Spellengek recenseert: It's a Wonderful Kingdom

[Peter Hein]

Toen ik It’s a Wonderful World voor het eerst speelde was ik direct enthousiast: een doorgeefspel zoals 7 Wonders, maar dan met net iets meer pit en gepuzzel. Het was zelfs met twee spelers prima te doen. Toen het, net als 7 Wonders, een tweepersoonsvariant kreeg was mijn interesse dus groot. Zou It’s a Wonderful Kingdom ook nog weer een tikje leuker zijn dan 7 Wonders Duel?


(Klik op de afbeelding om verder te lezen)

[Pura Vida]

Ik wil je mooie cliffhanger natuurlijk niet verklappen, maar ik ben blij dat ik Wonderful Kingdom nooit heb aangeschaft. Helder stuk.

[maxitaxi777]

Volledig eens met je mening; ook zonder te spoilen .

[Peter Hein]

Ik had erg veel verwachtingen en heb lang geprobeerd het leuk te blijven vinden, maar dat is me nooit gelukt. Heel jammer.

[Pura Vida]

Ik had erg veel verwachtingen en heb lang geprobeerd het leuk te blijven vinden, maar dat is me nooit gelukt. Heel jammer.

Jammer inderdaad en herkenbare teleurstelling. Maar het heeft ook iets positiefs: je hebt weer vergelijkingsmateriaal voor je eigen onderscheidingsvermogen (niet dat ik daaraan twijfel trouwens). Als alles alleen maar mooi is, of goed, dan doet niks er meer toe. Elk slecht spel maakt andere beter.

[maxitaxi777]

Ik had erg veel verwachtingen en heb lang geprobeerd het leuk te blijven vinden, maar dat is me nooit gelukt. Heel jammer.

Jammer inderdaad en herkenbare teleurstelling. Maar het heeft ook iets positiefs: je hebt weer vergelijkingsmateriaal voor je eigen onderscheidingsvermogen (niet dat ik daaraan twijfel trouwens). Als alles alleen maar mooi is, of goed, dan doet niks er meer toe. Elk slecht spel maakt andere beter.

Daar ben ik het mee eens! En in het verlengde daarvan, snap ik niet dat mensen (waaronder bepaalde reviewers) alles tussen de 5 (meestal 6) en de 9 beoordelen. Waar zit dan uiteindelijk nog het onderscheid? Zeker als je alleen van gehele getallen gebruik maakt...

Niet dat ik beweer de waarheid in pacht te hebben hoor, maar ik gebruik wel de volledige schaal van 1 tot 10. Of heeft dat wellicht te maken met “de volgende keer nog eens een review exemplaar opgestuurd krijgen”?

[Peter Hein]

Daar ben ik het mee eens! En in het verlengde daarvan, snap ik niet dat mensen (waaronder bepaalde reviewers) alles tussen de 5 (meestal 6) en de 9 beoordelen. Waar zit dan uiteindelijk nog het onderscheid? Zeker als je alleen van gehele getallen gebruik maakt...

Niet dat ik beweer de waarheid in pacht te hebben hoor, maar ik gebruik wel de volledige schaal van 1 tot 10. Of heeft dat wellicht te maken met “de volgende keer nog eens een review exemplaar opgestuurd krijgen”?

Klassieke rapportcijfers heb ik altijd onnodig gevonden, omdat ik het nut niet inzie van een grote range aan 'onvoldoendes'. Als een spel niet leuk is, is het niet leuk. Of je het dan een 3 of een 5 geeft, of nog iets anders, maakt dan niet zoveel meer uit. Ik gebruik dan ook al jaren een schaal van vijf pionnen, maar met de kennis van nu had ik er vier van gemaakt.

Wat de hoge cijfers betreft: dat is eigenlijk heel logisch. In het enorme aanbod van nu is het makkelijk om spellen uit de weg te gaan die je niet zo leuk lijken, alternatieven genoeg. De kans is dan groot dat de spellen die je wel speelt minimaal een 6 zijn (op een schaal van 1-10), maar meestal hoger. Zo werkt het bij mij wel. Op de incidentele tegenvaller na speel ik de spellen die ik niet echt leuk vind lang niet genoeg om er een gefundeerde recensie over te schrijven.

[maxitaxi777]

Daar ben ik het mee eens! En in het verlengde daarvan, snap ik niet dat mensen (waaronder bepaalde reviewers) alles tussen de 5 (meestal 6) en de 9 beoordelen. Waar zit dan uiteindelijk nog het onderscheid? Zeker als je alleen van gehele getallen gebruik maakt...

Niet dat ik beweer de waarheid in pacht te hebben hoor, maar ik gebruik wel de volledige schaal van 1 tot 10. Of heeft dat wellicht te maken met “de volgende keer nog eens een review exemplaar opgestuurd krijgen”?

