Spellenwijs.nl: Terraforming Mars OF Ares Expeditie?

[Spellenwijs.nl]

NB: Ik weet niet zeker of dit topic op de juiste plek zit in dit subforum. Zo niet, dan hoor ik dat graag!

In het kort:

Ken je Terraforming Mars al, komt het moeiteloos op tafel en speelt iedereen van jouw groep het graag? Dan kun je Ares Expeditie laten liggen.

Ken je Terraforming Mars al, maar vind je het to much? Dan zou je Ares Expeditie zeker een kans kunnen geven. Helemaal als je het engine building aspect met kaarten uit Terraforming Mars wél leuk vindt.

Ken je Terraforming Mars nog niet? Dan is de vraag of je van een meer toegankelijk of zwaarder spel houdt. Simultane beurten (en een kortere speelduur), minder spelelementen en fraaier artwork maken Ares Expeditie toegankelijker. Terraforming Mars wordt om de beurt gespeeld en vraagt, door extra spelelementen en meer interactie, wat meer van je hersenen.

Om je wat vergelijkingsmateriaal te geven: Je kunt Ares Expeditie vergelijken met niveau Wingspan en Everdell (Everdell is iets complexer). Terraforming Mars is toch wel een tikkeltje zwaarder.

Klik op onderstaande afbeelding voor een uitgebreide vergelijking van deze 2 spellen:

[Pura Vida]

Leuk stukje vergelijkingsmateriaal weer. Verschillen in look and feel, speeltijd, complexiteit, interactie... prima beschreven vind ik. Nuttig.

Je ondergraaft alleen al in je eerste alinea je eigen stelling dat je Ares links kunt laten liggen als je Mars al heel leuk vindt. Beide kunnen in mijn ogen (en die van jou kennelijk) prima naast elkaar bestaan en gespeeld worden. Mars kan op tafel als je er echt voor gaat zitten, zin hebt in een stevig interactief en strategisch spel. Ares kan sneller op tafel als je 45 minuten hebt en even lekker wilt kaarten.

Klein dingetje: het zijn geen stock foto's in TM, maar eigen artwork van twee van de Fryxelius broers. Het gedifferentieerde beeld is ook bewust gekozen, om het idee te versterken dat je in het proces van terraforming met heel verschillende zaken bezig bent, met totaal verschillende bedrijven te maken hebt en je werk gedurende vele generaties moet volhouden. Of het artwork mooi is laat ik in het midden, maar dat het allemaal zo bedoeld is, is zeker.

[Erwin]

Ik vind Terraforming Mars vooral traag en saai, maar geniet van Ares Expedition.

[Spellenwijs.nl]

Leuk stukje vergelijkingsmateriaal weer. Verschillen in look and feel, speeltijd, complexiteit, interactie... prima beschreven vind ik. Nuttig.

Je ondergraaft alleen al in je eerste alinea je eigen stelling dat je Ares links kunt laten liggen als je Mars al heel leuk vindt. Beide kunnen in mijn ogen (en die van jou kennelijk) prima naast elkaar bestaan en gespeeld worden. Mars kan op tafel als je er echt voor gaat zitten, zin hebt in een stevig interactief en strategisch spel. Ares kan sneller op tafel als je 45 minuten hebt en even lekker wilt kaarten.

Klein dingetje: het zijn geen stock foto's in TM, maar eigen artwork van twee van de Fryxelius broers. Het gedifferentieerde beeld is ook bewust gekozen, om het idee te versterken dat je in het proces van terraforming met heel verschillende zaken bezig bent, met totaal verschillende bedrijven te maken hebt en je werk gedurende vele generaties moet volhouden. Of het artwork mooi is laat ik in het midden, maar dat het allemaal zo bedoeld is, is zeker.

Thanks Pura Vida! Goed op de details. Ik heb in m'n blog die alinea even aangepast. Want eens, Ares Expeditie kan nog altijd als vlottere variant dienen als je TM waardeert.

Wat betreft die stockphoto's: whuuuuuut sinds Terraforming Mars bestaat leef ik in een leugen . Ik ben destijds verkeerd geïnformeerd blijkbaar. Bedankt voor die toevoeging. Ik heb jouw 'quote' erin verwerkt. Als je dat liever niet hebt, let me know.

Het is namelijk niet alleen nuttig om dit goed in het blog te omschrijven, maar ook gewoon interessant om te weten .

