Kinderen en spellen

[thexkid]

Ik ben gek van spellen en liefst speel ik dagelijks. Ik kan dan ook niet wachten tot ons (nu 8 maanden oude) dochtertje aan tafel aanschuift voor een spelletje. Maar nu ik onderhand spelletjes heb gespeeld met m'n neefje van 5 begin ik te twijfelen...
Nou waren het ook geen leuke spelletjes die ik met hem deed (memory, kwartetten en een soort veredeld ganzenbord), maar hij speelde vals en kon totaal niet tegen zijn verlies.
Is dit normaal op deze leeftijd? Of ligt het misschien aan de spelletjes?
Mijn vriendin is er van overtuigd dat deze spelletjes verplichte kost zijn op die leeftijd, en dat geen enkel kind tegen zijn/haar verlies kan.
Wat vinden jullie?
Welke spelletjes speelden jullie op welke leeftijd met jullie kids?
Algemene tips voor spelen met kids?

[Willy the Kid]

Ik ben gek van spellen en liefst speel ik dagelijks. Ik kan dan ook niet wachten tot ons (nu 8 maanden oude) dochtertje aan tafel aanschuift voor een spelletje. Maar nu ik onderhand spelletjes heb gespeeld met m'n neefje van 5 begin ik te twijfelen...
Nou waren het ook geen leuke spelletjes die ik met hem deed (memory, kwartetten en een soort veredeld ganzenbord), maar hij speelde vals en kon totaal niet tegen zijn verlies.
Is dit normaal op deze leeftijd? Of ligt het misschien aan de spelletjes?
Mijn vriendin is er van overtuigd dat deze spelletjes verplichte kost zijn op die leeftijd, en dat geen enkel kind tegen zijn/haar verlies kan.
Wat vinden jullie?
Welke spelletjes speelden jullie op welke leeftijd met jullie kids?
Algemene tips voor spelen met kids?

Al heb ik er totaal geen ervaring mee, de spellen van HABA staan erg hoog aangeschreven voor het kleinere kroost. Daarnaast lijken mij coöperatieve spellen ook erg handig om te spelen met wat kleinere kinderen. Hier komt het assortiment van Zonnespel om de hoek kijken, maar ook 'Het Verboden Eiland' is denk ik al vrij snel te spelen.

[Elsje07]

Wij hebben in de Paasvakantie heel wat spellen gespeeld met mijn petekindje. Hij is 3,5 jaar nu, maar speelt eigelijk al spelletjes sinds zijn 2 jaar..

Hij is begonnen met de eerste spellen van Haba, en speelt nu o.a. Uno junior, domino, De kinderen van Catan, Photo Safari, ... Zelf Twister probeert hij wel eens maar daar is hij nog te klein voor (letterlijk dan ) Eigenlijk heeft hij een hele kast vol spellen!

Over het winnen/verliezen wordt eigenlijk een spelletje gemaakt, als hij wint dan moeten wij doen alsof we 'wenen'.. En als iemand van ons wint, dan gaat hij samen met de andere doen alsof.. Maar eigelijk is dat om te lachen en zo vergeet hij snel dat hij verloren is.

Wat eigenlijk het moeilijkste is in die spelletjes, is de concentratie.. Als je alleen bent met hem dan is het geen probleem, maar als er nog anderen in de buurt zijn, en het spel duurt iets langer (zoals vb. Kinderen van Catan) dan blijft de aandacht niet tot het einde..

[rober]

Ik heb zelf geen kinderen maar speel af en toe wel eens een spelletje met kinderen van vrienden/familie.
Het concept "spelen volgens spelregels" en "winnen/verliezen" is echt iets wat ze moeten leren. Ik denk dat er maar weinig kinderen zijn die dat van nature beheersen. (althans dat is mijn ervaring).

Zoals Willy hierboven al zegt, zijn de spellen van HABA en Zonnespel daar zeer geschikt voor.

De kinderen van onze beste spelvrienden geven we ook steevast iets spelachtigs kado met hun verjaardag. Zo zijn daar bv al Kinderen van Catan en Carcassonne Junior veelvuldig gespeeld. Ik heb dit meerdere keren met ze gespeeld, maar het is erg moeilijk in het begin om ze binnen de regels te houden. Er wordt constant van alles bij verzonnen om het spel naar hun hand te zetten of juist om alles uit te delen (al naar gelang het kind). een kwestie van volhouden en met zachte hand dwingen.......
Misschien de regels rustig opbouwen. Ze de eerste keer gewoon een beetje laten spelen en elke keer het spel ietsje uitbouwen met wat regels erbij. Zo kunnen ze langzaam wennen aan het idee van dingen die mogen en niet, vooruit plannen etc.....

