Ludinord, een Noord-Franse spellenbeurs

Data en weetjes over beurzen, toernooien en demodagen

Moderators: Standaard moderators, Website beheerders, Ereleden

Gebruikersavatar
Bart51
Grote Dienaar
Berichten: 142
Lid geworden op: zo 13 mar 2011, 14:59
Locatie: Bavikhove/West-Vlaanderen

Ludinord, een Noord-Franse spellenbeurs

Bericht door Bart51 »

Als wij als West-Vlamingen naar een spellenbeurs trekken, dan moeten we vaak (niet tegen onze zin weliswaar) vroeg uit de veren om naar Antwerpen, Genk, Sint-Niklaas, Eindhoven, Amersfoort, Utrecht of Essen te trekken. Voor dag en dauw verzamelen en carpoolend de rit uitzitten met een bende gelijkgestemde zielen is geen straf, maar ’t was toch aangenaam om afgelopen zondag dat in een klein half uurtje te kunnen doen richting Ludinord (https://ludinord.fr/). Ludinord is een spellenbeurs in Noord-Frankrijk (Mons-en-Barœul, Rijsel), op een boogscheut van onze thuisbasis.

Vorige jaar hadden enkele leden van onze spellenclub (Incognito uit Waregem) al lovend over deze beurs gesproken, dit jaar wou ik graag mee om te zien of het allemaal wel klopte.
Een vlotte en aangename rit op de Noord-Franse snelweg en tegen tienen konden we (Stijn, Henk en ik) ons aanbieden om toegang te krijgen tot de beurs. De Franse spelers waren echter al vroeger op post, want er was al heel wat volk aan de speltafel gaan aanschuiven.

Wij kozen meteen voor 7 Wonders: Architects - Medals. Ooit hadden we het basisspel (7 Wonders: Architects) al wel eens gespeeld, maar een hele tijd geleden. 7 Wonders Architects is een heel vlot instapspel en daar verandert de uitbreiding Medals niets aan, het blijft even vlot.

De voorbije week had ik wat nieuws zien passeren over deze nieuwe uitbreiding en ik was geïnteresseerd geraakt. Na het spelen was ik eigenlijk een beetje ontgoocheld: de uitbreiding voegt twee nieuwe wonderen toe en enkele ‘medailles’ of beter gezegd munten met een winvoorwaarde (zoveel fases van je wonder gerealiseerd, zoveel grondstoffen, zoveel militaire invloed …); voor elke munt verdien je 4 punten. Er zijn ook enkele nieuwe groene fiches. Niet veel bijzonders naar mijn mening, dit had zelfs gewoon in het basisspel kunnen zitten. Leuk en vlot, deze light versie van 7 Wonders, maar geen must have.
7 Wonders Architects - Medals - foto Bart51
Onderweg naar onze volgende speltafel, namen we een kijkje bij de aanwezige winkeliers. We herkenden wel wat spellen, maar de meeste titels en dozen zijn voor ons (die voornamelijk bekend zijn met Vlaamse, Nederlandse, Duitse en Amerikaanse titels) onbekend en onontgonnen terrein. Oh ja, nog iets wat opviel: BGG, daar liggen ze hier niet wakker van.

In het midden van de zaal stonden des tables avec des nappes roses. Aan die tafels hadden auteurs met hun prototypes plaatsgenomen. Niet minder dan 35 spellen werden aan het grote publiek gepresteerd. Ook op andere locaties vonden we diezelfde tafels met roze tafelkleed terug, ook daar dus ontwerpers met prototypes.
Les Tacticiens de Brême - foto Bart51
We schoven aan bij een Dominique Della Scaffa (https://www.facebook.com/profile.php?id=100063753772039) die ons ‘Les Tacticiens de Brême’ uitlegde, een strategisch tweepersoonsspel met als thema het alomgekende verhaal van de Bremerstadsmuzikanten. Elke speler beschikt over 4 pionnen (de dieren dus) die je over een veld van 4x4 moet bewegen om uiteindelijk te eindigen met een correcte toren van 4 op elkaar gestapelde dieren. Elk dier heeft eigen verplaatsingsmogelijkheden (enkel diagonaal, enkel orthogonaal, in alle richtingen, paardensprong). Bij het begin van het spel breng je om de beurt een dier in het spel dat je op je basislijn plaatst. Als alle dieren er staan, kun je gaan bewegen. Door de dieren te verplaatsen over het speelveld moet je er proberen in te slagen om een toren van 4 dieren te bouwen. Je mag ook op een dier van de tegenstander springen, maar het is het onderste dier dat bepaalt of er verplaatst mag worden. Het bovenste dier mag echter weer zelfstandig verplaatsen en een nieuwe plaats kiezen, rekening houdend met de verplaatsingsregels. Wie eerst een toren van 4 dieren bouwt, wint. Er zitten ook nog wat regels in mocht het spel dreigen vast te lopen en ook dat doet me plezier. Dat bewijst dat de auteur goed nagedacht heeft over dit spel.

