Je hebt de job van je leven. Je bent namelijk een undercover spion, een geheim agent dus. Zeg maar, James Bond. Of Anna Chapman. Whatever. Je mag voor jouw werk naar het buitenland en dat is het belangrijkste. Op kosten van de staat dan nog. Met die stijgende energieprijzen, altijd meegenomen. Goed, je moet op zoek, daar ergens in het buitenland, naar jouw handlanger, jouw soulmate, jouw partner in crime. Kortom een volslagen onbekende die hetzelfde werk als jij doet. Het leuke is dat je die leukerd moet vinden tijdens de carnavalsweek, een week waarin iedereen zich als iemand anders voordoet. Ja, het moet toch een beetje uitdagend zijn, nietwaar. Vind dus die handlanger vooraleer je door de lokale inlichtingendienst bij de lurven wordt gevat.
Doel van Wink is om, zonder gezien te worden, te communiceren (via knipogen) met jouw handlanger. Elke beurt probeert een speler een handlanger te ontdekken. Slaagt hij hierin dan krijgen beide spelers (de speler die aan de beurt was en de gevonden handlanger) een punt. Onderschept iemand een geheim verbond tussen twee andere spelers dan ontvangt die speler twee punten. Wie op het einde van het spel de meeste punten heeft, wint Wink.
Wink bestaat uit tweemaal 36 agentenkaarten (de achterzijde van elke set heeft een andere kleur), 32 inlichtingendienstkaarten, 8 spionnenkaarten in acht verschillende kleuren en 8 spionnenpionnen (leukste woord van de eeuw, geef toe spionnenpionnen) eveneens in 8 verschillende kleuren.
Ieder speler kiest een spionnenkaart en ontvangt de spionnenpion (blijft een leuk woord) in dezelfde kleur. De speler legt zijn kaart open voor zich neer, zodat iedere speler goed ziet wie met welke kleur speelt. De agentenkaarten worden op basis van de kleur op de achterzijde in twee stapels verdeeld. Bij 4 of 6 spelers worden alle kaarten gebruikt. Bij 5 of 7 spelers wordt de kaart met nummer 36 uit de beide stapels verwijderd. Bij 8 spelers verdwijnen de kaarten met nummers 33,34, 35 en 36 uit beide stapels.
De agentenkaarten van één van de stapels worden willekeurig open op de tafel gelegd. Zij vormen de menigte. Daarna worden de agentenkaarten van de andere stapel geschud en gedekt verdeeld over de spelers. Iedere speler ontvangt evenveel kaarten. De ontvangen kaarten worden op de hand genomen. Daarnaast ontvangen alle spelers vier inlichtingendienstkaarten (duidelijk een minder leuk woord dan spionnenpionnen).
Ok, we zijn klaar om erin te vliegen. Er wordt een startspeler gekozen, daarna zijn de spelers met de klok mee aan de beurt. Wie aan de beurt is, zet zijn pion op één van de agentenkaarten die open op tafel liggen. De speler roept luidop het nummer van de gekozen kaart (bijvoorbeeld “ik roep agent 24 op”). Een speler mag nooit zijn pion op een kaart zetten die gelijk is aan één van de kaarten in zijn hand of op een kaart waarop al een pion van een andere speler staat.
Hiermee eindigt de beurt van de actieve speler en is het aan de volgende speler om zijn actie te doen. De speler die de opgeroepen agent in zijn hand heeft, is de gezochte handlanger en moet dit nu proberen duidelijk te maken (knipogen) aan de speler die de agent opriep. De speler die de handlanger opriep, moet hem proberen te vinden ten laatste als hij weer aan de beurt is. Als hij weer aan de beurt is, moet die speler namelijk zijn pion verplaatsen en gaat hij op zoek naar een andere handlanger. Een belangrijke regel is wel dat een andere speler niet naar een speler mag knipogen die zijn handlanger niet is.
Als een speler vermoedt te weten wie zijn handlanger is, dan mag hij, als hij weer aan de beurt is en vooraleer hij zijn pion verplaatst, de speler noemen waarvan hij denkt dat hij zijn handlanger is. Als de actieve speler gelijk heeft, ontvangen beide spelers (handlanger en actieve speler) een punt. De actieve speler neemt de kaart op tafel waarop zijn pion staat, de handlanger legt de kaart uit zijn hand voor zich neer. Iedere agentenkaart is één punt waard.