De oudste is nu net 8 en heeft toen van ons Iguazu gekregen. Dat kan hij nu net aan, dus dat is veelbelovend voor de jaren die nog gaan komen.
Als wij er op vrijdagavonden zijn om te spelen, wil hij ook altijd mee doen. Dat gaat dus zeker een keer gebeuren.

Uiteindelijk zul je er zeker profijt van hebben.
Want er is niets zo erg als spelen met iemand die niet tegen zijn/haar verlies kan.
Die heeft waarschijnlijk geen goede spelopleiding gekregen als kind.

Succes

[usurper]

Spelen met kinderen is een verhaal apart. Meestal laat je ze op jonge leeftijd altijd winnen.
Met memory is dat geen probleem natuurlijk. Daar kan je meestal niet tegenop.
Het is meer dat je samen met iets bezig bent.

In de loop der tijd heb ik ze ook laten zien, dat je niet altijd kunt winnen. Dit blijft lastig. Maar gelukkig wordt er op basis scholen ook geregeld spelletjes gespeeld. En daar kun je ook niet altijd winnen.

Mijn kinderen zijn nu bijna 11 en ik geef ze vaak nog steeds het voordeel van de twijfel. Maar ik mag nu ook wel eens winnen. Niet te vaak natuurlijk. Misschien is de grootste lol voor hun nu dat ik verlies.

Ik probeer ze wel steeds mee te geven, dat zolang je nog kansen hebt je niet moet opgeven.

[Elsje07]

Inderdaad, wat Rober zegt, ze moeten er wat aan wennen dat ze hun aan de regels moeten houden!

Mijn petekindje kon het in het begin ook niet, en toen (hij was toen 2j.) gingen we er soms nog mee in op.. Maar nu is dat probleem er eigenlijk niet meer.. We denken dat hij het zo stilaan geleerd heeft..

We denken dat we hem binnenkort Carcassonne junior cadeau gaan doen.. Ben benieuwd!

[Flash]

Mijn zoontje wordt in augustus twee, maar is qua ontwikkeling nog lang niet zover dat hij spelletjes kan gaan spelen met ons. We zullen dus nog eventjes moeten wachten (alhoewel het ook ineens snel kan gaan).

Ik ben geen pedagoog of iets dergelijks, maar ik denk dat het bij jongere kinderen vrij logisch is dat zij willen winnen en (iets) slechter tegen hun verlies kunnen dan de meeste oudere kinderen en volwassenen. Voor kinderen op die leeftijd gaat het niet om de ervaring van het spellen spelen (de gezelligheid en het sociale aspect van bordspellen) maar om het doel en het doel is om het spel te winnen.

Pas op latere leeftijd zal het sociale aspect van het spelen van spelletjes de overhand gaan nemen.

Ook het valsspelen hoort helaas bij. Dat ik als F-junior begon met voetballen werd je al geleerd dat alles om de winst draaide en dat daarvoor een hoop geoorloofd was (van het vasthouden van een shirtje tot een paar meter smokkelen bij een inworp tot op latere leeftijd een noodzakelijk overtreding maken). Ik vond het vreselijk en heb er nooit aan meegedaan, maar heb wel geaccepteerd dat een zeer grote groep mensen op deze manier met sport en spel omgaat.

Ik zou gewoon doorzetten. Uitleggen dat valsspelen er niet bij hoort en dat je soms zult winnen en soms zult verliezen. Uiteindelijk ben ik er dan van overtuigd dat het leuker gaat worden!

[spellenclubapeldoorn]

Inderdaad, wat Rober zegt, ze moeten er wat aan wennen dat ze hun aan de regels moeten houden!

Mijn petekindje kon het in het begin ook niet, en toen (hij was toen 2j.) gingen we er soms nog mee in op.. Maar nu is dat probleem er eigenlijk niet meer.. We denken dat hij het zo stilaan geleerd heeft..

We denken dat we hem binnenkort Carcassonne junior cadeau gaan doen.. Ben benieuwd!

Haha cool kan niet wachten tot ik ook met mijn kleine mannetje spelletjes kan spelen hij is nu 1,5 j oud haha dus duurt nog even

[syroit]

Bij mij hebben ze ook wel moeite met verliezen, maar op dat vlak ben ik heel hard. We spelen volgens de regels, en daar hoort verliezen bij, of we spelen niet. Dit is een paar keer moeilijk gegaan, maar ze spelen nu nog graag spellen en kunnen er al veel beter tegen.

Mijn tegenstand tegenover een kind of een volwassenen is wel anders, maar ik laat een kind ook niet opzettelijk winnen, ik zal wel eens hardop meedenken in hun voordeel! Zo kunnen ook wat leren, vooral WAAROM je een bepaalde zet doet.