Het spel beviel ons erg. Makkelijk in de uitleg, maar niet zo makkelijk om het goed te spelen. Knap prototype uitgewerkt met Lego. Wat mij betreft mag deze auteur een uitgever vinden voor zijn ontwerp.

Wat verder lieten we ons verleiden tot een spel ‘Contrabande’ van Marc Justin; een spel gesitueerd in 1930 in de VS, waarbij smokkelaars alcohol naar het casino proberen te smokkelen en de politie op de loer ligt om hen bij de lurven te vatten. In dit tweepersoonsspel wint de speler die het eerst 21 liter naar het casino brengt (de smokkelaar) of 21 liter onderschept (de politie).
Contrabandes - foto Bart51
De smokkelaars beschikken over heel wat handlangers die ingezet kunnen worden, de politie beschikt over drie politiewagens om de smokkelaars op te jagen. Verplaatsingen op het bord gebeuren door de speelstukken op gekleurde velden te plaatsen en te bewegen. Die bewegingen worden gestuurd door dobbelstenen (gekleurde vlakken bij de smokkelaars, cijfers bij de politie).

Op het eerste zicht lijkt dit een spel te simpel om dood te doen, maar er zit echt meer in dan je zou denken op het eerste zicht.
We hebben ons dus goed geamuseerd met deze spellen. Aan deze prototypes was ook een wedstrijd verbonden: het publiek kon stemmen op hun geliefkoosde spellen. De winnaar kon in contact komen met mogelijk uitgevers. Belangrijk dus om het spel uiteindelijk dan toch op de markt te krijgen.


Wat verder lieten we ons verleiden tot een spelletje Myriades.
Myriades - foto Bart51
In dit spel start elke speler met drie driehoekige tegels met tal van tekeningetjes erop. Er wordt een kaart onthuld van de stapel en elke speler probeert deze figuren in de juiste aantallen in de punt van de driehoeken tevoorschijn te toveren. De speler die hierin slaagt, krijgt de kaart. Er wordt een nieuwe kaart onthuld en opnieuw proberen de spelers deze opdracht te realiseren. Een speler die twee kaarten verdiend heeft, krijgt een extra tegel. Hoera, maar eigenlijk niet, want het spel wordt voor die speler moeilijker. Die speler moet er namelijk in slagen om vanaf nu met vier driehoekige tegels de opdracht te realiseren: soort en aantal moet precies kloppen. Zo wordt er verder gespeeld tot één speler zes tegels verdiend heeft. Aangenaam en geestig, een clubspel kortom.

Ondertussen ontmoetten we Vincent Sélenne (die we vroeger nog uitnodigden op onze marathon) van Art of Games (Avalam, Lixso, DAR …). AoG specialiseert zich vooral in educatieve spellen, vaak in opdracht. Vincent stelde ons Tabladwa voor.
Tabladwa - foto Bart51 en Stijn
Tabladwa bestaat uit kaarten waarin gaten zitten waardoor de spelers hun wijsvinger moeten steken. Klinkt belachelijk, maar werkt goed en is leuk. Aan de ene kant staat een vraag, aan de andere kant van de kaart staat het antwoord. Als de speler die de vraag moet beantwoorden het correct doet en zijn wijsvinger op de juiste plaats door het gat steekt, dan ziet de vraagsteller dat het antwoord juist is, want de wijsvinger wijst het gat aan waar de vraag bij stond. Geniaal in zijn eenvoud. Op die manier zijn er spellen ontwikkeld rond de tafels van vermenigvuldiging, vlaggen en landen, vervoegingen Franse werkwoorden, sommen maken (beginnersniveau) … Knap gewoonweg! Meer thema’s zitten er nog aan te komen.