Klassieke rapportcijfers heb ik altijd onnodig gevonden, omdat ik het nut niet inzie van een grote range aan 'onvoldoendes'. Als een spel niet leuk is, is het niet leuk. Of je het dan een 3 of een 5 geeft, of nog iets anders, maakt dan niet zoveel meer uit. Ik gebruik dan ook al jaren een schaal van vijf pionnen, maar met de kennis van nu had ik er vier van gemaakt.

Wat de hoge cijfers betreft: dat is eigenlijk heel logisch. In het enorme aanbod van nu is het makkelijk om spellen uit de weg te gaan die je niet zo leuk lijken, alternatieven genoeg. De kans is dan groot dat de spellen die je wel speelt minimaal een 6 zijn (op een schaal van 1-10), maar meestal hoger. Zo werkt het bij mij wel. Op de incidentele tegenvaller na speel ik de spellen die ik niet echt leuk vind lang niet genoeg om er een gefundeerde recensie over te schrijven.

Klassiek of niet, ook voor een 5 sterren/pionnen schaal blijft mijn punt staan. Wat heeft het voor zin als er bijv nooit een 1 of 2 wordt uitgereikt? Specifiek in jouw geval: zou je op een 4 pionnen schaal ooit 1 pion hebben uitgereikt? Net als dat spellen leuker dan een ander of zelfs fantastisch kunnen zijn, zijn sommige spellen ook gewoon bagger. Waarom zou het er niet meer toe doen, aan deze kant van de waarderingsschaal? Al is het om anderen mogelijk te behoeden.

Voor het schrijven van een recensie helpt vaker spelen ongetwijfeld voor een uitgebreider verhaal, maar de richting die een spel op gaat is voor mij zo goed als altijd na één potje wel duidelijk hoor. Juist omdat er zo’n enorm aanbod is, moet een spel tijdens de eerste play overtuigen, of in elk geval smaken naar een tweede kans (in het geval van twijfels). Ik ga simpelweg geen tijd meer steken in iets wat matig smaakt, of het nou een eerste potje is of niet. Maar ieder zijn/haar methode uiteraard.

[Pura Vida]

Ik zie een mooie 'normaalverdeling' bij Peter Hein hoor. Best veel 2-en en 4-en te tellen.

[maxitaxi777]

Ik zie een mooie 'normaalverdeling' bij Peter Hein hoor. Best veel 2-en en 4-en te tellen.

Mijn verhaal gaat helemaal niet over Pieter in het bijzonder. De enige concrete vraag aan hem is of hij bij zijn “met de kennis van nu” 4 pionnen schaal ooit 1 pion zou geven.

Pura Vida, ik nodig je (net als ieder ander hier) uit inhoudelijk in te gaan op het punt wat ik maak; lijkt me interessant voer voor een discussie!

[Pura Vida]

Ik zie een mooie 'normaalverdeling' bij Peter Hein hoor. Best veel 2-en en 4-en te tellen.

Mijn verhaal gaat helemaal niet over Pieter in het bijzonder. De enige concrete vraag aan hem is of hij bij zijn “met de kennis van nu” 4 pionnen schaal ooit 1 pion zou geven.

Pura Vida, ik nodig je (net als ieder ander hier) uit inhoudelijk in te gaan op het punt wat ik maak; lijkt me interessant voer voor een discussie!

Ik begrijp je geloof ik niet, sorry. Ik dacht juist inhoudelijk op je punt in te gaan. Laat ik het op mezelf betrekken: In de normaalverdeling van mijn eigen waarderingen zijn er genoeg enen en tweeën te vinden, en ook enkele tienen. De meeste komen op 6, 7 of 8. De matige op 4 of 5. En bijna overal schrijf ik iets bij, ooit deed ik dat voor mezelf en intusen ook hier (en op BGG). Tegenvallende spellen speel ik wel iets minder, om bekende reden. En een uitgebreid stukje krijgen die al helemaal niet. Maar waardevol zijn die waarderingen dus wel. Voor mezelf in elk geval. Want zoals ik al zei: als alles mooi is, heeft dat woord geen betekenis meer.
En dan zijn er nog spellen die ik niet eens probeer, omdat mensen die ik serieus neem die spellen maar niks vinden. Die waardeer ik niet uiteraard. Zoals It's a wonderful Kingdom. Ik probeer een beetje terug on topic te forceren.

[JeVo]

Ik snap je stelling dat er ook spellen met een één of twee als waardering zijn, maar ik snap ook het punt van de reviewers dat ze die nooit reviewen.

Volgens mij heeft de hoofdredacteur van spel! Dat eens uitgelegd.
Heel Vroeger kon je in een jaargang van spel! of spielbox alle nieuwe spellen van dat jaar bespreken.
(Heel lang geleden).
Dan krijg je ook tweeën en drieën als waardering.

