Ik heb de ‘grote broer’ nooit gespeeld, maar dit kaartspel van TM vind ik geslaagd. Door de gezamenlijke acties en resolutie van de acties ben je de hele tijd betrokken. En omdat je van de gekozen fase van een medespeler ook een (mindere) actie mag uitvoeren, voelt het spelverloop positief en opbouwend aan. Het meeste plezier beleef ik aan het zoeken naar synergieën op de kaarten voor steeds sterkere beloningen.
Meestal speel ik Ares Expeditie solo met als pluspunten dat het snel opgebouwd is en bijna geen extra regels nodig zijn. Het is nog een uitdaging om het spel te winnen, maar het is mogelijk om de moeilijkheidsgraad aan te passen.
De componenten zijn hoogwaardig (tweelaagse borden, opbergsysteem voor de blokjes en tegels, mooi artwork op de kaarten). Tegenwoordig let ik nog meer op de verhouding van prijs / spelplezier en die is hier dik in orde.

Deze kleine broer van terraforming mars en stiefbroer van race for the galaxy heeft alles in huis om een topper te zijn. Toch zal ik beide voorvernoemde spellen eerder op tafel leggen.

Het grote broertje lonkte altijd naar mij, maar ik wist ook dat het binnen mijn spelgroep niet goed zou vallen. De matige kwaliteit van de onderdelen hield mij ook tegen. Ares Expeditie leek al deze bezwaren van tafel te vegen en dus de sprong gewaagd. Onze eerste ervaring was niet perse heel positief. Het is toch wel een erg klinisch geschuif met parameters en ik had er iets meer gevoel bij verwacht. Speltechnisch lijkt alles wel in orde, misschien geef ik het nog een 2e kans.

Iets strakker dan het wat 'stropigere' Terraforming Mars maar het blijft zeker richting het einde een hele zwik kaarten waar je je iedere beurt doorheen moet worstelen. Ik had er iets meer van verwacht.

Strakker, puntiger en wat mij betreft beter dan Terraforming Mars!

Ik vond Terraforming Mars, ondanks leuke elementen, per saldo een vervelend spel en heb mijn set verkocht. Ik speel Race for the Galaxy helaas zo weinig dat ik telkens weer moet wennen aan de pictogrammetjes. Ares Expeditie combineert de voor mij leuke elementen uit bovengenoemde spellen in een elegante hoogvlieger. Deze leg ik graag op tafel.
Ik ben alleen bekend met de Engelstalige editie. Intrafin negeer ik standaard wegens een allergie voor belabberde regels.

Terraforming Mars is een favoriet bij mij en diverse spelers. Een nadeel is dat het wat meer tijd kost dan een doorsnee filler of 90 minuten spel.

Dit kaartspel wil dat oplossen door de bos- en stadtegels te verwijderen en een van Race for the Galaxy mechaniek erbij te doen waardoor iedereen "tegelijk" kan spelen.

Dat klinkt op papier aantrekkelijk. Maar voor mij slaat het de plank volledig mis. Ik vind de interactie nu vrijwel verdwenen. Je hebt alleen nog de "gok" welke acties de andere spelers spelen zodat je daar hopelijk op mee kunt liften. Soms is dat een gok, een enkele keer is dat iets strategischer. Maar de rest van het spel is in een keer een soort multiplayer solitaire geworden.

Ik mis ook het mooie bord met de planeet die je steeds groener en bebouwder ziet worden. Oftewel het is een stuk minder thematisch.
Vandaar mijn lage waardering, ik zal ten allen tijde tegen stribbelen om dit spel nog eens te spelen in plaats van het origineel. Dan speel ik liever iets anders.

Terraforming Mars Ares Expeditie combineert het beste van twee topspellen tot een mooi nieuw spel. Het actie selectie systeem van Race for the Galaxy past verrassend goed op het economische machientje bouwen van Terraforming Mars. Ares haalt niet het niveau van beide grootheden, daarvoor is er net te weinig interactie, balans en spanning. Ook het centrale en thematische bord met Mars mis ik een beetje. Toch is Ares leuk genoeg omdat het soepel speelt, snelheid heeft en een mooie climax naar het einde. Uitgebreide recensie vind je hier.