[Peter Hein]

Ik vind Terraforming Mars vooral traag en saai, maar geniet van Ares Expedition.

Grappig, bij mij was het eerder andersom. TFM vind ik een meeslepende tableaubuilder, Ares Expedition voelde als een overbodige kruising tussen TFM en Race for the Galaxy. Ik heb Ares niet met tegenzin gespeeld, maar met een halfuurtje extra geeft TFM toch een stuk meer spelplezier per minuut.

[Lucky Jack]

Ik heb altijd met een schuin oog naar TM gekeken, maar heb de stap nooit durven wagen omdat ik vrees dat deze toch wat te zwaar is voor mijn spellengroep. Ook de matige kwaliteit van de spelmaterialen hield mij tegen daar ik hier toch wel gevoelig voor ben.

Ares Expedition leek voor mij dus een schot in de roos, maar elke keer dat ik het zie kan ik maar 1 ding denken: It's a Wonderful World. Die kaarten, de blokjes, het opbouwen van je imperium/ engine...

Heb je ervaring met It's a Wonderful World? Durf je een vergelijking te maken?

[Jerome]

Twee keer TM gespeeld en het heeft me niet overtuigd. De eerste keer werd alles wat ik met veel pijn en moeite voor elkaar kreeg telkens weer kapot gemaakt door meteorieten die door m’n tegenstander op mij af gestuurd werden en de tweede keer had ik een super hitte genererende engine voor elkaar waarbij m’n tegenspelers kansloos waren.

Wat me het meest ergerde was het waardeloze, inconsistente artwork en het rommeltje wat van het grafische werk gemaakt was. Sorry Pura Vida, maar het artwork is een combinatie van stock materiaal en zelf gemaakt werk. Er was aanvankelijk een krap budget dus is het zo opgelost. Ondertussen is er geen budgettaire reden meer om dat recht te zetten maar vinden ze het heel thematisch en charmant.

Jammer misschien dat ik Ares nooit een kans gegeven heb, maar elke associatie met TM wekt nog steeds enige weerzin op.

[Spellenwijs.nl]

Ik heb altijd met een schuin oog naar TM gekeken, maar heb de stap nooit durven wagen omdat ik vrees dat deze toch wat te zwaar is voor mijn spellengroep. Ook de matige kwaliteit van de spelmaterialen hield mij tegen daar ik hier toch wel gevoelig voor ben.

Ares Expedition leek voor mij dus een schot in de roos, maar elke keer dat ik het zie kan ik maar 1 ding denken: It's a Wonderful World. Die kaarten, de blokjes, het opbouwen van je imperium/ engine...

Heb je ervaring met It's a Wonderful World? Durf je een vergelijking te maken?

Interessante vergelijking wel. En ik snap ook wel waar die vandaan komt ja.

Laat ik eens een duit in het zakje doen. It's a Wonderful World is in mijn optiek eenvoudiger dan Ares Expeditie. Dat komt omdat er iets minder elementen in het spel zitten.

Bijvoorbeeld...

...in Ares Expeditie kies je elke ronde een actie die je graag wil uitvoeren. Schat je jouw tegenstanders goed in, dan kun je van hun acties profiteren. Dit mechanisme 'Follow' komt in It's a Wonderful World niet voor en is dus een extra stap in Ares Expeditie.

...in Ares Expeditie heb je nog een speelbord waar wat op gebeurt. Niet dat het verkrijgen van bonussen heel spannend is, maar jijzelf en/of andere spelers bepalen wanneer het spel eindigt. Los van de overwegingen die dit richting het naderende einde met zich meebrengt, maakt het ook dat het spel langer zal duren dan It's a Wonderful World. Laatstgenoemde duurt 4 rondes en is dus wat overzichtelijker.

...in Ares Expeditie zit veel meer diversiteit in wat kaarten doen en/of opleveren. Bij It's a Wonderful World heb je 5 kleuren kaarten die ieder een X aantal blokjes kosten en vervolgens nieuwe blokjes en/of punten opleveren. Bij Ares Expeditie zijn er ook kaarten die voor extra inkomsten zorgen, maar daarnaast zijn er ook kaarten met eenmalige effecten (die je goed moet timen), permanente effecten en kaarten die extra acties opleveren. Dit is veel meer stof voor je hersenen om te bevatten en ze op de juiste momenten te spelen.