Daarna schoven we aan voor een spelletje Splito. In dit kaartspel speel je met algemene doelen voor iedereen en persoonlijke doelen (die tussen twee spelers liggen). Er is dus een coöperatief element en tegelijk een individuele score. De algemene doelen worden op het einde van het spel toegevoegd aan de zone waar aan hun voorwaarden voldaan wordt. Elke ronde speel je dertien kaarten. De kaart van jouw keuze speel je blind, als iedereen gekozen heeft, wordt de kaart bij een doel gelegd. Als alle kaarten gespeeld zijn, wordt gekeken op welke manier de voorwaarden van de doelkaarten vervuld zijn en worden de punten toegekend. Het bijzondere aan de puntentelling is dat de resultaten van links en rechts vermenigvuldigd worden. Je moet dus proberen aan beide kanten goed te scoren, want als je aan de ene kant veel punten scoort met je doelkaarten en aan de andere kant niets of bijna niets, dan zal het resultaat niet schitterend zijn. Een schijnbaar eenvoudig spelletje waar er meer inzit dan je op het eerste zicht zou denken.
Splito - foto BGG
Op Ludinord spelen ze op verschillende plekken, soms gewoon in het naastgelegen gebouw of tent, soms iets verder gelegen. Dit vormt geen probleem, tijd om even de beetjes de strekken. In de tent was het aanzienlijk drukker. We probeerden tot 3x toe aan te schuiven voor een kaartspel waarvan ik me de naam niet meer herinner. Het zag er leuk uit, mooi getekend en je moest telkens drie kaarten trekken en één voor jezelf spelen, één aan een tegenstander geven en één kaart in het midden spelen. Die rijtjes kaarten bepaalden of je veel of weinig punten scoorde. Maar verder weet ik er niets meer over te vertellen.
Laatst gewijzigd door Bart51 op wo 27 mar 2024, 05:02, 2 keer totaal gewijzigd.

Labels:
Gebruikersavatar
Bart51
Grote Dienaar
Berichten: 142
Lid geworden op: zo 13 mar 2011, 14:59
Locatie: Bavikhove/West-Vlaanderen

Re: Ludinord, een Noord-Franse spellenbeurs

Bericht door Bart51 »

Wat verder konden we wel aanschuiven bij Olivier Muneret, één van de ontwerpers van Citron Coco, een naam die verder niets met het spel te maken heeft, maar een inside joke onder de makers is. In dit amusante kaartspelletje speel je in teams van twee keer twee spelers (je kunt het spel ook met drie, vijf, zes, zeven en acht spelers spelen) die recht tegenover elkaar zitten. Het spel bevat kaarten van waarde -1 tot 13 en het is de bedoeling om aan het einde van het spel zo min mogelijk punten te hebben. Bij het begin van het spel krijgt elke speler vier kaarten die hij blind voor zich laat liggen. Door een kaart te trekken, te bekijken en te wisselen met de al beschikbare kaarten krijg je gaandeweg meer info over jouw kaarten én die van de tegenstander. Er zijn manieren om extra kaarten kwijt te raken of nieuwe kaarten te krijgen (wat je dus niet wil). Het spel eindigt als één speler geen kaarten meer heeft of als een speler het einde van het spel inluidt door Citron Coco te roepen. Elke andere speler krijgt dan nog één beurt en wordt er geteld.
Citron Coco - foto Bart51
Echt een vermakelijk spel! Achteraf kocht ik het en keerde nog terug om het te laten signeren. Ik leerde ook twee nieuwe Franse woorden. Voorwaar educatief zo’n beurs!

Wat verder stond ik te kijken naar een spellendoos op een lege tafel: Traitres à bord. Door het lezen van de korte beschrijving werd ik nog niet meteen wijzer. Dus wij drieën, vijf Franse medespelers en heel snel uitleggende Fransoos om de regels onder de knie te krijgen. Kort gezegd gaat het hierom: er zijn matrozen en piraten. De matrozen proberen goud in de kist te krijgen, de piraten saboteren de boel. Doet dit je denken aan Saboteur? Terecht, mij ook. In principe een heel gelijkaardig spel. Leuk om te spelen, maar niet om perse te hebben.
Traitres à bord - foto https://casedepart.be/
Op een andere locatie waren ze druk met cosplay. Wij gingen gekleed in onze trui en polo van onze spellenclub, maar dat bleek onvoldoende om op het podium te mogen klimmen.

We schoven wel aan voor een spelletje Odin.
In dit kaartspelletje moet je je kaarten zo snel mogelijk proberen kwijt te raken. Een jonge medemerker legde ons het spel uit, maar we snapten er niet zo veel van en er zaten ook tal van fouten in de uitleg, later probeerde haar papa de meubelen te redden, maar nog lukte het ons niet om foutloos te spelen. Zouden we nog een derde rondje spelen? Ah kijk, het spel bevat Nederlandstalige regels, even lezen. Hierna konden we eindelijk met de juiste regels het spel spelen, maar het erge was dat dat het spel niet beter maakte. Goed voor één keer dus. Of eigenlijk zelfs niet.

We kregen wel twee jetons aan deze tafel. Aan andere tafels hadden we die nog niet gekregen. Vreemd. Bleek dat het tombolalotjes waren. Straks meer daarover.

