Toen enkele jaren geleden My City verscheen, bewees Reiner Knizia dat een legacyspel niet altijd super ingewikkeld hoeft te zijn. Met eenvoudige regels, korte speelbeurten en een aantal verassende wendingen bekoorde hij duizenden spelers.
My Island is de opvolger van dat succesverhaal.
Opnieuw krijgt u een persoonlijk speelbord dat gedurende een campagne van 24 spellen langzaam evolueert.
Opnieuw leg je tegels volgens eenvoudige plaatsingsregels.
Opnieuw bevatten de verschillende enveloppen nieuwe thema’s en nieuwe uitdagingen.
Logische vraag: “Is My Island meer dan een kopie van zijn voorganger?”
Elke speler krijgt een eigen eilandbord en een identieke set tegels.
Elke beurt wordt een kaart omgedraaid die aangeeft welke tegel iedereen moet plaatsen. De eerste tegel moet een strand raken. Daarna moet elke nieuwe tegel met minstens één zijde aansluiten aan een gelijksoortig landschap.
Je mag een tegel ook weigeren. Dat kost 1 punt.
De tegels bestaan uit 2, 3 of 4 zeshoeken.
Bij de start van de campagne moet u proberen huisjes op het strand te bouwen en alle strandvelden te bedekken.
De uitdaging wordt steeds groter maar daarover uitvoerig schrijven verpest de spelbeleving. Het gaat van streven naar het vormen van straten, boerderijen, dorpen en bolwerken tot het verdedigen van het strand.
De winnaar van een sessie wordt beloond met vooruitgangspunten. De andere spelers krijgen meestal een voordeel aan de hand van een sticker die op hun persoonlijke speelbord gekleefd moet worden.
Wie na hoofdstuk 8, het meeste vooruitgangspunten verzameld heeft, wint.
De vormgeving van My Island is prima. Jammer dat er niet per speler een zakje aanwezig is wel. Dat zou het pakken van de juiste tegels bij de start van het spel een stuk vergemakkelijken. Vreemd hoe een spel soms pakken van die zakjes bevat terwijl het niet nodig is en dat nu het echt handig zouden zijn, ze ontbreken. Détailkritiek, wel.
De spelregels zijn bij de start echt heel eenvoudig. Elk hoofdstuk komt met een handig overzichtsblad zodat heel snel geverifieerd kan worden hoe gescoord wordt.
Elke hoofdstuk voegt iets toe zonder dat u daarvoor minuten lang spelregels moet lezen. De opbouw is perfect.
My Island werkt met hexagonale tegels waardoor u in zes richtingen moet werken. Dat zorgt voor meer diepgang ten opzichte van My City. De tegels zijn vrij eenvoudig en er zijn heel veel manieren waarop ze passend gelegd kunnen worden. Toch is het uitdokteren van een manier waarop het meest punten gescoord worden helemaal niet eenvoudig. Zeker omdat de volgorde waarin de tegels gelegd moeten worden heel belangrijk kan zijn. U kan dat als een geluksfactor zien en dat is het ook wel een beetje maar op elk moment zo veel mogelijk opties open houden, is de beste strategie. En dat is veel makkelijker gezegd dan gedaan.
My Island bevat ook een 'eeuwige variant' waardoor u kunt blijven spelen. Wij zitten intussen aan hoofdstuk 5 en we hebben ons nog geen seconde verveeld. My Island omschrijven wij als de volwassen versie van My City. Er is meer diepgang en puzzelwerk. Ik dacht even dat ik de tetrisvormen zou missen, maar dat is helemaal niet het geval. €40 voor dit spel, vind ik echt een koopje. In huis halen die handel!
- 999 Games (2026)
- Auteur: Reiner Knizia
- Artwork: Michael Menzel
- 2-4 spelers vanaf 10 jaar
- 30 minuten per spel
- Adviesprijs: €39,95