BordspelManiaK: Verre oorden, moedige daden & interessante..

[BordspelManiaK]

Verre oorden, moedige daden en interessante ontmoetingen

“Na de arrestatie van Koningin Marianna wegens hoogverraad was niemand meer kapot dan haar dochter, Prinses Annette. Potentiële minnaars in de stadstaat Tempest poogden Annette's verdriet te verlichten door haar het hof te maken en zo wat plezier in haar leven te brengen. Jij bent een van die minnaars die probeert je liefdesbrief aan de prinses te bezorgen. Helaas heeft ze zich opgesloten in het paleis, dus moet je vertrouwen op tussenpersonen om je boodschap af te leveren.”

Bovenstaande woorden vormen een mooie passage die ons meenemen in een andere wereld. Een wereld waarin we opeens kans maken bij een echte prinses (as if), maar ook genadeloos de deur gewezen kunnen worden door een wachter (tsss).

Spellen en thema. Ze hebben een soort haat liefde verhouding met elkaar, net als wij en de prinses. Veel is er al over geschreven, zeker in relatie tot de verhouding tussen Eurogames en Ameritrash.

Maar wat is het dan toch wat ons zo aantrekt in die thema’s?

Als ik naar mijzelf kijk, heb ik een hele grote voorkeur voor spellen die op de een of andere manier te maken hebben met het opbouwen van een stad, het liefst in een voorbije periode zoals bijvoorbeeld de middeleeuwen of de oudheid. Het is toch heerlijk om door die smalle straatjes te lopen, terwijl je de ratten ontwijkt en uitkijkt dat je en passant niet beroofd wordt, om bij de kruidenier wat zakken specerijen af te leveren die je net van het grote galjoen hebt geladen. Oh galjoenen, ik word er meteen weemoedig van. Deze prachtige schepen hebben mij reeds op de meest exotische plekken van deze aarde gebracht. Gelukkig gaan de reizen over de wereldzeeën in deze werelden erg snel, want anders was ik nooit zo fris en fruitig in Macao, Brazilië of op Paaseiland aangekomen. Mijn maag had me er dan wel aan herinnerd dat ik eigenlijk helemaal niet zo moedig ben. Of toch wel? Want nadat de inboorlingen zijn verslagen en de goederen zijn ingeladen, gaan we weer snel op weg om in een andere wereld elkaar met de meest fantastische toverspreuken de hersens in te slaan.

Is het nu echt een soort escapisme dat me zo aantrekt in dit soort spellen, of toch iets anders? Want eigenlijk doe ik toch niet meer dan dat grijze blokje van vakje één naar vakje twee verschuiven om daarna een kaart op tafel te leggen waarmee jij een -1 hebt op de groene eigenschap. Of zoals een medespeler laatst zei bij een potje’ VivaJava, the coffeegame’, “Nou, daar zitten dan zeven volwassen mannen in hun zakje met bonen te kijken. Wat moet dat wel niet voor beeld geven.”

Nee, om heel eerlijk te zijn heb ik bijna nooit het gevoel echt datgene te doen in een spel, wat het thema me wil laten geloven. Toch heeft het spelen van spellen me gebracht wat er in de titel staat. Speelde ik zo’n jaar of 5 geleden nog enkel spellen in de zeer enge huiselijke kring of met een zeer beperkt deel van de vriendenkring. De laatste jaren, waarin ik zelf actiever ben geworden binnen de spellenwereld, hebben mij in ieder geval al veel interessante ontmoetingen opgeleverd. Voeg daar wat moedige daden aan toe om ook daadwerkelijk tot afspraken te komen en naar mensen toe te gaan om te spelen, en zo hebben we al heel wat verre oorden écht bezocht.

Naast geijkt Geldrop, eindeloos Eindhoven en vers Veldhoven, ben ik ook regelmatig te vinden in helder Helmond of standvastig Sterksel. Maar ik heb ook reeds mogen toeven in ‘reizvoll’ Rijen, sprankelend Sprang-Capelle en zinderend Zaandam. En hopelijk wordt dat rijtje de komende jaren alleen maar langer.

