Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
Aan de voet van de Sierra Nevada begint een van de meest opwindende en interessante projecten ten tijde van de Spaanse middeleeuwen: de bouw van de Alhambra! Spelers proberen door goed in te kopen een zo schitterend mogelijk Alhambra te bouwen.
Het Franse Carcassonne is de best behouden middeleeuwse vestingstad. De spelers zijn landheren en zetten hun horigen in om zoveel mogelijk invloed in het gebied te krijgen. Iedere beurt trek je een landtegel die je vervolgens aanlegt aan het steeds groter wordende speelveld. Op de zojuist gelegde tegel mag je vervolgens een horige als struikrover, ridder, monnik of boer plaatsen. Met die horigen, waarvan je er natuurlijk een beperkt aantal hebt, scoor je punten als hun weg, stad of klooster wordt afgebouwd. Ze komen dan terug in de voorraad en zijn direct opnieuw inzetbaar. Lastig wordt het als andere spelers er door het slim plaatsen van landtegels voor zorgen dat je horigen geen mogelijkheden meer hebben om ooit nog in je voorraad terug te keren. Je zult dus goed moeten nadenken, hoe, wanneer en waar je de horigen inzet!
Wat is je favoriete tegellegger?
En gebruik je al die uitbreidingen of speel je liever naturel?
Het zijn allebei spellen die ik graag speel. Voor beide geld dat ze goed speelbaar zijn met twee of drie personen en eigenlijk bij meer spelers steeds minder leuk worden. Carcassonne is voor mij net wat orgineler vanwege het leggen van de kaartjes die toch elke keer voor een ander spelbord zorgen. Maar als iemand Alhambra wil spelen zal ik niet snel nee zeggen.
Beiden vind ik het leuke spellen, liefst wel met een uitbreiding erbij voor net wat meer variatie erbij.
Zeker carcassonne is een goed introductiespel voor relatief nieuwe spelers. Alhambra is weer net een stapje verder voor mijn gevoel, al zit het wel dicht tegen elkaar aan.
Carcassonne omdat je daar wat meer inbreng hebt. Je hebt nog wel het geluk nodig om goede tegels te pakken maar er zijn vele manieren om te scoren. Alhambra is voor mijn gevoel wat geluksafhankelijker.
Beide vind ik goede instapspellen. Alhambra lijkt me wat overzichtelijker.
Dit is voor mij een makkie.
Carcassonne natuurlijk, what else?
Nee, zonder flauwekul.
Ik vind het beide hele leuke spellen en speel ze bijzonder graag.
Maar om de een of andere reden komt Carcassonne bij ons gewoon veel vaker op tafel dan Alhambra (of als welk ander spel dan ook)
Ik denk het komt omdat je bij Alhambra meer bezig bent met je eigen paleisje, waarbij je de anderen natuurlijk wel in de gaten moet houden.
In Carcassonne kun je elkaar beter en meer directer dwarszitten, en dat is bij ons altijd een van de grootste plezierelementen.
Ze zijn allebei goed te spelen met 2-3-4 spelers, waarbij ik ook de voorkeur geef aan Carcassonne als 2p spel. Niets leukers dan elkaars steden en weilanden afpikken.
Beide spellen zijn goede instapspellen.
Zeker Carcassonne, want dat kun je op verschillende niveau's spelen met verschillende leeftijden.
We spelen wel altijd met uitbreidingen erbij.
Carcassonne iig altijd met: rivieren, uitbreiding, kooplieden, katharen. Andere uitbreidingen worden naar believe gebruikt. De graaf, de draak en de katapult eigenlijk nooit.
Bij alhambra wisselt het een beetje.
Ik kies toch voor Alhambra, maar dat kan ook komen omdat ik Carcassonne beu ben... Allebei leuke spellen, maar niet mijn favorieten. Alhambra puzzelt wat leuker, vind ik.
Carcassonne wordt gespeeld met de eerste 2 uitbreidingen - meer hoeft van mij echt niet. Het basisprincipe van het spel is goed en simpel, niet teveel aan veranderen. Hoewel... De Graaf was ook wel leuk. Liever nog speel ik Jagers&Verzamelaars.
Van Alhambra ken ik nul uitbreidingen - heb het dan ook zelf niet in bezit - maar zou dat toch wel eens willen proberen. En dan ook niet alle 251 door elkaar...
Geef mij maar Carcassonne. Dit blijft voor mij een fijn spel als het weer eens een keertje op tafel komt (hoewel ik vanaf de katapult afgehaakt heb voor uitbreidingen). Je merkt dat dit in de smaak valt bij nieuwe spelers, bij familie of vrienden en het kan ook af en toe nog eens bij meer ervaren spelers.
Alhambra heb ik maar een keer gespeeld, met vier spelers. Ik had constant het gevoel dat ik achter de feiten naholde en niets kon opbouwen. Sindsdien is dit een van de weinige spellen die ik weiger mee te spelen.
Bart schreef:Alhambra heb ik maar een keer gespeeld, met vier spelers. Ik had constant het gevoel dat ik achter de feiten naholde en niets kon opbouwen. Sindsdien is dit een van de weinige spellen die ik weiger mee te spelen.
Probeer het eens met twee of drie, dan denk ik dat je een betere spelervaring met Alhambra zult hebben. Met vier vind ik het ook niet echt leuk, maar met twee of drie spelers speel ik het zelfs graag!
Die "dummyspeler" heeft helemaal geen actieve rol in het spel. Daardoor is het geen storende factor maar zorgt het wel voor evenwicht.
Geen enkel probleem!