Dus... dat zijn zo wat gedachten op de late avond (of vroege nacht).

Helpt dit iets?

[Pura Vida]

In aanvulling op de goeie punten van Spellenwijs, heel kort:
It's a Wonderful World is een behoorlijk snelle '7 Wonders' (kaart kiezen en rest doorgeven) met extra blokjes pep. 30 tot 45 minuten speeltijd. Blokjes van verschillende kleuren schuiven, kaarten tableau opbouwen en snel punten scoren.
Terraforming Mars: Ares Expeditie is een soort langzame 'Race for the galaxy', of snelle Terraforming Mars zonder al teveel interactie, waarin je een economie van kaarten opbouwt met een actie-selectie systeem. Ik vind hem leuk, maar wat Peter Hein erover zegt hierboven, klopt wel gewoon. Race is sneller en beter.
Terraforming Mars is een allang reeds bewezen topper op het gebied van tableaubuilding.

Smaken verschillen maar ikzelf vind TM ook na meer dan 150 potjes verreweg de beste van deze drie. Behalve misschien het artwork (misschien heb je wel gelijk, Jerome, maar er zitten heel veel elementen in dat artwork die verwijzen naar het spel zelf of de ontwerpers), klopt zo'n beetje alles aan dit spel. Het opbouwende, het asymmetrische, de interactie op het bord, de concurrentie op de sporen en bonussen, de herspeelbaarheid door de vele gave kaarten... Reken wel op 90 minuten met 2 of 3 spelers, met 4 iets meer.

Als ik jouw top 10 zie, Lucky Jack, dan past TM daar moeiteloos tussen en zou ik hem sowieso een paar keer proberen als ik jou was.

[maxitaxi777]

Twee keer TM gespeeld en het heeft me niet overtuigd. De eerste keer werd alles wat ik met veel pijn en moeite voor elkaar kreeg telkens weer kapot gemaakt door meteorieten die door m’n tegenstander op mij af gestuurd werden en de tweede keer had ik een super hitte genererende engine voor elkaar waarbij m’n tegenspelers kansloos waren.

Wat me het meest ergerde was het waardeloze, inconsistente artwork en het rommeltje wat van het grafische werk gemaakt was. Sorry Pura Vida, maar het artwork is een combinatie van stock materiaal en zelf gemaakt werk. Er was aanvankelijk een krap budget dus is het zo opgelost. Ondertussen is er geen budgettaire reden meer om dat recht te zetten maar vinden ze het heel thematisch en charmant.

Jammer misschien dat ik Ares nooit een kans gegeven heb, maar elke associatie met TM wekt nog steeds enige weerzin op.

Ik zit hier in precies dezelfde schuit als jij, Jerome. Ares gaf ik echter wel een kans en smaakte een stuk beter! De goede aspecten zijn gebleven, de mindere (zeer matig artwork, negatieve interactie en het voortslepende gevoel) zijn eraf. Daarnaast is het RftG principe een leuke toevoeging in mijn ogen. Zelf vind ik RftG veel te abstract dus voor mij persoonlijk wint het daar ook nog van. Jou horende, zou ik Ares zeker een kans geven !

[EEMBC]

Ik vind Terraforming Mars vooral traag en saai, maar geniet van Ares Expedition.

Grappig, bij mij was het eerder andersom. TFM vind ik een meeslepende tableaubuilder, Ares Expedition voelde als een overbodige kruising tussen TFM en Race for the Galaxy. Ik heb Ares niet met tegenzin gespeeld, maar met een halfuurtje extra geeft TFM toch een stuk meer spelplezier per minuut.

Dit. Voor mij was Ares Expedition te veel een multiplayer solitaire (gespeeld met 4, en duurde zeker niet korter dan TM basisspel). Ik vroeg me tijdens het spelen af waarom je Ares zou spelen als je ook TM hebt...

O, en Spellenwijs, dank voor de uitgebreide reviews!

[Harleyman]

Klein dingetje: het zijn geen stock foto's in TM, maar eigen artwork van twee van de Fryxelius broers. Het gedifferentieerde beeld is ook bewust gekozen, om het idee te versterken dat je in het proces van terraforming met heel verschillende zaken bezig bent, met totaal verschillende bedrijven te maken hebt en je werk gedurende vele generaties moet volhouden. Of het artwork mooi is laat ik in het midden, maar dat het allemaal zo bedoeld is, is zeker.

