Laat ik meteen met de deur in huis vallen: ik vind dit echt een rotspelletje en heb het afgelopen dagen vijf keer achter elkaar verloren. Op de een of andere manier pak ik teveel kaartjes die te weinig opleveren en pakt mijn geliefde medespeler steeds de kaarten die lekker combineren. Hij heeft natuurlijk puur geluk en ik haat hem er een beetje om, maar ja… zo vaak achter elkaar verliezen kan niet verklaard worden door pech. En dus wil ik nóg een potje.
Ik heb het over Castle Combo. Een spel waarin je om de beurt een kaart uit het aanbod pakt en aanlegt in een eigen grid van 3x3. Na de negende kaart is het spel voorbij en tel je de punten van al je kaarten bij elkaar op. Dat varieert per kaart van helemaal niks tot gemiddeld 9 punten en soms zelfs meer dan 20 punten. Scores ontwijken elkaar niet veel, wat goed is. De interactie zit ook wel goed, want je ziet vrij snel wat de ander nodig heeft en je hebt de mogelijkheid die kaart zelf te pakken of gewoon te laten verdwijnen. De middeleeuwen waren hard, boeren en ridders vielen bij bosjes.
Je hebt bij Castle Combo continu het gevoel dat je in controle bent en dat je elke beurt verschillende keuzes kunt maken, terwijl dat eigenlijk niet zo is. Ook dat sluit mooi aan bij het middeleeuwse leven. Je ziet vrij snel dat in het aanbod die éne superkaart ligt of dat er juist helemaal niks tussen zit van jouw gading. In het eerste geval is het makkelijk: pakken en aanleggen. In het tweede geval kun je een sleutel inzetten om het aanbod te verversen. In de hoop dat er dan wél iets tussen zit, wat soms ook het geval is. Uiteindelijk probeer je de meeste kaarten met elkaar te combineren, puntsgewijs dan.
Het leuke aan dit spel is dat je elke keer opnieuw je hoofd wilt stoten aan waardeloze kaarten en mislukte combinaties, in de hoop nu die goeie combinaties bij elkaar te kunnen scharrelen. Mijn zoon vindt dat ook best en zal zijn vader niet laten winnen. Hij kan er ook behoorlijk om lachen als de kaarten weer eens op de grond belanden door een obstinaat gebaar van pa. Het spelletje is ook uitstekend met zijn tweeën te spelen en qua snelheid, plezier en interactie goed vergelijkbaar met spelletjes als Jaipur, Faraway of Sea, salt & paper.
Misschien raakt Castle Combo uiteindelijk uitgespeeld, als we het ‘trucje’ beginnen door te krijgen en alle kaarten kennen, maar tot die tijd is het een behoorlijk verslavend leuk spelletje. En hey, er komen binnenkort alweer extra kaarten bij, dankzij Uit de kerker!, dus we kunnen vooruit. Zeker nu ik zojuist, of beter gezegd: gisteravond, eindelijk een potje heb kunnen winnen.
(Edit: formele gegevens toegevoegd)
Castle Combo
2-5 spelers, 8+
Ontwerp: Grégory Grard, Mathieu Roussel
Artwork: Stéphane Escapa
Uitgave: White Goblin Games, 2025
BGG link