Maar nu er zoveel aanbod is en zo weinig tijd/ruimte om spellen te beschrijven, laat je het wel uit je hoofd om slechte spellen te bespreken. Die tijd kun je veel beter besteden aan spellen die wel de moeite waard zijn.
Daarom heb ik in de papieren editie van spel! volgens mij nog nooit een onvoldoende als waardering gezien.

Ik zou mijn tijd en ruimte ook niet spenderen aan een superdeluxe gaaf gekleurde nieuwe versie van boterkaasen eieren, want het blijft een suf niet te winnen spel.

[Peter Hein]

Mijn verhaal gaat helemaal niet over Pieter in het bijzonder. De enige concrete vraag aan hem is of hij bij zijn “met de kennis van nu” 4 pionnen schaal ooit 1 pion zou geven.

Absoluut. Alles wat ik nu 1 of 2 pionnen geef zou dan 1 pion krijgen. Dat cijfer krijgen alle spellen die ik niet leuk vind om te doen. Het onderscheid tussen ‘niet leuk’ en ‘verschrikkelijk’, wat nu de losse omschrijving is van 2 respectievelijk 1 pion vind ik niet zo relevant meer, want in beide gevallen wil ik het niet spelen.

Alleen voor Roborally zou ik een uitzondering kunnen maken. Die monstruositeit verdient op iedere schaal nul pionnen/sterren/enz.

[Iris_]

Pas één keer gespeeld, dus misschien komt de frustratie pas na meerdere potjes, maar ik ben gecharmeerd van deze variant. Kan het tippen aan It's a wonderful world? Nee, daar is IAWW te gestroomlijnd voor.

Deze variant is complexer, omdat je met nog meer factoren rekening moet houden. Een plan maken met de kaarten in je hand is lastig, maar je kan wel tactische keuzes maken m.b.t. de kaarten die op tafel liggen, inclusief de kaarten die een medespeler neerlegt.

Juist het gedachtespelletje om ervoor te zorgen dat jezelf de juiste kaarten krijgt, maakt het spel interessant. De directe interactie spreekt mij ook aan. Ons eerste spel nam wel meer tijd in beslag dan IAWW en dat zal denk ik blijvend zijn.

[Lord Leuber]

Ik heb het al eens meer gezegd, maar wat mij betreft blijft een cijfer (1-10, 5 pionnen, etc.) op zichzelf nietszeggend bij een spellenbeoordeling, tenzij:

En dan zijn er nog spellen die ik niet eens probeer, omdat mensen die ik serieus neem die spellen maar niks vinden.

Dan wel, omdat je de smaak van de reviewer kent en die kunt koppelen aan jouw smaak (hetzij overlap, hetzij juist niet). Blijft op zich riskant, want de overlap zal meestal toch ook niet 100% zijn.

Anders is het lastige van cijfers bij spellen dat er een sterk subjectieve schaal van de beoordelaar in zit, die je dus moet kennen om het cijfer te plaatsen. Want objectief is Wingspan luxer en kleurrijker uitgevoerd dan Hanze, maar subjectief vind ik de laatste leuker en krijgt de eerste van mij een lager cijfer. Is het dan een slecht spel? Nee, natuurlijk niet. Ik wil hier best zeggen dat Wingspan een goed spel is. Het is alleen niet mijn smaak, een smaak waarmee ik in de minderheid ben, en dat is helemaal niet erg.

Het lastige is natuurlijk dat in de cijfers, maar ook in de begeleidende tekst, bij spellenbeoordelingen heel vaak (omdat dat ook heel makkelijk gaat) objectieve en subjectieve beoordelingen door elkaar gebruikt worden, ook door mij trouwens. Daarbij is een volledig objectief slecht spel trouwens vrij lastig voor te stellen. Dan moet je echt denken aan iets als een sjoelbak + schijven waarbij de schijven te groot zijn om in de sleuven te passsen. Dat is, zoals aangeschaft, dus objectief onspeelbaar. Bij de meeste bordspellen heb je dat natuurlijk niet zo gauw. Het dichtste bij kwam ik zelf toen ik bij Martians ASoC deels door enige random inputs een beurt begon en ik letterlijk geen actie kon doen (in de competitive mode), maar alsnog kwam dat natuurlijk ook deels door mijn eigen keuzes.

Een objectieve 1-10 scorelijst voor spellen zal er dus niet zijn, en zoals iemand al terecht zei, zelfs een subjectieve lijst zit er niet in, omdat er veel te veel spellen zijn voor 1 persoon om allemaal te beoordelen, waardoor je precies leert kennen wat voor die persoon een 3 is ten opzichte van een 4. Dus dan blijft het toch: lees vooral wat iemand vindt, wat viel in de smaak en wat niet, en kijk hoe dat bij jou aansluit.