Als de speler ongelijk heeft en een verkeerde handlanger aanduidt, dan wordt de kaart op tafel omgedraaid en is die agent uit het spel. De correcte handlanger legt de agentenkaart gedekt voor zich neer. Hij scoort geen punt, de gedekte kaart telt enkel als spelers op het einde ex-aequo eindigen.
Als een andere speler ontdekt dat een handlanger naar een bepaalde speler knipoogt, kan die speler het spel onderbreken. Hij noemt de speler die knipoogde en vermeldt het nummer van de agentenkaart die de handlanger volgens hem in zijn handen heeft. (bijvoorbeeld de pion van speler X staat in de menigte op kaart 25, speler y heeft de kaart van agent 25 in zijn hand en knipoogt naar speler X. Speler Z ziet dit en zegt: “Ik denk dat speler Y kaart 25 in zijn handen heeft.”). Klopt de beschuldiging dan legt de speler die de beschuldiging uitte, één inlichtingendienstkaart voor zich neer. Daarna ontvangt hij beide agentenkaarten met het genoemde nummer. Dit zijn voor hem twee punten.
Als de beschuldiging niet klopt, legt de beschuldigende speler een inlichtingendienstkaart in de doos af. Omdat iedere speler maar over vier van die inlichtingendienstkaarten beschikt, kan hij dus maximaal viermaal iemand beschuldigen. In een spel met vier spelers is het niet toegestaan om na een verkeerde beschuldiging een andere speler te beschuldigen met betrekking tot dezelfde agentenkaart. Ieder niet gebruikte inlichtingendienstkaart levert op het einde van het spel ook nog een punt op.
Het spel stopt als een speler geen agentenkaarten meer in zijn hand heeft of als alle agentenkaarten in de menigte zijn genomen of omgedraaid. De spelers tellen hun verworven agentenkaarten en niet gebruikte inlichtingendienstkaart (1 punt per kaart) op. Wie de meeste punten heeft, wint. Bij een gelijkspel wint van de gelijkspelende spelers de de speler die de meeste inlichtingendienstkaarten voor zich heeft liggen. Is de stand dan nog gelijk, dan wint de speler met de meeste gedekte agentenkaarten.
Copyright Ludus Mundi
Beste spelliefhebber, Wink is een partyspel. Niets meer of minder. Met andere woorden, met het juiste gezelschap dat in de juiste stemming is, is dit een vermakelijk tussendoortje dat voor een klein halfuurtje spelplezier zorgt. Hoe groter het aantal spelers hoe leuker.
De eerste beurten is het vrij normaal dat spelers hun handlangers niet vinden. Iedereen zit namelijk naar iedereen te staren. En dan blijkt dat onopgemerkt knipogen niet zo vanzelfsprekend is. Spelers kunnen ook een ander signaal afspreken, mocht blijken dat knipogen te opvallend of te moeilijk is.
In een van onze spelbeurten was er wel wat onenigheid toen bleek dat een speler geknipoogd had naar een andere speler om die in verwarring te brengen. Hij vond dat dat moest kunnen, iemand op een dwaalspoor zetten. Jammer genoeg, zit er geen “de mol-gehalte” in Wink. De spelregels zijn daar heel duidelijk in. Geen mollen of saboteurs in Wink toegelaten!
De Nederlandse Wink is een heruitgave van een oudere versie, met nieuw grafisch werk en een nieuw thema. De spelregels zijn ongewijzigd. Goed, kort en krachtig. Een leuk partyspel dat in een groep met gelijkgestemde zielen voor de nodige hilariteit kan zorgen. Een kniesoor en alles is om zeep.
- Wink (999 Games, 2022)
- Auteur: Friedhelm Krahwinkel
- Artwork: Stivo
- 4-8 spelers vanaf 8 jaar
- 30 minuten
- https://www.999games.nl/wink.html
- Adviesprijs: 15,99 euro