Rober

P.S.: Oh ja, ik had de prinses, dus ik ben af. Je mag haar hebben.

[Dierik]

Leuk debuutstukje Robèr!

En je bent trouwens ook welkom in energiek Emmeloord. Zaandam ligt immers toch ook boven de rivieren.

[Spelhamels_Beerse]

Nee, om heel eerlijk te zijn heb ik bijna nooit het gevoel echt datgene te doen in een spel, wat het thema me wil laten geloven.

Mij wel anders. Je moet wel je verbeelding laten werken natuurlijk
Ik ben al sinds ik me kan herinneren verslingerd aan fantasy en sf (vooral boeken dan, maar ook films en series) en kan me daar echt helemaal in verliezen. Niet dat ik echt behoefte heb aan escapisme (mijn leven is eigenlijk pretty fine), maar dat is wel wat mij daarin aantrekt. Even naar een andere plaats en mogelijk ook andere tijd getransporteerd worden en daar een taak/rol op mij nemen die ik in het dagelijkse leven nooit zal tegenkomen spreekt mij enorm aan.

Spellen hoeven voor mij geen fantasy- of sf-thema te hebben (vreemd genoeg vaak liefst niet zelfs), maar als het thema een beetje goed verwerkt is in het spel heb ik echt wel het gevoel dat ik aan het doen ben wat het thema me wil doen geloven.
Ik kan er dan ook niet tegen als iemand een spel uitlegt en het heeft over 'groene' en 'bruine' blokjes die je dan op dat 'vakje' moet plaatsen. Neen, 'je levert je fruit en graan af bij de handelaar'.
Eén van mijn favoriete spellen is 'Piratenbaai' (op 609 op BGG), niet omdat de mechanismen nu zo vernieuwend en uniek zijn, maar gewoon omdat ik me écht een piraat voel als ik dat spel speel en het heerlijk vind om met mijn kanonnen mijn tegenstanders naar de zeebodem te schieten, of om mijn schatten overboord te moeten gooien omdat mijn romp beschadigd is of kans heb op muiterij als ik tijdens een gevecht de aftocht blaas.

Ik houd ook niet van gewone kaartspellen of abstracte spellen en baseer mijn spellenaankopen dus vaker op thema dan op mechanismen of 'hotness'. Laatst hier op het forum nog Coney Island gekocht, omdat het mij wel leuk leek om pretparkuitbater te spelen...
Wim

edit: mijn eigen naam even toegevoegd... Ik spreek uiteraard niet in naam van onze club.

[Flash]

En vergeet vooral denderend De Goorn niet

Mooi stukje. Over dat escapisme heb ik mij ook weleens af zitten vragen. Net zoals Spelhamels_Beerse ben ook ik een groot liefhebbers van het fantasy en science fiction thema, zowel qua boeken als qua tv-series en films.

[Robertopellizini]

Wanneer kom je naar Grandioos Groningen?

[WTULTC]

En wanneer kom je naar de wereldstad LongTreeCity (geuzennaam voor mijn dorpje)?

[Bart]

De avontuurlijke zoektocht in een spel is zeer herkenbaar. Op zich is een mooi en gepast thema niet zo belangrijk -het spelplezier staat voorop-, maar toch merk ik steeds dat sfeer en uitwerking een zekere aantrekkingskracht op me hebben.

Welkom trouwens, Robèr, met je eerst column hier op BSM! Ik kijk al uit naar een volgende bijdrage.

[humske]

Natuurlijk Nijmegen staat al op de planning!

Leuke column!

[rober]

Natuurlijk Nijmegen staat al op de planning!

Leuke column!

En dank voor de leuke reacties trouwens.
Ik vond/vind het best spannend.

[Xildur]

Eindelijk tijd genomen om te lezen. Leuk stukje, waar ik me goed in kan vinden. Ik voel me ook geen dwerf, elf, gnoom, stadsbouwer of Maya tijdens het spelen.

Wel leuk om genoemd te worden