Voor de goede orde: het zijn zeker geen stockfoto's, maar ook niet alles is afkomstig van de Fryxelius broers. Een bordspelvriend van mij - Jorrit Sminia - is namelijk al playtester van Terraforming Mars vanaf zowat het eerste uur en zijn foto's (waaronder de vakantiefoto's in Vietnam) kun je bijvoorbeeld ook heel eenvoudig terug vinden in het spel. Zijn hond op de foto (https://twitter.com/GameKnight/status/1 ... 8211875843) mag dan overleden zijn, in het spel leeft hij nog steeds voort! Een beest van een kaart trouwens als je hem snel speelt in een spel met 5 spelers, maar dat geheel terzijde.

[Renehindriks]

Twee keer TM gespeeld en het heeft me niet overtuigd. De eerste keer werd alles wat ik met veel pijn en moeite voor elkaar kreeg telkens weer kapot gemaakt door meteorieten die door m’n tegenstander op mij af gestuurd werden.

Meteorieten? Op een ander afsturen? Ik heb er toch een flink aantal potjes Terraforming Mars op zitten, maar dit klinkt me volledig onbekend. Zit die optie in een uitbreiding ofzo? Het is juist een spel die bijna solitair speelt en er erg weinig interactie is. Ik vind het één van de beste spellen uit mijn collectie, je moet er alleen ff de tijd voor nemen.
Ares is ook prima, vind ik wel net wat minder, vooral qua beleving.

[Harleyman]

Ik vind Terraforming Mars vooral traag en saai, maar geniet van Ares Expedition.

Grappig, bij mij was het eerder andersom. TFM vind ik een meeslepende tableaubuilder, Ares Expedition voelde als een overbodige kruising tussen TFM en Race for the Galaxy. Ik heb Ares niet met tegenzin gespeeld, maar met een halfuurtje extra geeft TFM toch een stuk meer spelplezier per minuut.

Ares Expedition vind ik persoonlijk dan weer niet overbodig, maar het lijkt inderdaad veel meer op Race for the Galaxy dan dat het lijkt op TM. Wat betreft tableaubuilden lijken Wingspan en TM in dat opzicht veel meer op elkaar. Race for the Galaxy is beter met 2 dan Ares, maar legt het op zeker af wanneer het op 3 of 4 spelers aankomt. Ik ben alleen dan weer niet zo fan van de oceaantegels met willekeurige voordelen en de omissie in de spelregels wanneer je en andere spelers ook aanspraak kan maken op meerdere watertegels in 1 beurt wanneer het de een-na-laatste en laatste betreft.

TM staat daar dan weer ver boven, daar is geen enkele discussie voor nodig voor mij. De speelduur van TM valt ook reuze mee als iedereen het spel goed kent (zeker met spelvrienden die het allemaal al meer dan 150x gespeeld hebben) en je speelt met de uitbreidingen Preludes en Venuskaarten bijvoorbeeld. Dan komt de World Government namelijk ook nog eens om de hoek kijken, wat het spel versnelt. Daarnaast doen wij veelal niet aan draften gedurende het spel, maar wel met de eerste 10 kaarten: je houdt en krijgt er 4 en geeft er vervolgens 3 en nog eens 3 door. Ook heel veel van de administratieve handelingen kunnen verricht worden door de speler die als eerste gepast heeft: zijn eigen inkomsten alvast doen en de 4 kaarten voor de volgende ronde voorbereiden bijvoorbeeld.

[The Iced One]

Ik heb beide spellen al enkele malen gespeeld en vind ze allebei erg goed, maar vind 1 van de twee in de collectie toch genoeg eigenlijk. Ik vind het tableau-building net héél gelijkend.
Sommige kaarten kunnen pas gespeeld worden bij bepaalde parameters, de kaarten beïnvloeden de parameters, er zijn kaarten die elkaar beïnvloeden enz. Er zitten gewoon letterlijk enkele dezelfde kaarten in volgens mij zelfs...
Tot nu toe vond ik Ares Expedition wel niet sneller spelen dan de andere. Door het simultane speelt het wel vlotter, de beuren lopen sneller, maar het duurde bij mij toch telkens ook minstens 2u.
Het prachtige artwork van Ares Expedition en het naar mijn mening lelijke ratjetoe van het bordspel, maken dat ik bij het uitkomen van Ares Expedition geen seconde getwijfeld heb om die aan te schaffen.