[Mac-S]

Mijn kinderen hebben er ook nog wel eens moeite mee als ze verliezen, of zelfs bij een kleinere tegenslag (bv. in Catan als je met de rover een kaartje bij ze komt stelen).
Maar doorgaans gaat dat wel goed, als je maar vroeg genoeg begint met spelletjes en winnen/verliezen dan wennen ze er goed aan (en ja, soms moet je ze laten winnen om ze het goede gevoel te laten behouden).

De regels veranderen proberen ze in hun eigen spel ook voortdurend, maar als ze met ons spellen spelen, dan staan we dat gewoon niet toe. Zo zijn de regels, en zo spelen we het. Klaar. En elke kleine poging om onreglementair voordeel te halen, drukken we gelijk de kop in. Echt vals spelen hebben ze daarom al helemaal nooit geprobeerd gelukkig.

Wat we speelden bij welke leeftijd: het is mijn ervaring dat als je kinderen op jonge leeftijd bekend maakt met spelletjes, dat je twee jaar van de leeftijdsindicatie op de doos af mag trekken (bij jongere leeftijden iets minder). Onze 6-jarige speelt al aardig wat 8+ spellen zoals Metro, Carcassonne, Zooloretto (Burgers Zoo). Regel gaat natuurlijk niet altijd op: Catan (10+ volgens de doos) lukt ook al prima, maar Dominion (8+) ga ik echt nog niet proberen.
Wat ook altijd helpt is een thema wat het specifieke kind aanspreekt.
Gewoon wat gaan uitproberen en kijken hoe het gaat. Alleen al het feit, dat je kind "met de spelletjes van papa en mama mee mag spelen", is een soort traktatie (althans zo zien mijn kinderen het wel).

[usurper]

Ik laat de kinderen meestal zelf kiezen welk spel ze willen doen. Als het een spel van mijn keuze is dan is de interesse er niet altijd. Dat vind ik zonde van de tijd.
Soms duurt een spel te lang (Catan) en dan stoppen we bij 7 punten.

[thexkid]

Bedankt voor de reacties. Leuk ook om te lezen hoe jullie het aan pakken. Ik merk al dat ik me eens moet gaan verdiepen in de haba en zonnespel produktlijnen. Ik had al goede dingen gehoord over boomgaardje en mijn neefje heeft eierdans liggen. Snel maar eens proberen!

[woozle]

HABA-en Selecta-spellen zijn uitstekend om mee te beginnen. Vanaf 2 - 2,5 jaar kan je beginnen met eerste boomgaardje, Nino Conillo, Hisss en Zet 'm op, slak! (Vanaf dat ze naar de kleuterklas beginnen te gaan)

Bij mijn zoontje van 5 speel ik nu regelmatig Monza, Castle Panic, PitchCar, Kinderen van Carcassonne. Vooral bij kinderen van Carcassonne vind ik het wel leuk om de evolutie te zien. Eerst is het zonder nadenken wat aanleggen, maar na een tijdje probeert hij wel om zo te spelen dat mijn routes niet worden afgebouwd. En dat vindt hij dan natuurlijk geweldig

Castle Panic vindt hij dan weer vooral leuk omdat hij een spel voor 'grote mensen' kan meespelen.

Rory's Story Cubes zijn ook wel leuk, maar ik merk dat dat vooral goed gaat bij mijn dochtertje. Zij kan vlot verhaaltjes verzinnen terwijl mijn zoontje meer een format nodig heeft.

[Spelmagazijn]

Hier thuis komen ook veel spelletjes op tafel. Onze dochter van (bijna) 3 ziet dit en wordt al enthousiast als ze nog maar een spellendoos ziet opengaan. Uit winnen of verliezen maakt ze nog niets. Ze vindt het spelen op zich gewoon leuk.

Haba en Zonnespel zijn inderdaad wel aanraders. Dit zijn haar favoriete spellen voor de moment: Max de kat (Zonnespel), De Boomgaard (Haba), Knappe Koppen (University Games) en Kleurendomino (Drei Magier).

Toen ze nog kleiner was heb ik haar Junior Pictolino en Junior Colorino van Ravensburger gegeven. Dit zijn mengelingen tussen puzzels en spellen. Het waren voor haar mooie voorbereidingen op echte spelletjes. Een goede oefening om wat langer geconcentreerd te blijven alleszins. Binnenkort kan je hier misschien ook al mee starten bij jouw dochtertje.

[Flash]

Zijn de spellen van Haba eigenlijk vrij makkelijk verkrijgbaar?