaats vrijgekomen voor een rondje dobbelen in de My City sfeer.
Voor wie
My City kent, brengt het R&W spel niets nieuws. De spelregels zijn meteen duidelijk. In dit spel worden de vormen die geplaatst moeten worden, bereikt door twee dobbelstenen die aan elkaar gepast worden. Alle spelers vullen dit in op hun scoreblad. Van zodra iedereen uit het spel gestapt is, worden er punten geteld.
In het doosje zit een groot blok met scoreblaadjes die, net zoals de grote broer, een groei in mogelijkheden en moeilijkheden in het spel brengen.
Ben je fan van
My City? Aarzel niet om
My City: Roll & Write te kopen. Er zit iets minder diepgang in het spel, maar het speelt zeer vlot weg. De keuzes die je telkens moet maken, zorgen voor een mooie spanningsboog. Volgens mij is het niet de vraag of maar wel wanneer 999 Games deze op de markt zal brengen. Iets anders zou me verbazen.
Op Spiel Doch is er een geweldige uitleenbalie. Je kan er alle toppers van dit jaar in meerdere exemplaren terugvinden. Daarnaast liggen er nog een massa succestitels van de voorbij jaren.
Mijn speelvrienden besloten om daar twee spellen (Die wandelnden Türme en The Border) zelf te bestuderen terwijl ik even de tijd nam voor een babbel met Stefan Wegner die
Carnegie uitlegde bij Quined.
The Border is een verzorgde R&W van NSV. Het spel past in de lijn van
Träxx maar werkt hier met dobbelstenen.
In een speelbeurt dobbelt de speler tot drie keer. Op dat moment vult de speler aan beurt alle dobbelstenen in die hij zelf kan gebruiken. De andere spelers mogen al de rest invullen.
De speler aan beurt heeft wel te maken met een heel belangrijke voorwaarde: bij het invullen van een kleurenrij, moet de hele rij ingevuld worden (2 tot 5 aansluitende velden). De andere spelers mogen de dobbelstenen om het even waar invullen, op voorwaarde dat het veld dat ze invullen, grenst aan een veldje dat al ingevuld staat.
Bij het aankruisen proberen de spelers om gebieden helemaal in te sluiten (The Border, weet je wel) en scoren daarvoor punten. Het spel eindigt als een speler 7 gebieden omsloten heeft.
The Border is aangenaam spelen, maar het heeft één groot nadeel: als je bij het dobbelen niets kan invullen, dan krijgen de andere spelers jouw volledige worp. Ik had het twee keer voor, zodat ik bij het einde van het spel niet één punt kon scoren. Een groot nadeel, als je het mij vraagt. De bestraffing voor een mislukte worp is te groot.
White Goblin Games is voorlopig niet van plan om deze titel naar de Nederlandstalige markt te brengen..
Die wandelnden Türme wekte mijn interesse omdat het een Kramer / Kiesling titel is. In het spel proberen de spelers de raventoren te bereiken met hun tovenaars. Maar de torens waarop ze staan, bewegen eveneens.
In een speelbeurt kan de speler twee kaarten uitspelen. Met die kaarten kan je torens verplaatsen of jouw tovenaars. De kaart geeft aan of je een vast aantal plaatsen beweegt of dat je ervoor moet dobbelen. In de loop van het spel kan je ook onder een toren terechtkomen. Dat levert een bonus op: één van jouw flessen wordt gevuld met een toverdrankje. Het is wel zaak om te onthouden waar jouw tovenaars onder een toren verdwenen zijn om die later weer tevoorschijn te halen.
Dit is een eenvoudig en knap strategisch spelletje. Het past een beetje in de lijn van
That’s Life. Het zal waarschijnlijk nooit de verkooptoppen bereiken van deze laatstgenoemde, maar ik raad je aan om het spel een kans te geven als je houdt van korte en degelijke familiespellen zonder complexe spelregels.
Na 16u liep de Messe al flink leeg. Geen probleem om een vrije tafel te vinden bij
Old London Bridge. In dit spel bouwen spelers een nieuwe brug over de Thames in London. En die brug moet volgebouwd worden met huizen. Iedereen probeert zo gunstig mogelijk huizen te bouwen. Daarvoor wordt een eenvoudig biedsysteem gebruikt. Elke speler speelt een kaart (waarde 0 tot 4) uit. De speler die het meeste geboden heeft, mag als eerste een gebouw kiezen. Je krijgt 1 tot 3 punten afhankelijk van de waarde op dat moment en de voordelen van het gebouw. Dat kan zijn: nieuwe biedkaarten, verhogen op een militair spoor (of wat het ook is), verhogen op het kerkspoor of geld winnen. Dit hangt af van het gebouw dat je kiest en de schildjes boven de gebouwen die je al op de brug hebt gebouwd. De twist zit er in dat een nieuw gebouw altijd een lager huisnummer moet hebben dan het vorige gebouw. Lukt dat niet meer, dan kan je een parkje bouwen of een bestaand gebouw vervangen door een nieuw. Het is altijd beter als dit niet hoeft…
Old London Bridge is bijzonder fraai uitgegeven, maar eigenlijk gaat het om een zeer eenvoudig biedspel. De keuze die je telkens moet maken: bied ik zwaar door om te krijgen wat ik wil of ben ik tevreden met een wat minder gebouw met het risico dat ik later in ademnood kom met mijn handkaarten of huisnummers? Fijn spel, maar vooral een goed familiespel met matige diepgang.
Er bleef nog wat tijd over voor iets kleins. We kozen nog maar eens voor dobbelplezier bij moses.de met het spelletje
Namaste. Het auteursduo Bernhard Lach en Uwe Rapp kon ons in het verleden al blij maken met dobbelspellen zoals
Kruiswoord en
Qwinto. Met
Namaste lukt dat ook.
De speler aan de beurt moet dobbelen met een blauwe dobbelsteen. Verder mag er gekozen worden om 1, 2 of 3 witte dobbelstenen mee te rollen. Op de dobbelstenen staan de waardes 2, 3, 4, 5, 6 en 1/7. Bij die laatste mag je zelf kiezen of je 1 of 7 bij de worp telt.
De speler aan de beurt vult de som van alle dobbelstenen in. De andere spelers vullen alleen de som in van de witte dobbelste(e)n(en). Het scoreblad toont een raster van rijen en kolommen die gaan van 1 tot 7 velden. Van zodra een complete rij of kolom ingevuld is, scoor je voor die rij.
Namaste is een dobbelspel
pur sang. Je beproeft jouw geluk door bij elke zet een keuze te maken die de rest van het spelletje beïnvloedt. Later vervloek je die keuze of je geniet omdat alles netjes uitkomt zoals je gepland had.
Het spel staat op de radar van Tucker’s Fun Factory. De kans bestaat dat het volgend jaar verschijnt in een Nederlandstalige uitgave.
Intussen was het 17u45. De meeste standhouders waren al een tijdje aan het opruimen. Je verwacht dit eigenlijk niet als bezoeker, maar het valt volkomen te begrijpen. Tijd voor ons om de rit naar huis aan te vatten. We speelden 12 spellen, waarvan eentje twee keer. Niet slecht, maar het was vooral licht spul dat we testten.