Op weg naar nog een nieuwe locatie; daar speelden we een spelletje Linx: boter-kaas-eieren meets blad-steen-schaar.
Linx - foto Matagot and Friends France
In dit tegellegspelletjes speelt elke speler om de beurt een tegel uit in zijn spelerskleur. Aan de ene kant van de tegel staat een blad, een steen of een schaar, aan de andere kant een kruisje in je eigen kleur. Tegels die op de tafel gelegd worden leg je met de afbeelding naar boven. Die tegels kunnen dan volgens de regels van blad, steen, schaar bedekt worden en dan komt de kruisjeskant naar boven. Je mag slechts één keer een tegel bovenop een andere tegel leggen, dus max twee niveaus. De bedoeling is om zo snel mogelijk drie op een rij te vormen (orthogonaal of diagonaal). De drie tegels moeten wel allemaal met dezelfde kant naar boven liggen: allemaal kruisjes of allemaal blad-steen-schaartekeningen dus. Leuk? Ja! Vernieuwend en meenemen? Neen, niet voor ons.

Aan de nabijgelegen tafel vertrokken net spelers en konden we met ons drieën aanschuiven bij drie andere spelers om samen Mino Dice te spelen.
Mino Dice - foto IELLO
Dit dobbelspel zag er aantrekkelijk uit: gekleurde dobbelstenen en dito schermen per speler om je dobbelstenen achter te verbergen. Echter, naarmate de uitleg vorderde werd het steeds meer duidelijk dat we in Skull King terechtgekomen waren. We speelden het spel uit, maar iedereen was het er over eens dat Skull King kaartspel beter is dan Skull King dobbelspel ofwel Mino Dice. Mooi en leuk thema, maar de arbitrariteit ligt net te hoog. Waar je bij het kaartspel nog enigszins invloed hebt op het spel is dit hier bijna niet meer het geval. Leuk gespeeld, maar geen blijvertje voor ons.

Bij Mino Dice hadden we opnieuw een gele jeton gekregen. Het was ons niet erg duidelijk of die bedoeld was voor de winnaar dan wel voor de verliezer. Geen erg. Je kon die jeton inleveren en gaan horen of je een tombolaprijs te pakken had. Ik had geluk: één van de drie jetons leverde me een aankoopbon van 10 euro op bij een van de aanwezige winkeliers. Daar wilden we een eerder gespeeld spel kopen voor de club, omdat je die spellen bij ons toch niet vindt. Jammer maar helaas, de bon was alleen (en dat stond niet vermeld) geldig bij online aankoop. We legden het spel én de bon dan maar terug. Ik had geen zin om online een spel te kopen dat meer zou kosten dan hier tijdens de beurs en dan nog eens internationale verzendkosten erbovenop moeten betalen, neen bedankt. Noem me gerust een oude zeur, maar daar had ik geen zin in.

Om onze dag af te ronden gingen we nog kijken naar de tentoonstelling door spelillustratoren. Ontwerpen van kaarten, speelborden, spellendozen … van ontwerp tot afgewerkte kaart. Leuk om de evolutie te zien. Mooi werk. Echte kunst eigenlijk. We, of beter gezegd ik, staan er waarschijnlijk te weinig bij stil wat voor een proces die grafische kant eigenlijk is. Deze tentoonstelling maakte ons daar in elk geval bewuster van.
Tijd om af te ronden. Ludinord werd voor de veertiende maal georganiseerd en er kwamen meer dan 8000 bezoekers op af. Een succes!

Dichtbij, veel gespeeld, spotgoedkoop (toegang en catering), gratis toiletten, aangename sfeer, veel nieuwe spellen leren kennen … Als je houdt van Franstalige spellenwebsites doorploeteren, dan heb ik goed nieuws voor je: op de site kun je de links naar alle vorige edities terugvinden. Voor die vorige edities was ik hopeloos te laat, maar voor de volgende ben ik al klaar om me aan te melden, misschien wel twee dagen.

Begin alvast maar je Frans te oefenen!
Gebruikersavatar
Piet
Beheerder
Berichten: 3069
Lid geworden op: vr 02 sep 2005, 22:38
Locatie: Deerlijk

Re: Ludinord, een Noord-Franse spellenbeurs

Bericht door Piet »

Leuk verslag, Bart.
Ik vond het heel spijtig dat ik er dit jaar niet kon bij zijn. Maar als ik het goed lees blijft de sfeer op Ludinord nog altijd even gezellige en chill. En blijkbaar is het ook nog altijd spotgoedkoop.
Volgend jaar ben ik er weer bij.